Στην καρδιά των Απαλαχίων, στο δυτικό Μέριλαντ, μια περιοχή που για δεκαετίες ήταν συνώνυμη με την εξόρυξη άνθρακα, έχει αλλάξει εντελώς όψη.
Ένας πρώην χώρος εξόρυξης στην κομητεία Γκάρετ μετατράπηκε σε ένα τεράστιο φωτοβολταϊκό πάρκο, το μεγαλύτερο πλέον στην Πολιτεία, σηματοδοτώντας μια μετάβαση τόσο συμβολική όσο και ουσιαστική προς ένα νέο ενεργειακό μοντέλο.
Η εγκατάσταση, η οποία τέθηκε επίσημα σε λειτουργία στα τέλη Δεκεμβρίου, φτάνει την εγκατεστημένη ισχύ των 160 μεγαβάτ και είναι ικανή να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια σε περισσότερα από 30.000 σπίτια ετησίως.
Το έργο βρίσκεται περίπου 286 χιλιόμετρα από την Ουάσιγκτον και καταλαμβάνει μια έκταση που είχε πλέον εξαντλήσει τη βιομηχανική της αξία. Στη θέση των εκσκαφών και των υποδομών που σχετίζονταν με τον άνθρακα, σήμερα εκτείνονται περίπου 324.000 ηλιακά πάνελ, κατανεμημένα σε εδάφη που αποκαταστάθηκαν και ασφαλίστηκαν μετά το κλείσιμο του ορυχείου.
παρέμβαση αυτή αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά παραδείγματα ανάπλασης εγκαταλειμμένων βιομηχανικών χώρων (συχνά αναφερόμενη ως «brownfield redevelopment»), μια στρατηγική που ακολουθείται όλο και περισσότερο για την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας χωρίς την κατανάλωση νέας φυσικής γης.
Επικεφαλής της ανάπτυξης της εγκατάστασης ήταν η Competitive Power Ventures μέσω της θυγατρικής της για τις ανανεώσιμες πηγές, σε συνεργασία με τον χρηματοοικονομικό εταίρο Harrison Street Asset Management.
Η τεχνική υλοποίηση ανατέθηκε σε μια εταιρεία ηλιακής μηχανικής του Νιου Τζέρσεϊ, ενώ στη χρηματοδότηση συμμετείχε και ένα σημαντικό τραπεζικό ίδρυμα των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας το ενδιαφέρον του χρηματοπιστωτικού τομέα για έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας βιομηχανικής κλίμακας.
Τα εδάφη, ήδη επιβαρυμένα από δεκαετίες εξορυκτικής δραστηριότητας, προσφέρονταν για μια νέα παραγωγική χρήση χωρίς να έρχονται σε σύγκρουση με τη γεωργία ή με περιοχές περιβαλλοντικής αξίας.
Ταυτόχρονα όμως, η πολυπλοκότητα της τοποθεσίας απαίτησε χρόνια μελετών, σχεδιασμού και στοχευμένων μηχανικών λύσεων, ακριβώς λόγω των βαθιών αλλοιώσεων που είχε υποστεί το έδαφος κατά την περίοδο της λειτουργίας του ορυχείου.
Οι εργασίες ανάπτυξης ξεκίνησαν το 2020 και έπρεπε να λάβουν υπόψη τις ανώμαλες κλίσεις, τη σταθερότητα του εδάφους και τις προϋπάρχουσες υποδομές.
Πέρα από την παραγωγή καθαρής ενέργειας, η εγκατάσταση έχει άμεσο αντίκτυπο στην τοπική οικονομία. Κατά τη φάση της κατασκευής εξασφάλισε θέσεις εργασίας και παράπλευρα οικονομικά οφέλη, ενώ μακροπρόθεσμα θα συμβάλει στα φορολογικά έσοδα της κομητείας.
Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, το έργο προσδίδει εκ νέου αξία σε μια περιοχή που κινδύνευε να παραμείνει ανεκμετάλλευτη, αποδεικνύοντας πώς η ενεργειακή μετάβαση μπορεί να μεταφραστεί και σε απτά οφέλη για τις κοινότητες που στο παρελθόν ζούσαν από τα ορυκτά καύσιμα.
Ωστόσο, το έργο δεν σταματά εδώ, καθώς βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μια δεύτερη φάση ανάπτυξης που θα αυξήσει τη συνολική ισχύ στα 175 μεγαβάτ, αυξάνοντας περαιτέρω την ποσότητα της ανανεώσιμης ενέργειας που διοχετεύεται στο δίκτυο.
