To 1983 o Philip Glass έκανε την πρώτη του επίσημη κινηματογραφική απόπειρα, συνεργαζόμενος με τον σκηνοθέτη Godfrey Reggio, στο ιδιότυπο documentary και πρώτο μέρος της –qatsi trilogy, Koyaanisqatsi (“life out of balance”)… Αυτή η τριλογία συνεχίστηκε το 1988 με το Powaqqatsi (“life in transformation”) και ολοκληρώθηκε πρόσφατα, 2002, με το Naqoyqatsi (“life as war”)… Οι ταινίες της τριλογίες είναι πρωτότυπα documentaries, όχι σαν τα μοδάτα α λα Michael Moore, αλλά χωρίς διάλογους, μονάχα με εικόνες και μουσική…
Εικόνες φύσης σε αντιδιαστολή με εικόνες σύγχρονων πόλεων και τεχνολογικών επιτευγμάτων μηχανικής και ο κοινωνικός-υπαρξιακός προβληματισμός των ταινιών αναδεικνύεται από την άλλοτε υπνωτική και άλλοτε ντελιριακή μουσικη του Philip Glass… O Reggio δε δίστασε, υπερήφανα, να αποκαλέσει το συνολικό επίτευγμα ως «concert cinema», ενώ οι γρήγορα εναλλασσόμενες εικόνες σε συνδυασμό με τις μινιμαλιστικές ηχητικές πινελιές του Glass έτυχαν σημαντικής αναγνώρισης…
Αυτά τα ιστορικά, για την πρώτη δουλεία ενός από τους πιο επιτυχημένους αμερικανούς σύνθετες, έχοντας στο παλμαρε του κινηματογραφικές δουλείες όπως τα μυστήρια Candyman, το πρόσφατο, υπέροχο The Hours όπως και το The Truman show, ενώ το 1996 έγραψε τη μουσικη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα και το 1992 συνέθεσε το έργο “The Voyage” για το διαστημικό λεωφορείο Columbia… Όχι και άσχημα…
Μουσικά, και σε σύγκριση με τα άλλα δυο μέρη της τριλογίας, το Koyaanisqatsi είναι το πιο λιτό και ουσιώδες με χαρακτηριστικές μελωδίες και πολλά συνεχή και επαναλαμβανόμενα μέρη τα οποία όσο περνάει ο χρόνος επενδύονται μουσικά από χορωδιακά φωνητικά η ατμόσφαιρες μέχρι να καταλήξουν σε μεγαλύτερης έντασης, μουσικά peaks ώσπου ξανά να καταλαγιάσουν… Τα χαρακτηριστικά arpeggios του Glass κοσμούν τις μουσικές αλληλουχίες ενώ θα πρέπει να αναφερθεί και η σημαντική συμβολή του Yo Υo Ma στο cello, με αξιολογότατη συμμετοχή και στα τρία μέρη της τριλογίας…
Ίσως η ακρόαση της μουσικής άνευ των εικόνων να είναι όντως φτωχότερη χωρίς το οπτικό χαλί (πάει και αντίστροφα), καθώς είναι μουσικη πανέμορφη αλλά συνοδευτική, υπνωτική, με σκοπό να αναδείξει τις εικόνες που περνάν μπροστά από τα μάτια τροφοδοτώντας τη σκέψη του θεατή / ακροατή… Παρόλα αυτά, είναι μουσική γεμάτη συναισθήματα, τα οποία αποπνέει χρησιμοποιώντας ατμόσφαιρες χωρίς περαιτέρω εντυπωσιασμούς και ορχηστικές υπερβολές…
Ιστορικά σημαντικότατη χρονική στιγμή για το συγκεκριμένο είδος documentary, αλλά και για τον Glass, σηματοδότησε την καλύτερη ίσως περίοδο της καριέρας του… Μουσικά, εμπίπτει στην κατηγόρια της meditation κινηματογραφικής μουσικής και έχοντας αυτό κατά νου, σ’αυτό το είδος είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα… Βέβαια, κανείς δεν είπε ότι είναι και από τα ευκολότερα ακούσματα…
- Βαθμολογία: 7/10
Koyaanisqatsi Track listing
- Koyaanisqatsi (3:30)
- Vessel (8:03)
- Cloudscape (4:41)
- Pruit Igoe (7:02)
- The Grid (14:50)
- Prophecies (8:10)
Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 46:30 λεπτά
