Για να δούμε που βρισκόμαστε! Μέσα σε ετούτη τη δεκαετία της ανθρωπιστικής κρίσης και της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας, η ζημία κοστολογήθηκε σε 216 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου. Η αγορά της χώρας κατέρρευσε και η πείνα εισέβαλε βίαια μέσα σε δύο εκατομμύρια νοικοκυριά.
Αυτήν την ώρα που επικοινωνούμε, 61.870 άτομα μπήκαν σε πρόγραμμα διατροφής γιατί δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτική τροφή. Δηλαδή αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ 25% των οικογενειών αντιμετωπίζουν πείνα. Στο 19% αυτών των οικογενειών δεν λαμβάνει εισόδημα –είτε εργασίας, είτε σύνταξης– κανένας από τους δύο γονείς και εκτιμάται ότι περίπου οι μισές οικογένειες διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Έρευνα που έχει γίνει αναφέρει ότι αυτά συμβαίνουν σε Αττική, Θεσσαλονίκη, Αρτα, Βοιωτία, Εβρο, Καβάλα, Λάρισα, Μαγνησία, Ιωάννινα, Ξάνθη, Πιερία, Πρέβεζα, Ρέθυμνο, Ροδόπη, Σέρρες και Τρίκαλα. Αυτή είναι η μία εικόνα της καθημερινότητας. Υπάρχει και άλλη εικόνα που τη βίωσα τις προάλλες… Την άκουγα από την αγανακτισμένη φίλη μου, όπως και τα υπόλοιπα άτομα της παρέας.
- Είναι δυνατόν, ο κόσμος να μην έχει να φάει κυριολεκτικά και αυτοί με τα τατουάζ στα χέρια από το πρωί μέχρι το βράδυ μαγειρεύουν… μαγειρεύουν ένα σωρό φαγητά στην τηλεόραση…
Πριν προλάβω να δώσω μιαν απάντηση στη θυμωμένη φίλη που ετοιμαζόταν να πετάξει το τηλεκοντρόλ στην οθόνη της τηλεόρασης, κι άλλος από την παρέα συνηγόρησε:
- Αμάν πια με αυτές τις τηλεοράσεις. Τηλεπερσόνες, γνωστοί και άγνωστοι της τέχνης της κατσαρόλας μας πρήζουν μπροστά στους πολυτελείς πάγκους της κουζίνας… Έτσι απλώνουμε το φύλλο…, έτσι βάζουμε το λάδι, το ξίδι… και δώσ’ του τα απανωτά μπαχαρικά… Να τα κινέζικα, να τα ταϊλανδέζικα, να τα μεξικάνικα προϊόντα μέσα στις πολυτελείς πιατέλες.
Τα σόου στα πρωινάδικα μαγειρέματα έχουν σαν πρωταγωνιστές τον σπουδαίο μάγειρα και δίπλα του τη μινιφορούσα μακιγιαρισμένη σαν τη βασίλισσα του Σαβά να δίνει τις απαραίτητες συμβουλές… Υπάρχουν μεγάλα κανάλια που συνεχίζουν τα μαγειρέματα ώς τις τελευταίες απογευματινές ώρες.
Υπάρχει και τρίτη εικόνα της καθημερινότητας: Εκατοντάδες συμπολίτες μας ψάχνουν απεγνωσμένα κάτω από τους πάγκους της λαϊκής αγοράς τα περισσεύματα από λίγα λαχανικά, πατάτες, μπανάνες, κάποιο μήλο, ένα πορτοκάλι, με το συγκαταβατικό βλέμμα του πωλητή.
Οι τηλεοράσεις που σερβίρουν στον κόσμο αυτήν την ξετσιπωσιά, την αυθάδεια και την προκλητικότητα, δεν ανοίγουν λίγο τα παράθυρά τους να δουν έξω στο δρόμο, στην κοινωνία, πού έχει φτάσει η χώρα; Ίσως αυτά τα λαμπρά μυαλά, έμπλεα ασυγχώρητης αφέλειας – ή ηθελημένης; – με τον άκρατο μιμητισμό τους θέλουν να μας κάνουν να ζούμε δύο ζωές. Αυτήν που σερβίρει η TV και αυτήν που ζούμε, στην αιχμαλωσία των ξένων δανειστών μας.
Από τότε που μπήκε η τηλεοπτική εικόνα στην Ελλάδα, στα σπίτια μας, έρρεπε προς την υπερβολή και πολλές φορές –όπως και τώρα– περνάει στη χυδαιότητα. Μπράβο, πάντως, στην κυβέρνηση, να φέρει για ψήφιση από τα πρώτα νομοσχέδια αυτό της ανθρωπιστικής κρίσης.
Επίσης αξίζει να επισημανθεί κάτι πολύ σημαντικό που συνήθως περνάει στα ψιλά γράμματα, δηλαδή η κατάσταση ενδέχεται στην πραγματικότητα να είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που ίσως νομίζουμε όλοι, αφού προφανώς ο Έλληνας από τη φύση του είναι περήφανο ον, και του είναι δύσκολο να βγει και να ομολογήσει πως δεν έχει φαΐ στο σπίτι.
Επομένως τα νούμερα που μας παρουσιάζουν οι επίσημες υπηρεσίες και τα ΜΜΕ, υπολογίζεται σίγουρα πως είναι πολύ μικρότερα, και σε καμία περίπτωση δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, ασχέτως αν γίνεται ηθελημένα ή άθελα από τους τεχνοκράτες και τους πολιτικούς όλων των κυβερνήσεων που διοίκησαν αυτή την μαύρη δεκαετία για να κρύψουν το μαύρο χάλι που μας κατακλύζει.
Από την άλλη πλευρά εκτιμάται πως η εξαθλίωση δεν πρόκειται να μας εγκαταλείψει ως χώρα, διότι το δημόσιο χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι σχεδόν ανέφικτο να αποπληρωθεί, δηλαδή σημαίνει πως σε πρακτικό επίπεδο ότι κατά επόμενα δέκα χρόνια η κατάσταση μάλλον δεν θα καλυτερέψει, ακόμα κι αν συμβεί, ίσως να γίνει για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα σαν αναλαμπή, και πάλι θα εισέλθουμε στην ίδια κατάσταση, αφού οι δανειστές θα ζητούν ακόμη πιο σκληρά μέτρα για να πάρουν πίσω τα χρήματά τους, μη λογαριάζοντας πως έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ψυχές, βλέποντας απλά τους Έλληνες σαν νούμερα.
