Ο εθνικιστικός και θρησκευτικός εξτρεμισμός τυφλώνουν

Ο εθνικιστικός και θρησκευτικός εξτρεμισμός τυφλώνουν

Είναι βέβαιο πως ο ιστορικός του μέλλοντος, όταν κοιτάξει πίσω στο 2014, θα σημειώσει πως επρόκειτο για ένα έτος ορόσημο, κατά το οποίο οι παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες διαταράχθηκαν, ίσως και περισσότερο από ποτέ στη σύγχρονη ιστορία. Πολεμικά μέτωπα ξεπηδούν σε διάφορες γωνιές του πλανήτη, σύνορα χωρών αμφισβητούνται ή ακόμα και παύουν ντε φάκτο να ισχύουν, ο εθνικιστικός και θρησκευτικός εξτρεμισμός τυφλώνουν συνεχώς ευρύτερους πληθυσμούς και αφήνουν πίσω τους εκατόμβες αθώων θυμάτων.

Η πλέον όμως επικίνδυνη κατάσταση, κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος, είναι η διαμορφωθείσα στα εδάφη της ιστορικά πολυτάραχης Μέσης Ανατολής. Αυτό που έχει πλέον τελεστεί σε Ιράκ και Συρία, είναι κάτι που οι Αμερικανοί αναλυτές συνηθίζουν να αποκαλούν game change (αλλαγή παιχνιδιού). Η ειδοποιός διαφορά με τον έως τώρα πόλεμο κατά της παγκόσμιας τρομοκρατίας, είναι πως πλέον, ο δυτικός κόσμος δεν έχει να κάνει με μία τρομοκρατική οργάνωση ή με μουλάδες που καταστρώνουν πλάνα σε σπηλιές, αλλά με ένα τρομοκρατικό κράτος -Islamic State (IS)-, το οποίο μέρα με τη μέρα οργανώνεται και ισχυροποιείται, εκφράζοντας ανοιχτά τις στοχεύσεις του για άμεση μεγέθυνση με την κατάκτηση νέων εδαφών.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα έχουν βάση εκκίνησης στο «προπατορικό αμάρτημα» των ΗΠΑ στην περιοχή, την, βασιζόμενη σε ψεύτικες αποδείξεις για τα «πυρηνικά» του Σαντάμ, εισβολή στο Ιράκ. Η διαδοχή του με την αποκλειστικά σιιτική κυβέρνηση Μαλικί και η ακόλουθη καταπιεστική πολιτική προς τους σουνίτες μουσουλμάνους, διαμόρφωσε ιδανικές συνθήκες για την άνθιση του εξτρεμισμού. Ταυτόχρονα, η πρώιμη αποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ -ελέω μικροκομματικών προεκλογικών υπολογισμών-, διαμόρφωσε ένα κενό ισχύος και ασφάλειας που κανείς δεν μπόρεσε να καλύψει. Και ως γνωστόν, η φύση απεχθάνεται τα κενά.

Βέβαια, η άμεση πηγή της σημερινής κατάστασης και ο τόπος γέννησης του Ισλαμικού Κράτους, υπήρξε ο θρησκευτικός εμφύλιος μεταξύ σουνιτών και σιιτών-αλεβιτών στη Συρία. Μία σύρραξη κατά την πρώτη περίοδο της οποίας, η Δύση διέπραξε την πλέον καθοριστική λανθασμένη επιλογή, που συνέβαλε τα μέγιστα στη δημιουργία του χάους. Διότι, όταν κατά τους πρώτους μήνες της προέλασης των μετριοπαθών και μεταρρυθμιστικών δυνάμεων της αντιπολίτευσης, τα δυτικά κράτη αρνήθηκαν να παράσχουν βοήθεια ώστε να έμπαινε ένα σύντομο τέλος στον εμφύλιο, έκαναν το καλύτερο δώρο στις δυνάμεις των εξτρεμιστών.

Η παρείσφρηση των τελευταίων στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης ήταν σταδιακά όλο και πιο δυναμική, με αποτέλεσμα σύντομα, να ξεκινήσει ένας εμφύλιος μέσα στον εμφύλιο. Οι δυνάμεις των τζιχαντιστών ενισχύονταν συνεχώς με ξεκάθαρη ευθύνη των ισχυρών σουνιτικών κρατών της περιοχής (Σαουδική Αραβία, Κατάρ, κλπ.) και με τη γέννηση και την ισχυροποίηση της ISIS και την στρατολόγηση χιλιάδων φανατικών απ’ όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, κατάφεραν σύντομα να κυριαρχήσουν.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά, πιάνοντας κυριολεκτικά στον ύπνο τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες, η ISIS, υπό την ηγεσία του «απόγονου του προφήτη Μωάμεθ» Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, εισέβαλε πριν λίγους μήνες στο γειτονικό Ιράκ και, πραγματοποιώντας ουσιαστικά τη δική της «καταιγίδα της ερήμου», κατέκτησε μεγάλο τμήμα της χώρας, προεξαρχούσης της πλούσιας και δεύτερης σε πληθυσμό Μοσούλης, ιδρύοντας στα κατεκτημένα εδάφη Ιράκ και Συρίας, το πρώτο σύγχρονο χαλιφάτο (το κράτος του θεού επί της γης).

Δεν ήταν λίγοι αυτοί που προέβλεψαν πως μία τρομοκρατική οργάνωση δεν είναι δυνατόν να κρατήσει υπό έλεγχο τόσο μεγάλες εκτάσεις, πόσο μάλλον να οργανώσει και να διοικήσει σε αυτές ένα κράτος. Ως ώρας έχουν διαψευστεί πανηγυρικά. Έχοντας εξαρχής εκδιώξει τους μη σουνιτικούς πληθυσμούς, ο Αλ Μπαγκντάντι και οι ακόλουθοί του έχουν καταφέρει να στήσουν έναν ικανοποιητικό για τα δεδομένα κρατικό μηχανισμό, προσφέροντας στον για χρόνια καταπιεσμένο τοπικό πληθυσμό, δύο αγαθά πολύτιμα -τάξη και ασφάλεια.

Ταυτόχρονα, κάτι που αποτελεί την αληθινή μακροπρόθεσμη ωρολογιακή βόμβα, έχουν δημιουργήσει έναν εντυπωσιακό μηχανισμό προπαγάνδας και κατήχησης, χρησιμοποιώντας όλα τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, αποδεικνύοντας πως βρίσκονται πλέον έτη φωτός από οργανώσεις όπως οι Ταλιμπάν ή η περιώνυμη Αλ Κάιντα. Η νέα γενιά τρομοκρατών πολλαπλασιάζεται μέρα με τη μέρα, εκτρεφόμενη με ένα τυφλό και άσβεστο μίσος για οτιδήποτε αντιτάσσεται στην ακραία ιδεολογία της.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως, η καταιγιστική επέλαση κι η άμεση εγκαθίδρυση του Ισλαμικού Κράτους, αφήνει πλήθος αναπάντητων ερωτηματικών. Για παράδειγμα, αδιευκρίνιστο παραμένει το πώς ένας άρτια εξοπλισμένος στρατός όπως ο ιρακινός, κατέρρευσε μέσα σε λίγες μέρες στη Μοσούλη. Μία καλή εξήγηση μπορεί και να αποτελεί η συνεχώς ενισχυόμενη θεωρία της σύναψης ενός ανίερου συνασπισμού μεταξύ των τζιχαντιστών και των μπααθιστών του παλιού καθεστώτος του Σαντάμ, ο ρόλος των οποίων φέρεται να είναι σημαντικότατος στη διοίκηση του Ισλαμικού Κράτους.

Συνεπώς, έχοντας πλέον στα χέρια τους ένα τέρας, στη γέννηση και ισχυροποίηση του οποίου συνέβαλαν τα μέγιστα, οι δυτικές δυνάμεις στέκονται ως ώρας, με απόλυτη αμηχανία στο τι μέλλει γενέσθαι. Οι αναλύσεις πολλές, οι απόψεις ακόμα περισσότερες, από καμία πλευρά όμως δεν έχει παρουσιασθεί ένα συγκεκριμένο και μακροπρόθεσμο πλάνο για την αντιμετώπιση των νέων δεδομένων.

Ξεκάθαρα, η ρίζα του κακού βρίσκεται στον τρόπο και στην οπτική με την οποία έχουν ιστορικά προσεγγίσει οι περισσότερες δυτικές ηγεσίες τις σχέσεις τους και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και στον αραβικό κόσμο. Από την τραγική πλειοψηφία των κυβερνήσεων, υπήρξε μια αντιμετώπιση αυτών των με πλούσια ιστορία και πολιτισμό περιοχών, είτε ως ανίκανα να αυτοδιοικηθούν υποκείμενα αυταρχικών καθεστώτων, είτε ως πειραματόζωα προς εκδημοκρατισμό και μεταλαμπάδευση των δυτικών προτύπων και πολιτισμού.

Είναι γεγονός ότι ο Μπάρακ Ομπάμα είχε ψελλίσει στην αρχή της θητείας του ένα όραμα για δραστική αλλαγή αυτή της προσέγγισης. Η τραγική όμως έλλειψη στρατηγικής, οι λανθασμένες επιλογές καθώς και η υποταγή στα μικροκομματικά συμφέροντα, τον εμπόδισαν ακόμα κι από το να προσπαθήσει να ξεκινήσει μία τέτοια στροφή.

Δυστυχώς, όσοι πιστεύουν ότι η λύση στον παρόντα γόρδιο δεσμό είναι μία νέα εισβολή των ΗΠΑ σε Ιράκ και Συρία, πλανώνται πλάνην οικτρά. Η μόνη οδός που δύναται να εξασφαλίσει την αλλαγή των σημερινών συνθηκών, είναι η αντίδραση των ίδιων των σουνιτικών πληθυσμών που αυτή την στιγμή υποστηρίζουν ή ανέχονται τους φονταμενταλιστές της ISIS. Αυτό θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό κι από τις επιλογές της νέας κυβέρνησης στη Βαγδάτη, η οποία οφείλει να δώσει τέλος στον αυταρχισμό του προηγούμενου καθεστώτος έναντι των σουνιτών και να διαμορφώσει σταδιακά συνθήκες δίκαιης αντιμετώπισης για τις τρεις κοινότητες του Ιράκ -σιίτες, σουνίτες και Κούρδους-, με τη δημιουργία για παράδειγμα μίας συνομοσπονδίας.

Στο ακραίο σημείο που κατάφεραν οι ένθεν κακείθεν τυφλές ηγεσίες να οδηγήσουν την κατάσταση, η πραγματική ελπίδα εναπόκειται στο ένστικτο επιβίωσης και στη δίψα για πραγματική αλλαγή, διαχρονικά καταπιεσμένων και διαιρεμένων πληθυσμών. Οι πιθανότητες είναι εναντίον τους, αλλά έχει αποδειχθεί πως συχνά, οι λαοί αποδεικνύονται πολύ πιο σοφοί από τους καθοδηγητές τους.

Προηγούμενο άρθροΒραδινή καθυστέρηση
Επόμενο άρθροISS Pro Evolution 2
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας