Μπραντ Πιτ: Ας μην το κάνουμε θέμα

Μπραντ Πιτ: Ας μην το κάνουμε θέμα

Ο Μπραντ Πιτ είπε πρόσφατα ότι θα αποχωρήσει σε λίγα έτη από τώρα. Όχι επειδή θέλει το κοινό του να τον θυμάται ακμαίο. Δεκάρα δεν δίνει γι’ αυτό. Άλλα πράγματα τον καίνε: Να πείσει ότι είναι κορυφαίος ηθοποιός, να τον θυμούνται τα παιδιά του για μεγάλες ταινίες που έκανε ή να μπορεί να χαίρεται μακριά από τους προβολείς τις χαμηλόφωνες, προσωπικές του νίκες…

Πρόσφατα γνωστοποιήσατε την πρόθεση σας να αποσυρθείτε κάπου στα 50 σας.

Δηλαδή, σε μερικά χρόνια από τώρα. Γιατί; Θέλω να βρίσκω ένα νόημα σε όλο αυτό. Είναι ένα πολύ απαιτητικό καθήκον έκθεσης αυτή η δουλειά. Και, επίσης, δεν με ενδιαφέρει και τόσο πλέον να κάνω ταινίες που φέρνουν τρελά λεφτά. Όμως…

Όμως;

Όως, το νόημα του να ασχολείσαι με το σινεμά είναι η μακροημέρευση. Mου αρέσει να είμαι παραγωγός σε ταινίες που ωριμάζουν με τα χρόνια, σαν το καλό κρασί. Το Δέντρο της Ζωής, για παράδειγμα, ή ο Τζέσε Τζέιμς. Κι όταν αποσυρθώ, θέλω να βοηθάω να γίνουν ταινίες που δυσκολεύονται διαφορετικά να δουν το φως της ζωής. Κι αν το όνομά μου, οσοδήποτε αξίζει ή δεν αξίζει, μπορεί να βοηθήσει σε αυτό, τότε αυτό θέλω να κάνω.

Στην καινούρια σας ταινία υποδύεστε έναν πανέξυπνο και υπερεπιτυχημένο μάνατζερ του μπέιζμπολ, ένα υπαρκτό πρόσωπο, τον Μπίλι Μπιν. Ποια είναι η σχέση σας με το εθνικό σπορ των Αμερικανών;

Παίζω μερικές μπαλιές με τα παιδιά μου, αν εννοείτε αυτό, αλλά η δική μου σχέση με το μπέιζμπολ είναι μάλλον τραυματική.

Δηλαδή;

Στην κυριολεξία. Βλέπετε αυτό το σημάδι (σ.σ. δείχνει μια ουλή στον κρόταφο); Είχα φάει μια μπάλα του μπέιζμπολ στο πρόσωπο όταν ήμουν 14 με 15 χρόνων. Δεκαοκτώ ράμματα μου είχαν κάνει. Δεν μπορώ να πω ότι το κατείχα και ποτέ το άθλημα.

Πόσο σας δυσκόλεψε αυτό, δεδομένου ότι το Moneyball είναι μια ταινία γύρω από το μπέιζμπολ;

Δεν ήταν αυτή η δυσκολία της ταινίας για μένα, αλλά ότι έπρεπε να αποτυπώσεις στην οθόνη στοιχεία και αριθμούς, τρικ που χρησιμοποιούσε αυτός ο μάνατζερ για να παλέψει με τα θηρία. Είμαστε σε δύσκολους οικονομικά καιρούς και οι πάντες θέλουν να επενδύουν σε ασφαλέστερα στοιχήματα, δοκιμασμένα, σίγουρα. Από αυτήν την άποψη, η ταινία αυτή ήταν ρίσκο. Ομως, τα μηνύματά της είναι οικουμενικά. Κάτι σαν το μύθο του Δαυίδ με τον Γολιάθ.

Είναι αλήθεια ότι αφορμή για να κάνετε την ταινία στάθηκε το γεγονός ότι μαγευτήκατε από το ομώνυμο βιβλίο;

Ναι, γιατί, όπως σας είπα, δεν σκαμπάζω και πολλά από μπέιζμπολ. Ομως, αυτό που έκανε ο Μπιν ήταν ότι εφηύρε εκ νέου το άθλημα, την προσέγγιση που έχουμε στα επαγγελματικά σπορ γενικά. Δεν είναι τυχαίο ότι από αυτήν τη φιλοσοφία έχουν επηρεαστεί πλέον και άλλες μπίζνες, ακόμη και η βιομηχανία του σινεμά. Τι έκανε αυτός ο τύπος; Ηξερε ότι στους Oakland Athletics, την ομάδα του, είχε ένα budget 40 εκατομμυρίων δολαρίων και με αυτά έπρεπε να ανταγωνιστεί μεγαθήρια με budgets υπερπολλαπλάσια, 240 εκατομμυρίων και βάλε. Είπε, λοιπόν, ότι πρέπει να πολεμήσουμε με άλλα όπλα. Κι άρχισε να αναλώνεται σε εξαντλητική μελέτη των στατιστικών των παικτών με μια διαφορετική προσέγγιση, δίνοντας απόλυτη σημασία στη σχέση ποιότητας – τιμής, προσφοράς και αμοιβής του κάθε παίκτη και του εάν αυτός έχει υψηλή αξία μεταπώλησης…

Αληθεύει ότι χάρη στην ενασχόληση σας με την ταινία σκεφτήκατε να δοκιμάσετε αυτήν τη τακτική στην πράξη αγοράζοντας κάποια ομάδα;

Όχι, όχι, δεν έχω φτάσει μέχρι εκεί. Αλλά επειδή κάποιοι φίλοι έχουν αγοράσει τη Λίβερπουλ στην Αγγλία και εφαρμόζουν τη φιλοσοφία του Μoneyball, μου άνοιξαν τα μάτια και είδα πόσο απομονωμένοι είμαστε στην Αμερική και σε ό,τι αφορά τα σπορ. Είναι απίστευτο το πόσο δημοφιλές είναι το ποδόσφαιρο σε όλον τον κόσμο. Επειδή στο άμεσο μέλλον θα είμαι στην Αγγλία για τα γυρίσματα μιας ταινίας, σκοπεύω να πάω να δω τη Λίβερπουλ από κοντά. Βρήκα την ομάδα μου!

Αρχίσατε με σπουδές δημοσιογραφίας, ξεκινήσατε ως μοντέλο, γίνατε ηθοποιός και σήμερα αστέρι παγκόσμιας ακτινοβολίας. Πώς αντεπεξέρχεστε;

Δούλευα ήδη στο σινεμά δυο τρία χρόνια, όταν η διασημότητα με χτύπησε κατακέφαλα. Ηταν το ’94, μετά το Θρύλοι του Πάθους. Κανείς δεν σε προειδοποιεί όταν πρόκειται να συμβεί. Αναποδογυρίζει η ζωή σου κανονικά ?αν και εγώ τότε δεν μπορούσα να καταλάβω προς τι όλος αυτός ο χαμός. Με τα χρόνια, κατάλαβα μόνον ότι όλος αυτός ο συρφετός που σε προσεγγίζει όταν είσαι διάσημος δεν το κάνει γιατί έχει κανένα ενδιαφέρον να σε γνωρίσει ως άνθρωπο. Είναι τα δικά τους κενά που θέλουν να καλύψουν, και ελπίζουν η εικόνα σου να έχει θεραπευτικές ιδιότητες για εκείνους. Για σένα τον ίδιο, όμως, αυτό δεν έχει καμία σημασία.

Τι έχει σημασία για εσάς;

Οι στιγμές που μένεις μόνος με τον εαυτό σου και καταλαβαίνεις ποιος πραγματικά είσαι. Δεν έχει να κάνει ούτε με τα λεφτά ούτε με τη δόξα. Εχει να κάνει με το πώς είσαι εσύ ως προσωπικότητα, με τις μικρές προσωπικές νίκες που μπορείς να απολαμβάνεις, τις χαμηλόφωνες νίκες σου. Κι αυτό για μένα είναι αρκετό…

Προηγούμενο άρθροΤα δικαιώματα του τουρίστα, αναλυτική εξήγηση
Επόμενο άρθροKim Kardashian: Ένα είδωλο χωρίς αιτία
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας