Fahrenheit 9/11 (Soundtrack)

Ρε το …παλιόπαιδο… Την περασμένη εβδομάδα φιλοξενήσαμε το soundtrack του Oldboy… Έχοντας την τύχη να παρακολουθήσω την ταινία χτες, έχω να πω ότι ενώ αμιγώς ως μουσική, ως score το Oldboy δεν είναι κάτι το εξαιρετικό ή το πρωτάκουστο, εν τούτοις είναι τόσο καταπληκτική η χρήση (όσον αφορά τη θέση, το ρόλο και την ένταση) των μουσικών μερών στην ταινία που το 7αρι που εγώ ..κότσαρα στη μουσική αδικεί κατάφωρα το πόσο στην ουσία αναδεικνύει την ταινία…

Ξανάλεω όμως, εδώ σχεδόν αποκλειστικά, κρίνουμε τη μουσική, τα soundtracks στην αυτοτέλεια τους… Είναι συστατικά ταινιών, υπάρχουν και εμπνέονται από αυτές, και σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις (σαν αυτή εδώ) το ολιγόλεπτο κολλάζ των ηχητικών μερών που ντύνει τις εικόνες έχει τόσο, μα τόσο διαφορετική δυναμική σε πανί και cd player…

Όσο για την ταινία, ο κινηματογραφικός μου μεταβολισμός αρνείται να ξεπεράσει το αψεγάδιαστο κινηματογραφικό διαμάντι του Τσαν-Γουκ Παρκ, μην χάσετε για κανένα λόγο αυτή την ταινία… Η ταινία από τη οποία πάλεψε για το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ των Καννών ήταν το documentary του Michael Moore, το Fahrenheit 9/11 … Και τι σύμπτωση! Είναι το soundtrack που παρουσιάζουμε αυτή την εβδομάδα…

The eternal sunshine of Michael Moore’s mind…

Μου είχε κάνει τόσο τεράστια εντύπωση το Bowling for Columbine του Moore, όχι τόσο όσο το (Columbine’s) Elephant αλλά αυτό είναι μάλλον άλλη ιστορία, που διάβασα και το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε, το «Ηλίθιοι Λευκοί»… Γενικά, είμαι παρά πολύ χαρούμενος που υπάρχει ο Μαικλ Μουρ κινηματογραφικά…

Προσβάσιμος, μια δυνατή φωνή που μάχεται ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί όμορφες ταινίες και ευθύνεται τα μέγιστα για την τελευταία άνοδο του ενδιαφέροντος για τα documentaries… Και όσο σκεπτικοί να είμαστε για το κατά πόσο το φανερό του μίσος για τον επανεκλεγμένο πρόσφατα …πλανητάρχη (scary?) θολώνει τη μάτια του προς την αλήθεια την οποία κυνηγά, για μένα είναι ένα κάποιο αντίδοτο στη μαλθακότητα και τον ωχαδερφισμό που μας μαστίζει…

Και μονάχα το ότι προκάλεσε τόσο ντόρο γύρω από τον πρόεδρο των ΗΠΑ που στο όνομα της ειρήνης κήρυξε πόλεμο, μονάχα το ότι ανατάραξε κάποιος λιγάκι τα ανησυχητικά λιμνάζοντα νερά (για τους ίδιους τους αμερικανούς και όχι μόνο) με μαζικό τρόπο με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να δουν, να μάθουν πράγματα και να απαλλαγούν (προσωρινά?) από αυτήν την καταραμένη άνεση και την ευκολία του «εμένα δε με αφορά», με κάνουν να αισθάνομαι καλύτερα…

Fahrenheit 9/11 soundtrack

Η μουσική χωρίζεται σε 2 μέρη τα οποία δεν είναι τόσο διακριτά στο cd, αλλά δένουν όμορφα, στις συνθέσεις (score) του Jeff Gibbs και τις μεμονωμένες επιλογές που ποικίλλουν από το επικό Aqualung των Jethro Tull του θεού Ian Anderson μέχρι τους ταυτόχρονα αηδιαστικούς, τρελούς και γοητευτικούς Bloodhound Gang (η μπάντα που έβγαλε τραγούδι για την Chasey Lain δεν θα μπορούσε να μην έχει κατακτήσει τον σεβασμό μου)… Βέβαια, κάθε τραγούδι έχει ένα συγκρικριμένο λόγο ύπαρξης.. Για παράδειγμα, το χαρωπό 80’s pop-rock Vacation των Go-Go’s (να και μια ιδέα για τίτλο συγκροτήματος) συνοδεύει τις σκηνές χαλάρωσης του Bush στο ράντσο του…

Ενώ το κλασσικό Cocaine του J.J Cale με το χαρακτηριστικότατο riff-σήμα κατατεθέν του είναι πολύ εύγλωττο για τον παραλληλισμό-υπόνοιες για τη σχέση του ..πλανητάρχη (scary?) με το high society drug… Κατά τ’αλλα ξεχωρίζει το υπέροχο Shiny Happy People των R.E.M., το Rockin’ in the free world του Neil Young που κλείνει ιδανικά το cd, το magnificent Magnificent Seven Theme του πρόσφατα εκλιπόντος Elmer Bernstein (θρυλικός κινηματογραφικός σύνθετης)…

Και όσο κι αν το Aqualung είναι ένα από τα κορυφαία κομμάτια, σίγουρα το χαρακτηριστικότερο των σπουδαίων prog rock-ers (επί της ουσίας) Jethro Tull, το ενδιαφέρον μας δεν γίνεται να επικεντρωθεί τόσο σε αυτό το κάπως ετερόκλητο ήδη γνωστό μουσικό κολλάζ αλλά στις συνθέσεις του Jeff Gibbs… Δυστυχώς το δείγμα δεν είναι και τόσο μεγάλο καθώς μιλάμε για μονάχα 5-6 κομμάτια, παρόλα αυτά η προσπάθεια είναι όμορφη, αν και κάπως μετριοπαθής (βλ.παρακατω)…

Βέβαια, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Gibbs είχε ελάχιστο χρόνο για να συνθέσει, θα έλεγα ότι το αποτέλεσμα κρίνεται ικανοποιητικό.. Κάπως λιτές συνθέσεις και κυρίως μικρές παραλλαγές οργάνων γύρω από τα στερεότυπα κινηματογραφικά όργανα και τα μοτίβα τους, αλλά δοσμένα έτσι στο track listing που δίνουν την πιο κινηματογραφική πινελιά στη συλλογή…

Κρίνοντας συνολικά, είναι μια ενδιαφέρουσα μουσικη πρόταση ετεροκλήτων μουσικών ειδών, αλλά χάνει πόντους από τη μετριοπάθεια του κινηματογραφικού μουσικού μέρους… Και σαν συμπέρασμα, ενώ γύρω από το μυαλό μου τριγυρνάει το ότι «λίγα θα κερδίσετε αν το αποκτήσετε», παρόλα αυτά, να τονίσω ότι η τιμή του είναι χαμηλή σε σχέση με τον μέσο όρο των soundtracks και αυτό είναι καλό… Όπως, καλά είναι και τα επιλεγμένα κομμάτια που κοσμούν τη συλλογή η οποία πάντως είναι fun, κυλάει εύκολα και δεν κουράζει… Χμ… Συγκεραστικά,

• Βαθμολογία: 5/10

Fahrenheit 9/11 Track listing

1. The Un-President
2. “Vacation” – The Go-Go`s
3. Bush Waits… And Waits
4. “Cantus In Memory Of Benjamin Britten, for string orchestra & bell” – Arvo Part / Baavo Jarvi / Estonian National Symphony Orchestra
5. “We Gotta Get Out Of This Place” – Eric Burdon
6. Weapons of Deceit
7. Deserter
8. “Cocaine” – J.J. Cale
9. “Shiny Happy People” – R.E.M.
10. “Magnificent Seven Theme” – Elmer Bernstein
11. Afghan Victory Dance
12. “Fire Water Burn” – Bloodhound Gang
13. “Theme from Greatest American Hero (Believe It Or Not)” – Joey Scarbury
14. “Aqualung” – Jethro Tull
15. All They Ask
16. “Rockin` In The Free World” – Neil Young