Wipeout Fusion (PS2)

Wipeout Fusion (PS2)
  • By: Sony Computer Entertainment
  • Type: Racing
  • Έτος κυκλοφορίας: 8 Φεβρουαρίου 2002

Συνεχίζουμε την ιστορική αναδρομή στα Retro video games που άφησαν εποχή, ώστε οι νέοι παίκτες να γνωρίσουν τα παλιά υπέροχα βιντεοπαιχνίδια.

H σειρά των Wipeout έχει γίνει πλέον ένας θρύλος.

Όταν πρωτοκυκλοφόρησε στο PSX, μας «τρέλανε» όλους με τον υπέροχο χειρισμό, τα στυλάτα γραφικά και -πάνω απ’ όλα- την προτόγνωρη κομψότητά του. Απο κει και ύστερα, ο δρόμος ήταν βατός.

Η σειρά γνώρισε την καταξίωση και εκτιμήθηκε όσο λίγες στο χώρο των videogames. Η αποθέωση δε, ήρθε με το Wipeout 2! Ήταν τόσο υπέροχο και έδινε μια τέτοια διάσταση στα «διαστημικά ραλάκια», που μπήκε μέσα στις καρδιές όλων μας -παρ’ όλο που ο «ανταγωνιστής» του, το F-Zero X του Nintendo 64, ήταν καλύτερό του! …Αυτά συνέβαιναν όμως στο παρελθόν! Τώρα πια έχουμε περάσει σε νέο αιώνα και στη λεγόμενη «επόμενη γενιά» των βιντεοπαιχνιδιών.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για το Wipeout Fusion και το PS2!

Με την πρώτη ματιά, θα συνειδητοποιήσετε ότι έχει δοθεί μεγαλύτερο «βάρος» στο gameplay, ενώ, αντίθετα από τις άλλες φορές, έχει παραμεληθεί κάπως η οπτική ευχαρίστηση και η ακουστική αισθητική. Κι όσοι από σας ελπίζατε ότι αυτή η έκδοση θα «έπιανε» το πνεύμα των δύο προκατόχων της, πολύ πιθανό ν’ απογοητευτείτε λιγάκι.

Σε γενικές γραμμές, η «βάση» του παιχνιδιού δε «ξεφεύγει» και πολύ από τις προσδοκίες σας: διαστημικές κούρσες σε αλλόκοτες ταχύτητες -χωρίς την «ενοχλητική» βαρύτητα του πλανήτη μας. (Όχι βέβαια τόσο γρήγορες σαν αυτές του Extreme G, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Το Wipeout Fusion είναι κάπως «μαζεμένο» σε σύγκριση με ανάλογους τίτλους και δεν «ανοίγετε» σε ξέφρενους ρυθμούς που θα ενοχλήσουν τα μάτια σας (όσα δε φτάνει η αλεπού…) Πάντως, είναι γρήγορο και σε συνδυασμό με την δυσκολία που θα συναντήσετε στο ξεκίνημά σας -κάθε αρχή και δύσκολη- δεν αποκλείεται να αποθαρρυνθείτε κιόλας!

Όπως όλοι γνωρίζετε, τα Wipeout ανήκουν στην κατηγορία των “battle racing”, κι όχι των “racing” τίτλων. Μη συγχέετε το ένα με το άλλο. Τα πρώτα, απαιτούν περισσότερη τακτική από μέρους σας, έχουν πιο περίπλοκο χειρισμό, πρέπει να φυλάτε τα νώτα σας, να προσέχετε τους τοίχους, κ.λπ, κ.λπ.

Σιγά-σιγά όμως και όσο παίζετε, τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο «βολικά»… Θα του «πάρετε τον αέρα» και από τη μια στιγμή στην άλλη θα γίνετε ο απόλυτος κυρίαρχός του. Όσο γρηγορότερα μάθετε λοιπόν να ελέγχετε το όχημά σας -και ειδικότερα να χρησιμοποιείτε τα φρένα σας- τόσο το καλύτερο για σας και τη μετέπειτα πορεία σας.

Το frame rate είναι πολύ ομαλό και πετυχαίνει ν’ αποδώσει την ταχύτητα του παιχνιδιού. Τα γραφικά είναι αρκετά λεπτομερή, αλλά δεν πρόκειται να σας μαγέψουν. Οι χρωματισμοί «δένουν» με το ύφος του παιχνιδιού και έρχονται σε αντιπαράθεση με τα σπέσιαλ εφφέ του, τα οποία είναι πραγματικά έξοχα! Ιδιαίτερα εντυπωσιακός -αν και προβλέψιμος- είναι και ο ήχος του παιχνιδιού -η μουσική και τα ηχητικά εφφέ. Αρκετά ξένα συγκροτήματα της underground σκηνής «διαφημίζονται» μέσα από το παιχνίδι, ερμηνεύοντας διάφορα κομάτια -στην πλειοψηφία τους χορευτικά.

Το παιχνίδι είναι αρκετά διασκεδαστικό -το ξέρετε ήδη αυτό… Η ξέφρενη δράση του είναι πολύ ευχάριστη, με συγκρούσεις, πλαγιολισθήσεις, κι όλα αυτά τα ενδιαφέροντα. Μπορεί τα 16 οχήματα που τρέχουν σε κάθε αγώνα να είναι ένα «τίποτα» μπροστά στα 30 που πρόσφερε το F-Zero X, αλλά έχετε υπ’ όψη σας ότι σε αρκετούς αγώνες δε θα τερματίζουν ούτε οι μισοί! Το μέγεθος των διαδρομών είναι πολύ ικανοποιητικό, ενώ αρκετές από αυτές (ειδικά οι τελευταίες) ξεχωρίζουν για τον εξαίσιο σχεδιασμό τους.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ασχοληθείτε με το παιχνίδι: arcade mode, league mode, elimination mode, time trial mode, endurance mode και επιλογές «ζώνης». Στα παραπάνω, προσθέστε τις απαραίτητες ανάστροφες πίστες, τα όπλα, τα σκάφη και τους οδηγούς που «ξεκλειδώνετε». Συνολικά υπάρχουν 32 διαφορετικά μοντέλα αεροσκαφών, 16 πιλότοι που ανήκουν σε 8 ομάδες, 45 πίστες και 26 όπλα. Μη μου πείτε… αρκετά καλά έτσι; Και φυσικά, μην ξεχνάτε το ακαταμάχητο «διπλό», που, όπως και σ’ όλη τη σειρά των Wipeout, αποτελεί το «κλου» του παιχνιδιού.

Πού αποτυχαίνει λοιπόν το Fusion…; Στο ότι δεν κάνει το μεγάλο άλμα για να πάει μπροστά από τους προκατόχους του. Στο ότι δεν έχει αυτό το «κάτι» που θα τον εντάξει στην κατηγορία των τίτλων της «επόμενης γενιάς». Στο ότι δεν σας δημιουργεί την αίσθηση ότι έχετε αφήσει πίσω σας τα 32 bit και έχετε «περάσει» πλέον στα 128.

Εάν είσαστε «φρέσκος» στα space battle racing games και ψάχνετε κάτι εφάμιλλο του περιβόητου Extreme G, τότε το Wipeout Fusion μπορεί να σας βοηθήσει.

Εάν όμως είσαστε πρώην / νυν κάτοχος Playstation και fan της σειράς, τότε καλύτερα να μείνετε πιστός σ’ αυτό που έχετε. Άντε, το πολύ – πολύ, να βάλετε τα παλιά σας Wipeout να «παίξουν» στο PS2 -έτσι, για αλλαγή… Πιο πολύ θα ευχαριστηθείτε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας