- Είδος: Ταινία φαντασίας
- Σκηνοθεσία: Mike Newell
- Ηθοποιοί: Daniel Radcliffe, Rupert Grint, Emma Watson, Robbie Coltrane, Ralph Fiennes, Timothy Spall, Jason Isaacs, Michael Gambon, Brendan Gleeson, Miranda Richardson
- Διάρκεια: 157 λεπτά
- Ημερομηνία κυκλοφορίας: 6 Νοεμβρίου 2005
- Ελληνικός τίτλος: Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς
- Παραγωγή: Warner Bros
- Προϋπολογισμός ταινίας: 150 εκατομμύρια δολάρια
- Ακαθάριστα έσοδα: 896 εκατομμύρια δολάρια
Η τέταρτη έξοδος του Harry Potter στις κινηματογραφικές αίθουσες, σημαδεύεται από αλλαγή σκηνοθέτη, νέα πρόσωπα, φρέσκο υλικό και εκπλήξεις. Σε αυτή την ταινία το Hogwarts, η σχολή μαγείας, σερβίρεται ως το σκηνικό του Τρίαθλου Μαγείας, ενός διαγωνισμού που φέρνει τρία σχολεία κάτω από μία στέγη, και στον οποίο ένας μαθητής από το καθένα θα πάρει μέρος σε τρεις άκρως επικίνδυνες δοκιμασίες. Τι γίνεται όμως όταν το όνομα ενός τέταρτου πρωταθλητή αναδύεται από το Κύπελλο της Φωτιάς; Ιδιαιτέρως όταν αυτό το όνομα είναι του Harry Potter, τότε δεν μπορούμε παρά να αρχίσουμε να υποψιαζόμαστε μια μυριάδα χαρακτήρων και να προσπαθούμε μαζί με τους ήρωές μας να ανακαλύψουμε την άκρη του νήματος ενός ακόμη μυστηρίου.
Η ιστορία της συγγραφέως J.K.Rowling είναι για ακόμη μία φορά γεμάτη ίντριγκα, σασπένς, αλλά και περισσότερη δράση. Φέροντας όλα τα κατάλληλα υλικά λοιπόν, η μεταφορά της στην κινηματογραφική οθόνη προσφέρεται για τη δημιουργία μιας πιο σκοτεινής και ατμοσφαιρικής ταινίας. Αυτή ακριβώς φαίνεται να ήταν και η σκέψη του σκηνοθέτη Mike Newell, του πρώτου Βρετανού που αναλαμβάνει τα ηνία μίας ταινίας της σειράς. Χτισμένο περισσότερο σαν θρίλερ, παρά σαν κυνήγι του θησαυρού ή σαν ταινία μυστηρίου, το Κύπελλο της Φωτιάς, καλλιεργεί την υπόθεση και δίνει έμφαση στα σημεία που πρέπει.
Αντλώντας από το υλικό των προηγούμενων ταινιών, ο Newell δεν αναλώνεται σε εισαγωγές. Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο Harry Potter, όλοι ξέρουμε που σπουδάζει. Δεδομένου μάλιστα και του μεγέθους του τέταρτου βιβλίου, τα πράγματα που έπρεπε να κοπούν ήταν πολλά και απαιτούμενα. Σχεδόν όλες οι υπο-πλοκές έχουν αριστοτεχνικά αφαιρεθεί και το οπτικό μεγαλούργημα που εξελίσσεται στην οθόνη μας αφιερώνει σωστά τον χρόνο του στην βασική ιστορία. Έτσι, ακόμη από τον αρχικό πρόλογο που χτίζει την απειλή έως και τους τίτλους τέλους, η ταινία σταματά μόνο μία στιγμή για μία ανάσα, ίσως όμως λίγο περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε.
Μέγιστος παράγοντας αυτής της ασταμάτητης ροής των γεγονότων είναι βέβαια το μοντάζ, το οποίο είναι σε καλά επίπεδα, αλλά και τα εφέ, τα οποία είναι τα καλύτερα της σειράς. Κυνηγητό στον αέρα με δράκους, «διακτινισμός» μάγων και το «απόλυτο ξόρκι», έχουν φτιαχτεί στο πνεύμα του ρεαλισμού των βιβλίων, και συντροφιά με το σκοτεινό κλίμα της ταινίας, δεν μπορούν παρά να αποσπάσουν την προσοχή.
Είναι ευχάριστο το γεγονός πως ο κάθε σκηνοθέτης της σειράς, έχει καταφέρει να δώσει το δικό του στίγμα σε αυτές τις ταινίες, κρατώντας όμως την υφή του μαγικού κόσμου που έχει χτιστεί μέχρι τώρα. Αναμφισβήτητα ο Newell κάνει άψογη δουλειά σ’ αυτό, καταφέρνοντας να εισάγει όλα τα καινούργια στοιχεία που μας παρέχει η ιστορία με άκρως εμπνευσμένο και εντυπωσιακό τρόπο, αλλά και να προσφέρει ακόμη περισσότερα σε προσωπικό και συναισθηματικό επίπεδο στους χαρακτήρες.
Όμως η συνταγή της επιτυχίας δεν σταματά εκεί… το βρετανικό χιούμορ των βιβλίων επανεφευρίσκεται και ελάχιστα αποσπά (όπως και στα βιβλία) από το σκοτεινό ύφος της υπόθεσης. Οι ερμηνείες βεβαία, σαφώς και βοηθούν την κατάσταση και το επίπεδο τους, ιδιαίτερα στους νεαρούς πρωταγωνιστές έχει ανέβει κάποια σκαλιά. Η παρέλαση ταλέντου όμως ξεκινά με τους μεγάλους ηλικιακά χαρακτήρες και το γεγονός ότι οι ταινίες Potter έχουν καταφέρει να συντάξουν στο δυναμικό τους μεγάλης κλάσης ηθοποιούς τις ανεβάζουν αυτόματα σε μία ανώτερη κατηγορία.
Ο Allan Rickman, ως Snape, κάνει την μικρότερη του εμφάνιση, η οποία όμως είναι πάντοτε καταλυτική, ενώ ο Michael Gambon βελτιώνεται στα παπούτσια του Dumbledore ακόμη περισσότερο –μέχρι και η Ιρλανδική του προφορά είναι πια ταιριαστή. Αλλά άξιοι αναφοράς είναι και οι νεόφερτοι στον μαγικό κόσμο Miranda Richarson, της οποίας η επίσης μικρή παρουσία σε αφήνει πεινασμένο για κάτι περισσότερο, και Brendan Gleeson, ο οποίος ξεκοκαλίζει με ευκολία την τρέλα του Mad-Eye Moody. Η πιο πολυσυζητημένη προσθήκη στο cast όμως είναι αυτή του Ralph Fiennes, ο οποίος ξεστρατίζει λίγο από τον χαρακτήρα του, όπως μας δίνεται στο βιβλίο, αλλά καταφέρνει να πλάσει κάτι αναμφισβήτητα ενδιαφέρον και άκρως… «ενοχλητικό».
Αναμφισβήτητα το Κύπελλο της Φωτιάς είναι η καλύτερη ταινία Harry Potter μέχρι στιγμής. Θα εντυπωσιάσει αυτούς που ξέρουν τι θα γίνει, αλλά και θα ψυχαγωγήσει αυτούς που θα θελήσουν να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους. Με δράκους, φίδια, θαλάσσια τέρατα, αλλά και το απόλυτο κακό να απειλούν τον ήρωα μας, ο θεατής δεν μπορεί παρά να μαγευτεί ακόμη μία φορά.
Ορισμένα πράγματα για την ταινία
Ο Χάρι Πότερ επιστρέφει στο Hogwarts για να ανακαλύψει ότι η σχολή του ετοιμάζεται για ένα μοναδικό γεγονός: τον Τρίαθλο Μαγείας. Τρεις μαθητές από τρία σχολεία θα συναγωνιστούν σε τρεις επικίνδυνες μαγικές δοκιμασίες. Αν και κανείς κάτω από 17 χρονών δεν μπορεί να λάβει μέρος, το όνομα του Χάρι εκλέγεται μυστηριωδώς να συμμετάσχει στον αγώνα. Ποιος όμως έβαλε το όνομα του Χάρι στο Κύπελλο της Φωτιάς και τι σκοπό έχει; Το μυστήριο αρχίζει μόλις να ξεδιπλώνεται, καθώς ο πιο σκοτεινός διαγωνισμός μαγείας ξεκινάει.
Αυτή την φορά τα ηνία της ταινίας αναλαμβάνει ο Mike Newell, ο πρώτος Βρετανός σκηνοθέτης, ο οποίος καταφέρνει με το δικό του μοναδικό τρόπο να μεταφέρει το όραμα της Rowling στην μεγάλη οθόνη. Από την αρχή καταλαβαίνουμε τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν. Μεμονωμένα υπάρχουν αρκετά σκοτεινές και τρομαχτικές σκηνές που δεν απευθύνονται σε μικρά παιδιά, αλλά σαν σύνολο δεν έχει πιάσει το έπακρο την ατμόσφαιρα του βιβλίου.
Σίγουρα όμως η μεταφορά του βιβλίου αυτού ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα και ο Newell κατάφερε να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις που βρήκε μπροστά του. Η σκηνοθεσία του μπορεί να μην έχει αυτό τον λυρισμό που είχαμε δει στον «Αιχμάλωτο του Άζκαμπαν» από τον Cuaron, αλλά έχει δημιουργήσει ένα μαγικό μίγμα με αστείρευτη φαντασία, μυστήριο, εφηβικές ορμές και φυσικά όλα αυτά κάτω από την σκιά του απόλυτου κακού. Οι εισαγωγές των χαρακτήρων έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο και δίνεται μόνο έμφαση στα νέα πρόσωπα που κάνουν την εμφάνισή τους την νέα σχολική χρονιά.
Σίγουρα πολλά πράγματα από το βιβλίο, κυρίως δευτερεύοντες ιστορίες, έχουν μείνει απ’ έξω, φυσικό άλλωστε μιας και μιλάμε για ένα βιβλίο πάνω από 700 σελίδες. Μην περιμένετε να δείτε ούτε το ζύγισμα των ραβδιών, ούτε την επιχείρηση της Ερμιόνης να ελευθερώσει τα σπιτικά ξωτικά που ζούσαν στο Hogwarts ή κάποιες άλλες ιστορίες μικρότερης σημασίας.
Η ταινία δεν ξεκινάει στον κόσμο των Μαγκλ, όπως έκαναν οι τρεις προηγούμενες, αλλά αμέσως περνάει στο κόσμο των μάγων κι ενώ μπορεί να είναι κάπως γρήγορη στην αρχή, προσπαθώντας να εισάγει όσο το δυνατόν πιο πολλούς χαρακτήρες μπορεί, μετά από λίγο βρίσκει τους ρυθμούς της και τότε η πραγματική διασκέδαση αρχίζει. Ο Χάρι όχι μόνο αντιμετωπίζει δράκους, γοργόνες και τον χειρότερο εχθρό του, τον Βόλντεμορτ, αλλά και την πιο δύσκολη δοκιμασία απ’ όλες: να βρει συνοδό για το Χριστουγεννιάτικο Χορό! Κι όλα αυτά συνδέονται με μια μαεστρία από τον Newell.
Η χημεία μεταξύ των παιδιών είναι πραγματικά πολύ δυνατή. Οι Emma Watson (Ερμιόνη) και Rupert Grint (Ρον) δίνουν το καλύτερό τους εαυτό, ενώ ο Daniel Radcliffe (Χάρι) αν και κάπως ακόμα φαίνεται να μην έχει συνηθίσει την κάμερα μπροστά του, δείχνει να προσπαθεί για το καλύτερο και βελτιώνεται συνεχώς. Ο Sir Michael Gambon δε δείχνει τόσο έξω από τα νερά του, όπως έδειχνε στην προηγούμενη ταινία, αλλά έχει πια μπει για τα καλά στον ρόλο του Ντάμπλντορ, ενώ οι Maggie Smith και Alan Rickman παραμένουν εκθαμβωτικοί στο ρόλο τους.
Από τους καινούργιους χαρακτήρες ξεχωρίζει ο Αλάστορ Τρελλομάτης (Brendan Gleeson), που πετυχαίνει στο έπακρο την τρέλα του χαρακτήρα του, ενώ μια πραγματικά απολαυστική Miranda Richardson είναι η δημοσιογράφος της σκανδαλοθηρικής στήλης του «Ημερήσιου Προφήτη», Ρίτα Σκίτερ. Εδώ όμως έχουμε και το καλωσόρισμα του Σκοτεινού Άρχοντα, την Νέμεση του Χάρι, τον Βόλντεμορτ όπου τον ενσαρκώνει ένας αρκετά καλός Ralph Fiennes, που ενώ μπορεί να διαφέρει λίγο από το βιβλίο, παραμένει άκρως τρομαχτικός και απειλητικός.
Εικαστικά η ταινία παραμένει φαντασμαγορική. Τρομερή δουλειά έχει γίνει στα εφέ (ο δράκος είναι ένας από τους καλύτερους που έχω δει) και στα σκηνικά (το νεκροταφείο και ο λαβύρινθος είναι από τις καλύτερες φετινές δουλειές). Το Hogwarts παραμένει μαγικό, αλλά δείχνει πιο σκοτεινό αυτή την φορά και οι δοκιμασίες είναι η μια καλύτερη από την άλλη. Αισθητή όμως είναι η απουσία του John Williams στην μουσική, όπου αυτή την φορά την έχει αναλάβει ο Patrick Doyle. Η μουσική στην ταινία είχε αρκετά προβλήματα μιας και άλλες φορές ακούγεται πιο δυνατά κι άλλες φορές πιο χαμηλά. Το soundtrack του Doyle δυστυχώς είναι κλάσεις κατώτερο απ’ ότι αυτά που ο Williams μας έδωσε στο παρελθόν, ενώ τα θέματά του δεν καταφέρνουν να πιάσουν το μαγικό κλίμα της ταινίας.
Εν κατακλείδι η μαγεία στις ταινίες του Χάρι Πότερ γίνεται ολοένα και πιο δυνατή και όπως ένα καλό κρασί, όσο περνάει ο καιρός, το αποτέλεσμα καλυτερεύει. Κακοί μάγοι, δράκοι, ξόρκια, αλλά και εφηβικοί έρωτες ξεπηδούν με τόση μαεστρία από το βιβλίο της Rowling στην μεγάλη οθόνη. Μπορεί ο «Αιχμάλωτος του Άζκαμπαν» να έχει το πάνω χέρι, αλλά ποτέ ο κόσμος του Πόττερ δεν έδειχνε τόσο μαγικός και τόσο απειλητικός. Μια από τις πιο διασκεδαστικές και μαγικές ταινίες της χρονιάς λοιπόν!
Harry Potter and the Goblet of Fire Trivia
- Προτάθηκε στον Alfonso Cuaron να σκηνοθετήσει και αυτή την ταινία, αλλά δεν δέχτηκε καθώς ήδη γύριζε τον «Αιχμάλωτο του Άζκαμπαν».
- Ο σκηνοθέτης Mike Newell δεν δέχτηκε την πρόταση του στούντιο να γυρίσει σε δυο μέρη την ταινία πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να βγάλει τις δευτερεύοντες ιστορίες του βιβλίου κι έτσι να την γυρίσει σαν μια ταινία. Τον έπεισε ο Alfonso Cuaron.
- Πάνω από 3.000 κορίτσια πήγαν στις ακροάσεις για τον ρόλο της Cho Chang στο Λονδίνο στις 7 Φεβρουαρίου του 2004.
- Ο Mike Newell είναι ο πρώτος Βρετανός σκηνοθέτης της σειράς.
- Το είδος ψηφιακού make up, που για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στην τηλεοπτική σειρά «Νοικοκυρές σε Απόγνωση», χρησιμοποιήθηκε για να βγάλουν τα σπυράκια από τους νεαρούς ηθοποιούς μιας και το make up δεν φαινόταν καλό ιδιαίτερα στα κοντινά πλάνα.
- Σύμφωνα με φήμες που κυκλοφορούσαν στον ίντερνετ, οι Rowan Atkinson και John Malkovich ήταν στα υπόψη για να παίξουν τον ρόλο του Βόλντεμορτ. Καμιά από αυτές της φήμες δεν ήταν πραγματική.
- Φήμες στο ίντερνετ έλεγαν πως ένας Σκοτσέζος ηθοποιός είχε πάρει τον ρόλο του Βούλγαρου Βίκτορ Κραμ. Αυτό μάλλον συνέβη μιας και ο Βούλγαρος ανακαλύφτηκε στο Λονδίνο κι όχι στην Σόφια. Ο ηθοποιός Stanislav Ianevski, που είναι βουλγαρικής καταγωγής, αλλά μένει εδώ και καιρό στο Λονδίνο, πήρε τελικά τον ρόλο.
- Ο Mike Newell πήρε 1 εκατομμύριο δολάρια για την σκηνοθεσία (ενώ ο Chris Colombus πήρε 10 εκατομμύρια συν ποσοστά από τις εισπράξεις της ταινίας για να σκηνοθετήσει την «Φιλοσοφική Λίθο»).
- Κατά την διάρκεια των υποθαλάσσιων γυρισμάτων, ο Daniel Radcliffe έβγαλε μαζί με όλους όσους εργάστηκαν εκεί μια αναμνηστική φωτογραφία. Αφού πέρασε από το Photoshop όπου έβαλαν κόκκινες μύτες και κέρατα, στάλθηκε αργότερα σαν Χριστουγεννιάτικη κάρτα.
- Κατά τη διάρκεια των υποθαλάσσιων γυρισμάτων δύτες έπεφταν σε διαστήματα 15 δευτερολέπτων για να δίνουν στους νεαρούς ηθοποιούς οξυγόνο για να μην χρειαστεί να ανέβουν στην επιφάνεια. Τα γυρίσματα αυτά έγιναν σε μια τεράστια δεξαμενή με blue screen background. O Daniel Radcliffe, μετά από 45 ώρες γυρισμάτων στην δεξαμενή, έστειλε κατά λάθος σήμα στους δύτες ότι πνίγονταν και αυτό προκάλεσε τον πανικό σε όλους.
- Ο τίτλος της εφημερίδας “Harry Potter and the TriWizard Cup” ήταν ένας από τους υποψήφιους τίτλους του τέταρτου βιβλίου.
- Ο John Williams δεν προλάβαινε να γράψει την μουσική της ταινίας λόγω του “Memoirs of a Geisha”.
- Το ζώο που χρησιμοποιήθηκε για να γυρίσουν την σκηνή όπου δείχνουν τις ασυγχώρητες κατάρες ήταν ένας σκορπιός χωρίς ουρά.
- Ο Michael Gambon φορούσε τα καθημερινά του ρούχα κάτω από το κοστούμι του Ντάμπλντορ στην διάρκεια των γυρισμάτων.
- Καθώς ο Ρον, η Ερμιόνη και ο Χάρι μιλάνε στο προαύλιο του σχολείου πριν ο Φρεντ και ο Τζορτζ μπουν για να βάλουν το όνομά τους στο Κύπελλο της Φωτιάς, βλέπουμε την Ερμιόνη να διαβάζει ένα βιβλίο. Αν και δεν φαίνεται ο τίτλος του πρόκειται για μια Collector’s Edition ενός βιβλίου Harry Potter.
