Η ομορφιά της αθωότητας…

Η ομορφιά της αθωότητας

Άρθρο της Πηνελόπης Χριστοφορίδου.

Χτες το βράδυ σκαλίζοντας κάποια πράγματα παλιά, βρήκα ένα τετράδιο δικό μου, από τότε που ήμουν 15-16 χρονών…

Ένα τετράδιο γεμάτο με ποιήματα και όλες τις ανησυχίες που μπορεί να κρύβει αυτή η ηλικία…

Ας ταξιδέψουμε μαζί εκεί πίσω, στην ομορφιά της αθωότητας…

«Η αγάπη είναι φως…αλλά όποιος αγαπάει είναι τυφλός!!»

«Παιδιά, μην φιλιέστε ποτέ στον κήπο, η αγάπη είναι τυφλή,οι γείτονες όμως..όχι!!»

«Με ρώτησε ο θεός στο όνειρο μου, γιατί τον αγαπάς αφού σε πλήγωσε;

Και Του απάντησα: Για την αγάπη Θεέ μου, εσύ δεν σταυρώθηκες;;»

«Αν κάποτε σε πληγώσει αυτός που αγάπησες, μην δειλιάσεις, γιατί ήρωας δεν είναι αυτός που μπορεί πάντα να βαδίζει με το κεφάλι ψηλά… αλλά αυτός που μπορεί και κρύβει τον πόνο του…πίσω από ένα χαμόγελο!!»

«Σου είχα ζητήσει ένα δώρο…να με αγαπάς.. ξέχασες όμως πως τα δώρα δεν τα παίρνουν πίσω…»

«Την αγάπη σου να την δίνεις παντού… τον εαυτό σου όμως μόνο εκεί που αξίζει..»

«Ψηλά στον γαλάζιο καθρέφτη ένα αστέρι κοιτάζω να πέφτει, μια ευχή μπορώ να ζητήσω, τι άλλο…γύρνα πίσω…»

«Ποτέ μην θυσιάζεις τα όνειρα σου στον βωμό της πραγματικότητας, απλά υποχρεούσαι να τα βάψεις πολύχρωμα και παράλληλα να τα ονομάσεις ελπίδες, πρωτίστως γιατί η αισιοδοξία είναι ο κινητήριος μοχλός για να προχωρήσεις στη ζωή σου και να παρακάμψεις οποιαδήποτε δυσκολία, ακόμη και αν φαντάζει ως ένα τεράστιο εμπόδιο».

Επιπλέον οφείλεις να αποφεύγεις τη μιζέρια και την μεμψιμοιρία, διότι είναι δύο κακά στοιχεία που μετατρέπουν τον άνθρωπο από ισχυρή προσωπικότητα σε ένα κακόμοιρο ανθρωπάκι που διαρκώς κλαίγεται για τα υποτιθέμενα δεινά που τον έχουν βρει, ενώ στην πραγματικότητα αυτά που τον ταλανίζουν, ενδεχομένως να είναι τόσο ασήμαντα που δεν αξίζει καν να τα επεξεργάζεται στο μυαλό του.

Επομένως, η ευτυχία είναι κάτι που έρχεται μόνο αν εμείς το θελήσουμε, όσο σκοτεινό και αν φαντάζει το αύριο, όπως και οι συνθήκες που βιώνουμε.

Προηγούμενο άρθροCall of Duty (Review)
Επόμενο άρθροΤο κράτος επιχειρηματίας (κρατικοκεντρικός καπιταλισμός)
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας