Scene Stealers: Όταν την παράσταση κλέβουν τα κοστούμια

Scene Stealers: Όταν την παράσταση κλέβουν τα κοστούμια

Το τι θυμάται ο καθένας αφού δει μια ταινία είναι καθαρά προσωπικό θέμα. Εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την παιδεία, τα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες του καθενός.

Κάποιος εντυπωσιάζεται από την μουσική και θυμάται ολόκληρο το soundtrack, κάποιος πιο παρατηρητικός μπορεί να εντοπίσει ένα ακόμα άγνωστο Brad Pitt να περνάει με το ποδήλατο του στο 2:47, και οι περισσότεροι προσέχουν τους ίδιους τους ηθοποιούς και συνειδητά ή όχι αποτυπώνουν και αντιγράφουν την εμφάνισή τους.

Εγώ φερ’ ειπείν δεν θυμάμαι ακόμα -και δεν με απασχολεί και ιδιαίτερα- ποια υποδύεται την psycho flatmate στο Single White Female αλλά η ταινία μου προκάλεσε μια μη-αναστρέψιμη φοβία στις γόβες με μεταλλικά τακούνια. Με αφορμή λοιπόν αυτόν -και άλλους- προσωπικούς ενδυματολογικούς συνειρμούς γύρω από την εν λόγω ταινία ας δούμε μερικές περιπτώσεις όπου την παράσταση κλέβουν τα κοστούμια.

Pulp Fiction 1994

Το κλασικό πλέον look της Uma Thurman, μαύρο cigarette παντελόνι και λευκό πουκάμισο, ενώ χορεύει με τον John Travolta είναι η επιτομή του ’90s μινιμαλισμού και μια πολύ αναμενόμενη chic εναλλακτική από το grunge look της ίδιας εποχής που υιοθετήθηκε από εργαζόμενες κοπέλες ανα τον κόσμο.

Reservoir dogs, 1992

Τα φτηνά στενά μαύρα κοστούμια, λευκά πουκάμισα και skinny γραβάτες που βρήκε η costume designer Betsy Heimann σε second hand shops προσθέτουν στον αέρα του small time gangster.

Kramer VS Kramer, 1979

Δύο εικόνες μου μένουν στο μυαλό από αυτή την ταινία: η μία είναι ένα παιδικό δωμάτιο με γαλάζιους τοίχους και λευκά σύννεφα ζωγραφισμένα με το χέρι (ναι ήμουν πολύ μικρή όταν την είδα), και η άλλη η Meryl Streep να φοράει με άνεση μια κλασσική καμπαρντίνα Burberry’s και δερμάτινες μπότες.

The Deep, 1977

Η Jacqueline Bisse καταδύεται και κολυμπάει με το κάτω κομμάτι του bikini της και ένα λευκό μπλουζάκι… Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η επιτυχία της ταινίας είχε πολλά να κάνει με την συγκεκριμένη ενδυματολογική επιλογή. Το βέβαιο είναι πως έγινε η αιτία να ξεκινήσουν τα wet t-shirt contests ανά την υφήλιο.

Annie Hall, 1977

Το casual και χαριτωμένο ανδρόγυνο look της πολύ νέας Diane Keaton στην ταινία, blazers, γραβάτες, αντρικά παντελόνια και πότε πότε ένα bowler έγινε αμέσως τεράστιο trend. Τα κοστούμια της σχεδιάστηκαν από την Ruth Morley σε συνεργασία με τον Ralph Lauren.

Love story, 1970

Δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι, άλλωστε έχω αναφερθεί στην μόδα των ’80s εκτενώς. Αλλά ό,τι ακριβώς υπήρξε το look της Uma (βλ. Νο1) για τα ’90s, ήταν η γκαρνταρόμπα της Ali McGraw για τα ’80s — αν δεν σε κάλυπτε το Maddonna look, μπορούσες άνετα να υιοθετήσεις τα πουλοβεράκια, κασκόλ και καπέλα της για ένα clean cut, preppy κολεγιακό αποτέλεσμα.

Belle Du Jour, 1967

Τα ρούχα της Catherine Deneuve ενώ υποδύεται την παραμελημένη σύζυγο -το πρωί- και ‘συνοδό’ κυριών -το βράδυ- ήταν σχεδιασμένα από τον Yves Saint Laurent και τα παπούτσια με την χαρακτηριστική μεταλλική αγκράφα είχαν την υπογραφή του Roger Vivier. Εικάζεται ότι μετά την πρεμιέρα πουλήθηκαν 120,000 ζευγάρια από τα iconic και ακόμα δημοφιλή ‘Bella Vivier’.

Bonnie and Clyde, 1967

Star crossed lovers, ληστές τραπεζών, δολοφόνοι και fashion icons. Οι Bonnie & Clyde της Theadora Van Runkle είναι ακαταμάχητα ’30s, γοητευτικοί και chic, τόσο που πολλοί της αποδίδουν την μεταστροφή από τις mini φούστες στις midi στο τέλος της δεκαετίας του ’60.

The Graduate, 1967

Χρόνια πριν ο όρος Housewife γίνει επάγγελμα και η λέξη cougar αποκτήσει νέο νόημα, η κ. Robinson (της 37χρονης Anne Bancroft) κατάφερνε να αποπλανήσει τον νεαρό Dustin Hoffman φορώντας πάνω από τις κάλτσες της μια σειρά από animal print παλτό, καπέλα και pencil φούστες, με φόντο ένα τόso απειλητικό όσο και υποσχόμενο μαύρο.

Le Mepris, 1963

Πώς ο κατάλληλος άνθρωπος μπορεί να μεταμορφώσει μια κόκκινη πετσέτα σε cult-must-have-αντικείμενο φαντασιώσεων. Ναι μιλάμε για την Brigitte Bardot, προσθέστε λίγο eyeliner, μια φαρδιά ελαστική κορδέλα να συγκρατεί τα μαλλιά της και… an icon is born.

Vertigo, 1958

Η εμμονή του κ. Hitchcock με τις blonde ice queen πρωταγωνίστριες του είναι γνωστή, η Kim Novak δεν αποτελεί εξαίρεση. Το χρώμα του στενού γκρι ταγέρ (δεν πιστεύω ότι έγραψα αυτή την λέξη) με την pencil φούστα επιλέχθηκε για την σχεδόν απόκοσμη αντίθεση που κάνει με τα ξανθά μαλιά της, παραμένει ωστόσο το μοναδικό ρούχο αυτού του τύπου (ναι, ταγέρ) που θα δεχόμουν να φορέσω ποτέ αν το απαιτούσε η περίσταση…

Rebel Without a Cause, 1955

Σκέψου — το ’50 δεν είχες και πολλές επιλογές ως έφηβος, ειδικά ενδυματολογικές. Νο teen fashion, teen culture, teen movies… O James Dean με το κόκκινο μπουφάν, το λευκό t-shirt και τα jeans ήταν η ενσάρκωση των αδιεξόδων της γενιάς του θα είναι για πάντα η πρωταρχική εικόνα του cool οργισμένου επαναστάτη.

The Wild one, 1953

Λέγεται οτι η εικόνα του ατίθασου Brando πάνω στην μηχανή με το δερμάτινο μπουφάν, το λευκό Τ, τα jeans και το καπέλο εξοικείωσε το κοινό με την εικόνα του δερμάτινου μπουφάν, και επηρέασε από τον Dean (βλ. Νο 12), και τον Elvis μέχρι τον ‘Fonzie’ — και δεν το αμφισβητούμε.

It happened in one night, 1934

Τι άλλη επιλογή είχε ένα καθώς πρέπει κορίτσι σαν την Claudette Colbert όταν αναγκάστηκε να μοιραστεί ένα δωμάτιο με τον Clark Gable (το 1934) από το να δανειστεί τις πυτζάμες του, και να ξεκινήσει μια νέα τάση: οι γυναικείες πυτζάμες ήταν εδώ.

It, 1927

Τον όρο it-girl ( και τα παράγωγα του, βλ. ‘it-bag’) τον έχουμε ακούσει, χρησιμοποιήσει και καταχραστεί όλοι, λίγοι θυμούνται όμως αυτή την ταινία του 1927. Ενώ ντύνεται η Clara Bow και ενώ το φοράει ήδη, κόβει το φόρεμα της για να το κάνει λίγο πιο προκλητικό, πιο sexy. Η σκηνή έδωσε το παρατσούκλι ‘it-girl’ σ’εκεινη και σε μια σειρά από new και wannabe it-girls.

Προηγούμενο άρθροΌσα ξενερώνουν και φτιάχνουν τα αγόρια
Επόμενο άρθροThe Place Beyond The Pines (2012) Άποψη για την ταινία
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας