Fargo (1996): Μια αντισυμβατική αστυνομική ταινία

Fargo (1996): Μια αντισυμβατική αστυνομική ταινία

Σύνοψη ταινίας: Fargo (1996)

  • Σκηνοθέτης: Joel Coen
  • Ηθοποιοί: Frances McDormand, Steve Buscemi, William H. Macy
  • Είδος: Αστυνομική, Δράμα, Κωμωδία
  • Έτος κυκλοφορίας: 1996

Θετικά: Απίστευτο σενάριο

Αρνητικά: Κανένα

Η αξιολόγηση μου: 4 / 5 – Αριστούργημα

Αυτή παίζει να είναι η πρώτη ταινία των αδερφών Κοέν που είδα στην ζωή μου. Την γνώμη μου για αυτούς την έχω αναφέρει εδώ. Νομίζω ότι έκανα μια σωστή αρχή, ήμουν και λιγάκι τυχερός καθώς ήμουν και στην κατάλληλη ηλικία (Λύκειο) για να αντιληφθώ την ιδιοφυΐα των δημιουργών της και να τους ακολουθήσω στο σερί λατρεμένων ταινιών.

Το Fargo απείχε παρασάγγης από οποιαδήποτε αστυνομική περιπέτεια που συνήθιζα να βλέπω. Δεν είχε τα μπράτσα του Σβαρτζενέγκερ, τις ατάκες του Σταλόνε, ούτε καν εκρήξεις αυτοκινήτων ανά πέντε λεπτά! Οι πρωταγωνιστές δεν είναι άτομα που σκέφτονται 14 κινήσεις μπροστά στο σκάκι, δεν είναι τολμηροί ήρωες. Γαμώτο, η αστυνομικίνα είναι έγκυος, λες να κάνει κωλοτούμπες καθώς αδειάζει τις σφαίρες από το ούζι της στον στρατό κακών; Ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα. Στο μυαλό μου το βλέπω κάπως έτσι: πρόκειται για ένα διαγωνισμό βλακείας, όποιος είναι ο λιγότερο βλάκας θα κερδίσει! Στην κλασσική Κοενική νόρμα δηλαδή! Παρακολουθούμε απλούς ανθρώπους που προσπαθούν να βγούνε έξω από τα όρια τους.

Η αρχή γίνεται με έναν τύπο που αν δεν είχε πλούσιο πεθερό να τον βολέψει στην επιχείρηση του, θα σου γέμιζε βενζίνη την Κάντιλακ στην Route 66. Στο μυαλό του μάγκα λοιπόν σχεδιάζονται μερικά κόλπα για να βγάλει εύκολο χρήμα. Λόγω της βλακείας του όμως, αδυνατεί να δεί τα λάθη του. Για να γίνει ακόμα χειρότερη η φάση, προσλαμβάνει 2 “κακοποιούς” ακόμα μεγαλύτερους κρετίνους (μα τί περίμενα και εγώ, στην Dakota και την Minessota το κρύο δεν αφήνει τα μυαλά τους να σκέφτονται μάλλον) οι οποίοι είναι ανίκανοι να διαχειριστούν οποιαδήποτε παρέκκλιση από το αρχικό σχέδιο.

Οι ερμηνείες του καστ είναι αυτές που ανεβάζουν την ταινία σε ακόμα μεγαλύτερα επίπεδα απόλαυσης, εννοείται πως το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι στα συνηθισμένα υψηλά επίπεδα των Κοέν.

Προσωπικά, παλαιότερα είχα την πεποίθηση πως αυτοί οι σκηνοθέτες ήταν ανεξήγητα υπερεκτιμημένοι, και ότι το σύστημα Του Hollywood τους προωθούσε σε τέτοιο βαθμό που ήταν μία κραυγαλέα περίπτωση έμμεσης στήριξης σε αυτά τα πρόσωπα, όχι πως δεν έχουν ταλέντο, τουναντίον αποδείχθηκε σε όλα αυτά τα χρόνια πως έκαναν εξαιρετική δουλειά, αλλά ετούτη η ιδιομορφία δεν αναιρεί το τρελό σπρώξιμο που δέχτηκαν για να προχωρήσουν μπροστά με απώτερο σκοπό να γνωρίσει ο κόσμος το άπλετο ταλέντο τους.

Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να πεις ότι έφτασαν ψηλά δίχως ικανότητες. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα παρέμεναν στις καλένδες της ιστορίας, ότι απλά και αυτοί έκαναν το καπρίτσιο τους, βγάζοντας κυκλοφορώντας 5-6 έργα για να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους.

Τα πολλά λόγια όμως είναι φτώχεια. Δείτε την ταινία για να βγάλετε τη δική σας τεκμηριωμένη άποψη θα στηρίζεται αποκλειστικά στα δικά σας κριτήρια και όχι των υπολοίπων, αφού ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά ορισμένα πράγματα και είναι λογικό να μη συμπίπτουν οι γνώμες μεταξύ τους.

Υστερόγραφο. Στο ξεκίνημα του, το φιλμ αναφέρει ότι βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό. Εγώ δυσκολεύομαι να το πιστέψω ότι υπάρχει τέτοια ηλιθιότητα εκεί έξω, αλλά δεν μπορώ να αποδείξω και το αντίθετο, οπότε…

Προηγούμενο άρθροKinsey (2004): Ας μιλήσουμε για το σεξ
Επόμενο άρθρο10 top photo editing apps για iPhone και iPad
Στέλιος Θεοδωρίδης
Έχω ακόμη σώας τας φρένας. Πλήττω αφόρητα όταν γράφω για συμβατικά θέματα. Πρόκληση για μένα είναι όταν ασχολούμε με την ερευνητική αρθρογραφία και έχω να παραθέσω στοιχεία και πληροφορίες που δεν θα τις βρεις πουθενά αλλού.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ