Οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει το ΔΝΤ αποδυναμώνουν τη δημόσια διοίκηση

Οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει το ΔΝΤ αποδυναμώνουν τη δημόσια διοίκηση

Οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει το ΔΝΤ αποδυναμώνουν τη δημόσια διοίκηση στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Μια νέα μελέτη δείχνει ό,τι οι όροι δανεισμού που επιβάλλονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υπονομεύουν την ικανότητα του κράτους στις αναπτυσσόμενες χώρες – εμποδίζοντας έτσι τους τεχνοκράτες και τους πολιτικούς στις κυβερνήσεις να εφαρμόσουν βασικές πολιτικές όπως στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης, της εθνικής ασφάλειας κ.λπ.

Για να διεξαχθεί η συγκεκριμένη έρευνα, συνεργάστηκαν μία μεγάλη μερίδα ερευνητών από τα πανεπιστήμια της Γλασκώβης, του Κέμπριτζ, του Bocconi και του Royal Holloway αναλύοντας τα δάνεια που έδωσε το ΔΝΤ για να αξιολογήσουν τη σχέση μεταξύ των πολιτικών μεταρρυθμίσεων που έχει αναθέσει το ΔΝΤ και την ποιότητα της δημόσιας διοίκησης που προέκυψε στις αναπτυσσόμενες χώρες που δανείστηκαν.

Η ομάδα συγκέντρωσε πάνω από 4.500 έγγραφα σχετικά με τα δάνεια που σχετίζονται με το ΔΝΤ για να προσδιορίσει τους όρους πολιτικής που επιβλήθηκαν σε 131 χώρες δανειοληπτών μεταξύ του 1985 και του 2014.

Διαπίστωσαν ό,τι οι δημόσιες διοικήσεις τελικά έγιναν πιο αδύναμες όταν αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν «διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις που υποτίθεται πως στοχεύουν στην καλυτέρευση του δημόσιου τομέα, επίσης ένα άλλο μεγάλο αγκάθι σε αυτήν την υπόθεση ήταν και η ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων (όπως για παράδειγμα η πώληση της αντίστοιχη ΔΕΗ για χρηματικό αντίτιμο που δεν αντιστοιχεί στην πραγματική αξία της επιχείρησης με αρνητικό αποτέλεσμα να ζημιώνεται το κράτος).

Έτσι για την ιστορία. Η συγκεκριμένη έρευνα δημοσιεύθηκε στο American Journal of Sociology, και οι ερευνητές επισημαίνουν πως τα ευρήματά τους δείχνουν ό,τι το ΔΝΤ παραβλέπει τις επιζήμιες συνέπειες των λανθασμένων συμβούλων που επιβάλλει στις κυβερνήσεις, με αρνητική συνέπεια να μειώνεται δραματικά η κρατική ικανότητα να ανταπεξέλθει σε ορισμένες δύσκολες συνθήκες, και ό,τι το ΔΝΤ προσπαθεί να “διαμορφώσει την πολιτική και την οικονομία των χωρών με εντελώς εσφαλμένο τρόπο”, αφού το μόνο που το νοιάζει είναι να πάρει τα λεφτά του πίσω.

Ο Δρ Bernhard Reinsberg, κύριος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Μεγάλο μέρος των προηγούμενων ερευνών σχετικά με τον κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο των προγραμμάτων του ΔΝΤ επικεντρώθηκε στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά αγνόησε τον τρόπο με τον οποίο τα προγράμματα αυτά μετασχηματίζουν λανθασμένα τους κρατικούς θεσμούς».

Για παράδειγμα:

  • Το ΔΝΤ απαίτησε από πολλές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να καταργήσουν ή να συγχωνεύσουν τα υπουργεία, με αποτέλεσμα να μειωθεί η ικανότητα των διαχειριστών να εφαρμόσουν ορθή κυβερνητική πολιτική.
  • Το ΔΝΤ άσκησε συχνά πιέσεις για περικοπές μισθών στους δημόσιους υπαλλήλους, γεγονός που δυσκολεύει τις κυβερνήσεις να προσελκύσουν και να διατηρήσουν το ειδικευμένο προσωπικό – όπως συνέβη στη Γκαμπόν το 2004.

Ένας άλλος ερευνητής της μελέτης, ο Δρ. Thomas Stubbs πρόσθεσε ό,τι: «Οι πολιτικές με εντολή του ΔΝΤ πρέπει να σχεδιάζονται προσεκτικά ώστε να μην υπονομεύονται οι τοπικοί θεσμοί. Το ΔΝΤ θα πρέπει να καταργήσει σταδιακά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να εστιάσει στην βασική του εντολή να βοηθήσει τις χώρες να σταθεροποιήσουν τις οικονομίες τους».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας