Αυτοκινητιστική πανδαισία για κολλημένους με τους τέσσερις τροχούς

Αυτοκινητιστική πανδαισία για κολλημένους με τους τέσσερις τροχούς

Αυτοκινητιστική πανδαισία για κολλημένους με τους τέσσερις τροχούς. Μένεις με το στόμα ανοιχτό παρά την εμπειρία χρόνων και παρά το αναμενόμενο του πράγματος βλέποντας τον κολοσσό που ακούει στο όνομα VW Group να «ξεδιπλώνει» μπροστά στα μάτια σου (και παρουσία του αρχηγού Φ. Πιχ ) τα μελλοντικά του όπλα.

Η φαρέτρα γεμάτη… βέλη που προκαλούν το λιγότερο πονοκέφαλο στον ανταγωνισμό: Από το μικρό και πανέμορφο VW Up μέχρι το Audi A2 και από το Skoda MissionL (κάτι ανάμεσα Fabia – Octavia) έως το νέο σεντάν της SEAT που θα πάρει τη θέση του Exeo.

Σαφώς και εντυπωσιάζεσαι από την ολοκαίνουργια Βentley Continental (ακόμη και αν ζεις στην Ελλάδα του μεσοπρόθεσμου), ανατριχιάζεις στη θέα της Galliardo Super Trofeo Stradalle (όπου και αν ζεις…) και αναρωτιέσαι πως ένα διαχρονικό σχήμα σαν αυτό της Porsche 911 μπορεί να γίνεται όλο και πιο όμορφο χωρίς να χάνει ίχνος από το DNA του. Όλα αυτά σε ένα αμφιθέατρο γεμάτο από 2.300 δημοσιογράφους απ’ όλον τον κόσμο, στο οποίο εξασφαλίσαμε το «laissez-passer» χάρη στην Κοsmocar, για να παρακολουθήσουμε τη διακριτική αλλά σαφέστατη επίδειξη δύναμης του ομίλου, μέσα από την οποία ήθελε να περάσει το μήνυμα για το ποιος είναι το αφεντικό.

Στόχος να γίνουν Νο1 έως το 2020 και για το σκοπό αυτό θα επενδύσουν στην επόμενη 5ετία, ούτε λίγο ούτε πολύ 62,4 δισεκατομμύρια ευρώ!

Τώρα ξέρουμε ποιος είναι το αφεντικό!

Επίδειξη γερμανικής δύναμης όμως, είναι ούτως ή άλλως όλο το Σαλόνι της Φρανκφούρτης. Από το παραδοσιακά τεράστιο περίπτερο της Mercedes στην είσοδο του εκθεσιακού χώρου, σήμα κατατεθέν της Στουτγάρδης, μέχρι τον εξίσου επιβλητικό χώρο που φιλοξενούσε BMW (με πίστα δοκιμών παρακαλώ, όπως και η Audi), Mini και Rolls Royce. Νιώθεις περίεργα, αμήχανα, έως και (δεδομένης της συγκυρίας στη χώρα μας) συμπλεγματικά.

Το ερώτημα «γιατί αυτοί και όχι και εμείς» σε βασανίζει, αλλά το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει απάντηση και επομένως διέξοδος… Ακόμη πιο βασανιστικό το γεγονός ότι και άλλοι έχουν προβλήματα αλλά δεν το βάζουν κάτω, την ώρα που στην Ελλάδα οι πολιτικοί μας έχουν βρει τη μαγική λύση που λέει: σηκώνω το κεφάλι, βλέπω ποιος περνάει απέξω και του ρίχνω άλλον ένα φόρο…

Ας είναι. Μετά από ατελείωτες συζητήσεις, αναλύσεις, διαπιστώσεις κτλ, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι στην Ελλάδα απλώς έχουμε ηγέτες (ας προσέχαμε εμείς τους εκλέξαμε) που ούτε κυλικείο εταιρίας δεν τους εμπιστεύεσαι να διαχειριστούν. Ή θα φάνε όλες τις τυρόπιτες μόνοι τους, ή θα το τινάξουν στον αέρα…

Ωστόσο (για να αφήσουμε και λίγο τους Γερμανούς) και οι υπόλοιποι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι δεν πάνε πίσω. Το ιταλικό γκρούπο είχε να δείξει πολλά με πρώτη και καλύτερη την Ferrari 458 Spider.

Eξαιρετική και η 4C, η Alfa Romeo που θα αλλάξει τα δεδομένα στην κατηγορία, μια κούκλα αληθινή που τη λιγουρεύεσαι να τη βάλεις στο χέρι, να την οδηγήσεις, να την στρίψεις να την ευχαριστηθείς σε κάθε διαδρομή. Ναι, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, μας «αποπλάνησε» αυτή η ιταλίδα, με τις καμπύλες της, το σχήμα της και τις υποσχέσεις της… Πιο προσγειωμένο αλλά εξίσου όμορφο το Panda.

Το αληθινό FIAT σέβεται το DNA του Τορίνο και το παντρεύει τέλεια με τις σχεδιαστικές και όχι μόνον επιταγές των καιρών. Ναι μας άρεσε και μάλιστα πολύ και ανυπομονούμε να έρθει Δεκέμβρης και να το οδηγήσουμε.

Για τη Lancia τι να πούμε; Άλλαξε χέρια, η μικρή Υpsilon κρατώντας την ιταλική της ταυτότητα, οπότε η φινέτσα και το στιλ δεδομένα, αλλά μας ξένισαν τα Chrysler M με τα σήματα της Lancia στη μάσκα, όπως και η εκείνη η ανοικτή Flavia, που μόνο Flavia δεν ήταν. Νέοι καιροί, νέα ήθη που θα συνηθίσουμε και εντέλει θα σεβαστούμε, διότι έτσι πρέπει. Στο πλαίσιο αυτό (των νέων ηθών) εντάσσεται και το εμφανές πλέον φλέρτ Μαρκιόνε με την Suzuki μετά το όχι και τόσο φιλικό διαζύγιο της τελευταίας με τον όμιλο VW.

Την ίδια ώρα οι Τογιοταίοι σχεδιάζουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο την επιστροφή στις μεγάλες κερδοφορίες, έχοντας ως αιχμή του δόρατος την υβριδική τεχνολογία που (κακά τα ψέματα) αυτοί καθιέρωσαν. Το νέο Yaris είναι εδώ να δείξει ποιος είναι ο βασιλιάς της κατηγορίας και από του χρόνου θα είναι και υβριδικό ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την ηγετική του θέση.

Με την ευκαιρία, η υβριδική τεχνολογία ήταν αυτή που μας μετακινούσε στις εντός της εκθέσεως διαδρομές (πάνω από 350.000 τετραγωνικά η Φρανκφούρτη) με όλους σχεδόν τους κατασκευαστές να έχουν διαθέσει τις υβριδικές τους εκδόσεις για τις μεταφορές των επισκεπτών.

Ξεχωρίσαμε την καινούργια Citroen DS5 Hybrid, γιατί μας άρεσε σαν σχήμα, αλλά για να χωθούμε στο πίσω της κάθισμα εκτός από τα κιλά που πρέπει (ούτως ή άλλως) να χάσουμε, πρέπει να κοντύνουμε και καμιά 10ριά πόντους.

Κατά τα λοιπά, η εικόνα της κρίσης και του σκεπτικισμού σε ό,τι αφορά στο μέλλον της αυτοκινητοβιομηχανίας που αντικρίσαμε 2 χρόνια πριν, έχει δώσει τη θέση της σε μια αισιοδοξία που βασίζεται στον σωστό προγραμματισμό, στον επαναπροσδιορισμό των στόχων, στην εξέλιξη, στην ευελιξία και στην προσαρμοστικότητα στα νέα δεδομένα.

Όλα αυτά δηλαδή που το ελληνικό κράτος δεν κάνει και γι’ αυτό βυθίζεται στο χάος. Ίσως ένας μάνατζερ από μια τέτοια βιομηχανία να μπορούσε εντέλει να φέρει καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που οι «illuminati» ηγέτες μας έχουν (=δεν έχουν) καταφέρει.

Σε κάθε περίπτωση αισθάνεσαι άσχημα για όσα οι άλλοι κάνουν και η χώρα σου δεν μπορεί, την ώρα που πρέπει να εξηγείς (έως και απολογείσαι) στους ξένους συναδέλφους που σε ρωτούν (ευγενικά ομολογουμένως και με αληθινό ενδιαφέρον) για τα τεκταινόμενα στη χώρα σου, οπότε μπαίνοντας στο αεροπλάνο για την επιστροφή στην καθ’ ημάς πραγματικότητα μόνο κατάθλιψη μπορεί να αισθάνεσαι.

Από την άλλη, μονόδρομος η αισιοδοξία και ο αγώνας κόντρα σε κάθε αντιξοότητα. Δεν τίθεται θέμα να σηκώσουμε ψηλά τα χέρια και λόγω χαρακτήρα, οπότε παλεύουμε και θα παλεύουμε κόντρα σε κάθε μνημόνιο, μεσοπρόθεσμο, εισφορές, βλέποντας τη θετική πλευρά των πραγμάτων όσο… δυσδιάκριτη και αν είναι…