Death Proof. Το χρονικό της διχοτόμησης του Grindhouse

Death Proof. Το χρονικό της διχοτόμησης του Grindhouse

Πως το «Death Ρroof» το έσκασε από το σπίτι: Το χρονικό της διχοτόμησης του «Grindhouse»

Η 8η Απριλίου του 2007 ήταν μια ανοιξιάτικη Κυριακή όπως όλες οι άλλες. Μέχρι τη στιγμή που ο αριθμός 4 και ο αριθμός 11.6 θα άλλαζαν για πάντα (εντάξει, ας μην είμαστε υπερβολικοί για λίγο) την ιστορία αυτού του κόσμου.

Ο αριθμός 4 ήταν η θέση του box office στην οποία κατέληξε το «Grindhouse», η καινούργια και πολυαναμενόμενη ταινία των Ταραντίνο – Ροντρίγκεζ, και το 11.6 ήταν τα εκατομμύρια δολάρια που κατάφερε να συλλέξει η ταινία, αριθμός μισός από όσο υπολόγιζαν οι ειδικοί.

Το «Grindhouse» ήταν στην πραγματικότητα ένας φόρος τιμής στις ταινίες που προβάλλονταν στις αίθουσες Grindhouse, όπως αυτές καθιερώθηκαν στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 60 και σε ολόκληρη την δεκαετία του 70. Χώρος λατρείας για τους φανατικούς των b-movies και των ταινιών exploitation, στα Grindhouse προβάλλονταν δύο ταινίες κολλητά, με την προσθήκη διαφόρων trailer. Πράγμα που «κόπιαραν» οι Ταραντίνο και Ροντρίγκεζ, φτιάχνοντας από δύο 85λεπτες ταινίες, το «Death Ρroof» (Ταραντίνο) και το «Ρlanet Τerror» (Ροντρίγκεζ), συν μερικά trailer από φίλους (Ιλάι Ροθ, Ρομπ Ζόμπι κ.ά.). Χάλασαν επίτηδες τις κόπιες και αφαίρεσαν μέρη των ταινιών, ονομάζοντάς τα «χαμένα reels», όπως ακριβώς συνέβαινε και στην ένδοξη δεκαετία του 70. Κατέληξαν σε 191 υπέροχα και φτηνά λεπτά, όσο ήταν η τελική διάρκεια του «Grindhouse».

Το κοινό αρνήθηκε να «πιάσει» το αστείο των δύο -πιο σινεφίλ πεθαίνεις- φίλων, οι κριτικοί αποθέωναν χωρίς να μπορούν να επηρεάσουν το box office και ο Χάρβεϊ Γουάινσταϊν, ήδη καταδικασμένος στο παρελθόν για τη διχοτόμηση του «Κill Βill» έπραξε ακριβώς το ίδιο. Χώρισε το «Grindhouse» για την προβολή του στον υπόλοιπο πλανήτη κι έτσι, μετά την αφαίρεση και των trailer, έμειναν καθαρές οι δύο ταινίες: το «Death Ρroof» και το «Ρlanet Τerror». Εκ των υστέρων, δημιουργοί και παραγωγός υποστήριξαν ότι η σκέψη της διχοτόμησης προϋπήρχε για το ευρωπαϊκό κοινό, που δεν ήταν έτσι κι αλλιώς εξοικειωμένο με τη «λογική» του αμερικανικού «grindhouse». Αλλά οι αριθμοί θα συνέχιζαν να γράφουν τη δική τους ιστορία.

Αριθμοί όπως το 127 και το 113… Και άλλοι τόσοι που διχογνωμούν για την τελική διάρκεια του «Death Ρroof», το οποίο με extra σκηνές (όπως την ήδη κλασική του lap dance και την ασπρόμαυρη προσθήκη στο δεύτερο μέρος) κυκλοφορεί πια ελεύθερο, έχοντας ήδη περάσει από το διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ των Καννών. Και γράφοντας ήδη τη δική του ιστορία στη σύγχρονη ποπ κουλτούρα.

Όσοι υπήρξαν αρκετά τυχεροί ώστε να δουν ολόκληρο το «Grindhouse» (όπως δεν θα το ξαναδεί ποτέ κανείς, αφού οι ταινίες κυκλοφορούν πια χωριστά και χωριστά θα κυκλοφορήσουν και σε DVD) απλά μπορούν να προσθέσουν μερικές ακόμη λεπτομέρειες στην ολοκαίνουργια μυθολογία του Κουέντιν Ταραντίνο.

Death Proof: Η Μόδα

Όταν η Ούμα Θέρμαν εμφανίστηκε με κοντά βαθυκόκκινα νύχια στο «Ρulp Fiction», οι πωλήσεις του βερνικιού Rouge Noir της Chanel αυξήθηκαν κατά 87%. Αιτία δεν ήταν τ ακροδάχτυλα της Ούμα, αλλά το γεγονός ότι ο Κουέντιν Ταραντίνο γνωρίζει καλά πώς να δημιουργεί μόδα μέσα από τις ταινίες του, πώς να εντοπίζει την ελκυστική λεπτομέρεια και να της κάνει τεράστιο, αμερικανικό κοντινό πλάνο, να την κινηματογραφεί τόσο φετιχιστικά, ώστε να μην ησυχάζεις αν δεν την αποκτήσεις.

Με τον ίδιο τρόπο, ο Ταραντίνο με το «Death Ρroof» γεννά μια νέα μόδα, τον τύπο της γυναίκας που, χρόνια τώρα, στέκει ακαταμάχητος απέναντι στις αντρικές αντιστάσεις: το αισθησιακό αγοροκόριτσο. Αλήτικη συμπεριφορά με ηδονικές ατάκες, αντρική οξύτητα με καμπύλες, τσαμπουκάς με κραγιόν. Προτού το είδος βγει στις εκπτώσεις, μάθετε να το εκπροσωπείτε σωστά (χωρίς πιθανότητα αποτυχίας), σε 10… death proof βήματα.

Ρούχα: T-Shirt με στάμπα, κοντομάνικο, στενό, παιδικό, με σορτσάκι, αντρική ζώνη και σαγιονάρες. Styling δημοτικού, βλέμμα μεταπτυχιακού.

Εσώρουχα: Κόψιμο στη γραμμή του δοξασμένου αντρικού Minerva, σε ημιδιάφανο ύφασμα και φλοράλ μοτίβο. Η διαφορά αντρικού-γυναικείου δεν έγκειται (μόνο) στο περιεχόμενο, αλλά (κυρίως) στο λίκνισμα των γλουτών.

Αξεσουάρ: Ένα Dodge Challenger 440 του 1970, λευκό, σαν αυτό που οδηγούσε ο Κοβάλσκι στο «Vanishing Ρoint».

Ποτό: Λικέρ Chartreuse, στο πράσινο της αμαρτίας. Φτιαγμένο από μοναχούς, καίει σαν τον διάβολο. Πίνεται ιδανικά σε σφηνάκι – χτύπημα ακαριαίο.

Τραγούδι: «Down In Μexico», από τους Coasters. «We started dancin all around the floor, And then she did a dance Ι never saw before.» Τέλος.

Σπορ: Το lap dance που αναστατώνει, με εναλλαγές head rolling, επιθετικής εγγύτητας και απόλυτης ακινησίας. Τα αποτελέσματα – άμεσα στο σώμα.

Πάθος: Κάπνισμα. Απενοχοποιημένο και ζωοποιό, σκεπάζει μ ένα σύννεφο καπνού ό,τι δε χρειάζεται να φαίνεται καθαρά. Πέρασε καιρός από τότε που είδαμε τόσα τσιγάρα σε αμερικανική ταινία.

Αγαπημένη Λέξη: Bitch. Εκφραση που απαιτεί πρόθεση, εξάσκηση και σωστό περιεχόμενο. Συνδυάζει τρυφερότητα και προστυχιά. Αν δεν την πείτε σωστά, είστε ασφαλής. Η ορθή της εκφορά είναι που προκαλεί ατυχήματα.

Κοσμοθεωρία: Girl power. Ο,τι δεν μπορεί να καταφέρει ένα κορίτσι μόνο του, μπορούν πολλά μαζί!

Αχίλλειος Πτέρνα: Η πατούσα – το νέο σημείο G. Το πιο ευαίσθητο άκρο της γυναίκας, το πιο ακαταμάχητο όπλο της, αν τοποθετηθεί σωστά: έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, απόληξη του κορμιού που ξαπλώνει στο πίσω κάθισμα.

Προηγούμενο άρθροΝότια Πελοπόννησο, ταξίδι στην υπέροχη φύση
Επόμενο άρθροΟνειρεμένα Χανιά
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας