The JuJus: Πληροφορίες για το Garage rock συγκρότημα

The JuJus: Πληροφορίες για το Garage rock συγκρότημα

Συνεχίζουμε την παρουσίαση της garage punk 60’s σκηνής του Michigan, με τα group που η αξία τους και η συμβολή τους στην εξέλιξη του rock αναγνωρίσθηκε ετεροχρονισμένα, μετά το 1980, κυρίως με τη βοήθεια των garage συλλογών που κυκλοφόρησαν τότε.

Αναφερόμαστε σε συγκροτήματα που δεν γνώρισαν ιδιαίτερη επιτυχία και συνήθως στα λίγα χρόνια που δραστηριοποιήθηκαν κυκλοφόρησαν μόνο ολιγάριθμα singles, σπάνια και ακριβά στην απόκτηση τους σήμερα. Ευτυχώς τα μάθαμε και τα αγαπήσαμε μέσω των συλλογών που είναι σχετικά εύκολο και οικονομικό να αποκτηθούν. Ξεκίνημα με τους JuJu’s από το Grand Rapids του Michigan.

The JuJus πληροφορίες

Δημιουργήθηκαν το 1963 με μέλη τους Rod Shepard (guitar, bass), Max “Junior” Colley (sax), Bill Gorski (drums) και Ray Hummel III (vocals, guitar). Προσέξτε τη χαρακτηριστική φωνή του Ray που θυμίζει έντονα τον David Surkamp των κατοπινών Pavlov’s Dog στο 1ο single του group “You Τreat Me Bad” το 1965 στη Fenton Records, που περιλαμβάνεται στη κορυφαία garage συλλόγή “Pebbles Vol. 1”.

To 1966 oι The JuJus κυκλοφορούν το δεύτερο και τελευταίο single τους στη United Records με δύο καταπληκτικά garage κομμάτια. Στην Α’ side ακούγεται το “I’m Really Sorry” που περιέχεται στη συλλογή “Ηighs In The Mid Sixties Volume 19, Michigan part 3”. O τραγουδιστής Ray Hummel III έφυγε από το group γιατί ήταν νιόπαντρος, στη θέση του ήρθε ο Brett Wells μαζί με τους κιθαρίστες Bruce Essex και Rick Stevens. Ο τελευταίος είναι και ο συνθέτης του αγαπημένου μου “Ι’m Really Sorry” The JuJus.

Eξίσου καταπληκτιικό είναι και το κομμάτι της Β’ side του δεύτερου και τελευταίου single των JuJu’s το “Do You Understand Me” που περιέχεται στη συλλογή “Back From The Grave vol.1”. Eνα δυνατό punk rock αριστούργημα, επηρρεασμένο από Stones με άγρια κιθάρα, στο σόλο της οποίας μετά το πρώτο λεπτό του βίντεο μαρσάρει και μιά μοτοσυκλέτα μέσα στο στούντιο, ενώ γυαλιά σπάνε στο 1:45 δημιουργώντας σπέσιαλ ηχητικά εφέ.

Οι JuJu’s διαλύθηκαν το 1967 όταν οι Rod Shepard και Rick Stevens κατατάχθηκαν στον στρατό, και δυστυχώς ο Rick κατατάχθηκε στις USA Air Force και σκοτώθηκε σε αεροπορικό ατύχημα στο New Mexico. Οπως διάβασα στην εξαιρετική ιστοσελίδα Garage Hangover ένας αριθμός unreleased songs ηχογραφήθηκαν στην Chess, όμως μέχρι και σήμερα δεν έχουμε ακούσει τίποτα περισσότερο από τα 4 τραγούδια των δύο singles που παρουσιάσαμε.

Ένα δεύτερο αγαπημένο μου garage group από το Detroit Michigan, είναι οι Unrelated Segments. H πρώτη γνωριμία μου μαζί τους έγινε πριν τριάντα χρόνια όταν στη συλλογή “Βack From The Grave vol. 2” άκουσα και εντυπωσιάσθηκα το 3ο single τους “Cry Cry Cry” στη Liberty Records τo 1968, με σχόλιο στο εσώφυλλο του δίσκου που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο: “Detroit’s Punk Gods”. Σε μια χρονιά ανάπτυξης της psychedelic & progressive rock music oi “Segs” τόνιζαν : “We are not psychedelic, we don’t play psychedelic music. We are a Rock ‘n’ Roll group”.

Κυρίαρχη μορφή στους Unrelated Segments ήταν ο τραγουδιστής τους Ron Stults (+ 2009 cancer). Την πεντάδα συμπλήρωναν οι Rory Mack ( lead guitar), John Torok (rhythm guitar), Barry Van (bass), και Andy Angellotti (drums). Tη διετία 1967-68 ηχογράφησαν 3 άγρια garage punk 45άρια, που όπως συνέβη συνήθως με την πλειοψηφία των ονομάτων που παρουσιάζουμε πέρασαν απαρατήρητα. Στη διετία 1967 – 68 ηχογράφησαν 3 singles. Aκούμε το πρώτο από αυτά το 1967 στην ΗRΒ Records με τίτλο “Story Of My Life” που υπάρχει στο 4πλό cd box της Rhino (1998) ” Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era 1965-68″.

Aς ακούσουμε και το τελευταίο εξίσου εντυπωσιακό single των Unrelated Segments “Where You Gonna Go”. Hταν το δεύτερο κατά σειρά single τους στη Liberty το 1967. Περιλαμβάνεται στην πολύ καλή συλλογή “Μichigan Nuggets” (CD της Βelverdere label με 31 Garage κομμάτια τoυ Michigan που κυκλοφόρησε το 1996). Στη wiki διάβασα ότι το 1998, η Cicadelic label κυκλοφόρησε μια συλλογή με τραγούδια των Unrelated Segments με τίτλο “Where You Gonna Go?” την οποία δεν έχω ακόμα ακούσει.

Προηγούμενο άρθροHyundai Sonata vs Kia Magentis Σύγκριση
Επόμενο άρθροΗ λεκτική βία συχνά είναι χειρότερη από τη σωματική
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας