Ταξίδι στην Αμοργό, πληροφορίες και χρήσιμα στοιχεία

Ταξίδι στην Αμοργό, πληροφορίες και χρήσιμα στοιχεία

Ήταν Ιούλιος μήνας, ένας καυτός, ανυπόφορος για να μένεις στην Αθήνα Ιούλιος, από εκείνους του μήνες που σε φτάνουν στα όρια σου, σε σπρώχνουν να αφήσεις πίσω σου τα πάντα και να ταξιδέψεις, ενώ κάπου βαθιά στο μυαλό σου υπάρχει η σκέψη να μην ξαναγυρίσεις ποτέ πίσω στην τσιμεντούπολη. Προορισμός ένα νησί αινιγματικό και μυστηριώδες, τουλάχιστον για μένα που όσα ήξερα γι αυτό προέρχονταν από διηγήσεις γνωστών και αναφορές ταξιδιωτικών οδηγών. Η Αμοργός είναι κυκλαδίτισσα αλλά αγγίζει τα Δωδεκάνησα, αφού η ανατολική και πιο άγρια πλευρά της είναι το τελευταίο όριο των Κυκλάδων. Και η ομορφιά της είναι κυκλαδίτικη, με το λευκό να πέφτει σαν στάλες από γάλα πάνω στο χώμα κι εδώ κι εκεί λίγο πράσινο να σπάει τη μονοτονία.

Το ταξίδι μας κράτησε εννιά ώρες μέχρι να αντικρίσουμε το πρώτο λιμάνι του νησιού, τα Κατάπολα. Εμείς αποβιβαστήκαμε στην πιο τουριστική πλευρά, στο δεύτερο λιμάνι, αυτό της Αιγιάλης. Η πρώτη εικόνα που αντίκριζες και είναι χαρακτηριστική για το νησί, είναι εκείνη του μικρού τουριστικού επίνειου τριών παλιών οικισμών που σχηματίζουν ένα νοητό τρίγωνο, στις πλαγιές ψηλότερα από τη θάλασσα.

Τα Θολάρια, η Λαγκάδα κι ο Ποταμός είναι τα τρία γραφικά χωριά που προϋπήρχαν στην περιοχή, από τους μινωικούς κιόλας χρόνους και σχημάτιζαν την Αρχαία Αιγιάλη. Μαζί με την Αρκεσίνη και τη Μινώα αποτέλεσαν μεγάλα κέντρα εμπορίου και πολιτισμού που σφράγισαν με την παρουσία τους της ιστορική πορεία της Αμοργού, στο πέρασμα των αιώνων. Η ακμή τους καταγράφεται στην αρχαϊκή, την κλασσική και την ελληνιστική περίοδο με πολλές ιστορικές περιπέτειες που διαμορφώνουν μια πορεία με διακυμάνσεις. Δεν ήταν, λοιπόν, δυνατό να αγνοήσουμε τα τρία αυτά πανέμορφα χωριουδάκια και ήταν τα πρώτα που γνωρίσαμε, περπατώντας για ώρες στα γραφικά στενά τους. Η ηρεμία και η γαλήνη κυριαρχούν, καθώς όλη η τουριστική κίνηση περιορίζεται στο λιμάνι και το μόνο που βρίσκεις ψηλότερα είναι μεμονωμένα ενοικιαζόμενα δωμάτια και ένα μεγάλο ξενοδοχείο στο δρόμο για τα Θολάρια. Εντυπωσιακή ήταν και η θέα από τον Ποταμό, το χωριό που είναι κτισμένο στην πιο απότομη πλαγιά και βλέπει στο καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα. Εμείς, μείναμε στην είσοδο της Αιγιάλης, μπροστά στη θάλασσα, σε μια περιοχή στην οποία είναι χτισμένα, σχεδόν αποκλειστικά, ενοικιαζόμενα δωμάτια, με σεβασμό στην κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική.

Από την περιοχή της Αιγιάλης ξεκινά η ανάβαση του φαραγγιού του Αρακλού αλλά και το μονοπάτι για το παναμοργιανό προσκύνημα της Παναγίας της Επανωχωριανής, με ίχνη από την εποχή της Αρχαίας Αιγιάλης, αλλά και ο ημιερειπωμένος οικισμός του Στρούμπου. Μονοπάτι που φεύγει από τη Λαγκάδα οδηγεί στο μνημείο πρώιμων βυζαντινών χρόνων, του Θεολόγου και ακόμη ψηλότερα, στο ναΐσκο του Σταυρού.

Στις έξι ημέρες που μείναμε στο νησί προσπαθήσαμε να το γνωρίσουμε από την μία ως την άλλη γωνιά του κι είναι αλήθεια ότι, αν έχει κανείς πραγματικά τη διάθεση, χρειάζεται περίπου τόσες ημέρες για να το κάνει. Μετά την Αιγιάλη μας περίμεναν τα Κατάπολα με το λιμάνι τους και την τουριστική προβλήτα. Από εκεί ανηφορίσαμε προς την αρχαία Μινώα και θαυμάσαμε τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης που είναι εντυπωσιακά και καλύπτουν περισσότερες από μία περιόδους της ελληνικής ιστορίας, φτάνοντας στους προϊστορικούς χρόνους. Είδαμε την αρχαϊκή Ακρόπολη, το γυμνάσιο, καθώς και έναν αρχαίο ναό, πιθανότατα αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Επισκεφτήκαμε το μνημείο της Παναγίας της Καταπολιανής, χτισμένο στα λείψανα αρχαίου ναού και μεγάλης παλαιοχριστιανικής βασιλικής, το βυζαντινό ναό του Ευαγγελισμού πάνω στον οικισμό Ξυλοκερατίδι και τους ιστορικούς ναΐσκους του Ταξιάρχη και της Αγίας Ειρήνης.

Η πιο συγκλονιστική εμπειρία, όμως, ήταν όταν αντικρίσαμε τη Χώρα, μία από τις ομορφότερες των Κυκλάδων. Χτισμένη στον κορυφαίο βράχο ενός υψώματος, αρκετά μακριά από τη θάλασσα, δεσπόζει στη γύρω περιοχή με την επιβλητική της παρουσία, γύρω από το βράχο του Ενετικού Κάστρου. Δεκάδες είναι οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησιές που συναντήσαμε στα στενά σοκάκια της, με σημαντικότερες τους Άγιους Πάντες, τη Βλυσάνη, τον Άη Νικόλα, τη Μητρόπολη, τους Αγίους Αποστόλους, τη Ζωοδόχο Πηγή και ιδιαίτερα το Μετόχι του Φωτοδότη Χριστού, μνημείο των πρωτοχριστιανικών χρόνων. Επισκεφτήκαμε, ακόμη, το Αρχαιολογικό της Μουσείο και φυσικά, το εντυπωσιακό, όσο και μυστηριώδες ρωμαϊκό υδραγωγείο, τον Κάτω Λάκκο, που χτίστηκε μέσα στο μεγάλο βράχο της Χώρας.

Την τέταρτη από τις ημέρες της παραμονής μας στο νησί ξεκινήσαμε για την ανατολική – νοτιονατολική πλευρά του και φτάσαμε μέχρι την Αγία Άννα όπου είδαμε το εκκλησάκι στο οποίο γυρίστηκαν σκηνές από το «Απέραντο Γαλάζιο» του Λυκ Μπεσσόν. Η ανάβαση ως το μεγαλειώδες μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας ήταν κουραστική αλλά αποζημίωνε τις αισθήσεις, με το παραπάνω. Σκαρφαλωμένο κυριολεκτικά σε έναν κάθετο βράχο, με θέα στο απέραντο γαλάζιο είναι, αναμφίβολα, το επιφανέστερο μνημείο της Αμοργού.

Νότια της μονής, υπάρχει το παλιό μετόχι του Άη Γιώργη του Βαλσαμίτη, στη θέση αρχαίου υδρομαντείου. Αν είμαστε ακόμη πιο τολμηροί και μπορούσαμε να διαθέσουμε περισσότερο χρόνο, θα ακολουθούσαμε το ορειβατικό μονοπάτι που ξεκινάει από τη Χοζοβιώτισσα και καταλήγει στην Αιγιάλη, περνώντας από παλιές σπηλιές ασκητών και μοναδικά ξωκλήσια-μνημεία μοναδικά, εγκαταλελειμμένους οικισμούς και λείψανα ελληνιστικών χρόνων, αλλά και την ερημική παραλία των Χαλαρών, στις βορειοανατολικές ακτές του νησιού.

Στη νοτιοδυτική Αμοργό το τοπίο είναι διαφορετικό. Τα χωριουδάκια είναι λιγότερο τουριστικά και οι κάτοικοι ασχολούνται με τις καλλιέργειες. Σε αυτή την πλευρά βρίσκεται η Αρχαία Αρκεσίνη. Την προτελευταία ημέρα της παραμονής μας στο νησί γνωρίσαμε και αυτή την πλευρά και εκτός από την Αρχαία Αρκεσίνη, είδαμε τα χωριά Καμάρι και Βρούτση με πηγές και βυζαντινά μνημεία και τον Πύργο της Αγίας Τριάδας, ένα επιβλητικό κτίσμα κλασσικών-ελληνιστικών χρόνων. Στην περιοχή της Κάτω Μεριάς σταθήκαμε λίγο παραπάνω στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και θαυμάσαμε, καθώς προς το τέλος της ημέρας το υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Εκεί γίνεται το καλοκαίρι και το μεγάλο πανηγύρι της εκκλησίας. Αν και χρειάστηκε αρκετό περπάτημα, η περιέργεια με οδήγησε να κατέβω την πλαγιά του λόφου ως τη θάλασσα στην ακτή όπου βρίσκεται το κουφάρι του φορτηγού πλοίου «Ολύμπια», που προσάραξε εκεί πριν πολλά χρόνια και τώρα σκουριάζει χρόνο με το χρόνο, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον των περίεργων, των δυτών αλλά και των ανθρώπων του σινεμά (σ’ αυτό το ναυάγιο γυρίστηκε άλλη μια σκηνή του «Le Grand Bleu» του Λυκ Μπεσσόν).

Σε ποιες παραλίες θα κολυμπήσετε στην Αμοργό

Άφησα τελευταία την αναφορά στις παραλίες του νησιού, καθώς το νησί της Αμοργού δεν φημίζεται για τις παραλίες του. «Λίγες και καλές» είναι το σχόλιό μου και καλό θα είναι να αναφερθώ ξεχωριστά στην κάθε μια, για να σας γλιτώσω κι από περιττούς κόπους, εφόσον δεν έχετε πολύ χρόνο για εξερεύνηση. Οι πιο δημοφιλείς παραλίες είναι αυτές στου Μούρου (στην ανατολική πλευρά με βοτσαλάκια και ενδιαφέρον κολύμπι σε μικρές σπηλιές δεξιά της ακτής), η κεντρική της Αιγιάλης (με αμμουδιά και μερικές ευκολίες πλαζ), στην Αγία Άννα και στο Αμμούδι. Στην ευρύτερη περιοχή των Καταπόλων, αξίζει να κατηφορίσετε στις παραλίες στο Κάτω Ακρωτήρι, στο Μαλτέζι, στις Πλάκες, στους Τρεις Ιεράρχες, τον Άγιο Παντελεήμονα αλλά και έξω από τον κόλπο, στις Φοινικιές, τον Τυροκόμο και τους Άγιους Σαράντα.

Νοτιότερα, στα μέρη της Αρκεσίνης, αξίζει να κολυμπήσετε στα νερά της Παραδείσας και της Καλοταρίτισσας. Βορειότερα, περάστε με το καραβάκι στο νησάκι Νικουριά και κολυμπήστε στα νερά της μπροστά σε δυο υπέροχες αμμουδιές. Στην Αιγιάλη, εκτός από την κεντρική παραλία, ανακαλύψτε και τις μικρότερες της Φωκιότρυπας, του Λεβρωσού, της Ψιλής Άμμου και του Χόχλακα. Βορειότερα της Αιγιάλης υπάρχουν άγριες παραλίες στις οποίες η πρόσβαση γίνεται πολύ δύσκολα είτε με αρκετό περπάτημα σε δύσβατες περιοχές είτε με σκάφος από τη μεριά της θάλασσας. Μία από αυτές και τα Χαλαρά κάτω από το μονοπάτι που συνδέει τη Χοζοβιώτισσα με την Αιγιάλη.

Πως θα πάτε στην Αμοργό

Οι μόνοι τρόποι για να φτάσετε στην Αμοργό είναι με το πλοίο της γραμμής ή με ταχύπλοο. Το ταξίδι σας μέσω θαλάσσης θα διαρκέσει από 4,5 μέχρι 8 ώρες για να προσεγγίσει το λιμάνι των Καταπόλων και μισή παραπάνω αργότερα, της Αιγιάλης. Κοντινότερο αεροδρόμιο είναι αυτό της Νάξου. Η Αμοργός συνδέεται και με τα γύρω νησιά, με το πλοίο της γραμμής από και προς τον Πειραιά ή με τοπικά καραβάκια. Το πρώτο λιμάνι, των Καταπόλων, βρίσκεται κάτω από τη Χώρα της Αμοργού και το δεύτερο, της Αιγιάλης, είναι στη βορειοδυτική πλευρά και εξυπηρετεί κυρίως, τις κοινότητες των Θολαρίων, της Λαγκάδας και του Ποταμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας