PES 2012 (video game review)

Κάθε χρόνο, η Konami υπόσχεται αρκετές βελτιώσεις στο νέο Pro Evolution Soccer. Αυτές οι βελτιώσεις υφίστανται κατά κάποιο τρόπο, αλλά το Pro δεν έχει τα εχέγγυα να ξεπεράσει τον ήδη σκληρό ανταγωνισμό σε τούτο τον τομέα, χωρίς να φτάνει ποτέ το επίπεδο ποιότητας που πλησίαζε η σειρά στην εποχή του PS2. Στη συγκεκριμένη έκδοση τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι στο γήπεδο, όσον αφορά το gameplay. Εκεί, που το νέο Pro σημειώνει πραγματική πρόοδο, είναι ότι εκμεταλλεύεται στο έπακρο την κάρτα γραφικών και τη CPU.

Οι παίκτες κινούνται πιο ελεύθερα στο χώρο, «γυρίζουν» πιο γρήγορα και ντριμπλάρουν πιο αποτελεσματικά, ενώ έχουν μια ικανοποιητική αίσθηση βάρους. Το animation, ενώ εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με τον ανταγωνισμό, προχωρά πλέον σε ικανοποιητικό επίπεδο και χωρίς τα άκαμπτα χαρακτηριστικά των τελευταίων εποχών. Η πάσα είναι γρήγορη και αποτελεσματική, σε συνδυασμό με τις έξυπνες κινήσεις των παικτών στο γήπεδο, επιτρέποντας στο παιχνίδι να εξελιχθεί γρήγορα. Οι παίκτες που δεν έχουν την κατοχή μπορούν, τώρα δύναται να ελέγχονται από το χρήστη αυτό ταυτόχρονα, χρησιμοποιώντας τον δεξιό αναλογικό μοχλό. Μάλιστα Αυτό το χαρακτηριστικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάλλιστα και σε παιχνίδια για έναν παίκτη (single player), δίνοντας χρόνο για να τοποθετηθούν οι συμπαίκτες στους κατάλληλους χώρους.

Το PES 2012 δεν έχει να προσφέρει κάποιο πραγματικά καινούριο χαρακτηριστικό, επιλέγοντας να εμπλουτίσει τα ήδη υπάρχοντα modes. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν παρουσιάζει πληρότητα στον συγκεκριμένο τομέα, αφού υπάρχει καλύτερη οργάνωση των διαφόρων single και multiplayer modes και ελαφρώς καλύτερη παρουσίασή τους, ενώ οι δυνατότητες παραμετροποίησης της τακτικής παραμένουν πιο αναλυτικές σε σχέση με τις αντίστοιχες του ανταγωνισμού, με μεγαλύτερο αντίκτυπο στον αγωνιστικό χώρο.

Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η προσθήκη των προφίλ χρηστών, που επιτρέπουν την ευκολότερη οργάνωση των ρυθμίσεων δύο παικτών και άνω, ενώ καλοδεχούμενη είναι και η προσθήκη των training challenges, που είχαν κάνει την εμφάνισή τους και παλαιότερα στη σειρά και προσδίδουν στην προπόνηση μία επιπλέον εθιστική χροιά.

Το Champions League και το Copa Libertadores επιστρέφουν, ενώ το «Football Life» που θα δείτε στο μενού δεν είναι νέο mode, αλλά η ομαδοποίηση των Master League, Become A Legend και Club Boss. Το τελευταίο, δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα να αναλάβει το ρόλο του προέδρου της ομάδας της αρεσκείας του και σκοπό έχει περισσότερο να συμπληρώσει την τριπλέτα «παίκτης – προπονητής – πρόεδρος» που παρέχει το PES 2012, παρά να προσθέσει κάτι καινούριο.

Το Master League πάντως, διαθέσιμο και πάλι σε online και offline εκδόσεις, αναμένεται και πάλι να αποτελέσει σε βάθος χρόνου εθιστικότερη single player πρόταση σε σχέση με το Career mode του FIFA, κυρίως λόγω της αισθητά καλύτερης CPU AI του τίτλου της Konami. Όσο για το online multiplayer τμήμα του παιχνιδιού, αυτό παρουσιάζεται καλύτερα οργανωμένο σε σχέση με πέρυσι, όμως ακόμη δεν μπορεί να εκφραστεί άποψη σχετικά με το υφιστάμενο net code, γιατί οι servers της Konami δεν ήταν διαθέσιμοι κατά την περίοδο δοκιμής του παιχνιδιού.

Από τεχνικής άποψης δεν υπάρχει κάποια αξιοσημείωτη διαφορά σε σχέση με πέρυσι, αφού χρησιμοποιείται η ίδια μηχανή γραφικών. Το οπτικό αποτέλεσμα παραμένει ικανοποιητικό, ενώ το ίδιο ισχύει και για την απόδοση της ατμόσφαιρας, αν και ο ήχος του πλήθους είναι αρκετά δυνατός ώστε να «πνίγει» τις φωνές του Χρήστου Σωτηρακόπουλου και του Γιώργου Θαναηλάκη. Η ποιότητα του σχολιασμού του εν λόγω διδύμου είναι ξεκάθαρα βελτιωμένη σε σχέση με το PES 2011.

Η ροή της ομιλίας είναι ομαλότερη, τα σχόλια πιο επιτυχημένα και η γενικότερη αίσθηση είναι ότι έγινε πολύ πιο σοβαρή δουλειά στον συγκεκριμένο τομέα σε σχέση με πέρυσι, χωρίς πάντως αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, ειδικά σε ό,τι αφορά τον ρυθμό και τον τόνο ομιλίας του Γιώργου Θαναηλάκη.

Φυσικά, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο τόσο στο PES, όσο και στο FIFA, δε θα μπορούσαν να λείπουν κάποια bugs που οφείλονται στην -δικαιολογημένη επιχειρηματικά- εμμονή της Konami και της EA να κυκλοφορούν τους τίτλους τους ετησίως. Στην περίπτωση του PES 2012, θα δείτε κάποιες φορές την άμυνα της CPU να μπερδεύεται και να διώχνει τη μπάλα χωρίς λόγο ή την αντίπαλη ομάδα να βάζει στο παιχνίδι επιθετικό στη θέση αμυντικού χαφ ενώ προηγείται και θέλει -υποτίθεται- να κρατήσει το προβάδισμα, ενώ οι τερματοφύλακες δίνουν αρκετές φορές τροφή για σχόλια.

Το συγκεκριμένο Pro Evolution Soccer, παρά τα όποια ατοπήματα του, θα ικανοποιήσει σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό όσους ακολουθούσαν τη σειρά ακόμη και στα «πέτρινα» χρόνια της. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αποτελεί πλέον μία πραγματικά αξιόλογη επιλογή για όλους τους ποδοσφαιρόφιλους gamers, συνδυάζοντας το βάθος με την αμεσότητα και δίνοντας πια ουσιαστικό βάρος στο – μέχρι πρόσφατα θεωρητικό – δίλημμα «FIFA ή Pro».