Dawn of the Dead (2004). Το ξύπνημα των νεκρών

• Είδος: Ταινία δράσης, τρόμου
• Σκηνοθεσία: Zack Snyder
• Ηθοποιοί: Sarah Polley, Ving Rhames, Mekhi Phifer, Jake Weber, Ty Burrell, Jayne Eastwood, Michael Kelly
• Διάρκεια: 100 λεπτά
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 19 Μαρτίου 2004
• Ελληνικός τίτλος: Το ξύπνημα των νεκρών
• Παραγωγή: Universal Pictures
• Προϋπολογισμός ταινίας: 26 εκατομμύρια δολάρια
• Ακαθάριστα έσοδα: 102 εκατομμύρια δολάρια

Πριν 54 χρόνια, το 1968 συγκεκριμένα, ένας άγνωστος τότε σκηνοθέτης κατάφερε να τρομάξει τον κόσμο με την σκληρότητα και την βία που είχε στην ταινία του. Ο σκηνοθέτης αυτός ήταν ο George A. Romero και η ταινία το Night of the Living Dead. Ακολούθησαν και άλλες δυο το Dawn of the Dead (1978) και το Day of the Dead (1985). Και οι τρεις ταινίες του έχουν μια ξεχωριστή θέση στο Πάνθεον των ταινιών και χαρακτηρίζονται σαν τις πιο cult ταινίες. Το 2004 άλλος ένας πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης, ο Zack Snyder, αποφάσισε να ξανά μεταφέρει το Dawn of the Dead στην μεγάλη οθόνη. Το αν τα κατάφερε να πιάσει το κλίμα αλλά και να μεταδώσει το τρόμο που είχαν οι ταινίες του Romero θα το δούμε στην συνέχεια.

Όπως και στην ταινία του ’78 έτσι κι εδώ το σενάριο παραμένει το ίδιο. Η Ana (Sarah Polley) είναι μια νοσοκόμα σε μια μικρή πόλη της Αμερικής. Από το πουθενά ξεσπάει ένας επικίνδυνος ιός όπου σιγά σιγά αρχίζει να μετατρέπει ολόκληρη την πόλη στους ζωντανούς νεκρούς. Στην προσπάθειά της να ξεφύγει συναντά τον Kenneth (Ving Rhames), τον Michael (Jake Weber), τον Andre (Mekhi Phifer) και την έγκυο γυναίκα του Luda (Inna Korobhina). Όλοι μαζί κλειδώνονται σε ένα εμπορικό κέντρο για να προστατευθούν από τα ζόμπι τα οποία έχουν, εν τω μεταξύ, κυριεύσει ολόκληρη την πόλη. Εκεί συναντάνε και άλλους επιζώντες και όλοι μαζί προσπαθούν να βρουν ένα τρόπο να ξεφύγουν.

Ο σεναριογράφος James Gunn, σεβόμενος την ιστορία του Romero αλλά πάντα με την δική του πινελιά και μαεστρία, δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Ο κάθε χαρακτήρας προσπαθεί να επιβιώσει με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και με το να στραφεί εναντίον των ανθρώπων που αγαπάει. Η Polley δίνει στον χαρακτήρα της Ana την δυναμικότητα και αποφασιστικότητα που την διακατέχει.

Ο Rhames είναι και αυτός αρκετά καλός μιας και διατηρεί τις ισορροπίες και την τάξη σε όλη αυτή την καταστροφή. Αυτός που ξεχωρίζει από όλους είναι ο χαρακτήρας του Weber. Συναισθηματικός, δυναμικός αλλά και πολύ ρεαλιστής προσπαθεί να είναι η φωνή της λογικής στην τρέλα. Το μόνο κακό σε όλη την υπόθεση είναι το ότι δεν εξηγεί το πως προήλθε αυτή η «πανούκλα» επί της Γης. Αλλά σε απορροφάει τόσο στο κλίμα της η ταινία όσο και στην δράση της που περνά τελείως απαρατήρητο.

Ο Snyder διατήρησε την τρόμο της παλιάς ταινίας, αλλά έβαλε και το δικό του στυλ. Η κοινωνία καταστρέφεται μέσα σε λίγα λεπτά, και αυτό που εμείς ξέρουμε σαν τάξη και ασφάλεια πια δεν υπάρχουν. Ο τρόμος υπάρχει σε κάθε πλάνο της ταινίας. Η εισαγωγή και μόνο καταφέρνει να σε βάλει στο κλίμα αμέσως. Οι τίτλοι αρχής είναι πραγματικά πολύ καλοί μιας και δείχνεί πλάνα από εξεγέρσεις, την κοινωνία με λίγα λόγια να διαλύεται και να υπάρχει αναρχία παντού ακόμα και στον Λευκό Οίκο. Αλλά μέσα σε όλο αυτό τον πανικό και την αναρχία οι χαρακτήρες δεν χάνουν την ανθρωπιά τους, ερωτεύονται, στεναχωριούνται, διασκεδάζουν και όλα αυτά τα δείχνει με ένα πολύ όμορφο τρόπο.

Μέσα σε όλα αυτά βέβαια υπάρχουν και τα κλασσικά … ξεκοιλιάσματα, ακρωτηριασμοί, αποκεφαλισμοί και αίμα … μπόλικο (!) αίμα. Φυσικά ο θεατής δεν τρομάζει μόνο μ΄ αυτά! Υπάρχουν και στοιχεία πραγματικού τρόμου, όπως η σκηνή όπου μιλάνε μέσω ασυρμάτου με μια κοπέλα καθώς την κυνηγάει ένα ζόμπι και ακούγονται οι κραυγές της να εκλιπαρεί για βοήθεια, αλλά και η γέννηση του παιδιού της Luda, όπου εκεί ο χαρακτήρας του Phifer αλλάζει σε κάτι το σκοτεινό και θα κάνει τα πάντα για να προστατέψει την οικογένειά του.

Ο Snyder με τα πλάνα του, αλλά και με την θαυμάσια δουλειά του στον φωτισμό του Matthew F. Leonetti, δίνει πραγματικό φόβο. Και τα ζόμπι; Επιτέλους δείχνουν πραγματικά. Έχουν κάνει τρομερή δουλειά με το make-up. Αν και δεν είναι πια τα κλασσικά δυσκίνητα πλάσματα γιατί εδώ τρέχουν όπως στο «28 Μέρες Μετά». Η μουσική δεν λέει και πολλά αλλά καταφέρνει να δώσει το κατάλληλο κλίμα στην ταινία.

Τελικά ο Snyder με την πρώτη του κιόλας δουλειά δείχνει το πόσο πολλά υποσχόμενος σαν σκηνοθέτης είναι. Διατηρεί το κλίμα και σέβεται την πρώτη ταινία, ενώ έχει στιγμές όπου την ξεπερνά, να τολμήσω να πω, αλλά σε καμία περίπτωση δεν το φτάνει συνολικά. Το αν θα γίνει και αύτη κλασσική ταινία, ο χρόνος θα το δείξει. Γενικά θα περάσετε μια μίση ώρα περίπου πολύ καλά και πάνω από όλα θα διασκεδάσετε, αλλά και θα τρομάξετε. Επιτέλους μια ταινία με ζόμπι, όπου μπορείτε να την «φάτε» με τα μάτια!

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας Dawn of the Dead (2004). Το ξύπνημα των νεκρών.