Οχήματα και πετρελαιοκίνηση στην Ελλάδα, ένα μπάχαλο

Οχήματα και πετρελαιοκίνηση στην Ελλάδα, ένα μπάχαλο

Σκωτσέζικο ντους μας κάνει η κυβέρνηση (και) με την πετρελαιοκίνηση.Τη μια είναι έτοιμη να δώσει το «πράσινο φως», την επόμενη «φρενάρει» τις όποιες εξαγγελίες υπό την πίεση περιβαλλοντολογικών οργανώσεων, αλλά και βουλευτών οι οποίοι δεν μπορούν να δουν το «κοινωνικό όφελος» από την απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης.

Σε ό,τι αφορά στις πρώτες, έψαξα πολύ μέσα στα διοικητικά τους συμβούλια και στις επιστημονικές τους επιτροπές να βρω έναν μηχανολόγο μηχανικό, τον μόνο αρμόδιο να μας πει αν οι σύγχρονοι κινητήρες ντίζελ ρυπαίνουν ή όχι περισσότερο από τους αντίστοιχους βενζίνης. Δεν βρήκα κανέναν! Όμως, καλή τη πίστη, δέχομαι ως καλοπροαίρετες τις επιφυλάξεις τους.

Αυτό που αρνούμαι όμως να δεχτώ, είναι πως το δικό μας υπουργείο Περιβάλλοντος, οι δικοί μας βουλευτές, και οι δικοί μας οικολόγοι είναι πιο ευαίσθητοι σε θέματα περιβάλλοντος από αυτούς της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ελβετίας, των Σκανδιναβικών χωρών, κοκ.

Σε όλες αυτές τις … υπανάπτυκτες έως και… τριτοκοσμικές χώρες, το κράτος ουδόλως ενδιαφέρεται για το περιβάλλον και την δημόσια υγεία, γι’ αυτό και τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα κυκλοφορούν εδώ και χρόνια ελεύθερα…

Ας σοβαρευτούμε όμως λίγο

Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα που ΘΑ ΜΠΟΥΝ στην κυκλοφορία, αν και όταν επιτραπεί η πετρελαιοκίνηση. Είναι ο παμπάλαιος στόλος των φορτηγών (ελαφρών και μη) που κυκλοφορούν ελεύθερα, είναι ο εξίσου γηρασμένος στόλος των ΤΑΧΙ, είναι η κακή έως και ανύπαρκτη πολλές φορές συντήρηση όλων αυτών, είναι το νοθευμένο καύσιμο (τα διυλιστήριά μας πλέον παράγουν καλής ποιότητα πετρέλαιο κίνησης, αλλά είναι αυτό το καύσιμο που φτάνει στα ρεζερβουάρ;), είναι η έλλειψη ελέγχων (όλοι έχουμε μια ιστορία να πούμε για τα ΚΤΕΟ…), είναι εντέλει η έλλειψη κράτους/αστυνόμευσης/εφαρμογής του νόμου.

Τα σύγχρονα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα ρυπαίνουν πολύ λιγότερο από τα αντίστοιχα βενζίνης. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στο CO2, αφού αυτό (καλώς ή κακώς) μετράται διεθνώς ως ο βασικός ρύπος και με βάση αυτό πλέον καθορίζουμε και τα τέλη κυκλοφορίας. Αν για κάτι μπορεί να κατηγορήσει κάποιος έναν πετρελαιοκινητήρα είναι τα οξείδια του αζώτου, που όμως στα προδιαγραφών Euro6 αυτοκίνητα που θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον είναι δραματικά πεσμένα, ενώ σε ό,τι αφορά στα μικροσωματίδια, η τεχνολογία έχει ήδη προβλέψει με συστήματα σύγχρονα να μηδενίσει σχεδόν την εκπομπή τους.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν πρώτον σωστή συντήρηση του αυτοκινήτου με χρήση γνήσιων ανταλλακτικών και βέβαια καλής ποιότητας καύσιμο.

Η εποχή που βλέπαμε το περίφημο «ντουμάνι» να βγαίνει από την εξάτμιση πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων έχει περάσει και αν το βλέπουμε, γι’ αυτό δεν ευθύνεται πλέον το αυτοκίνητο αλλά ο ιδιοκτήτης του…

Τι συμβαίνει λοιπόν στην Ελλάδα;

Η αλήθεια είναι πως αφού αφήσαμε να γεμίσουν οι δρόμοι με τα μεταχειρισμένα φορτηγά της Γερμανίας που οι εταίροι μας διώχνουν από τους δρόμους τους ως ρυπογόνα, αφού επιτρέψαμε να περνούν από τα ΚΤΕΟ… τηλεφωνικώς, αφού αφήνουμε το καλό / ποιοτικό πετρέλαιο κίνησης που βγαίνει από τα διυλιστήρια να νοθεύεται (χάνοντας και πολλά εκατομμύρια ευρώ από φόρους), αφού ουδέποτε καθιερώσαμε πραγματικά πράσινους δακτυλίους στις μεγαλουπόλεις διατηρώντας το αναχρονιστικό σύστημα των μονών-ζυγών, αφού αφήσαμε 1.500.000 αυτοκίνητα άνω των 11 ετών να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα, τώρα «πυροβολούμε» ως ρυπογόνα τα σύγχρονα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα ως αυτά που ΘΑ μας πνίξουν στους ρύπους, λες και τώρα δεν πνιγόμαστε.

Πλήρης παραλογισμός!

Την ίδια στιγμή, οι μετέχοντες βουλευτές στην Επιτροπή Περιβάλλοντος αναζητούν το «κοινωνικό όφελος» που θα προκύψει από την απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Λες και δεν είναι πασιφανές.

Eίναι απλή αριθμητική κύριοι, δεν χρειάζονται λογάριθμοι και πολύπλοκες εξισώσεις: Ο χρήστης ενός πετρελαιοκίνητου ΙΧ θα πληρώνει πολύ λιγότερα σε καύσιμο αφού η κατανάλωση ενός κινητήρα ντίζελ είναι έως και 50% χαμηλότερη από αυτήν ενός αντίστοιχου βενζίνης. Επίσης θα πληρώνει λιγότερα τέλη κυκλοφορίας, αφού το CO2 που εκπέμπει το αυτοκίνητό του είναι χαμηλότερο, την ώρα που τα απαιτούμενα διαστήματα ανάμεσα στα σέρβις είναι πολύ μεγαλύτερα, οπότε θα πληρώνει και πολύ λιγότερα για συντήρηση. Όλα τα παραπάνω δεν συνθέτουν ένα κοινωνικό όφελος;

Μετά από όλα αυτά, αν μπορεί κάποιος να μας απαντήσει για ποιον ουσιαστικό λόγο η πετρελαιοκίνηση είναι μίασμα, τότε είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τις αιτιάσεις του και να τις συζητήσουμε…

Έως τότε, εμείς θα επιμένουμε σε ένα και μοναδικό ερώτημα: Είμαστε εμείς στην Ελλάδα τόσο έξυπνοι, τόσο οικολόγοι και τόσο υπεύθυνοι και οι λοιποί εταίροι μας τόσο ανεύθυνοι και τόσο βλάκες που επιτρέπουν την πετρελαιοκίνηση τόσα χρόνια;

Και κάτι τελευταίο: Η απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης δεν θα σώσει την αγορά αυτοκινήτου. Δεν θα εκτοξεύσει τις πωλήσεις. Κακά τα ψέματα, αλλά όποιος περιμένει κάτι τέτοιο μάλλον ζει εκτός πραγματικότητας. Εκείνο που θα κάνει είναι να αλλάξει την ποσόστωση της αγοράς, να δώσει την ευκαιρία σε εταιρίες να κάνουν πιο συμφέρουσες οικονομικά τις μετακινήσεις των εταιρικών τους στόλων και σε κάποιους αγοραστές να αποκτήσουν αυτοκίνητα σύγχρονα τεχνολογικά και οικονομικά.

Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από τα δάκτυλο μας, θα «νομιμοποιήσει» όλους αυτούς που κυκλοφορούν ήδη με πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Και είναι πάρα πολλοί και κάθε μέρα γίνονται όλο και περισσότεροι…