Θέμα τεστοστερόνης

Θέμα τεστοστερόνης

Buona sera, guys. Αν πρόκειται να κάνετε έρωτα αυτές τις μέρες ελπίζω να μη βρίσκεστε στην Αυστραλία. Εκεί, το να ξεχάσεις το προφυλακτικό σου μπορεί να μην αποτελεί πια δικαιολογία, καθώς οι γιατροί βρίσκονται ένα βήμα από το πρώτο πρακτικό αντρικό αντισυλληπτικό που θα χρησιμοποιεί εμφυτεύματα τεστοστερόνης και ενέσεις προγεστίνης.

Το πόσο πρακτική είναι αυτή η μέθοδος δεν το γνωρίζω, αλλά ανησυχώ. Θα μου πεις, και εσένα τι σε νοιάζει; Στο Σίδνεϊ ζεις; Όχι, αλλά ανησυχώ με την παγκοσμιοποίηση. Και με τη διαφορά της ώρας. Το βράδυ κοιμάσαι άντρας, το πρωί ξυπνάς castrato(ς).

Οφείλω εξ αρχής να πω ότι συμμερίζομαι αμέριστα τα άλματα σ’ αυτόν το συναρπαστικό τομέα, καθώς η ιατρική κοινότητα συνειδητοποιεί τα συνεχώς αυξανόμενα οφέλη, τόσο ψυχολογικά όσο και φυσικά, του να γίνεται πλουσιότερη. Οφείλω όμως και να αποδείξω γιατί μια τέτοια μέθοδος είναι a priori καταδικασμένη να αποτύχει.

Πρώτον, γιατί κανένας, μα κανένας άντρας, εκτός των γνωστών περιπτώσεων που η ανατροφή μου δεν μου επιτρέπει να αναφέρω, δεν γουστάρει να παίζει κανείς (και ειδικότερα οι γιατροί), με τα cojones του. Χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη, γιατί έχει άρρηκτους δεσμούς με τη λέξη macho, που μαζί με τη μεσημεριανή σιέστα είναι οι πιο σημαντικές συνεισφορές της μεξικάνικης κουλτούρας στο σύγχρονο πολιτισμό.

Δεύτερον, γιατί μου είναι πολύ πιο εύκολο να πεταχτώ στο γωνιακό περίπτερο για ένα Duo, τώρα μάλιστα που βγαίνει και σε jeans, που “πολύ της πάνε της Στέλλας” (όπως λέει και η διαφήμιση). Και τρίτον, γιατί εκτός από τον κίνδυνο αφανισμού του χρωμοσώματος Υ και τον κοινωνικό ευνουχισμό, έχουμε τώρα φάτσα- κάρτα και τον χημικό ευνουχισμό με προμελετημένες ενέσιμες δόσεις της θηλυκής ορμόνης.

Σε καθεστώς ελεύθερης αγοράς ζούμε, θα με ρωτήσεις τώρα, ο καθένας έχει τις επιλογές του, πού είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι ότι από το φεμινισμό και τις γυναίκες μέχρι το μάρκετινγκ (αλλά και τους άντρες) όλοι ψάχνουν να αποκαλύψουν ή να αναδείξουν τη θηλυκή πλευρά του άντρα. Από τη φιέστα της τεστοστερόνης, στο φεστιβάλ των οιστρογόνων. Ακου να δεις αγαπητέ, αν θέλεις να ‘ρθεις σε επαφή με τη θηλυκή πλευρά σου, να πας να νοικιάσεις το “The Hours” τώρα που βγήκε και σε DVD. Δεν χρειάζεται να κάνεις και χαλάουα.

Το θέμα κατά βάση είναι απλό. Είναι θέμα τεστοστερόνης. Όταν οι γυναίκες μιλάνε με προγεστερόνη, οι άντρες ακούνε με τεστοστερόνη. Ή το αντίστροφο. Ό,τι σας έρχεται πιο βολικό. Να σας δώσω μερικά επιτόπια παραδείγματα τι εννοώ.

Στον έρωτα π.χ. οι γυναίκες θέλουν 30 με 40 λεπτά προκαταρκτικά. Ο άντρας θέλει 30 με 40 δευτερόλεπτα, άσε που και το να την πας με το αυτοκίνητο στο σπίτι της κι αυτό μέρος των προκαταρκτικών θεωρείται. Γιατί οι άντρες δεν μπορούν να μοιραστούν τα συναισθήματά τους; Αναρωτιούνται οι γυναίκες. Δε μου λες, σου μοιάζω για γυναίκα; Γιατί τους είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν ότι οι άντρες και οι γυναίκες είναι διαφορετικοί;

Πως είναι δυνατόν να μοιραστούμε τα αισθήματά μας, όταν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε ιδέα πως αισθανόμαστε; Αν δεν βιώνουμε κάποια ακραία συναισθήματα όπως οργή, μίσος, αηδία ή κανένα τούβλο στο πόδι, δεν έχουμε ιδέα πώς αισθανόμαστε. Προσωπικά, με πιάνει πονοκέφαλος όταν προσπαθώ να καταλάβω πώς αισθάνομαι. Εξάλλου, εκ πείρας σας το λέω, οι γυναίκες γουστάρουν τους λιγομίλητους, ακόμα και τους αμίλητους άντρες: όταν δεν μιλάς, νομίζουν ότι τις ακούς.

Θέλετε κι άλλα; Επί αιώνες τώρα αναρωτιούνται (οι γυναίκες) “γιατί οι άντρες δεν μπορούν να πούνε ‘σε αγαπώ;'”. Είναι θέμα τεστοστερόνης. Ο άντρας μαθαίνει από την τρυφερή του ηλικία να είναι αυτάρκης. Το να λες “σ’ αγαπώ” είναι σαν να λες “σε έχω ανάγκη”. Οι περισσότεροι άντρες, αυτοί δηλαδή που έχω στο μυαλό μου όταν γράφω αυτή τη στήλη, το θεωρούν αυτό ελάττωμα του χαρακτήρα. Δεν είναι εύκολο να ομολογείς τα ελαττώματα του χαρακτήρα σου.

Γι’ αυτό και μια σχέση μακροχρόνια, σταθερή, ενδόμυχη, βαθιά, προσωπική και πλήρης, που εκπληρώνει τις προσδοκίες όπως τις εννοεί η γυναίκα, είναι σχεδόν αδύνατη. Εκτός κι αν το αρσενικό είναι κόκερ σπάνιελ. Αντε και ο Ρούπερτ Έβερετ. Αλλά αυτόν δεν τον αναγνωρίζω γιατί ανήκει στο ψευδοκράτος της Βόρειας Μύκονου. Κατ’ αρχήν δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν ο άντρας συλλαμβάνει καν την έννοια του όρου “σχέση” όπως την έχουν στο μυαλό τους οι γυναίκες. Μην πάτε μακριά.

Ο άντρας δεν μπορεί καν να κοιτάζει ένα γυναικείο στήθος και να σκέφτεται ταυτόχρονα. Αυτό μου κάνει τόσο απαγορευτικό όσο και το να παίρνεις υπνωτικά χάπια και καθαρτικό το ίδιο βράδυ. Για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ, προκειμένου να ανταποκριθώ στην ύψιστη αποστολή της στήλης, σας δίνω εδώ μετά από ώριμη σκέψη και πολύωρη συζήτηση με τα παιδιά στο γραφείο, το top 10 των πραγμάτων που καταλαβαίνει ο άντρας στη γυναίκα:

Άρα; Άρα τι; Άρα, η ζωή είναι μια σειρά από διλήμματα και έτσι δεν μπορείς να την κάνεις και σκονάκι. Διότι, πες μου, αν προσπαθήσεις π.χ. να αποτύχεις και πετύχεις, τι έχει συμβεί; Απέτυχες ή πέτυχες; Αρα, το “συνολικό πακέτο” δεν υπάρχει. Κυρίως διότι παρά την τρομακτική και μερικές φορές οδυνηρή προσπάθεια που κάνει ο άντρας να ικανοποιήσει τις συντρόφους του, πάντα θα υπολείπεται σε επάρκεια των γενικώς αποδεκτών στάνταρ. Και ξέρετε γιατί; Γιατί τις προδιαγραφές, ΟΛΕΣ τις προδιαγραφές τις βάζουν οι γυναίκες. Δεν είναι θέμα τεστοστερόνης (ή μήπως είναι;). Κι αν ξέρετε κανένα τέτοιο άντρα δώστε όνομα, διεύθυνση, τηλέφωνο να δω αν είναι διαθέσιμος για γάμους, βαφτίσια, και λοιπές κοινωνικές εκδηλώσεις.

Α, να μην ξεχάσω και το μάρκετινγκ που σας έλεγα πιο πάνω. Σαν σε κρυστάλλινη σφαίρα το βλέπω, σε κάποιο πολύωρο μίτινγκ πολυεθνικής, κάπου στη Νέα Υόρκη, κάποιοι μάρκετινγκ μάνατζερ (απ’ αυτούς που δεν ροχάλιζαν), σε μια στιγμή απόγνωσης φώναξαν στο αφεντικό: “Έχουμε τη λύση!”. “Ωραία”, απάντησε το αφεντικό (που μόλις είχε ξυπνήσει). “Δεν βρίσκετε τώρα και το πρόβλημα;”. Τότε έπεσε νεκρική σιγή. Ώσπου κάποιος το πέταξε, “το βρήκα, το βρήκα! Η θηλυκή πλευρά του άντρα!”

Ήταν η στιγμή που ο φεμινισμός είχε γίνει ο μεγαλύτερος χορηγός μιας νέας αγοράς καινούργιων αντρικών προϊόντων. Το επιχείρημά μου εδώ είναι ότι από τη στιγμή που ο φεμινισμός, με τη σημερινή κοινωνική του έννοια, άφησε την κερκόπορτα του ανδρισμού ανοιχτή, η διαφήμιση θα περάσει έναν οδοστρωτήρα από μέσα.

Να επανέλθω, όμως, στο θέμα μου, γιατί η σκέψη μου έφυγε αράουτ, σαν ευθύβολο σουτ του Χούτου. Είναι θέμα τεστοστερόνης λοιπόν. Ή, καλύτερα, τίθεται. Γιατί η τεστοστερόνη κάνει τη διαφορά στο κρεβάτι και στο γυμναστήριο. Και όπου να ‘ναι θα κυκλοφορήσει και σε τζελ. Αλλά μεταξύ μας, είναι αυτή που κάνει τον άντρα, άντρα; Εμ, αυτή τον κάνει, τι τον κάνει; Το να ψάχνει για χρωμοσαμπουάν στον Χόντο; Εάν υπάρχει μια σωματική ουσία πιο δοξασμένη από το αίμα αυτή είναι η τεστοστερόνη.

Η ορμόνη που εξηγεί ή παρεξηγεί τον ανδρισμό. Η ορμόνη που δημιουργεί ήρωες, άξεστους και εραστές. Κατά καιρούς, η τεστοστερόνη έχει καθίσει στο εδώλιο ή έχει γίνει εκατόμβη στη συμβολική ή κυριολεκτική εξήγηση της δόξας και της αθλιότητας του αντρικού είδους: γιατί πλακωνόμαστε στα φανάρια γιατί αποκτάμε μαυρισμένα μάτια στα μπαρ, γιατί πυροδοτούμε τους πολέμους, γιατί εξερευνούμε και επικρατούμε, γιατί ξενοκοιμόμαστε και σανιδώνουμε το γκάζι, γιατί γουστάρουμε το πλιάτσικο, τη γιόστρα, τις επιθετικές εταιρικές εξαγορές και γιατί βάφουμε τα μάγουλα κατά τη διάρκεια του final four.

Αλλά, για στάσου. Ρε εσύ, υπάρχει τίποτα από όλα αυτά που δεν είναι ωραίο; Και, παρόλο που θα συμφωνήσω, ότι δεν αρκεί μία και μόνη ουσία στο αίμα για να εξηγήσει την ουσία του ανδρισμού, λέω, καλού κακού, δεν πάμε όλοι μαζί να βαρέσουμε καμιά τεστοστερόνη;

Προηγούμενο άρθροΟ πόλεμος του κόλπου
Επόμενο άρθροSuzuki DL 650A V-Strom
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας