Oddworld: Munch’s Oddysee (video game)

• Είδος: Arcade
• Εκδότης: Microsoft
• Προγραμματίστρια εταιρεία: Oddworld Inhabitants, Art Co., Ltd (GBA), Just Add Water (PC, PlayStation 3, PlayStation Vita)
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 15 Νοεμβρίου 2001
• Υποστηριζόμενες πλατφόρμες: Xbox, Game Boy Advance, Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation Vita, OS X, Nintendo Switch, iOS, Android
• Mode: Single player

«Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί Kωνσταντινάτο…»

Αυτό το γνωστό παιδικό στιχάκι τραγούδαγε η Microsoft στη Sony πέρυσι τέτοια εποχή περίπου… Θυμάστε, όταν ανακοινώθηκε ότι ο Abe, ο δημοφιλής χαρακτήρας του PSX και κεντρικός ήρωας της σειράς Oddworld, αποχαιρετά τη Sony, ακυρώνει το νέο του τίτλο -τον πρώτο στο PS2- και «παίρνει μεταγραφή» για τη Microsoft και το XBox! Το χτύπημα ήταν μεγάλο, ειδικά για τους αναρίθμητους fans του Abe που περίμεναν πώς και πώς την επιστροφή του.

Τέλος πάντων… Το γεγονός είναι ένα: Εάν αγαπάτε τον Abe, θα τον βρείτε στο Oddworld Munch Oddysee, που κυκλοφορεί αποκλειστικά και μόνο στο Xbox!

Μέχρι τώρα, παίρνατε το ρόλο ενός πρώην εργάτη / σκλάβου, ο οποίος οδήγησε το λαό του, τους Mudokon, ενάντια στους «κακούς», το σωματείο των Glukkons.

Στο Munch ανήκετε σε μια νέα φυλή, τους Gabbits.

Ο λαός τους οδηγείται προς εξαφάνιση, επειδή οι Glukkons τους παίρνουν τα πνευμόνια και τα βάζουν στη θέση των δικών τους. Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν σε κάποιο πείραμα οι Vykkers ενσωματώνουν μια ηχητική συσκευή στον Μunch, με σκοπό να πιάσουν κι άλλους ομοίους του.

Με την βοήθεια των Fuzzles (κάτι χνουδωτές μπάλλες με μεγάλα δόντια) ο Munch δραπετεύει. Συναντιέται με τον Abe και ενώνουν τις δυνάμεις τους για να σταματήσουν τους Glukkons και να πάρουν πίσω την τελευταία κονσέρβα Gabbiar (αυγά Gabbit) που έχει μείνει στον κόσμο.

Εάν έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν με τους προηγούμενους τίτλους του Abe, θα νιώσετε αρκετά οικεία με τον χειρισμό του παιχνιδιού. Παρόμοια κινείται και ο Munch, αν και έχει κάποιες σπέσιαλ δυνάμεις που του επιτρέπουν να ελέγχει μηχανικά αντικείμενα μέσα σε ειδικά τερματικά, σε κάποια συγκεκριμένα επίπεδα. Όπως και στο Oddworld, έτσι κι εδώ, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στους γρίφους, παρά στην εξερεύνηση. Συνήθως θα πρέπει να υπολογίσετε πώς θα πάτε τον Abe και τον Munch (αλλά πολλές φορές και τα Fuzzles/Mudokons) σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο, περνώντας μέσα από διάφορα εμπόδια -όπως νάρκες, έντομα, κλπ.

Τώρα όμως μπορείτε να διατάξετε τα Mudokons και τα Fuzzles να επιτεθούν και να τα χρησιμοποιήσετε σαν στρατιώτες ή πολεμιστές για να περάσετε από κάποια ειδικά σημεία του παιχνιδιού. Αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά του τίτλου από τους προκατόχους του.

Το 3D περιβάλλον του παιχνιδιού είναι πολύ μικρότερο από αυτό που έχουμε συνηθίσει. Ξεχάστε τα τεράστια επίπεδα που ξέρατε μέχρι τώρα. Ο κόσμος του αποτελείται πλέον από μικρά τμήματα. Πολλές φορές δε, είναι τόσο σύντομα, που από την είσοδο της πίστας θα μπορείτε να βλέπετε το τέρμα της!

Το παιχνίδι λειτουργεί ως εξής: Μπαίνετε στο κάθε επίπεδο, ελευθερώνετε τα Mudokons, βρίσκεστε την έξοδο και μεταφέρεστε στο επόμενο! Έτσι απλά! δεν είναι πια «μονοκόμματο», ούτε υπάρχει κάποιο σενάριο. Είναι ένα «μάτσο» από γρίφους, με την προσθήκη cutscenes, έτσι για τη «γεύση».

Όσο αυξάνεται η πρόοδός σας θα γνωρίζετε νέες προκλήσεις, αλλά γενικά το παιχνίδι κλίνει περισσότερο σε puzzle game, παρά σε adventure ή platform. Αυτό θα το καταλάβετε σύντομα, όταν συνειδητοποιήσετε ότι θα πρέπει να περνάτε μια ομάδα από χαρακτήρες μέσα από διάφορα εμπόδια.

Όλα τα επίπεδα ακολουθούν την ίδια διαδικασία -μόνο οι λεπτομέρειες αλλάζουν- κάτι που κάνει το παιχνίδι περισσότερο επαναληπτικό απ’ όσο θά’ πρεπε να είναι. Οι λύσεις είναι ίδιες για όλα τα εμπόδια (εκτός από κάποιες μικροαλλαγές), ενώ η δράση περιορίζεται στην επανάληψη καθηκόντων και σε ένα διαρκές «πήγαινε-έλα». Οι ίδιοι οι γρίφοι δεν φημίζονται για τη γρήγορη δράση τους, ούτε θεωρούνται ιδιαίτερα δύσκολοι.

Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να περνάτε σε αργό ρυθμό τις αποστολές σας, σκοτώνοντας ή καταστρέφοντας όλα τα εμπόδια που συναντάτε στο δρόμο σας.

Γενικότερα πάντως, υπάρχει πρόβλημα με το ρυθμό του παιχνιδιού. Σαν ιδέα είναι αρκετά διασκεδαστικό. Στην εκτέλεση όμως, λείπει η ταχύτητα, η «σπιρτάδα» και η υπερένταση, χαρακτηριστικά που κάνουν έναν τίτλο υπέροχο. Ουσιαστικά, δεν υπάρχει «σύνδεση» μεταξύ των επιπέδων… μεταβαίνετε από το ένα στο άλλο μέσω τηλεμεταφοράς, μήν έχοντας αίσθηση τόπου και χρόνου. Αυτή η έλλειψη ποικιλίας και η συνεχή επανάληψη είναι που «βασανίζουν» το παιχνίδι -και εσάς μαζί.

Υπάρχουν βέβαια στιγμές όπου το gameplay είναι ιδιαίτερα αποδοτικό και περισσότερο ικανοποιητικό (ειδικά προς το τέλος του, όπου αυξάνεται και η δυσκολία του), ενώ τα νέα στοιχεία που υπάρχουν (οι εντολές που δίνετε στις ομάδες, η χρήση των Fuzzles και Mudokons σαν στρατός) είναι ένα από τα καλύτερα σημεία του παιχνιδιού.

Η αλήθεια είναι πώς η αγάπη που έχετε για τη σειρά και τους χαρακτήρες της θα αναβιώσει μέσα από τους διαλόγους, το σχεδιασμό των χαρακτήρων και τις προσωπικότητες των ηρώων. Δυστυχώς όμως, το gameplay δεν θα σας διασκεδάσει τόσο πολύ, όσο αυτό των προηγούμενων τίτλων.

Το Oddworld Munch Oddysee έχει μια εντυπωσιακή φινέτσα. Μπορεί τα επίπεδα να μη δείχνουν και τόσο «συμπαγή», αλλά κοιτάξτε τους φωτισμούς που «παίζουν» με τους χαρακτήρες και τις κατασκευές!

Οι σκιές που αφήνουν τα σύννεφα στο έδαφος, οι αντανακλάσεις του νερού κάτω από το άπλετο φως του ήλιου… και αμέτρητοι χαρακτήρες να εμφανίζονται στην οθόνη σας χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση! Δυστυχώς όμως, υπάρχει πολύ μικρή ποικιλία στα επίπεδα -είτε θα είσαστε μέσα σ’ ένα εργοστάσιο, είτε έξω στις λοφοπλαγιές του Oddworld. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες ξεχωριστές στιγμές, αλλά είναι ελάχιστες.

Η θέση της κάμερας είναι μεν λειτουργική, αλλά από την άλλη κάνει το παιχνίδι να δείχνει λιγότερο εντυπωσιακό από ότι είναι, καθώς δύσκολα θα εντοπίζετε τις όμορφες λεπτομέρειες στους χαρακτήρες.

Το παιχνίδι έχει όμορφη εμφάνιση και οι χαρακτήρες του έχουν την γοητεία των προηγούμενων τίτλων. Η έλλειψη όμως της ποικιλίας που το διακρίνει, δεν θα μπορέσει να συγκρατήσει την προσοχή σας. Τα cutscenes είναι θαυμάσια και αλλόκοτα -όπως σε όλη τη σειρά, άλλωστε- ενώ ξεχωρίζει ιδιαίτερα η εισαγωγική οθόνη.

Όπως περιμένατε, τα φωνητικά είναι απίστευτα!

Το βάναυσο χιούμορ και τα αστεία πειράγματα, δίνουν και παίρνουν. Τα ηχητικά εφφέ προέρχονται (κατά το μεγαλύτερο μέρος τους) από τους προηγούμενους τίτλους, με την ίδια υψηλή ποιότητα που ξέρετε.

Το Oddworld Munch Oddysee δεν ήταν αυτό που περιμέναμε, δε στάθηκε αντάξιο των προσδοκιών μας… Όχι ότι μας απογοήτευσε (αν και «κόντεψε») αλλά τα δύο κύρια ελλατώματά του (απουσία ποικιλίας και επαναληπτικότητα -άρα μονοτονία και κόπωση) είναι υπερ-αρκετά για να «χαλάσουν» όλο αυτό το ωραίο που μας άφησαν οι προκάτοχοί του.

Μακάρι ο επόμενος στη σειρά τίτλος να θυμίζει περισσότερο αυτό που αγαπήσαμε και να διαθέτει κάτι από το πνεύμα του παλιού, καλού Abe…

Διάβασε επίσης: Motorola Edge 20