Ποιος γνωρίζει ότι… είναι άσχετος;

Ποιος γνωρίζει ότι... είναι άσχετος;

Το έχουμε στο αίμα μας φαίνεται (όντας Έλληνες, εννοώ) και απλά μας είναι αδύνατον να πούμε «δεν ξέρω» όταν… δεν ξέρουμε. Νιώθουμε, καθώς φαίνεται, υποχρεωμένοι να πούμε τη βλακεία μας, την άποψή μας, τη μαντεψιά μας, βρε αδερφέ, ακόμη και αν γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε τη σωστή απάντηση. Ας δώσω μερικά χαρακτηριστικά όσο και φρικαλέα παραδείγματα:

  • Ερώτηση: Τι είναι το DLNA; Απάντηση: Δεν ξέρω ακριβώς να σας πω, αλλά θυμάμαι μόνο ότι έχει κάποια σχέση με ασύρματη σύνδεση.
  • Ερώτηση: Να προτιμήσω τηλεόραση LED, είναι καλύτερες; Απάντηση: Οι LED είναι η φυσική εξέλιξη (σύμφωνα με τον Tech-Δαρβίνο υποθέτω) των LCD. Υποτίθεται ότι είναι καλύτερες, αλλά μπα…
  • Ερώτηση: Να κρατήσω τα Windows ή να κατευθυνθώ προς το Ubuntu; Απάντηση: Επέλεξε εκείνο το λειτουργικό σύστημα που εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες σου. Με λίγα λόγια, δοκίμασε και πειραματίσου με το κάθε ένα από αυτά και κατέληξε σε ένα τεκμηριωμένο συμπέρασμα.

Το τραγικό δεν είναι ότι ο πωλητής απλά δεν γνωρίζει. Το τραγικό είναι ότι είτε:

  1. δεν γνωρίζει ότι… δεν γνωρίζει (και ξεφουρνίζει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι), είτε:
  2. δεν θέλει να το παραδειχτεί (και ξανά-ξεφουρνίζει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι).

Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι μόνο απαράδεκτη σε ηθικό επίπεδο και πολλές φορές γελοία (όποτε απέναντί σου έχεις κάποιον που τυχαίνει να γνωρίζει), αλλά επιπλέον είναι επικίνδυνη (εάν με οδηγήσει σε λανθασμένες αγορές), καθώς και άχρηστη, αφού τελικά δεν εξυπηρετεί κανέναν σκοπό.

Το να πεις ψέματα στον πελάτη θα σου γυρίσει σύντομα ως μπούμερανγκ. Αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι -και πιθανότατα όλοι εξαπατημένοι (ή, έστω, λανθασμένα πληροφορημένοι) πελάτες θα ανακαλύψουν την αλήθεια. Μα ένας φίλος, μα το Internet, μα το Texnologia.Net (ας ευλογήσουμε και λίγο τα γένια μας) θα τους πει την αλήθεια, και τότε ξέρετε τι θα γίνει; Είτε θα έρθουν στο κατάστημα και θα κάνουν (πολύ έντονα) παράπονα, είτε το πιθανότερο, δεν θα ξαναέρθουν ποτέ. Και μαζί τους δεν θα ξαναέρθουν και όλοι οι φίλοι τους, οι γνωστοί τους, οι συγγενείς τους, όλοι, εν πάσει περιπτώσει, που εμπιστεύονται την κρίση τους και που μπορεί να τους ζητήσουν μία γνώμη ή απλά την εμπειρία που είχαν από την τελευταία αγορά τους.

Όλα αυτά, και ακόμη περισσότερα, είδαμε από πρώτο χέρι τόσο εγώ όσο και ο Ν.Α. κατά την περιήγησή μας στα καταστήματα τεχνολογίας τον τελευταίο μήνα. Παρά το γεγονός ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί σημαντικά σε ό,τι αφορά το επονομαζόμενο shopping experience, το μεγαλύτερο τμήμα αυτής της βελτίωσης έχει προέλθει κυρίως από την παρουσίαση των προϊόντων και τη διαρρύθμιση των καταστημάτων, παρά από την πρόσωπο-με-πρόσωπο εξυπηρέτηση του πελάτη. Σε αυτόν τον τομέα υπάρχει μεν βελτίωση σε σχέση με το παρελθόν (υποθέτω κυρίως λόγω του ανταγωνισμού), αλλά οι δυνατότητες… τελειοποίησης είναι αστείρευτες.

Σίγουρα, το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης πέφτει στη διοίκηση κάθε εταιρείας (βλέπε εκπαίδευση, τρόπος αμοιβής, συνθήκες εργασίας κ.λπ.), αλλά σε κάθε περίπτωση δεν είναι αμελητέος και ο ρόλος των ίδιων των πωλητών, κυρίως σε επίπεδο συμπεριφοράς. Θα λέγατε ψέματα στον κολλητό σας ή στον πατέρα σας; Γιατί να πείτε σε εμένα; Δεν θα κερδίσετε τίποτα, σας διαβεβαιώ. Θα αγοράζατε αυτό που μου προτείνετε; Αν όχι, γιατί μου το προτείνετε; Το ξεστοκάρισμα δεν είναι δικαιολογία, επίσης σας διαβεβαιώ. Πόσο δύσκολο είναι να πείτε δεν γνωρίζω; Νομίζετε ότι θα σας παρεξηγήσει κανείς; Όχι μόνο θα σας παρεξηγήσουν πολύ λίγοι (υπάρχουν και οι Ελληνάρες που περιμένουν έναν πυρηνικό φυσικό, για να τους εξυπηρετήσει σε κάθε κατάστημα…), αλλά το όφελος που θα έχετε, τόσο προσωπικά όσο και σε επίπεδο εταιρείας, θα είναι πολλαπλό.

Λένε πως ο καλός πωλητής πουλάει πρώτα τον εαυτό του, και το πιστεύω. Αν κερδίσετε την εμπιστοσύνη του πελάτη, ουσιαστικά έχετε πράξει αυτό ακριβώς, και κατά τη γνώμη μου υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να το επιτύχετε: η ειλικρίνεια.

Προηγούμενο άρθροΠόρτες πυρασφάλειας: Τι να προσέξετε πριν την αγορά
Επόμενο άρθροPress Play!
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας