Max Payne 2: The Fall of Max Payne

Max Payne 2: The Fall of Max Payne

Ο Max Payne επιστρέφει και διεκδικεί για ακόμα μια φορά τον θρόνο των Single player FPS. Δεν υπήρχε βέβαια καμία αμφιβολία για το αν θα το κατάφερνε. Το review που ακολουθεί αποτελεί μία ιστορική αναδρομή στα ρετρό βιντεοπαιχνίδια που άφησαν εποχή.

Αυτό το παιχνίδι είναι το sequel ενός από τα πιο “δυνατά” FPS και προσφέρει ότι ο προκάτοχος του και περισσότερα: Μια ιστορία κατάλληλη για ταινία. Μια καλύτερη μηχανή γραφικών. Φυσικό μοντέλο που ανταγωνίζεται το Half-Life 2. Και να μην αναφέρουμε το απίστευτο Gameplay. Το Max Payne 2 σίγουρα ακολουθεί την παράδοση του ονόματος του.

Πίνακας περιεχομένων

Γραφικά

Το πρώτο πράγμα που κοιτάει κανείς όταν αγοράζει ένα παιχνίδι είναι τα γραφικά του. Αν είναι μέτρια οι πιθανότητες να το αγοράσετε είναι λίγες. Παρόλο που υπάρχουν παιχνίδια με μέτρια γραφικά αλλά φανταστικό Gameplay, ο περισσότερος κόσμος δεν ψωνίζει έτσι. Ευτυχώς για αυτούς, αυτό το παιχνίδι έχει εξαιρετικά γραφικά. Παρόλο που δεν είναι επαναστατικά, σίγουρα θα εντυπωσιάσουν, και δεν απαιτούν και ιδιαίτερα ισχυρό μηχάνημα (μάλιστα το παιχνίδι έπαιζε πολύ καλά σε έναν Athlon 1 GHz+GeForce 2 MX 200+512MB RAM με fps άνω των 30 σε 640×480 και με την λεπτομέρεια στο max).

Τα μοντέλα, όπως και στο πρώτο παιχνίδι, είναι πολύ καλά με μερικές επιπλέον λεπτομέρειες. Τα πρόσωπα επανασχεδιάστηκαν και πλέον δεν θα βλέπετε συνέχεια την ίδια έκφραση. Τα ρούχα των χαρακτήρων πάντως θα μπορούσαν να είχαν γίνει με textures υψηλότερης ανάλυσης, καθώς σε μερικά cut scenes δεν φαίνονται και πολύ όμορφα. Εκτός αυτού όλα τα μοντέλα από απόσταση φαίνονται εκπληκτικά και σχεδόν “ζωντανά”. Η κίνηση του επίσης βελτιώθηκε.

Πλέον κινούνται πιο ρεαλιστικά, σαν να έχει γίνει motion capture, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι έγινε κάτι τέτοιο. Υπάρχουν μικρές ατέλειες στις ενώσεις των animations, καθώς πολλές φορές φαίνεται το τέλος του ενός και η αρχή του άλλου. Για παράδειγμα όταν σκοτώνετε κάποιον την ώρα που βουτάει, το παιχνίδι δείχνει το animation από τον θάνατο από βουτιά, το οποίο δημιουργεί κάποια προβλήματα στην απεικόνιση του πτώματος.

Τo Bullet Time επιστρέφει σε όλο του το μεγαλείο. Αυτή την φορά είναι λίγο διαφορετικό: Αντί να ξεκινά αργά, είναι κάπως πιο γρήγορο, και καθώς σκοτώνετε εχθρούς γίνεται όλο και πιο αργό, μέχρι να σταματήσουν τα πάντα τελείως. Βέβαια είναι λίγο απίθανο να συναντήσετε τόσους πολλούς εχθρούς ώστε να γίνει κάτι τέτοιο. Έχει προστεθεί ακόμα ένα animation, το οποίο όσοι είδατε τα trailers μάλλον θα προσέξατε:

Πρόκειται για το reload του όπλου σας κατά την διάρκεια bullet time, που πλέον γίνεται πολύ γρήγορα. Είναι εντυπωσιακό και επίσης ιδιαίτερα χρήσιμο. Επίσης καθώς σκοτώνετε πολλούς εχθρούς και ξαναγεμίζετε το όπλο, η κάμερα κάνει μια στροφή 360 μοιρών γύρω σας, το οποίο δείχνει πάρα πολύ ωραίο. Το μόνο που μπορώ να παρατηρήσω είναι ότι το animation είναι το ίδιο για όλα τα όπλα, και ενώ είναι εντυπωσιακό μετά από μερικές επαναλήψεις καταντά βαρετό.

Ο σχεδιασμός των επιπέδων είναι εξαιρετικός. Δόθηκε μεγάλη προσοχή στον ρεαλισμό κάθε επιπέδου και σίγουρα η προσπάθεια απέδωσε. Κάθε μέρος στο παιχνίδι φαίνεται μοναδικό, με το δικό του στιλ και με μικρές λεπτομέρειες, όπως graffiti στους τοίχους, που κάνουν την διαφορά. Γενικά τα επίπεδα είναι σκοτεινά και μέσα σε πόλη, κάτι που κάνει το σενάριο ακόμα πιο πιστευτό.

Τα αντικείμενα φαίνονται πολύ ρεαλιστικά, αν και από κοντινή απόσταση δεν είναι τόσο λεπτομερή. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία αντικειμένων, από βαρέλια μέχρι κουτιά από γάλα. Επίσης όταν τα πυροβολατε αντιδρούν διαφορετικά το καθένα. Αν πυροβολήσετε ένα τραπέζι θα δείτε κομμάτια ξύλου να πετάγονται και ίσως και κομμάτια χαρτιού. Αυτά τα εφε σίγουρα προσθέτουν πολύ στον ρεαλισμό του παιχνιδιού.

Τα όπλα έχουν επίσης βελτιωθεί. Φαίνονται πολύ καλύτερα και είναι πολύ πιο λεπτομερή. Τα Μ16, Μ4, ΑΚ47 και το Dragunov Sniper Rifle είναι σχεδόν όμοια με τα πραγματικά όπλα, ενώ έχουν και τους ήχους τους. Εκτός αυτού οι άδειοι κάλυκες πετάγονται από το όπλο ενώ αναπηδούν και στο έδαφος.

Αλλά εφε, όπως σπίθες από τις σφαίρες και εκρήξεις, είναι φανταστικά. Η φωτιά από τις βόμβες μολότοφ είναι από τις καλύτερες που έχω δει. Βλέποντας επίσης τους εχθρούς να τρέχουν φωνάζοντας μου ήρθαν ευχάριστες μνήμες από το Postal 2. Τα σημάδια από τις σφαίρες είναι τόσο καλά όσο κανένας θα περίμενε, και έχουν μεγάλη ποικιλία, καθώς διαφοροποιούνται ανάλογα με το υλικό το οποίο πυροβολήθηκε.

Τα cut scenes είναι του ίδιου στιλ με αυτά του πρώτου Max Payne, δηλαδή είναι σαν περιοδικό κομιξ. Η ιδέα ήταν πρωτότυπη στο πρώτο παιχνίδι, τουλάχιστον για FPS, και τα σκίτσα των περιοχών και των χαρακτήρων μοιάζουν πολύ με τα αντίστοιχα 3D μοντέλα.

‘Oταν σκοτώνετε κάποιον μπορεί να δείτε ένα replay του θανάτου του. Πολλές φορές είναι scripted, για να δείξουν τις δυνατότητες της μηχανής του παιχνιδιού, αλλά τις περισσότερες φορές πρέπει να πετύχετε τον εχθρό σε ορισμένο σημείο του σώματος από συγκεκριμένη γωνία. Τις περισσότερες φορές οι εχθροί πέφτουν προς τα πίσω, αλλά το σημαντικό είναι το φυσικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε: Ανάλογα την γωνία που πυροβολήσατε θα πέσει και ο αντίπαλος, ή θα τον δείτε να κατρακυλάει από μια σκάλα αν στεκόταν στην άκρη της.

Οι εκρήξεις ανασηκώνουν τους εχθρούς από το έδαφος, ταυτόχρονα με άλλα αντικείμενα (κάποια από τα οποία μπορεί να καταστραφούν από την έκρηξη. Με λίγα λόγια, το φυσικό μοντέλο του παιχνιδιού δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο που έχει κυκλοφορήσει (τα Half-Life 2 και Painkiller δεν παίρνονται υπ’οψιν καθώς ακόμα δεν έχουν κυκλοφορήσει). Υπάρχουν και μερικά bugs, συνήθως με τις πόρτες, κάποια κιβώτια και σώματα, αλλά η εμφάνιση τους είναι σπάνια.

Γενικότερα τα γραφικά μοιάζουν πολύ με αυτά του Max Payne 1. ‘Eχουν βελτιωθεί αρκετά ώστε να είναι ανταγωνιστικά με τα σημερινά πρότυπα. Το παιχνίδι δεν απαιτεί μεγάλη επεξεργαστική ισχύ για να τρέξει, άρα όσοι έχουν παλαιοτέρα μηχανήματα θα μπορέσουν να το παίξουν. ‘Oλα τα παραπάνω μαζί δημιουργούν μια φανταστική ατμόσφαιρα που θα δυσκολευτείτε να ξεχάσετε.

Ήχος

Αν παίξατε το πρώτο Max Payne, ξέρετε τι να περιμένετε. Οι ίδιες ποιοτικές φωνές και μουσική επέστρεψαν. Τα εφε είναι επίσης εκπληκτικά.

Η μουσική είναι απλώς φανταστική. Το παιχνίδι έχει από τα καλύτερα θέματα που έχω ακούσει σε παιχνίδι και ανταγωνίζεται στα ίσια αντίστοιχα κινηματογραφικών παραγωγών. ‘Oταν την ακούτε να ξεκινά σημαίνει πως κάτι θα συμβεί. Ακολουθεί επίσης το παιχνίδι παρά πολύ καλά και βοήθα στην εξιστόρηση. Αν πούλαγαν το soundtrack σίγουρα θα το αγόραζα.

Οι φωνές βρίσκονται στα ίδια επίπεδα με την μουσική και ανήκουν στους ίδιους ηθοποιούς από το πρώτο παιχνίδι. ‘Oλοι οι χαρακτήρες, από τον ποιο μικρό ως τον πιο σημαντικό, έχουν φανταστικές φωνές. Ακόμα και οι κραυγές όταν πεθαίνουν έχουν ηχογραφηθεί τέλεια. Σε ορισμένα σημεία θα ακούτε διαλόγους από άλλους χαρακτήρες, αρκετές φορές για εσάς αλλά και για άσχετα πράγματα. Αλλά η ηθοποιία στο παιχνίδι δίνει τον καλύτερο της εαυτό στα cut scenes, όπου τα συναισθήματα κάθε χαρακτήρα φαίνονται ξεκάθαρα. Η φωνή του Max Payne είναι βέβαια η κυρίαρχη στο παιχνίδι, καθώς θα τον ακούτε συχνά να μιλάει στον εαυτό και να λέει την ιστορία από την δική του πλευρά.

Τα ηχητικά εφε είναι πολύ ρεαλιστικά. Οι ήχοι από πυροβολισμούς σε απόσταση είναι εξαιρετικοί. ‘Oλα τα όπλα ακούγονται σαν αληθινά, αν και μερικές φορές ο ήχος τους δεν πείθει. Ο ήχος βασίζεται πολύ στο περιβάλλον, καθώς υπάρχει αντίλαλος σε στενούς διαδρόμους και βουητό σε μεγάλους ανοικτούς χώρους. Η υποστήριξη ΕΑΧ κάνει θαύματα στο παιχνίδι.

Ο ήχος των σφαιρών όταν χτυπάνε τοίχους και βιβλία είναι στα ίδια επίπεδα. Μπορείτε να ακούσετε τα χαρτιά να σκίζονται και τον χτύπο της σφαίρας πάνω στο ξύλο ή σε μέταλλο. Επίσης αν κλωτσήσετε κάποιο αντικείμενο θα το ακούσετε να πέφτει στο έδαφος. Για να το θέσω απλά, ότι κάνετε έχει ήχο, δεν υπάρχει στιγμή σιωπής στο παιχνίδι.

Όπως ειπώθηκε, το παιχνίδι έχει εκπληκτικό ήχο.

Η ποιότητα του είναι παραπάνω από οτιδήποτε θα ανέμενε κανείς. Χρησιμοποιήθηκε ότι υπήρχε στο πρώτο παιχνίδι και βελτιώθηκε στο έπακρο. Αν υπήρχε ένα μέτρο σύγκρισης για μουσική και ήχο, τότε θα ήταν το Max Payne 2.

Gameplay

Αν παίξατε το Max Payne 1 και το ευχαριστηθήκατε, τότε θα λατρέψετε αυτό το παιχνίδι. Παίρνει ότι έχει το πρώτο παιχνίδι και το βελτιώνει σε όλους τους τομείς. Το στιλ παιχνιδιού είναι το ίδιο, απλώς αλλάζει η ιστορία, η οποία είναι συνέχεια της πρώτης. Παρόλο που υπάρχουν αρκετοί νέοι χαρακτήρες, θα αναγνωρίσετε εύκολα την Mona Sax ( την επαγγελματία δολοφόνο την οποία ο Max “συμπαθεί” ιδιαίτερα), τον Vladimir Lem (ρώσο μαφιόζο), τον Alfred Wooden, τον αρχηγό της αστυνομίας Jim Bravura και άλλους.

Η ιστορία του παιχνιδιού είναι παρά πολύ καλή. Αυτό το στοιχείο ήταν που έκανε το Max Payne 1 ένα τόσο σπουδαίο παιχνίδι. Τα γραφικά μπορούν να σας κρατήσουν για λίγο, το σενάριο είναι αυτό που σας κάνει να συνεχίζετε. Η ιστορία είναι αυτή ενός αστυνομικού που η οικογένεια του δολοφονήθηκε και κατηγορήθηκε ο ίδιος για φόνο. Ένας άντρας που ψάχνει για απαντήσεις και εκδίκηση. ‘Eνας άντρας που δεν έχει τίποτα να χάσει. Το Max Payne 2 είναι σαν βιβλίο το οποίο δεν μπορείς να αφήσεις. Τα cut scenes προχωρούν την ιστορία καθώς παίζετε, ενώ υπάρχουν και rendered cut scenes, παρόλο που είναι λίγες σε αριθμό. Η ιστορία αρχίζει εκεί που την άφησε το Max Payne 1, καθώς χάρη στον Alfred Wooden ο Max βρίσκεται πάλι στην αστυνομία. Τα υπόλοιπα πρέπει να τα βρείτε μόνοι σας.

Ίσως αυτό που διαφοροποιεί το Max Payne 2 από τον προκάτοχο του είναι το ότι η ιστορία αυτή την φορά δίνεται από την οπτική γωνία του Max αλλά και της Mona, οπότε ότι παίζετε θα το δείτε και από την οπτική γωνία ενός άλλου χαρακτήρα. Και αυτό σημαίνει βέβαια πως θα πάρετε και τον ρόλο της Mona σε ορισμένα επίπεδα. Μια άλλη σημαντική προσθήκη είναι ότι σε αρκετές αποστολές θα καλύπτετε τον Max με ένα sniper rifle από κάποια στέγη, προσέχοντας την υγειά του και παρέχοντας όση υποστήριξη γίνεται. Επίσης υπάρχουν μερικοί χαρακτήρες οι οποίοι κατά καιρούς θα πολεμούν μαζί σας, όπως γινόταν στο Half-Life.

Το παιχνίδι είναι έντονο, κυρίως λόγω του τρόπου που λέγεται η ιστορία. Επίσης καθώς προχωράτε συμβαίνουν γεγονότα που δεν θα περιμένατε. Δεν θα αποκάλυψη κάτι, αλλά πάντα υπάρχει μια έκπληξη. Με λίγα λόγια, πάντα υπάρχει ένας λόγος για να συνεχίζετε να παίζετε, σαν να βλέπετε μια καλή ταινία. Οι εχθροί κάνουν το παιχνίδι ακόμα πιο έντονο: καθώς αλλάζετε δωμάτια οι εχθροί έρχονται συνέχεια κατά πάνω σας. Το Bullet time θα σας βοηθήσει ιδιαίτερα εδώ, καθώς χωρίς αυτό το παιχνίδι θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο.

Στο Max Payne 2 τα άλματα σε αργή κίνηση δεν κοστίζουν σε bullet time, κάνοντας έτσι κάθε μάχη σαν σκηνή από το Matrix. Αν ρίξετε μια χειροβομβίδα οι εχθροί φεύγουν μακριά της, Πολλές φορές σας ρίχνουν και αυτοί χειροβομβίδες και ανάλογα την θέση σας μπορεί να χτυπήσει σε τοίχο και να γυρίσει πίσω, σκοτώνοντας τους. Αυτό προσθέτει το συναίσθημα ότι το ΑΙ μπορεί να κάνει λάθος όπως και ο παίκτης. Γενικότερα το ΑΙ έχει βελτιωθεί από το πρώτο παιχνίδι.

Οι εχθροί καλύπτονται και προσπαθούν να στήσουν ενέδρες ή να σας περικυκλώσουν. Πολλές φορές μάλιστα οπισθοχωρούν, φωνάζουν για βοήθεια και ανασυντάσσονται. ‘Eχουν αρκετά καλές τακτικές και συνεργάζονται για να σας εξουδετερώσουν. Αν στοχεύσετε κάποιον τότε κάνει βουτιά για να κρυφτεί πίσω από κάποιο κιβώτιο. ‘Aλλοι σας σκοπεύουν πίσω από γωνίες και μόλις του πάρετε είδηση ξανακρυβονται. Εκτός αυτού, όχι μόνο καλύπτονται, αλλά ξέρουν και ποιο όπλο είναι το κατάλληλο για κάθε περίσταση.

Η ακρίβεια κάθε όπλου βασίζεται στο είδος του αλλά και στην κίνηση σας και την θέση σας. Τα Ingrams δεν στοχεύουν με τίποτα, ενώ τα desert eagles έχουν φανταστική ευθυβολία και δύναμη. Σημαντικά προσθήκη είναι αυτή ενός δεύτερου όπλου, το οποίο μπορεί να είναι χτύπημα με την κάνη ή μια χειροβομβίδα. Γενικά μπορείτε να έχετε ένα όπλο και να ρίχνετε χειροβομβίδες χωρίς να χρειάζεται να τις επιλέξετε.

Αυτό που έχει αλλάξει εντελώς είναι το φυσικό μοντέλο, το οποίο είναι εκπληκτικό. Τα πάντα στο παιχνίδι δουλεύουν με τους φυσικούς κανόνες, πράγμα που προσθέτει στον ρεαλισμό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, καθώς ο παίκτης αισθάνεται ότι έχει να κάνει με πραγματικά αντικείμενα. Τα ανθρώπινα μοντέλα είναι επίσης εκπληκτικά, καθώς μπορείτε να πυροβολήσετε κάποιον στο πόδι και να το δείτε να φεύγει προς τα πίσω, ή να κατρακυλάει από μια σκάλα και να κρέμεται από κάποιο μέλος του. Είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψω, πρέπει να δείτε το παιχνίδι για να καταλάβετε τις δυνατότητες του.

Υπάρχουν αρκετά modes παιχνιδιού, όπως και στο πρώτο μέρος. Το βασικό mode είναι το Detective, δηλαδή η ιστορία του παιχνιδιού. ‘Eχει βελτιωθεί ως προς την ανάπτυξη των χαρακτηριστικών του χαρακτήρα ανάλογα με τις πράξεις του παίκτη, σε αντίθεση με το πρώτο Max Payne όπου άλλαζε μόνο ανάμεσα στα επίπεδα. Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι τα “ψυχεδελικά” επίπεδα είναι πλέον πιο προσιτά και δίνουν μια ποικιλία στο παιχνίδι, σε αντίθεση με του πρώτου παιχνιδιού όπου πολλές φορές εκνεύριζαν τον παίκτη.

Το δεύτερο mode είναι το New York Minute, στο οποίο πρέπει να περάσετε κάθε επίπεδο σε συγκεκριμένο χρόνο. Μπορείτε να αυξήσετε αυτό τον χρόνο σκοτώνοντας εχθρούς. Οι χρόνοι σας καταγράφονται και μπορείτε να δείτε τα ρεκόρ σας. Η βελτίωση σε σχέση με το Max Payne 1 είναι ότι ο χρόνος δεν μηδενίζεται αλλά συνεχώς ανεβαίνει. ‘Eτσι οι παίκτες μπορούν να μετρούν πιο αντικειμενικά τις ικανότητες τους. Επίσης δεν υπάρχει πλέον save, κάνοντας έτσι αυτό το mode πολύ πιο ενδιαφέρον.

Τα Dead on Arrival και Hard Boiled επιστρέφουν ώστε να προσφέρουν επιπλέον προκλήσεις. Στο Hard Boiled παίζετε όπως στο Detective, μόνο που οι εχθροί είναι στο υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας. Στο Dead on Arrival, εκτός από τους δύσκολους εχθρούς, έχετε και περιορισμένα saves. Αυτό το mode ξεκλειδώνεται μόνο αφού τελειώσετε το Hard Boiled.

Χάρη στα πολλά modes το παιχνίδι μπορεί να ξαναπαιχτεί, καθώς, αν δεν υπήρχαν, η έλλειψη multiplayer και η μικρή διάρκεια του βασικού σεναρίου θα σας άφηναν να θέλετε περισσότερο. Η διάρκεια του παιχνιδιού είναι γύρω στις 15 με 20 ώρες (ανάλογα την ικανότητα του παίκτη) και σίγουρα είναι λίγες για ένα τόσο εθιστικο παιχνίδι. Το Max Payne 2 είναι σίγουρα ένα παιχνίδι που αφήνει τον παίκτη να περιμένει εναγωνίως τον επόμενο τίτλο της σειράς. Ελπίζουμε η Remedy να κυκλοφορήσει κάποιο mod toolkit ώστε να μπορέσουμε τουλάχιστον να δούμε το Kung Fu Mod για Max Payne 2, τουλάχιστον μέχρι να κυκλοφορήσει το Max Payne 3.

Επίλογος

O Max Payne επέστρεψε… Η συγκεκριμένη σειρά είναι από τις πιο δυνατές και περιλαμβάνει δυο από τα καλύτερα παιχνίδια που έγιναν ποτέ. Ποτέ δεν αισθάνθηκα έτσι για παιχνίδι από την εποχή του Half-Life. Το παιχνίδι θέτει τον πήχη για το πώς πρέπει να είναι ένα FPS. Παρέχει καταπληκτικά γραφικά καθώς και μια ιστορία που δεν θα ξεχάσετε ποτέ. Θυμάστε τους εφιάλτες από το Max Payne 1; Το ήξερα.

Το παιχνίδι έχει ότι χρειάζεται για να γίνει παιχνίδι της χρονιάς. Φυσικά έχει να αντιμετωπίσει ισχυρούς αντιπάλους, αλλά όπως φαίνεται θα κρατήσει την θέση του πολύ καλά. Ίσως τα μόνα μειονεκτήματα είναι η έλλειψη multiplayer και το “μικρό” σενάριο. ‘Oμως τα ίδια προβλήματα τα συναντήσαμε και στο πρώτο Max Payne και παρόλα αυτά το αγαπήσαμε πολύ. Το Max Payne 3 είναι μια απαραίτητη αγορά για κάθε οπαδό των action games και σίγουρα θα καταγράφει στην ιστορία σαν ένα από τα λίγα sequels που κατάφερε να ξεπεράσει έναν ήδη τρομερά επιτυχημένο προκάτοχο. Τι περιμένετε λοιπόν; Πηγαίνετε να το αγοράσετε!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας