ΑρχικήΨυχαγωγίαΔεν ξαναπίνω ούζο ξεροσφύρι…

Δεν ξαναπίνω ούζο ξεροσφύρι…

Άρθρο της Μαρίας Σηφάκη.

Η θερµοκρασία ανέβηκε αισίως κι η Αθήνα τρελάθηκε. Καλοκαίρι έρχεται, ξαµολήθηκαν ορδές ανθρώπων για ένα ακόµα (no. 1486) καταναλωτικό όργιο. Τι οικονοµική κρίση και πράσινα άλογα* µου λες… ελληνικός υπερκαταναλωτισµός!

Χθες… χθες ήταν µαγικά… Θυµάµαι χαµόγελα, αστέρια, ένα χέρι στην πλάτη µου και µυρωδιά από βρεγµένο χώµα. Αλλά,να τα πάρω από την αρχή…

“Ντύσου όµορφα,θα βγούµε έξω.” Ε, λέω και ‘γω, ας βάλω κάτι πιο ιδιαίτερο -είχα ξεκινήσει µε την ιδέα της φόρµας- οπότε στολίστηκα και ‘γω, πήρα και τσάντα(!), µεταλοπαρέα είναι, υπέθεσα θα τρέχουµε σε καταγώγια και σοφότατα δεν έβαλα φούστα! Πάω λοιπόν, αραχτοί όλοι οι φίλτατοι νεαροί µου φίλοι (µα τι γλυκιά κι ευγενική που είµαι, εννοούσα οι ελεεινοί κάφροι) και βλέπανε ποδόσφαιρο… Με τα πολλά, φεύγουµε, πάµε βόλτα µε τις µηχανές -”δόξα στον Ερµή, δεν έβαλα φούστα”- και καταλήγουµε σ’ένα προαύλιο µε πέτρινες κερκίδες, υπέροχο, υπεροχότατο…

Βέβαια, για να µπούµε εκεί σκαρφαλώσαµε σε κάτι κάγκελα (να κάνω µια θυσία, ένα κάτι στην Άρτεµη που δεν έβαλα φούστα) και πηδήξαµε µέσα. Επειδή τα κάγκελα ήταν ψηλά, πατούσαν σ’ένα πεζούλι, µετά στη µέση σ’ένα σίδερο, γύριζαν, ξαναπατούσαν σε άλλο πεζούλι και κατέβαιναν. Ε, εγώ αυτό το πεζούλι no.2 δεν το ‘δα και πήδηξα κατευθείαν κάτω, όρθια ευτυχώς… Μια µελανιά στο χέρι την έκανα, αλλά φάνηκα πολύ γαµάτη και σούπερ ουάου γκόµενα… Για να κάνουµε και τη σύνδεση µε το προηγούµενο…

Εκεί λοιπόν στο προαύλιο, είχε κι άλλα παιδάκια, έναν ναργιλέ, ούζο (βαράει), κρασί, τσιγάρα, µουσική… Αν εξαιρέσω τον αστοιχείωτο που δολοφόνησε τον Παυλίδη, ήταν σχεδόν εξωκοσµικά… Ξαπλώσαµε πίσω και χαζεύαµε τα αστέρια, είχε τόση ησυχία σαν να µην υπήρχε κανείς εκτός από µας. ΟΚ, γι’ αυτό ίσως φταίει και το ότι ήταν 1:00 τη νύχτα… Βασικά δεν θυµάµαι και πολλά από ένα σηµείο και µετά. Ή µάλλον θυµάµαι, όλα τα θυµάµαι, απλά συγκεχυµένα. ∆εν σε ήξερα ρε, πού να σε ξέρω; Αλλά µιλάγαµε, όλο το βράδυ και µου πες πως έχω πλάκα και σ’άρεσαν τα µαλλιά µου και “µέθυσα µε τη φίλη σου” του είπες. Κολακευµένος γυναικείος εγωισµός, τόσο αδηφάγος ώρες ώρες.

Πολύ ζέστη ρε παιδιά για Μάιο. Σε παρασέρνει, τι να πω… φυσάει έρωτας.

*το πράσινα άλογα που λέµε κανονικά είναι “πράσσειν άλογα,” δηλαδή να κάνεις πράξεις που δε σκέφτεσαι. Και το γλωσσολογικό µάθηµα τέρµα για σήµερα. Να ‘στε χαρούµενοι, γελαστοί και να ρουφάτε την ζωή όπως τα µοχίτο. Α! Και να χαµογελάτε, ακόµα και χαζοχαρούµενα (καλοκαίρι είναι!). Φτιάχνετε την µέρα του κόσµου!

Στέλιος Θεοδωρίδης
Στέλιος Θεοδωρίδης
Ο ήρωας μου είναι ο γάτος μου ο Τσάρλι και ακροάζομαι μόνο Psychedelic Trance
RELATED ARTICLES

Σχολίασε το άρθρο

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα άρθρα

Tηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: 11188
Ελληνική Αστυνομία: 100
Χαμόγελο του Παιδιού: 210 3306140
Πυροσβεστική Υπηρεσία: 199
ΕΚΑΒ 166