Η δημιουργία του ανθρώπου από θεολογικής πλευράς

Η δημιουργία του ανθρώπου από θεολογικής πλευράς

Άρθρο του Ιωάννη Παυλίδη. (Σημαντική σημείωση. Τα γραφόμενα του παρόν κειμένου δεν εκφράζουν το Texnologia.Net. Απλά ο ιστότοπος μας δίνει το βήμα στον οποιοδήποτε πολίτη να εκφράσει ελεύθερα την άποψη του ως δημοκρατικό μέσο, δίχως λογοκρισία και παρεμβάσεις στο υλικό που δημοσιεύεται).

Σήμερα θα εξετάσουμε τον μύθο της γενέσεως που περιγράφεται στο Α κεφάλαιο της Παλαιάς Διαθήκης (Π. Δ. εν συντομία από εδώ και πέρα) από την οπτική ενός «θεού» – επιστήμονα, γενετιστή.

Η ανάλυση μας θα βασιστεί στο ακόλουθο αξίωμα:

Ο «θεός» είναι αλάνθαστος και παντογνώστης.

Όταν είχε τελειώσει την δημιουργία των φυτών και των ζώων, αποφάσισε να φτιάξει και τον άνθρωπο. Πήρε πηλό, δηλαδή προϋπάρχον υλικό, το DNA μας είναι σχεδόν όμοιο με των ζώων, και κάθισε και έφτιαξε τον ανθρώπινο γενετικό του κώδικα, ή καλύτερα τροποποίησε το ήδη υπάρχον ζωικό DNA για να φτιάξει το ανθρώπινο. Εμείς θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας στο τμήμα εκείνο του DNA που περιέχει κωδικοποιημένο τον πηγαίο ανθρώπινο χαρακτήρα και τις βασικές ανθρώπινες ιδιότητες. Ο κώδικας αυτός όχι μόνο είναι θεϊκός μα είναι και κατ’ εικόνα αυτού, «κατ’ εικόνα Θεού εποίησε αυτόν». Διόλου απίθανο ο «θεός» να πήρε μέρος και από το δικό του DNA για να φτιάξει τον Αδάμ, ο οποίος Αδάμ είναι ένας άνθρωπος όπως ο «θεός» τον ήθελε, ένα τέλειο δημιούργημά του.

Για να φτιάξει τη γυναίκα ο «θεός» πήρε μέρος από το σώμα του Αδάμ.

Δηλαδή η γυναίκα είναι κλώνος. Λογικό να υποθέσουμε ότι το τμήμα του DNA που κράτησε ο «θεός» ακέραιο για την φτιάξει, ήταν το τμήμα εκείνο που περιείχε τις βασικές ανθρώπινες ιδιότητες, διότι το υπόλοιπο το τροποποίησε με τέτοιο τρόπο ώστε να της δώσει διαφορετικό ανάστημα, χρώμα ματιών, χρώμα μαλλιών κ.λ.π.

Σαν τέλειος γενετιστής που ήταν γνώριζε ότι με την ανάμειξη των DNA κατά την γονιμοποίηση του ωαρίου αν ο κώδικας που περιείχε τις βασικές ανθρώπινες ιδιότητες ήταν έστω και κατά ένα ψηφίο διαφορετικός του άνδρα από της γυναίκας, με την πάροδο των χρόνων το ανθρώπινο είδος θα εκφυλιζότανε. Για να μην κάθεται λοιπόν να αντιγράφει ένα προς ένα τα στοιχεία του κώδικα, με τον κίνδυνο κάποιας παράβλεψης, πήρε τον έτοιμο.

Συνοψίζοντας έως εδώ διαπιστώνουμε ότι:

Όλοι οι άνθρωποι πάνω στη γη, άνδρες και γυναίκες, είμαστε ίδιοι και ίσοι, όσον αφορά τις πηγαίες ανθρώπινες ιδιότητές μας. Είμαστε όλοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ, παιδιά του «θεού», ανεξαρτήτως φυλής ή χρώματος του δέρματός μας διότι έχουμε όλοι, άνδρες και γυναίκες, στο DNA μας τον πηγαίο θεϊκό κώδικα αναλλοίωτο με την πάροδο των χρόνων.

Το πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως τελειώνει ως εξής:

«Και εποίησε ο θεός τον άνθρωπο κατ’ εικόνα αυτού, κατ’ εικόνα Θεού εποίησε αυτόν, αρσενικό και θηλυκό εποίησε αυτούς, και ευλόγησε αυτούς ο Θεός και τους είπε μεταξύ άλλων, ιδού σας έδωκα πάντα χόρτο που κάνει σπόρο,(…)και παν δένδρο το οποίο κάνει καρπούς δένδρου (..) και αυτά θα είναι εις εσάς προς τροφή. Και έγινε ούτω. Και είδε ο θεός πάντα όσα εποίησε και ιδού ήσαν καλά λίαν» Γένεση Α 27-31.

Αψεγάδιαστα όλα, χωρίς απαγορεύσεις, ειδικές εντολές, ούτε κανέναν Παράδεισο. (Συνεχίζεται).

Η δημιουργία του ανθρώπου από θεολογικής πλευράς (μέρος 2)

Βάση του αξιώματος, πάνω στο οποίο στηρίξαμε την ανάλυση μας, έχουμε δύο τέλεια ανθρώπινα πλάσματα, παιδιά και δημιουργήματα του «θεού», να δρουν πάνω στη Γη.

Τώρα θα ρωτήσω: Θα μπορούσαν αυτοί οι δύο να γίνουν κλέφτες κλέβοντας τα φρούτα του «θεού»; Η απάντηση είναι ΟΧΙ, εκτός και αν δεχτούμε ότι ο «θεός» μέσα στο DNA, τούς έβαλε την κλεψιά σαν ανθρώπινη ιδιότητα, πράγμα απαράδεχτο. Το παραμύθι ότι τούς παρέσυρε ο όφις δεν ισχύει, διότι ο τίμιος παραμένει τίμιος παρά τις αντιξοότητες που θα συναντήσει στη ζωή του.

Τότε το προπατορικό αμάρτημα; Θα ρωτήσει κάποιος.

Το προπατορικό αμάρτημα είναι το μεγαλύτερο ψέμα και η πιο βάρβαρη θεωρία κατά του ανθρωπίνου γένους. Το γιατί θα το εξηγήσουμε παρακάτω.

Δεν είναι δυνατόν να τροποποιηθεί ο κώδικας του DNA που περιέχει τις βασικές ανθρώπινες ιδιότητες με το μπλα-μπλα, ούτε με το φαγητό.

Ο όφις μπορεί να προσπάθησε μα απότυχε. Ο Ιουδαϊσμός και οι παραφυάδες του δέχονται ό,τι η βρώση των φρούτων έχει την ένια της επιτυχίας της επέμβασης, όμως ο όφις είναι «σοφότερος πάντων των ζώων»(Γεν γ1) και πουθενά δεν αναφέρει η Π.Δ. ότι είναι ίδια σοφός με τον «θεό».

Άρα ο όφις δεν θα μπορούσε να γνωρίζει που βρισκόταν το τμήμα του DNA που περιείχε τον πηγαίο κώδικα των ανθρώπινων χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων.

Αν η χριστιανική θρησκεία έχτιζε σ’ αυτό την πίστη της, θα ήταν η πιο όμορφη θρησκεία του κόσμου, διότι δεν θα διαιρούσε τους ανθρώπους σε πιστούς και μη πιστούς. Θα υποστήριζε τον άνθρωπο όπως είναι, και όχι όπως θα έπρεπε να είναι, με βάση μια ηθική από βγαίνει μέσα από κάποια Νεατερντάλια θεώρηση του ανθρώπινου είδους.

Όμως, τώρα μπαίνουμε στο «ψητό», γιατί δέχονται οι Εβραιο-Χαλδαϊκές θρησκείες, Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, και Ισλαμισμός ότι ο όφις τροποποίησε το γενετικό υλικό των πρωτανθρώπων Αδάμ και Εύας;

Η απάντηση είναι για μπορούν να κλέβουν με νόμιμο τρόπο.

Με βάση αυτή την ηθική οι Ισραηλίτες σφάξανε τους λαούς της Παλαιστίνης για να τους ληστέψουνε (συνεχίζουν ακόμη και σήμερα) με βοηθό και σύμμαχο, όχι τον «θεό», μα τον Γιαχβέ ένα βάρβαρο και αιμοσταγές υποκατάστατό του, και ο οποίος Γιαχβέ δεχότανε ακόμα και μερίδιο από τα κλεμμένα. (Αριθμοί Κεφ. Λα), και το κυριότερο από όλα διαιρούν τον κόσμο σε πιστούς και μη πιστούς, σε πρόβατα και ερίφια, στους υποψήφιους για Παράδεισο και Κόλαση, χωρίζοντας τους ανθρώπους σε αλληλο-μισούμενα και αλληλο-υποβλεπόμενα, υποσύνολα για να μπορούν να τους εκμεταλλεύονται.

Με την παραδοχή ότι ο όφις μας μετάλλαξε, παρουσιαστήκανε οι ψυχοσώστες μας, το παπαδαριό, μια μοντέρνα έκδοση των Χαλδαίων μάγων και θαυματοποιών, ζώντας εις βάρος των ανθρώπων και πουλώντας φρούδες ελπίδες, φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Υστερόγραφο. Ο σχολιασμός του πιο πάνω κειμένου είναι ευπρόσδεκτος όσο σκληρός και αν είναι. Κείμενα όμως αντιγραμμένα από το κατηχητικό που δεν θα έχουν καμία σχέση με το post θα τα σβήσω.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας