Red Dragon (soundtrack)

28 Φεβρουαρίου 2022

538

Σύνθεση και Παραγωγή Μουσικής: Danny Elfman
Κυκλοφορία: Decca Records, 2002
Συνολική Διάρκεια: 57 λεπτά
Εύρεση CD στην Αγορά: Σχετικά Περιορισμένη
Είδος Tαινίας: Αστυνομικό Θρίλερ

Κόκκινος Δράκος (Red Dragon): μια ταινία που ανιχνεύει την παρανοϊκή ιδιοσυγκρασία του Ralph Fiennes ως κόκκινου δράκου και επιτρέπει στη γοητευτικά επικίνδυνη ιδιοφυία του Hannibal Lecter να λάμψει ξάνα στη μεγάλη οθόνη. Η μουσική αναπαράσταση ενός τέτοιου κόσμου θα έπρεπε να είναι σκοτεινή και διακριτικά τρομακτική, οπότε απαιτούσε ένα συνθέτη που έχει αποδεδειγμένα επιτυχή θητεία στην ατμοσφαιρική μουσική αυτού του είδους. Η επιλογή που έγινε ήταν ο συνθέτης του Batman, του Sleepy Hollow (ο μύθος του Ακέφαλου Καβαλάρη), του Spider-man και το όνομα αυτού Danny Elfman.

H μουσική του Κόκκινου Δράκου κάνει, όπως ήταν αναμενόμενο, θαυμάσια τη δουλειά της εντός της ταινίας. Αυτό, όμως, που την κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι σε μεγάλο ποσοστό την κάνει καλά και εκτός ταινίας. Η λειτουργικότητά της εντός και η ακουστικότητά της εκτός της ταινίας είναι αποτέλεσμα του δεξιοτέχνη στο είδος συνθέτη που μπόρεσε να προσφέρει την πιο κατάλληλη μουσική συνοδεία για την ταινία και ένα ευχάριστο (εμφανώς εξειδικευμένο) μουσικό ταξίδι στον κόσμο της παράνοιας (όπου είναι βυθισμένοι οι πρωταγωνιστές) για το θεατή που θα επιλέξει το soundtrack.

Καθώς ξεκινάει η μουσική του soundtrack, ο ακροατής μπαίνει ομαλά στο κλίμα της μουσικής με το κομμάτι “Logos” με μια μικρή, χαριτωμένη μελωδία που, όμως, τον προϊδεάζει κατάλληλα για τα σκοτεινά μουσικά μονοπάτια που θα ακολουθήσουν. Η χαρακτηριστική μελωδία θα επανέλθει και στο επόμενο κομμάτι, το “Main Titles” (3) – ότι πιο απολαυστικό έχει να προσφέρει η μουσική της ταινίας – όπου το βασικό της θέμα κάνει την εμφάνισή του σε όλο του το μεγαλείο. Τμήματα από το κομμάτι αυτό θα βρεθούν διασκορπισμένα σε πολλά από τα υπόλοιπα κομμάτια του soundtrack αλλά ποτέ στην ίδια έκταση όπως εδώ.

Μερικά σημεία της μουσικής του Danny Elfman που ξεχωρίζουν στο CD είναι τα “The Revelation” (2), “The Old Mansion” (5), “Love on a Couch” (12), “Devouring the Dragon” (13) και “End Credits Suite” (17). Xωρίς να είναι άσχημη ή βαρετή η υπόλοιπη μουσική, έχει λιγότερες πιθανότητες να κερδίσει τη συμπάθεια του ακροατή, αν και αποτελεί ατμοσφαιρική συνοδεία της εικόνας. Η αρχική μουσική εμφάνιση του χαρακτήρα που υποδύεται ο Ralph Fiennes γίνεται στο κομμάτι “The Old Mansion” (5) – θυμηθείτε την τρεμάμενη φωνή της γιαγιάς του που τον μαλώνει.

Οι στιγμές του καναπέ ανάμεσα στους Ralph Fiennes και Emily Watson παρουσιάζονται στο κομμάτι “Love on a Couch” (12) που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το ιδιόμορφο love theme της ταινίας. Στο κλείσιμο του soundtrack (“End Credits Suite”) συγκεντρώνονται μερικές από τις σημαντικές μουσικές στιγμές που προηγήθηκαν και έτσι η μουσική παρουσίαση της ταινίας ολοκληρώνεται.

Η μουσική του Danny Elfman φέρνει στην επιφάνεια την ένταση της ταινίας με μεγαλύτερη έμφαση, δίχως να παραλείπει να τονίζει τις δραματικές της προεκτάσεις και φέρει αναμφισβήτητα τη σφραγίδα του προσωπικού του ύφους. Ο τρόπος που χρησιμοποιεί τα έγχορδα της ορχήστρας παραπέμπει σε επηρεασμούς από τον μεγάλο συνθέτη του παρελθόντος Bernard Hermann και το αποτέλεσμα αφήνει άριστες εντυπώσεις (σε αντίθεση με την ανεπαρκή προσπάθεια του John Williams για το “Minority Report”). Βέβαια, ο Danny Elfman βρίσκεται στο είδος του με τη μουσική του Red Dragon, ενώ ο John Williams φημίζεται για χαρακτηριστικές και μελωδικότατες συνθέσεις του.

Το soundtrack δεν είναι “θεματικό”, δηλαδή δεν έχει κάποια μουσικά θέματα που πρόκειται να σας μείνουν στο αυτί και να τα σιγοψιθυρίζετε, και αυτό δεν είναι παράλογο αν αναλογιστεί κανείς πως η ταινία είναι ένα αστυνομικό θρίλερ. Από την άλλη, όμως, είναι μια καταπληκτική καταγραφή του κλίματος της ταινίας που δεν επιδιώκει να τρομάξει τον ακροατή, όπως τα soundtracks τόσων άλλων θρίλερ – ένα γνώρισμα το οποίο δίνει ένα ακόμη συν στη μουσική.

Το soundtrack της ταινίας δεν είναι από εκείνα που πρόκειται να σας συναρπάσουν με το πρώτο άκουσμα. Θέλει το χρόνο του και κάποιες επαναλήψεις για να σε παρασύρει στον κόσμο του. Με κυριότερη μουσική ανάμνηση από την ταινία τους τίτλους αρχής όπου δεν μπορείς να μην προσέξεις τη μουσική του Danny Elfman σε υπέροχη αρμονία με τις εικόνες, πρόκειται για μία ακόμη ικανοποιητική δουλειά του συνθέτη και μας κάνει να αναμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια…