Honda VFR 800X Crossrunner

Honda VFR 800X Crossrunner

Το Honda Crossrunner έφτασε στην Ελλάδα και πολλοί είναι εκείνοι που αναζητούν λόγους για να το αποκτήσουν, καθώς φαντάζει μια μοτοσικλέτα ιδανική, για τις ελληνικές συνθήκες. Βέβαια, πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν και εδώ έρχεται το Texnologia.Net για να δώσει τη λύση στους προβληματισμούς σας.

Το στοιχείο που κυριαρχεί επάνω στο νέο Honda Crossrunner είναι αναμφίβολα η ποιότητα, καθώς έχει δοθεί μεγάλη προσοχή ώστε τόσο τα πλαστικά (που είναι εντελώς νέα) όσο και τα μηχανικά μέρη (που προέρχονται από το Honda VFR 800F) να «φωνάζουν» ότι είναι φτιαγμένα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στον τομέα αυτό η Honda διατηρεί σημαντικό προβάδισμα έναντι του ανταγωνισμού, κάτι όμως που αντανακλάται και στην, σχετικά υψηλή, τιμή με την οποία τιμολογήθηκε το νέο αυτό μοντέλο.

Σχέσεις ιστορικές

Δεν ξέρω γιατί, όμως οδηγώντας το νέο Honda Crossrunner συνεχώς σκεφτόμουν άλλες μοτοσικλέτες, παλαιότερες, στοιχεία των οποίων υπάρχουν επάνω στο νέο μοντέλο της Honda, στοιχεία που διαμορφώνουν έναν χαρακτήρα που προέρχεται από συνδυασμό χαρακτηριστικών… Αποφάσισα λοιπόν να ξεκινήσω με τις μοτοσικλέτες που έφτασαν στο μυαλό μου οδηγώντας το Crossrunner:

Yamaha TDM 900: αναμφίβολα είναι η μοτοσικλέτα που δημιούργησε την κατηγορία των μεγάλου κυβισμού, με όρθια θέση οδήγησης, μοτοσικλετών δρόμου. Ελαστικά street, αλουμινένιες ζάντες και τελικά μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η πρωτοτυπία του σχεδιασμού που για πολλούς ήταν μια από τις αιτίες της εμπορικής επιτυχίας του TDM λείπει, από το σαφώς πιο εύπεπτο, σχεδιαστικά, Honda Crossrunner.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του TDM (στο οποίο οφειλόταν και σημαντικό μέρος της ασάφειας από το μπροστινό σύστημα), ήταν το στενό αλλά με μεγάλου μήκους μπράτσα, τιμόνι που ανάγκαζε τον αναβάτη να προσαρμοστεί σε μια περίεργη θέση οδήγησης. Το Honda Crossrunner έχει ένα τιμόνι ανάλογης σχεδίασης και αίσθησης, το οποίο, όπως θα δούμε δημιουργεί και ανάλογους προβληματισμούς… Είναι βέβαιο ότι οι σχεδιαστές του Crossrunner είχαν στο νου τους το hit μοντέλο της Yamaha…

Ducati Mutistrada 1200: Μοτοσικλέτα δρόμου που ντύθηκε με on-off κοστούμι όπως ακριβώς και το Honda Crossrunner. Απλά πράγματα… Όσο πάει το Ducati Mutistrada 1200 στο χώμα πάει και το Honda Crossrunner. Οι διαδρομές της ανάρτησης περιορίζουν την off-road διασκέδαση και ουσιαστικά και στις δύο μοτοσικλέτες η μόνη σχέση με το χώμα είναι αυτή που δημιουργείται από τα ελαστικά (που οι πιο συνειδητοποιημένοι θα αλλάξουν με ασφάλτινα).

Honda VFR 800F: Είναι ο «δότης» που έφερε στη ζωή το Honda Crossrunner. Το λέει άλλωστε και το κωδικό του όνομα VFR 800X. Κάτω από τα πλαστικά και το ψηλό τιμόνι βρίσκεται ένα Honda VFR 800F. Οι διαφορές των μοτοσικλετών στα μηχανικά μέρη περιορίζονται στο σχήμα της εξάτμισης και στα ελαστικά…

Honda XL 700V Transalp: Φαίνεται ότι οι σχεδιαστές της Honda είχαν εντυπωσιαστεί με το design του Transalp που θέλησαν να το αντιγράψουν και στο Honda Crossrunner. Οι ομοιότητες από το πλάι και μπροστά είναι έντονες και πολλοί θα πιστέψουν ότι το Honda Crossrunner είναι το αναβαθμισμένο Transalp. Το γιατί δεν το καταλαβαίνουμε, ειδικά όταν πολλοί είναι εκείνοι που απαιτούν από την Honda να σχεδιάσει διαφορετικά το Transalp…

Honda XL 1000V Varadero: πραγματικά η σχέση του Honda Crossrunner με το Varadero είναι μηδενική. Δυστυχώς, διότι πολλοί ιδιοκτήτες Varadero περίμεναν ένα νέο μοντέλο για να αλλάξουν το γερασμένο δικό τους. Δυστυχώς θα πρέπει να περιμένουν το Honda Cross Tourer (αυτό με τον κινητήρα του Honda VFR 1200F) που αναμένεται το 2012… Θα δείτε πάντως στη συνέχεια ότι σε επιδόσεις το Crossrunner είναι ταχύτερο από το Varadero…

Triumph Tiger 1050: ήταν η πρώτη on-off που έστειλε, αποφασιστικά, τα ημι-χωμάτινα ελαστικά στα σκουπίδια, «φόρεσε» τροχούς 17in και ελαστικά δρόμου (το TDM δεν είχε τροχούς 17in…) και δημιούργησε ένα image που μέχρι τώρα μόνον το Ducati Mutistrada 1200 προσπάθησε να αμφισβητήσει. Δεν πρέπει όμως κανείς να θεωρεί το Triumph Tiger 1050 εύκολο αντίπαλο, διότι με πλήρως ρυθμιζόμενες, καλής ποιότητας, αναρτήσεις και έναν φοβερό τρικύλινδρο κινητήρα είναι μια χαρισματική μοτοσικλέτα, άμεσος αντίπαλος για το Honda Crossrunner!

Design

Οι ομαλές γραμμές επάνω στο νέο Honda Crossrunner δεν θα ξενίσουν κανέναν. Είναι μια μοτοσικλέτα που σχεδιάστηκε για να αρέσει στη μάζα και αυτό το καταφέρνει άριστα. Με την κορυφαία ποιότητα να αντανακλάται πάνω στα πλαστικά και τα μεταλλικά τμήματα, καταφέρνει να αποσπάσει σχόλια εντυπωσιασμού. Το μονόμπρατσο ψαλίδι δίνει αίσθηση πολυτέλειας αλλά και τεχνολογικής υπεροχής, ενώ το ανοξείδωτο τελικό της εξάτμισης θα βρει αντίπαλο σε γυαλάδα μόνον από τους φανατικούς Χαρλεάδες που γυαλίζουν τα χρώμια της μοτοσικλέτας τους κάθε Κυριακή…

Το μπροστινό μέρος είναι στενό, σχηματίζει ένα ρύγχος που κάπως θα θυμίσει και τα BMW GS (στην υπερβολή της φαντασίας) ο προβολέας είναι διπλός αλλά με τα στοιχεία τους κάθετα διατεταγμένα, ενώ οι παρατηρητικοί θα δουν τα ψυγεία στα πλάγια του κινητήρα και το πλαίσιο να μισοφαίνεται πίσω τους. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται την σχετική βιβλιογραφία που ανέφερε ότι το VFR 800F δεν έχει πλήρες πλαίσιο διότι το ψαλίδι εδράζεται επάνω στον κινητήρα.

Ομοίως τα μαρσπιέ, βρίσκονται τοποθετημένα σε ειδικές βάσεις, που δεν έχουν αλλάξει σε σχέση με το VFR 800F και στηρίζονται σε ένα μικρό πλαίσιο πίσω από τον κινητήρα. Αυτός είναι και ο λόγος που σε σχέση με άλλες μοτοσικλέτες της κατηγορίας, τα μαρσπιέ βρίσκονται πίσω και κάπως ψηλά.

Δύο είναι τα στοιχεία που κάνουν τη σχεδίαση του Honda Crossrunner κάπως ξεχωριστή. Το πρώτο είναι η ουρά, που δείχνει ιδιαίτερα μικρή σε πάχος και κάνει το πίσω μέρος της μοτοσικλέτας να δείχνει ανάλαφρο και η δεύτερη είναι το τιμόνι.

Οι σχεδιαστές δεν μπήκαν στον κόπο να φέρουν τις πλάκες ψηλότερα… Θα χρειαζόταν νέο πλαίσιο, νέο πιρούνι κ.ο.κ. Έφεραν λοιπόν ψηλά το τιμόνι επεκτείνοντάς το. Έτσι η άνω πλάκα του τιμονιού από τα χειριστήρια απέχει περίπου 40cm με αποτέλεσμα το τιμόνι να έχει περίεργη αίσθηση και, σημαντικό, να μεταφέρει κραδασμούς από το δρόμο.

Κάποιοι θα εντυπωσιαστούν και από τα όργανα του Honda Crossrunner που μπήκαν αρχικά στο Honda CB 1000R και τώρα χρησιμοποιούνται ευρέως… Το χαρακτηριστικό τους, πέραν του ότι είναι πλήρως ηλεκτρονικά, είναι ότι βρίσκονται πολύ ψηλά τοποθετημένα, θυμίζοντας όργανα από scooter… Η αναγνωσιμότητά τους την ημέρα είναι απλώς επαρκής ενώ το βράδυ no problem.

Μηχανικά…

Εδώ, εάν κανείς θέλει να μιλήσει, θα πρέπει να πάρει όλα όσα έχουν γραφτεί για το Honda VFR 800F και να τα ξαναγράψει. Δεν υπάρχουν διαφορές ούτε στην κλιμάκωση του κιβωτίου, ούτε στο γρανάζωμα. Αυτό δε που ισχυρίζονται οι άνθρωποι της Honda ότι δηλαδή το V-Tec λειτουργεί πιο ομαλά, ισχύει, όμως δεν πάθαμε και κάτι…

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με το VFR 800F θα πρέπει να πούμε ότι ο κινητήρας του Honda Crossrunner είναι τετρακύλινδρος διάταξης V με περιεχόμενη γωνία 90˚. Υπάρχουν δύο εκκεντροφόροι ανά μπλοκ κυλίνδρων και συνολικά 16 βαλβίδες. Η απόδοσή του είναι 102hp και χαρακτηρίζεται από την ομαλή του λειτουργία και την ευστροφία του. Επιπλέον υπάρχει σύστημα σύμφωνα με το οποίο οι μία εκ των δύο βαλβίδων εισαγωγής κάθε κυλίνδρου ενεργοποιείται μετά τις 7.000rpm. Αυτό έχει γίνει ώστε ο κινητήρας να έχει καλύτερη απόδοση σε όλο το φάσμα των στροφών. Η τεχνολογία ονομάζεται V-Tec από την Honda.

Οι αναρτήσεις προέρχονται και αυτές από το Honda VFR 800F. Προσφέρουν περιορισμένες δυνατότητες ρύθμισης (προφόρτιση μπροστά και προφόρτιση και απόσβεση επαναφοράς πίσω), ενώ γενικά είναι σεταρισμένες μαλακά, ώστε να προσφέρουν άνεση.

Τα φρένα στη μοτοσικλέτα που οδηγήσαμε είχαν το σύστημα CBS ABS, ήταν δηλαδή συνδυαζόμενα και με ABS. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα πακέτα φρένων στον κόσμο, που προσφέρουν στον αναβάτη τεράστια ασφάλεια!

On Board δοκιμή στο δρόμο

Η πρώτη αίσθηση ανεβαίνοντας επάνω στο Honda Crossrunner είναι ιδιαίτερα φιλική. Η σέλα έχει μεγάλες διαστάσεις, βρίσκεται στα, λογικά, 816mm, ενώ τα μαρσπιέ δεν είναι όσο μπροστά θα ήθελε ένας αναβάτης Transalp, όμως χωρίς αυτό να δημιουργεί πρόβλημα. Τα όργανα βρίσκονται πολύ κοντά στον αναβάτη και ψηλά, ενώ το τιμόνι χάνεται βαθιά μέσα στο φέρινγκ της μοτοσικλέτας. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι η αίσθηση του scooter (δηλαδή του ευκολοοδήγητου) που θέλησαν να δώσουν οι σχεδιαστές, αντικατοπτρίζεται πλήρως από τη θέση του οδηγού.

Τα χειριστήρια, είναι τα γνωστά της Honda (με το αριστερό να έχει ανάποδα την κόρνα και τον διακόπτη των φλας…) και τις μανέτες συμπλέκτη και φρένου να είναι ρυθμιζόμενες.

Ο ήχος του κινητήρα είναι ξεχωριστός και έντονος (όχι δυνατός όμως) ενώ όταν οι στροφές περάσουν τις 7.000rpm θυμίζει τα παλιότερα VFR και το δυνατό κροτάλισμα πωρώνει τον αναβάτη.

Οι αναρτήσεις είναι ρυθμισμένες μαλακά γενικά, όμως σε σχέση με τα δεδομένα της on-off κατηγορίας προσφέρουν πολύ καλό control. Δυστυχώς αυτό δημιουργεί και το πιο περίεργο χαρακτηριστικό της μοτοσικλέτας, την ταλάντωση του τιμονιού, όταν υπάρχουν ανωμαλίες στο οδόστρωμα. Τα μακριά μπράτσα ταλαντώνονται κάτι που φτάνει στα χέρια του αναβάτη. Το φαινόμενο δεν είναι ενοχλητικό όταν κανείς το συνηθίσει, όμως αρχικά θα ξενίσει.

Το βάρος, είναι ένα ακόμη στοιχείο που χαρακτηρίζει το Honda Crossrunner. Στα 240kg (γεμάτο) δεν είναι ελαφριά μοτοσικλέτα, όμως το ότι το κέντρο βάρους βρίσκεται χαμηλά σώζει την κατάσταση και η αίσθηση είναι τελικά θετική, ακόμη και στην πόλη, που το μεγάλο κόψιμο του τιμονιού βοηθά, όπως και το σχετικά μικρό πλάτος της μοτοσικλέτας.

Το δυνατό σημείο του Honda Crossrunner πιστεύουμε ότι είναι οι διαδρομές με στροφές και καλή άσφαλτο. Δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι μιλάμε για ένα VFR 800F, το οποίο είναι μια εξαιρετικά ομοιογενής μοτοσικλέτα, ισορροπημένη και ταχύτατη. Προσέξτε όμως ότι πλέον κρίνεται με τα δεδομένα της on (από την on-off) κατηγορία, όπου πολλές μοτοσικλέτες είναι μαλακές με μεγάλες διαδρομές ανάρτησης και μεγάλους μπροστινούς τροχούς, στοιχεία που μεταφέρουν ασάφεια στον αναβάτη.

Το Honda Crossrunner στρίβει εξαιρετικά και εάν δεν είχε τα ιδιόμορφα Pirelli Scorpion, αλλά ελαστικά δρόμου, τότε θα ήταν ακόμη καλύτερο. Μάλιστα θα μπει μπροστά και από πολλές supersport μοτοσικλέτες, καθώς ο αναβάτης του οδηγά με μια πιο ξεκούραστη και άνετη θέση οδήγησης.

Αρωγός του αναβάτη, τα εξαιρετικά φρένα που έχει τοποθετήσει η Honda και αποδίδουν τα μέγιστα όταν το οδόστρωμα έχει περιορισμένη πρόσφυση.

Προσέξτε, Ελληνικός επαρχιακός δρόμος με κακή πρόσφυση και σκόνη και πετάγεται το αγροτικό ενώ κινούμαστε με 120km/h. Χωρίς πανικό μαγκώνουμε τα φρένα στο τέρμα και η μοτοσικλέτα σταματά εκπληκτικά γρήγορα χωρίς να προκαλέσει το παραμικρό άγχος στον αναβάτη (εδώ μπαίνει και το χειροκρότημα…).

Πολύ καλή είναι και η κατάσταση στον αυτοκινητόδρομο. Ταχύτητες μέχρι τα 180km/h διατηρούνται άνετα ακόμη και με συνεπιβάτη και αποσκευές, όμως η προστασία από τον αέρα δεν είναι και η καλύτερη. Μια έξτρα ζελατίνα φέρινγκ χρειάζεται σε όσους ταξιδεύουν συχνά.

Δοκιμάσαμε επίσης και τη θέση για τον συνεπιβάτη… Είναι ιδιαίτερα άνετη και πήρε άνετα το… ΟΚ του «ειδικού» για πολύωρη χρήση σε ταξίδι.

Μετρήσεις

Να λοιπόν που ποτέ δεν βαριέται κανείς δοκιμάζοντας μοτοσικλέτες… Ενώ λοιπόν αρχικά συζητούσαμε για διάφορα μοντέλα που μας έφερνε στο νου το Honda Crossrunner φαίνεται ότι οι άνθρωποι της Honda είχαν στο… γκαράζ τους τα μοντέλα αυτά όσο εξέλισσαν το νέο. Δεν εξηγείται διαφορετικά, αυτή η ταύτιση στις επιδόσεις!

Προσέξτε ότι το Honda Crossrunner σχεδόν το ίδιο γρήγορο στο 1/4mile με το χιλιάρι (αλλά τρικύλινδρο) Triumph Tiger 1050, ενώ είναι ταχύτερο και από το Varadero και από το TDM 900, που όμως είναι δικύλινδρα.

Με έκπληξή μας διαπιστώσαμε ότι το Honda Crossrunner έχει κόφτη τελικής. Εάν κανείς επιταχύνει μέχρι τον κόφτη την 4η σχέση θα δει τη μεγαλύτερη ένδειξη που είναι πραγματικά 210km/h. H 5η και η 6η σχέση, έχουν κόφτη που δεν αφήνει τη μοτοσικλέτα να επιταχύνει πάνω από τα πραγματικά 200km/h. Εάν ο κόφτης αυτός δεν υπήρχε τότε το Honda Crossrunner θα ήταν ακόμη πιο γρήγορο στις επιδόσεις, αν και στο χιλιόμετρο πετυχαίνει ήδη την καλύτερη επίδοση.

Εμπορική επιτυχία

Το Honda Crossrunner σχεδιάστηκε για να πουλήσει καλά. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργήθηκε για να κάνει νούμερα ανάλογα με εκείνα των Honda Transalp και Varadero. Έγινε μεγάλη προσπάθεια η τιμή του να μείνει χαμηλά, όμως κάτι τέτοιο τελικά δεν επιτεύχθηκε. Είναι δε περίεργο, διότι δεν δαπανήθηκαν χρήματα για την εξέλιξη των μηχανικών μερών, τα οποία προέρχονται αυτούσια από το VFR 800F που είναι αρκετά χρόνια στην αγορά και έχει κάνει αρκετά μεγάλη απόσβεση στο κόστος εξέλιξής του.

Πιστεύουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να συνδυαστούν στοιχεία από πολλές μοτοσικλέτες και να δημιουργηθεί μια ομοιογενής νέα. Φαίνεται όμως ότι το VFR 800F ήταν μια μοτοσικλέτα με προοπτικές που κανείς δεν είχε φανταστεί. Το Honda Crossrunner είναι μια καλή μοτοσικλέτα δρόμου, με άνετη θέση οδήγησης, ευχάριστη και ασφαλής, ικανή να ταξιδέψει για πολλά χιλιόμετρα χωρίς πρόβλημα. Θα μπει και στο χώμα σε φάση ανάγκης, όμως σύντομα θα μεταφέρει στον αναβάτη την δυσαρέσκειά της.

Δεν έχει κάτι το ξεχωριστό για το οποίο να πούμε ότι ενθουσιαστήκαμε, όμως είναι απροβλημάτιστη και φιλική εκπέμποντας έναν αέρα ποιότητας που λίγες μοτοσικλέτες έχουν σήμερα. Όμως πωλείται σχετικά ακριβά και έχει ισχυρό ανταγωνισμό, στοιχεία που δύσκολα θα της δώσουν, άμεσα τουλάχιστον, την αναμενόμενη αποδοχή.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας