Histoire d’O (1975): The Story of O

Histoire d'O (1975): The Story of O

Σύνοψη ταινίας: Histoire d’O (1975)

  • Σκηνοθέτης: Just Jaeckin
  • Ηθοποιοί: Anthony Steel, Corinne Cléry, Udo Kier
  • Είδος: Αισθησιακή, Δράμα
  • Έτος κυκλοφορίας: 1975

Θετικά: Αρκετά στοιχεία για να την κατατάξεις σε υψηλό επίπεδο, ακόμη κι αν δεν είσαι λάτρης αυτού του είδους.

Αρνητικά: Κανένα.

Η αξιολόγησή μας: 5 / 5 – Αριστούργημα.

Σε τούτο το σημείο αξίζει να επισημανθεί πως ο αγγλικός τίτλος της ταινίας είναι «The Story of O».

Εβδομάδα Erotica στο Texnologia.Net και όπως όλοι ξέρουμε, η έγερση των σεξουαλικών ενστίκτων στους ανθρώπους ξεκινάει από την όραση. Οι φωτογραφίες και ο κινηματογράφος λοιπόν έχουν την τιμητική τους. Και υποψιάζομαι πως πολλοί αναγνώστες μας θα περίμεναν με ανυπομονησία την έλευση των προτάσεων της στήλης αυτής, για τους προφανείς λόγους!

Η πρώτη πρόταση λοιπόν για την θεματική μας εβδομάδα είναι το Γαλλο-γερμανικής παραγωγής φιλμ “Histoire d’ O”, το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο που εκδόθηκε το 1954 και γράφτηκε από την γαλλίδα δημοσιογράφο και συγγραφέα Anne Desclos.

Οι επικρίσεις που δέχθηκε και οι επιθέσεις που εξαπέλυσαν εναντίον του διάφορες φεμινιστικές οργανώσεις θυμίζουν κάποιες άλλες οικείες μας εκδηλώσεις «θαυμασμού» σε βιβλία και άλλες μορφές τέχνης που έγιναν στην χώρα μας, όχι πολλά χρόνια πιο πριν. Επίσης, να πούμε πως το φιλμ ήταν απαγορευμένο στην Μεγάλη Βρετανία μέχρι και το 2000!

Το περιεχόμενο είναι της ταινίας άκρως ερωτικό και ασχολείται με τον σαδομαζοχισμό, την υποταγή και την κυριαρχία με σκοπό την σεξουαλική ικανοποίηση. Η ταινία ακολουθεί την πορεία μιας γυναίκας, της Ο, στην μύηση και εκπαίδευση της ώστε να γίνει η τέλεια ερωτική σκλάβα. Όλα αυτά τα υφίσταται όχι γιατί το διάλεξε, αλλά ως δώρο στον άντρα που αγαπάει.

Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι απλά «άλλη μια τσόντα». Σαφώς και υπάρχουν προχωρημένες σκηνές και οι πρωταγωνιστές εμπλέκονται σε ευφάνταστες καταστάσεις, όμως σίγουρα δεν μπορεί ο θεατής να μείνει εκεί.

Η κρυφή ματιά που ρίχνει σε ένα κόσμο που δεν θα περίμενε ότι υπάρχει, καταστάσεις που κάνουν τον οποιοδήποτε να ξεφύγει από την πραγματικότητα και την ερωτική του ρουτίνα, πράξεις που δε θα πίστευε ότι μπορούν να τον διεγείρουν. Όλα τα παραπάνω χτυπάνε σαν μαστίγιο στα βασικά ένστικτα αφήνοντας σημάδια ή πληγές και ερωτήματα που ξεπετιούνται σαν αίμα από αυτές. Ερωτήματα που κάνουν τον καθένα να αναρωτιέται «μήπως αν το δοκίμαζα θα μου άρεσε;»…

Να σημειώσω επίσης πως αυτή την ταινία την είδα προ αμνημονεύτων ετών. Αυτή, μαζί με την Αυτοκρατορία των Αισθήσεων του Οσίμα, το Σαλό του Παζολίνι και κάποια ακόμη παρεμφερή θεάματα, συγγράματα, γνωριμίες, παρέες κ.λπ με είχαν κάποτε οδηγήσει σε δύσβατα, δυσπρόσιτα, σκοτεινά μονοπάτια πόθου, πάθους, λαγνείας, ακολασίας….. καταλαβαίνετε. Αλλά ήταν ένα σχολείο όλα αυτά θα έλεγα, από το οποίο πήρα αρκετά πράγματα. Δεν μετανοιώνω και πρωτίστως δεν έχω ενοχές για τίποτα, ούτε για ένα λεπτό από όλα αυτά.

Είμαι της άποψης ότι όντως ο καλύτερος τρόπος να αποφύγεις έναν πειρασμό (που θες να αποφύγεις) είναι να αφεθείς σε αυτόν. Γιατί μόνο έτσι θα τον απομυθοποιήσεις, αν τον έχεις μυθοποιήσει. Αρκετοί βέβαια μένουν για πάντα “εγκλωβισμένοι” σε bdsm παιχνίδια πόνου και ηδονής, σε παρτουζοπάρτυ, και γενικώς σε οτιδήποτε αποσκοπεί μόνο σε αμιγή ηδονή. Δεν λέω ότι είναι κακό αυτό, ούτε το κρίνω -προς θεού..- ηθικά. Απλώς είναι μάταιο. Δεν βρίσκεται εκεί αυτό που πραγματικά τους κάνει ευτυχισμένους. Από την άλλη όμως αν δεις το BDSM ως μέσο και όχι ως σκοπό, τότε μπορεί πραγματικά να σε απελευθερώσει, αν νοιώθεις -εσύ ή ο…αφέντης σου- ότι χρειάζεσαι απελευθέρωση.