Αναγνωρίστηκαν παραλλαγές γονιδίων που μπορεί να επηρεάσουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό σε άντρες

Αναγνωρίστηκαν παραλλαγές γονιδίων που μπορεί να επηρεάσουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό σε άντρες

Αναγνωρίστηκαν παραλλαγές γονιδίων που μπορεί να επηρεάσουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό σε άντρες και αγόρια.

Μια μεγάλη ομάδα ερευνητών από διάφορα ιδρύματα των ΗΠΑ και ένα από την Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν βρει δύο γονιδιακές παραλλαγές που φαίνεται να είναι πιο διαδεδομένες στους ομοφυλόφιλους άνδρες απ ‘ό, τι σε άνδρες που έχουν προτίμηση προς τις γυναίκες, προσθέτοντας και άλλες ενδείξεις σεξουαλικού προσανατολισμού που έχουν βιολογική συνιστώσα.

Στην εργασία που δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports, η ομάδα περιγράφει τη μελέτη τους, η οποία κάνει σύγκριση γονιδιωμάτων μεταξύ ομοφυλοφίλων και στρέιτ ανδρών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης αντιπροσωπεύουν την πρώτη ταυτοποίηση συγκεκριμένων γονιδίων που επηρεάζουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό στους άνδρες. Για να διεξαχθεί η έρευνα οι επιστήμονες πήραν δείγμα DNA από 1231 στρέιτ και 1077 ομοφυλόφιλους άντρες . Η ομάδα αναφέρει ότι δεν εστίασε αποκλειστικά σε οποιοδήποτε μέρος του γονιδιώματος, αντ’ αυτού σάρωσαν ολόκληρο το γονιδίωμα αναζητώντας διάφορα μεμονωμένα χρωμοσώματα . Με αυτόν τον τρόπο, η ομάδα ανέφερε, ότι τους επετράπη να αναγνωρίσουν δύο γονιδιακές παραλλαγές που φαίνεται να συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Ένα από τα γονίδια βρίσκεται στο χρωμόσωμα 13, το οποίο έχει δείξει προηγούμενη έρευνα πως έχει σημαντικό αντίκτυπο στο διένγκεφαλο, ένα μέρος του υποθαλάμου – δηλαδή ένα τμήμα του εγκεφάλου που φαίνεται να έχει διαφορετικό μέγεθος μεταξύ ομοφυλόφιλων και στρέιτ ανδρών. Το άλλο γονίδιο εντοπίστηκε στο χρωμόσωμα 14, το οποίο είχε ανακαλυφθεί σε προηγούμενη μελέτη και αφορά κυρίως τον θυρεοειδή, ωστόσο κι αυτό έχει αντίκτυπο στον εγκέφαλο μέσω μιας πρωτεΐνης που εμπλέκεται στην διέγερση του θυρεοειδούς. Ορισμένες προηγούμενες μελέτες έχουν οδηγήσει σε ευρήματα που υποδεικνύουν ότι ο θυρεοειδής μπορεί επίσης να εμπλέκεται σε γενετήσιο προσανατολισμό.

Τα ευρήματα της ομάδας δεν διευθετούν το επιχείρημα του κατά πόσο η ομοφυλοφιλία στους ανθρώπους βασίζεται στη βιολογία, αλλά αντ ‘αυτού προσφέρει περισσότερα στοιχεία που δείχνουν ότι είναι πιθανό να συμβαίνει αυτή η κατάσταση. Προηγούμενες μελέτες που εξέτασαν τα οικογενειακά ιστορικά προσφέρουν επίσης κάποια στοιχεία βιολογίας που παίζουν ρόλο σε τούτη την υπόθεση, ενώ άλλες μελέτες έχουν βρει κάποιες διαφορές στα χρωμοσώματα. Σε αυτή τη μελέτη, ο αριθμός των δειγμάτων που δοκιμάστηκαν ήταν πολύ μικρός ώστε να προσφέρει τεκμηριωμένες αποδείξεις – θα πρέπει να γίνουν εκτεταμένες έρευνες, ούτως ώστε να εδραιωθούν τα αποδεικτικά στοιχεία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας