Dark City (1998): Σκοτεινή Πόλη

Dark City (1998): Σκοτεινή Πόλη

Σύνοψη ταινίας: Dark City (1998)

  • Σκηνοθέτης: Alex Proyas
  • Ηθοποιοί: Jennifer Connelly, Kiefer Sutherland, Richard O’Brien, Rufus Sewell, William Hurt
  • Είδος: Film Noir, Επιστημονική Φαντασία, Θρίλερ, Μυστηρίου
  • Έτος κυκλοφορίας: 1998
  • Εισπράξεις: 27,2 εκατομμύρια δολάρια
  • Σχεδιασμός παραγωγής: Πάτρικ Τατόπουλος, Τζορτζ Λιντλ
  • Υποψηφιότητες: Βραβείο Χιούγκο για την Καλύτερη δραματική παρουσίαση

Θετικά: Υποβλητική ατμόσφαιρα, πρωτότυπη σεναριακή ιδέα.

Αρνητικά: Κανένα.

Η αξιολόγησή μας: 5 / 5 – Αριστούργημα

Σε αυτό το σημείο αξίζει να επισημανθεί πως ο ελληνικός τίτλος της ταινίας είναι «Σκοτεινή Πόλη».

Δεν είχαμε ιδέα περί τίνος πρόκειται. Το μόνο που είχε πει ο Νίκος ήταν πως το συγκεκριμένο φιλμ δημιουργήθηκε από τον σκηνοθέτη του Κορακιού. Για τους περισσότερους από την παρέα ήταν αρκετό. Οι υπόλοιποι ήρθαν γιατί, ας λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν. Μέχρι και δυο γκομενάκια ήρθαν μαζί μας όταν άκουσαν ότι σκηνοθετούσε ο Alex Proyas. Μπήκαμε στην σκοτεινή αίθουσα και η προβολή ξεκίνησε.

Μετά το τέλος της, οι μισοί εκφράζανε την δυσαρέσκειά τους και οι υπόλοιποι είχαμε μείνει με το στόμα ανοιχτό. Ναι, είναι από τα κλασσικά love / hate φιλμ όπου η αδιαφορία δεν είναι κάτι που θα νοιώσει ο θεατής. Προσωπικά, ποντάρω πως οι αναγνώστες των Μικρών Αποδράσεων έχουν εκπαιδευτεί αρκετά από την μέχρι τώρα πορεία των ταινιοπροτάσεων και θα αποθεώσουν το “Dark City”, γράφοντας στα σχόλια «η ταινία αυτή μου άλλαξε την ζωή, ευχαριστώ Στέλιο» ή «πωπω μάγκα μου, τι τριπ ήταν αυτό, να είσαι καλά φίλες μου» ή «Στέλιο είσαι σούπερ τύπος, αλλά η ταινία ήταν ακόμα πιο γαμάτη» (εναλλακτικά, μπορείτε να πείτε ότι εγώ είμαι πιο γαμάτος από το φιλμ) και άλλα τέτοια χαριτωμένα που να περιέχουν το όνομα μου μέσα.

Όμως τι ακριβώς είναι το “Dark City”; Λοιπόν, για να μην σας αφήσω στην πλήρη άγνοια, θα σας πω καναδυό πραγματάκια. Σαν θεατές, λαμβάνουμε κάποιες πληροφορίες από έναν αφηγητή στην αρχή για να μπούμε στο νόημα. Υπάρχουν κάποιοι εξωγήινοι με κάποιες περίεργες δυνατότητες που έφυγαν από τον πλανήτη τους που αργοπέθαινε και ήρθαν στον δικό μας, ψάχνοντας να βρουν τρόπους να ζήσουν αιώνια. Και μετά;

Το Dark City είναι μια πόλη που έχει συνεχώς νύχτα. Και αυτό δεν είναι κάτι που το προσέχει ο περισσότερος κόσμος που ζει στην πόλη, όμως όσοι το παρατηρούν είναι εξαιρετικά ιδιαίτεροι. Ένας τέτοιος ιδιαίτερος τύπος είναι και ο Τζον. Το πρόβλημα είναι ότι έχει κάποια κενά στην μνήμη. Ξυπνάει σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με ένα πτώμα και δεν ξέρει καν ποιος είναι. Χτυπάει το τηλέφωνο και ένας περίεργος τύπος του λέει κάτι εξωφρενικά πράγματα. Το μόνο που καταλαβαίνει από το τηλεφώνημα είναι ότι κάποιοι έρχονται να τον πιάσουν. Δρόμο λοιπόν!

Η περιπλάνηση του Τζον και οι συνομιλίες του με τον κόσμο που συναντά μας τροφοδοτούν συνεχώς με τα στοιχεία του παζλ. Παράλληλα, αυτή που ισχυρίζεται πως είναι η γυναίκα του και ένας ντετέκτιβ που είναι ικανός να βλέπει κάποιες λεπτομέρειες που άλλοι αγνοούν ξετυλίγουν άλλες πτυχές της υπόθεσης. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Τζον έχει κάποιες πολύ ασυνήθιστες δυνάμεις, οι οποίες τον κάνουν πολύτιμο απόκτημα για τους επισκέπτες από το διάστημα. Θα πιαστεί στις παγίδες τους άραγε;

Ο σκηνοθέτης έχει ένα πολύ ξεκάθαρο όραμα και το υλοποιεί με μεγάλη επιτυχία. Η μίξη στοιχείων για να δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα film noir, με την γεύση της δεκαετίας του ’40 αλλά σε πιο φουτουριστική εκδοχή, απλά κάνει τον κόσμο μοναδικό!

Η χρήση των εφέ περιορίζεται στο βαθμό που χρειάζεται χωρίς να κλέβει την παράσταση από τις δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Συνολικά μια οπτική απόλαυση. Όμως μνεία θα ήθελα να κάνω και για την μουσική που γράφτηκε για την ταινία από τον Trevor Jones και λειτουργεί σαν κρυφός οδηγός στην παράξενη περιπλάνηση μας στην πόλη.

Ε, τι κάθεσαι, θες κι άλλα; Προβολή απόψε κιόλας σπίτι σου. Φώναξε και κανένα φίλο σου, μην γίνεσαι μοναχοφάης με τα πατατάκια!

Τα λέμε…