ΑρχικήΑπόψεις5 κηλίδες στο άσπρο μου πουκάμισο

5 κηλίδες στο άσπρο μου πουκάμισο

Εις Παρισίους

Όποιος ισχυριστεί πως πήγε στο Παρίσι γραβατωμένος και μπόρεσε να κοιτάξει μέσα στα μάτια του, είναι πρώτος ξάδερφος του Μυνχάουζεν.

Όταν έλυνα τη γραβάτα έπεφτα για ύπνο.

Βράδυ με έβγαζαν, νύχτα με έβαζαν.

Επτάκις.

Μη ρωτήσει κανείς “τι είχες έρμε και ψόφησες ;”

Ο,τι είχα πάντα.

Θα ήθελα να πω ψέματα πως απόλαυσα την όγδοη, αλλά μαζοχιζόμενος συστηματικά μεταξύ Marais, Madeleine και Gare de Lyon μόλις την τελευταία νύχτα βρήκα βαλβίδα αποσυμπίεσης πνιγμένος σε ένα ποτήρι Merlot με τη βροχή να κάνει τα πεζοδρόμια γύρω από το Café Hugo να γυαλίζουν σαν το μάτι μου (γυάλιζε πολύ εκείνη τη νύχτα).

Εις Κάιρον μέσω Αλεξάνδρειας (δύο προορισμοί)

Το διέσχισα μέσα σε μετρίως βρωμερό ταξί από άκρου εις άκρην, ερχόμενος από Αλεξάνδρεια (τα σωθικά της οποίας μου διέφυγαν εντελώς– ο ταξιδιωτικός μου πράκτωρ και τα πολιτισμικά μου αντανακλαστικά είναι για τα μπάζα-).

Νύχτα, εγώ κι ο Ομάρ Ταρίφας.

Γεγονός –εξ ορισμού- συναρπαστικό, καθώς με ανοιχτά παράθυρα και τη Shadia στο ραδιόφωνο, το μύρισα, το άκουσα, το λοξοκοίταξα, περνώντας από λεωφόρους, από στενά και από γέφυρες. Στο πετσί μου πάντως δεν το ένιωσα.

Το άλλο πρωί, με το που βγήκε ο ήλιος, έδεσα ζώνη και επέστρεψα.

Φταίει πάλι η καταραμένη η γραβάτα (που πλήρωσε όμως το λογαριασμό).

Eις την Πόλιν

Φόρεσα ο,τι ήθελα. Χλίδα.

Μετράω ήδη πέντε φορές και περιμένω ανυπόμονα την έκτη.

Είναι σαν καλός οργασμός. Όχι από τους “υπηρεσιακούς” . Από τους άλλους, που δεν γυρνάς αμέσως πλευρό και δεν κλείνεις σε δέκα δευτερόλεπτα τα μάτια. Που θες να δεις ακόμη λίγο, να ανατριχιάσεις ακόμη λίγο, να μείνεις μέσα ακόμη λίγο, να χαθείς ακόμη λίγο.

Παραμύθι αλλά αντέχει ακόμη.

Εις τον παγκρεατικόν πόρον (παραλίγο one way)

Ο οποίος λόγω ελλιπούς συντηρήσεως, παρά τις σαφείς οδηγίες του Βιβλίου Κατασκευαστού , αποφάσισε να βουλώσει και να στείλει ο,τι είχε και δεν είχε δεξιά και αριστερά. Πλημμύρα. Μια η Λουϊζιάνα και ένα το μέσα μου. Ο αξονικός αυτοκτόνησε μ’ αυτό που αντίκρισε.

Εν τέλει το πάγκρεας επείσθη- απρόθυμα- να συνεργαστεί και έκτοτε τελεί υπό διακριτική επιτήρηση. Φιλοξενώ μια Αλ-Κάιντα εντός μου και μετά μουρμουρίζει κι ο Γκόρντον Μπράουν για εσωτερικές απειλές…

Θα ήθελα να σας πω “καλό φθινόπωρο” αλλά δεν μου πάει η καρδιά. Δεν είναι ευχή αυτή.

Όχι ακόμη…

Στέλιος Θεοδωρίδης
Στέλιος Θεοδωρίδης
Ο ήρωας μου είναι ο γάτος μου ο Τσάρλι και ακροάζομαι μόνο Psychedelic Trance
RELATED ARTICLES

Σχολίασε το άρθρο

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα άρθρα

Tηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: 11188
Ελληνική Αστυνομία: 100
Χαμόγελο του Παιδιού: 210 3306140
Πυροσβεστική Υπηρεσία: 199
ΕΚΑΒ 166