Η συγκεκριμένη κινηματογραφική εκδοχή του Batman δεν είναι η συνέχεια του, αλλά –όπως υποδηλώνει και ο τίτλος- το ιστορικό του πως ξεκίνησαν όλα για τον διάσημο super hero. O ανερχόμενος σκηνοθέτης Christopher Nolan (Memento, Insomnia) «πάλεψε» ανάμεσα σε «δυνατά» ονόματα και η επιλογή του τελικά δικαιώνει και τη Warner, αλλά και τον ίδιο.
Με έμφαση στον ψυχολογικό κόσμο του Bruce Wayne και στα γεγονότα εκείνα που τον οδήγησαν στην μεταμόρφωση του, ο Nolan χτίζει ένα εσωστρεφές πορτρέτο του ήρωα, βάζοντας την ιστορία -τηρουμένων βέβαια των αναλογιών- σε πραγματιστικά πλαίσια. Και το cast του τα καταφέρνει κατά πλειοψηφία θαυμάσια, με τον Christian Bale να μη μένει μονάχα στο νου για τους λαρυγγισμούς της (πρέπει-να-είναι) βραχνής φωνής του, αλλά με την συνεπέστατη ερμηνεία και προσέγγιση στον ρόλο που ανέδειξε τον Michael Keaton.
Η ταινία πήρε αρκετά καλές κριτικές και πέρα από τους διθυράμβους, για την σκοτεινή και πολυδιάστατη, διαφορετική προσέγγιση του ο Nolan, ή και τις ενστάσεις, για την έλλειψη της παραμυθένιας κόμικ αισθητικής, με την οποία όλος ο κόσμος γνώρισε, μέσα από τις ταινίες του Burton, τον Batman, γενική παραδοχή είναι ότι η προσπάθεια είναι αξιόλογη.
Hans Zimmer
Για τη μουσική της ταινίας, ο Nolan είδε στο πρόσωπο του Hans Zimmer, ένα συνθέτη με το ειδικό βάρος για να ανταπεξέλθει στην ευθύνη ενός Batman score και δη του συγκεκριμένου, με διάθεση να παρεκκλίνει από τα εσκαμμένα. Ο αρχικός δισταγμός του Zimmer είχε να κάνει με την απόφαση του να απομακρυνθεί από τα καθαρά ορχηστρικά score για κάποιο καιρό (και δικαιολογημένα, αν μας ρωτάτε) μετά από την σχετική αποτυχία των τελευταίων προσπαθειών του. Όμως, το Batman Begins ήταν τελικά η κατάλληλη ευκαιρία για να επιχειρήσουν μαζί με τον φίλο και εξαιρετικό συνθέτη, James Newton Howard, αυτό που καιρό σχεδίαζαν.
Να συνθέσουν και να επιμεληθούν μαζί ένα score. Να σημειωθεί ότι κάτι τέτοιο είναι κάτι παραπάνω από σπάνιο με την τελευταία σημαντική τέτοια συνεργασία δύο μεγάλων συνθετών να χρονολογείται από το 1953. Και όντως το Batman Begins είναι υπογεγραμμένο και από τους δύο σημαντικούς σύγχρονους δημιουργούς με το κράμα της δουλειάς τους πέρα από πολυαναμενόμενο γεγονός αρχικά, έτυχε αμφιλεγόμενης αποδοχής.
James Newton Howard
Τα αίτια είναι λίγο ως πολύ προφανή. Οι δύο συνθέτες όσον αφορά το φιλμ του Nolan έκαναν εξαιρετική δουλειά. Ασπαζόμενοι εξ ολοκλήρου τον χαρακτήρα που προσέδωσε ο σκηνοθέτης στον γνωστό σούπερ ήρωα, συνέθεσαν ένα score με κυρίαρχο συναίσθημα το φόβο και με μια εσωστρεφή διάθεση και στις εντάσεις αλλά και στις ενορχηστρώσεις.
Και όπως καταλαβαίνει κανείς, αυτό είναι πολύ μακριά από την ντελιριακή και παραμυθένια δουλειά του Danny Elfman, μουσική η οποία συνόδευσε ιδανικά τις υπερεπιτυχημένες απόπειρες του Tim Burton να αναβιώσει μέσα από τα κόμικ του γνωστό σουπερ ήρωα. Και η αλήθεια είναι ότι το score του Batman Begins δεν θα έλεγα ότι θυμίζει και πολύ «Batman»…
Τα ηρωικά χαρακτηριστικά θέματα δίνουν τη θέση τους σε απλοϊκές συνθέσεις και μινιμαλιστικά μοτίβα και αν και αυτό στο album δεν είναι πολύ αρνητικό, εμένα προσωπικά μου άρεσε η όλη προσέγγιση του album, στην ταινία η μουσική, πλην κάποιων εξαιρέσεων, είναι απούσα, καθώς εξαντλείται σε underscore και δεν είναι αυτό που ήταν η μουσική του Elfman, πρωταγωνίστρια.
Όμως, από την άλλη και πέρα από το δίκαιο κάποιων ενστάσεων, το soundtrack του Batman Begins έχει μερικά πολύ αξιόλογα σημεία. Το “Myotis” (track 3), είναι ένα εξαιρετικό ρυθμικό action cue που παραπέμπει σε αντίστοιχες δουλειές του Zimmer και η ενορχήστρωση του είναι πλούσια, ενώ ξεχωρίζει η απόπειρα του να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικά στοιχεία.
Το απλοϊκό αλλά χαρακτηριστικό main theme της ταινίας εμφανίζεται σε διάφορα σημεία ανά τα tracks, αλλά κυρίως χρωματίζει το εναρκτήριο “Vespertillo” (σημείωστε ότι όλοι οι τίτλοι των κομματιών είναι παραλλαγές ειδών νυχτερίδας), ενώ σε μια πιο «παιδευμένη» ενορχήστρωση το συναντάμε και στο τέλος του “Barbastella” (track 4). ¨Άλλη στιγμή όπου το στοιχείο του Zimmer ξεκάθαρα υπερισχύει είναι στο “ Molossus” (track 10), άλλο ένα action cue με μια απειλητική ατμόσφαιρα όμως που το κάνει αξιόλογο.
Στις στιγμές που ο Howard δίνει το κάτι παραπάνω, είναι στα μελωδικά “Corynorhinus” (track 11) και στο “Tadarida” (track 6), στο οποίο οι δύο συνθέτες παίζουν ένα ιδιότυπο παιχνίδι, καθώς ο Howard ξεκινά σε μελωδικό τόνο το θέμα, το οποίο παραδίδει στον Zimmer ο οποίος πραγματοποιεί την εξέλιξη και κορύφωση του.
Συμπέρασμα
Ενδιαφέρον φυσικά ως πείραμα, αυτή η κοινή στιγμή των δύο σημαντικών συνθετών, απογοητεύει όμως κάπως τους fans της μουσικής του Batman… Παρόλα αυτά, έχει αξιόλογες στιγμές και στο album η ποιότητα του είναι πιο έκδηλη από ότι στην οθόνη…
- Βαθμολογία: 6.5/10
Track listing
- Vespertilio (2:52)
- Eptesicus (4:20)
- Myotis (5:46)
- Barbastella (4:45)
- Artibeus (4:19)
- Tadarida (5:05)
- Macrotus (7:35)
- Antrozous (3:59)
- Nycteris (4:25)
- Molossus (4:49)
- Corynorhinus (5:04)
- Lasiurus (7:27)
- Συνολική χρονική διάρκεια: 60 minutes 26 seconds
