Είναι ίσως η μοίρα της ταινίας του Petersen να είναι αμφιλεγόμενη σε κάθε τομέα της… Πολλή συζήτηση, ακόμα και στα forums μας, έχει γίνει, με αφορμή (αλλά και αιτία) την εκδοχή της Τροίας από τον γνωστό σκηνοθέτη… Ο σεναριογράφος, David Benioff (υπεύθυνος και για την υπέροχη 25η Ωρα), εμπνεύστηκε -όπως δηλώνουν απερίφραστα και οι τίτλοι αρχής του (κινηματογραφικού) έπους- από την Ιλιάδα του Ομήρου, εγείροντας εναντίον του κατηγορίες για τρανταχτές παρεμβολές στο πρωτότυπο (το οποίο βέβαια αν με τη σειρά του εξιστορεί την ακριβή αλήθεια δεν θα το ανακαλύψουμε ποτέ)… Προσωπικά, παρόλο που είμαι υπέρμαχος της ελευθέριας της καλλιτεχνικής έκφρασης γενικά και δη στο κινηματογράφο, πιστεύω ότι κάποιες κατηγόριες είναι εύλογες…
Η γνώμη μου είναι ότι το high budget love-story με τους super heroes, τους καλούς Τρώες και τους κακούς Έλληνες, του Petersen δεν έχει και πολλά να κάνει με το έπος του Όμηρου (που άσχετα αν είναι πολιτιστική μας κληρονομιά, δεν το βλέπω από αυτήν την άποψη) είναι ένα εκπληκτικής σύλληψης έπος που στα χέρια κάποιου αλλού ίσως να μεταμορφωνόταν και σε ένα κινηματογραφικό αριστούργημα (δεν είναι τυχαίο ότι οι κορυφαίες σκηνές της ταινίας είναι απόρροια του σεναριακού πρωτοτύπου)… Anyway, στα δικά μας τώρα… …που δεν είναι λιγότερο αμφιλεγόμενα καθώς πίσω από το score της ταινίας, κρύβεται ένα τεράστιο παρασκήνιο…
Αρχικά, το score είχε ανατεθεί στον Gabriel Yared, ο οποίος σε συνεργασία με τον ίδιο τον Petersen, δούλεψε σκληρά εμπνευσμένος από τις σκηνές της ταινίας και με ένα τεράστιο αριθμό μουσικών, ορχήστρας, χορωδίας (ανατολικής προέλευσης, για να απεικονίσει καλύτερα το project) κατάφερε να ολοκληρώσει ένα μεγαλόπνοο score, σε ένα τομέα (αυτόν της επικής ταινίας) που δεν είχε ξαναεπιχειρήσει… Τίποτα δεν προϊδέαζε ότι ξαφνικά οι υπεύθυνοι της Warner θα άλλαζαν γνώμη!… Στην διαδικασία των test-screenings, το score του Yared απορρίφθηκε με την (φθηνή, για πολλούς από όσους είχαν την ευκαιρία να το ακούσουν) δικαιολογία: «too old-fashioned»…
Ξαφνικά, η ανάθεση έπεσε στα χέρια του έμπειρου στον τομέα James Horner (Braveheart, Titanic), ο οποίος (ακουστέ εδώ) είχε μόλις …13 μέρες(!) για να ολοκληρώσει ένα score για μια τόση μεγάλη ταινία… Η αμφιβολία μου με ώθησε να το διασταυρώσω και όντως το διάστημα ήταν τόσο ελάχιστο… Παράξενα πράγματα συμβαίνουν στο Hollywood…
Εκ των πραγμάτων, φαντάζει πιθανή (προς την ακρίβεια της) η άποψη ειδημόνων του χώρου, ότι το score του Yared είναι εξαιρετικά καλύτερο από αυτό του Horner που είναι και το επίσημο Troy OST… Εγώ ακούγοντας μονάχα εκείνο του τελευταίου, έχω αρχικά να πω ότι εκπλήσσομαι με το αποτέλεσμα που μπόρεσε να πετύχει στο δεδομένα ελάχιστο χρονικό περιθώριο που του δόθηκε ως deadline… Η έμπνευση κατά παραγγελία ποτέ δε μου έκατσε καλά, αλλά ακόμα και για έναν επαγγελματία, αυτό δεν μπορεί παρά να έχει επιπτώσεις, οι οποίες είναι ευδιάκριτες…
Η αλήθεια είναι ότι παρακολουθώντας την ταινία, σε καμία στιγμή, δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η μουσική της καθώς δεν παρατήρησα κανένα ισχυρό ευδιάκριτο θέμα η κάποια πιασάρικη ιδέα… Από τη θέαση της ταινίας, είχε την υποψία ότι το score παραήταν ..κομπάρσος, από απλά διακριτικό έως αδιάφορο… Και αν μη τι άλλο, η απουσία ενός άμεσα αναγνωρίσιμου θέματος πέρα από το score, κοστίζει και στην ίδια της ταινία… Ακούγοντας το soundtrack, κάτι ακόμα «χτυπάει» κάπως αρνητικά… Η όλη οπτική είναι τόσο δυτική, τόσο ολότελα αμερικανική που θα μπορούσε, ειλικρινά, να κοσμεί οποιοδήποτε επικό blockbuster…
Απλά εδώ (απ)έτυχε να είναι η Τροία… Σε αντίστοιχες περιπτώσεις, ακόμα και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν με τα Πάθη του Debney, είχαμε μια περισσότερο ethnic προσέγγιση, με ανατολίτικα στοιχεία και εδώ θα περίμενε κανείς το κλίμα να φέρνει πιο πολύ σε Αρχαία Ελλάδα παρά μεταμοντέρνο έπος (και αυτό συμβαίνει και με αυτά που βλέπουμε και επί οθόνης, όπως έμμεσα ανέφερα παραπάνω)…
Κατά τα άλλα, το σύνολο διαθέτει επιβλητικά σημεία με πομπώδη percussion και αποθέωση των loud brass ατμοσφαιρών που είναι εντυπωσιακές (και εξαιρετικά ανέμπνευστες ταυτόχρονα) που όμως συχνά βυθίζονται, στην κυριολεξία, σε διακριτικά μέρη βουβών εντάσεων που φυσιολογικά στερούνται αμεσότητας…
Ξεχώρισα κάπως τις εξάρσεις του «The Greek Army and Its Defeat» και το τελευταίο track που παρόλο που δεν προσφέρει τίποτα στην ταινία, εντούτοις είναι ένα όμορφο αυτοτελές (classic-pop μπαλάντα) ντουέτο με τους John Groban και την Tanja Tzarovska (την οποία ο Yared είχε χρησιμοποιήσει εκτενέστερα), ένα ντουέτο-παρηγοριά όμως για ένα μέτριο, κατά τη γνώμη μου, soundtrack…
- Βαθμολογία: 4/10
Track listing
- 3200 Years Ago (03:36)
- Troy (05:01)
- Achilles Leads the Myrmidons (08:30)
- The Temple of Poseidon (03:28)
- The Night Before (03:28)
- The Greek Army and It`s Defeat (09:38)
- Briseis and Achilles (05:19)
- The Trojans Attack (05:01)
- Hector`s Death (03:27)
- The Wooden Horse and The Sacking of Troy (10:02)
- Through the Fires, Achilles… and Immortality (13:27)
- Remember Me (04:18) Performed by Josh Groban with Tanja Tzarovska
Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 75:15 λεπτά
