Night Watch (2004). Οι Φύλακες της Νύχτας

Πληροφορίες

• Είδος: Ταινία δράσης, θρίλερ, φαντασίας
• Σκηνοθεσία: Timur Bekmambetov
• Ηθοποιοί: Konstantin Khabensky, Galina Tyunina, Vladimir Menshov, Mariya Poroshina, Rimma Markova, Zhanna Friske
• Διάρκεια: 114 λεπτά
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 8 Ιουλίου 2004
• Ελληνικός τίτλος: Οι Φύλακες της Νύχτας
• Παραγωγή: Fox Searchlight Pictures
• Προϋπολογισμός ταινίας: 4 εκατομμύρια δολάρια
• Ακαθάριστα έσοδα: 33 εκατομμύρια δολάρια

Μια ταινία έκπληξη μας έρχεται από τη Ρωσία, κουβαλώντας το μπάτζετ μιας αξιοσέβαστης Χολιγουντιανής παραγωγής και την τρομερή όρεξη να μας δείξει ότι ξέρουν και οι Ρώσοι να κάνουν μεγάλες τριλογίες φαντασίας με πολλά ειδικά εφέ! Το Night Watch είναι η ταινία με το μεγαλύτερο άνοιγμα στα ρώσικα box office, και απειλεί να κάνει το ίδιο και στον υπόλοιπο κόσμο! Γίνεται ήδη ένας χαμός γύρω από το όνομά της, και τώρα που έφτασε και στη χώρα μας έχουμε την ευκαιρία να δούμε με τα μάτια μας αν αξίζει όλη αυτή τη φασαρία που έχει προκαλέσει.

Το Night Watch (και οι επακόλουθες συνέχειές του) είναι βασισμένο στα ομώνυμα βιβλία του Timur Bekmambetov, ο οποίος παρεμπιπτόντως έγραψε και σκηνοθέτησε την πρώτη από τις ταινίες! Πρόκειται για ένα περίεργο μείγμα γοτθικού μεταφυσικού τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, κάτι σαν τον Underworld δηλαδή, αλλά με λιγότερη έμφαση στον όλο βαμπιρισμό και μεγαλύτερες βλέψεις ως προς τη μυθολογία της ταινίας, πράγμα που οδηγεί την ταινία στο να παίρνει τον εαυτό της υπερβολικά στα σοβαρά μερικές φορές.

Χιλιάδες χρόνια πριν, οι δυνάμεις του καλού και του κακού συγκρούστηκαν σε μια τελική μάχη που θα έκρινε ποιος θα υπερτερούσε από τους δύο. Η μάχη όμως κατέληξε σε ανακωχή, και οι δύο πλευρές συμφώνησαν στο να υπάρχει απόλυτη ισορροπία μεταξύ τους, δηλαδή πριν γίνει κάποια καλή η κακή πράξη η μία πλευρά θα ζητά άδεια από την άλλη, και φρόντισαν γι αυτό ιδρύοντας τους Φύλακες της Νύχτας και τους αντίστοιχους της Μέρας. Κάθε βράδυ δηλαδή, μερικοί εκπρόσωποι του Φωτός “αστυνομεύουν” τους χώρους που βασιλεύουν τα πλάσματα του σκότους και κρατούν την ισορροπία, ενώ με το φως του ήλιου γίνεται το αντίστροφο.
Έτσι φτάνουμε στη Μόσχα της σύγχρονης εποχής, όπου ο πρωταγωνιστής Άντον (που ο ηθοποιός που τον υποδύεται δεν έχει το “χάρισμα” να κρατήσει μια ταινία πάνω του), είναι ένας από τα εκλεκτά μέλη της Night Watch και βρίσκει τον εαυτό του μπλεγμένο σε διάφορες παράλληλες υποθέσεις. Αυτό που θα μάθει όμως είναι ότι όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους, και ότι υπάρχει κίνδυνος να γίνει νέα μάχη μεταξύ Φωτός και Σκότους, όπου αυτή τη φορά θα υπάρχει ένας και μόνος νικητής, που θα κριθεί κυρίως από το ποια πλευρά θα διαλέξει ένας νέος Εκλεκτός, ο οποίος είναι και το αποφασιστικό μπαλαντέρ στην όλη έκβαση της μάχης…

Σας φάνηκαν πολλά και μπερδεμένα όλα αυτά; Και να φανταστείτε ότι είναι απλά το ρεζουμέ από μια ταινία με πολλές υποθέσεις, η οποία προσπαθεί να χωρέσει ένας Θεός ξέρει πόσο υλικό από βιβλία σε ένα και μόνο φιλμ, και μάλιστα πολλές φορές δίνοντάς μας ελάχιστες εξηγήσεις για τις ιδιότητες των πρωταγωνιστών, το ρόλο που έχουν στην ιστορία, αλλά και μερικούς βασικούς κανόνες της “μυθολογίας” πάνω στην οποία στηρίζεται.

Σίγουρα είναι φρέσκο και αναζωογωνητικό να βλέπεις τέτοια φιλοδοξία και μεράκι για μλποκμπάστερ παραγωγή από Ρώσους… θυμίζει λίγο την “τα παίρνω όλα και φεύγω” φιλοσοφία του επίσης Ρώσου προέδρου της Τσέλσι, Ρομάν Αμπράμοβιτς! Όμως η υπερβολική φιλοδοξία έκανε κακό στην ταινία αυτή. Βέβαια, τα εφέ δεν είναι άσχημα. Έχουμε αρκετές ήρεμες περιόδους με μερικά ξεσπάσματα από ειδικά εφέ, που άλλες φορές είναι εντυπωσιακά και άλλες προκαλούν γέλιο γιατί δεν είναι πειστικά (προσέξτε μια εντελώς αντιρεαλιστική τίγρη προς την αρχή της ταινίας). Η σκηνοθεσία είναι επίσης εντυπωσιακή και είναι ίσως το μεγαλύτερο ατού του έργου, ειδικά όταν υποστηρίζεται από καλά εφέ.

Δράση δεν υπάρχει όσο θα περιμένατε, καθώς υπάρχουν τόσοι πολλοί διάλογοι, οι οποίοι και πάλι δεν εξηγούν όσα θα έπρεπε. Κάποιοι χαρακτήρες εισάγονται με πολλές φιοριτούρες για να χαθούν στο όλο δαιδαλώδες σενάριο αμέσως μετά. Πρόκειται για πράγματα φυσιολογικά σε ένα καλό βιβλίο, που όμως δεν μοιάζουν να έχουν κανένα νόημα στο πανί.

Επίσης οι συντελεστές πήραν την ταινία υπερβολικά στα σοβαρά, νομίζοντας ότι πήγαιναν να κάνουν το αριστούργημα του 21ου αιώνα! Η ταινία ξεχειλίζει από πομπώδεις, “σκοτεινές” σκηνές που μερικές φορές το παρακάνουν και προκαλούν χαμόγελα, και δεν υπάρχει η παραμικρή υποψία από μια αστεία η απλά έξυπνη ατάκα, πράγμα ασυνήθιστο για ταινία του είδους.

Γενικότερα, για κάθε έξυπνη σεναριακή ή σκηνοθετική ιδέα, υπάρχει άλλη μία αφελής, που ξαναφέρνει στο ισόγειο κάθε σκεπτόμενο θεατή. Για κάθε πράγμα που ξεκαθαρίζεται στο μπλεγμένο σενάριο υπάρχει άλλο ένα που θα μείνει αναπάντητο. Για κάθε πορωτική σκηνή που θα σας απογειώσει, υπάρχουν πολλές αργές ή ανούσιες σκηνές που θα σας προσγειώσουν. Για κάθε φρέσκο πλεονέκτημα αυτής της ταινίας, υπάρχει κάποιο μειονέκτημα που θα φέρει την απόλυτη ισορροπία.

Περίπου σαν την ισορροπία που επιζητούν οι δυνάμεις του Καλού και του Κακού στην υπόθεση… τουλάχιστον σε αυτόν τον τομέα, η ποιότητα του έργου κατάφερε να παραλληλίζεται με την υπόθεσή του! Έτσι, αυτή η ταινία που προβλέπω ότι θα διχάσει κόσμο και κοσμάκη, καταφέρνει να ισοφαριστεί με αυτογκόλ στο τελευταίο λεπτο… και ο μόνος βαθμός που της ταιριάζει είναι αυτός που κρατάει την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο “αριστούργημα” και την “πατάτα”…

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας Night Watch (2004). Οι Φύλακες της Νύχτας.