ΑρχικήΑπόψειςΘα φας της χρονιάς σου!

Θα φας της χρονιάς σου!

Άρθρο του Παύλου Πετρίδη.

Με αφορμή ένα post στο twitter από την Άσπα, που έλεγε “Έλεος: μια «μαμά» δίπλα μου λέει στο παιδί της -4 χρονών: πόσο μπουμπούνας μπορεί να είσαι; Και συνεχίζει: ε, βέβαια η βλακεία δεν έχει πάτο…“, θυμήθηκα ένα περιστατικό που έζησα πριν λίγες μέρες.

Είχαμε τη γιορτή του μικρού μου γιου στον παιδικό σταθμό. Αυτή που γίνεται κάθε χρόνο αρχές καλοκαιριού, για να αποχαιρετίσουν τα μικρά παιδάκια τους φίλους τους, τις δασκάλες και γενικά να καμαρώσουμε όλοι εμείς οι γονείς τα βλαστάρια μας. Μηχανές ανά χείρας, όλοι βιντεοσκοπούμε (απορώ αν αγοράζει κανείς το “official” dvd της γιορτής) και κόσμος πολύ. Στην κυριολεξία χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.

Εγώ έχω πάρει αγκαλιά το Φοίβο και προσπαθούμε να πάμε μπροστά μπροστά για να τον αφήσω πάνω στη σκηνή, έτσι ώστε να τον παραλάβει η δασκάλα και να οργανώσει τα παιδάκια. Κάπου μέσα στον υπόλοιπο χαμό και η γυναίκα μου με την κόρη μου που προσπαθούν να βρουν μια θέση για να βλέπουμε.

Τη στιγμή που πλησιάζω στη σκηνή ακούμε φωνές μιας γυναίκας η οποία φοβέριζε το βλαστάρι της. “Θα φας της χρονιάς σου στο σπίτι!” λέει στο μικρό της κοριτσάκι, και πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι άκουσα τη βλέπω που σκάει μια σφαλιάρα πάνω στην πλάτη της κόρης της, η οποία πλάτη ήταν και ακάλυπτη, καθώς η στολή που φόραγε ήταν, ας πούμε, εξώπλατη. Το “κλατς” ακούστηκε πεντακάθαρο παρόλη τη φασαρία που υπήρχε εκείνη την ώρα. Εγώ άναυδος κοιτάω το κοριτσάκι το οποίο πήρε μια στάση άμυνας απέναντι στη μάνα της, αλλά αυτό που μου έμεινε περισσότερο σαν εικόνα είναι το βλέμμα της. Ήταν η απεικόνιση του μίσους. Μπορεί να ακούγεται πολύ βαρύ αυτό, αλλά αυτό φάνηκε στα μάτια της. Γύρισε αμέσως το κεφάλι αλλού κι έτρεξε να χωθεί ανάμεσα στους συμμαθητές της. Η μάνα είχε κιόλας καθίσει σε μια καρέκλα και συζήταγε αμέριμνη με τη διπλανή της.

Τη σκηνή αυτή την είδε και ο Φοίβος. Με ρώτησε “μπαμπά τι έκανε το κοριτσάκι και το έδειρε η μαμά του;”
Εγώ προσπάθησα να υποβαθμίσω λίγο το γεγονός στα μάτια του, και του λέω “Τίποτα δεν έκανε, με τόσο κόσμο μπερδεύτηκε αλλά κακώς την έδειρε” και βιαστικά πήγαμε στη σκηνή.

Δεν ξέρω τι θα της έλεγα αν δεν ήμασταν με το Φοίβο βιαστικοί. Ίσως τίποτα, ίσως θα την πρόσβαλα. Καμμιά φορά μπορείς να βρεις και τον μπελά σου αν ανακατευτείς. Είναι αυτό που λένε “ακούγαμε, αλλά δεν κάναμε τίποτα” και ορίστε, έγινε το κακό.

Το παιδάκι λυπάμαι. Το παιδάκι που ζει από τόσο μικρό τέτοιες καταστάσεις και ποιος ξέρει αν ζει και χειρότερες στο σπίτι “που τρώει της χρονιάς του”. Μπορεί να είναι απλά λόγια που λες πάνω στα νεύρα σου. Στο παιδικό μυαλό, τέτοιες φράσεις, όπως και αυτή που άκουσε η Άσπα, αποτυπώνονται με κάθε λεπτομέρεια. Και το μυαλουδάκι αυτό είναι σφουγγάρι. Ρουφάει πληροφορίες, εμπειρίες, καταστάσεις, και μένουν μέσα του. Και συσσωρεύονται, ώσπου κάποια στιγμή το σφουγγάρι παύει να χωράει άλλο, και ξεσπάει το παιδί. Είτε με παραβατικές και ανάρμοστες συμπεριφορές, (με εισαγωγικά ή χωρίς), περιθωριοποίηση, άρνηση, βία…

Και τότε οι γείτονες “πέφτουν από τα σύννεφα”…

Υστερόγραφο. υπάρχει μια σοφή παροιμία που λέει “όταν σπέρνεις ανέμους, θερίζεις θύελλες”. Στον άνεμο είναι πολύ πιο εύκολο να αντισταθείς.

Στέλιος Θεοδωρίδης
Στέλιος Θεοδωρίδης
Ο ήρωας μου είναι ο γάτος μου ο Τσάρλι και ακροάζομαι μόνο Psychedelic Trance
RELATED ARTICLES

Σχολίασε το άρθρο

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα άρθρα

Tηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: 11188
Ελληνική Αστυνομία: 100
Χαμόγελο του Παιδιού: 210 3306140
Πυροσβεστική Υπηρεσία: 199
ΕΚΑΒ 166