Keywords 2020 στην Google, μήπως σε μάθουν οι χρήστες

Keywords 2020 στην Google, μήπως σε μάθουν οι χρήστες

Έχουν περάσει περίπου τρία χρόνια από την τελευταία φορά που είχαμε δει τα keywords των χρηστών του Google (δηλαδή τις λέξεις – φράσεις κλειδιά και τα ερωτήματα που πληκτρολόγισαν κάποιοι χρήστες στη δημοφιλέστερη μηχανή αναζήτησης) τα οποία τους οδήγησαν στο Texnologia.Net. Έκτοτε, το texnologia όχι μόνο είναι περισσότερο δημοφιλές από τότε, όταν είχαν συνταχθεί τα προηγούμενα δύο άρθρα, το ψυγείο έκανε τα πρώτα του βήματα, αλλά και το περιεχόμενό του έχει γιγαντωθεί.

Αυτή τη στιγμή, το Texnologia περιέχει δεκάδες χιλιάδες εικόνες και εκατομμύρια λέξεις που αφορούν εξειδικευμένα ή μη θέματα: από μουσική τεχνολογία και επιστήμη μέχρι τέχνη και απύθμενη βλακεία — μη στα λέω, τα ξέρεις.

Η περί εαυτού εισαγωγή, κρίνεται απαραίτητη ώστε να δοθούν οι αναγκαίες εξηγήσεις: ξόδεψα σχεδόν μιάμιση εβδομάδα από τη ζωή μου, διαβάζοντας μισό εκατομμύριο keywords ολόκληρης της χρονιάς που μόλις πέρασε, ώστε να ετοιμάσω αυτό το άρθρο. Όπως είναι φυσικό, μέσα σε όλα αυτά υπήρχαν keywords χρηστών οι οποίοι έψαχναν να βρουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα και θέματα, τα οποία καλύπτονται από τα άρθρα μας, όμως… όμως υπήρχαν και τα keywords των “άλλων” χρηστών.

Πολύ γρήγορα, διαπίστωσα πως αυτό που ξεδιπλώνεται μπροστά μου σε μορφή αποριών, ράντομ λέξεων ή ασύνταχτων και ορθογραφικά δυσβάσταχτων προτάσεων δεν είναι παρά ένας καθρέφτης της σημερινής κοινωνίας. Ακόμα κι αν διακόσιοι χρήστες αναζήτησαν πληροφορίες για κάκτους ή για ξηρό πάγο ή έψαξαν να βρουν τα handmade stories, ή, ή, ή, δεν παύει 70 άτομα να πληκτρολόγισαν την λέξη “μουνί γυναίκας“.

Εδώ ήταν όλοι: εκείνοι που αναζητούν πληροφορίες σχετικά με βιβλία, με τραγούδια, με μουσική τεχνολογία, για αρχιτεκτονική και χειροποίητες κατασκευές (όσοι δηλαδή γνωρίζουν το πως δουλεύει αυτό το γαμημένο το εργαλείο που έχουν στα χέρια τους), εκείνοι που έχουν πραγματικά αναπάντεχες απορίες όπως αυτή που αναγράφεται στον τίτλο του άρθρου, αλλά και εκείνοι που νομίζουν πως το Google έχει τις απαντήσεις σχετικά με οποιαδήποτε ερώτηση τους κατέβει στο μυαλό (ναι, ακόμα και για το “τι κάνει το τζόβενο που είδα στο καράβι“) και που επαναπαύονται στην ιδέα του “ο,τιδήποτε γραφτεί από εμένα στο google είναι καθαρά εμπιστευτικό και δεν πρόκειται κανείς να το δει ποτέ“, αφήνοντας τον εαυτό τους ελεύθερο να… μεγαλουργήσει — όχι, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η έλλειψη ορθογραφίας, σύνταξης και παιδείας γενικότερα.

Όσο διάβαζα λέξεις και λέξεις και λέξεις και άλλες λέξεις, τόσο είχα την αίσθηση πως ήμουν μέσα σε έναν βόθρο λέξεων. Μπορεί που και που να έλαμπαν μπροστά μου όμορφες λέξεις και πανέξυπνοι συνδυασμοί τους, αλλά ούτε μία στιγμή δεν κατάφερα να ξεχάσω ότι βρίσκομαι βουτηγμένη στα σκατά.

Οι Έλληνες χρήστες του Google αδυνατούν να συντάξουν περιγραφικές προτάσεις ή να γράψουν 2-3 χαρακτηριστικές λέξεις στη σειρά, σχετικά με το θέμα το οποίο αναζητούν. Πιστεύουν πως γράφοντας τα συμπτώματά τους, το Google θα τους δώσει την Ιατρική διάγνωση που χρειάζονται — και κάποιοι χρειάζονται πολύ μια ιατρική διάγνωση! Ψάχνουν μανιωδώς για διάσημες, πανάκριβες τσάντες. Ψάχνουν “μουσική χωρίς λόγια” και “ξένα βιβλία“.

Ψάχνουν πως να σκοτώσουν, πως να φτιάξουν ή να πουλήσουν ναρκωτικά και εκρηκτικά. Ψάχνουν απαντήσεις σε θρησκευτικά θέματα όπως αν “οι άγιοι θέλουν ανταλλάγματα“. Ψάχνουν τα πάντα για το σεξ. Κι άλλο σεξ. Πολύ σεξ: αυνανισμοί, οργασμοί, θάλασσες από squirting, σεξ με ζώα και έντομα, με παππούδες, γιαγιάδες, μανάδες, μωρά, οικογενειακά σεξ, ιντερνάσιοναλ σεξ και κάθε είδους συνδυασμός, όπως και κάθε είδους τσόντα που μπορεί κανείς να φανταστεί. Και τούτοι οι χρήστες, σε αντίθεση με αυτό που θα περίμενες ή θα ήλπιζες, είναι πολλοί περισσότεροι απ΄ότι οι άλλοι.

Διαπίστωσα πως όλα τα κλισέ και τα στερεότυπα, τα οποία θα περίμενε κανείς εν έτει 2019 να μην είναι τόσο έντονα, ειδικά από άτομα που χρησιμοποιούν (ή προσπαθούν, έστω…) την τεχνολογία, έχουν εμποτίσει τους εγκεφάλους. Πως οι “καλοί τρόποι” , το “ήθος“, η “ευγένεια” και η “κανονικότητα” στην καθημερινή ζωή, είναι απλά οι μάσκες της σοβαροφάνειας και του καθωσπρεπισμού για να κρυφτεί η αμάθεια, η σαπίλα, οι “στραβες στροφές” που παίρνει ο νους — αλήθεια, εσύ που μισείς τους gay για παράδειγμα, που υπερασπίζεσαι τόσο το “νορμαλ” όπως εσύ το ορίζεις κάθε φορά, όταν το βράδυ, μόνος, μέσα στην ασφάλεια που σου δίνει η οθόνη του υπολογιστή σου ψάχνεις για “μπαμπάδες που γαμάνε μικρά μωρά” ή πληκτρολογείς “μου αρέσει να βάζω αντικείμενα στον κώλο μου“, νιώθεις ισσοροπημένος; Νιώθεις καλά με τον εαυτό σου;

Θα μου πείτε, τώρα τα κατάλαβες όλα αυτά; Όχι. Όχι, δεν τα κατάλαβα τώρα, αλλά τώρα, κρυφοκοιτάζοντας το τι βρίσκεται στον νου των ανθρώπων γύρω μου, οι εικασίες έγιναν σοκαριστικές και σκληρές πραγματικότητες. Γι’αυτό τον λόγο ακολουθεί ένα άρθρο το οποίο μπορεί να είναι εξωφρενικά ξεκαρδιστικό, αλλά είναι ογκώδες, βαρύ, τεράστιο παρ’ όλη την εξαιρετικά προσεκτική διαλογή των keywords, που σου χαρίζει ένα ατελείωτο scroll down, μπας και καταλάβεις από κάποιο σημείο και μετά ότι τελικά… δεν είναι αστείο.

Να σημειωθεί πως προσπάθησα να αποφύγω τις επαναλήψεις των keywords που έχουν ήδη αναφερθεί στα προηγούμενα άρθρα και πως δεν έχω επινοήσει, δεν έχω αλλάξει / προσθέσει/αφαιρέσει τίποτα. Όλα τα keywords είναι αυτούσια, όπως πληκτρολογήθηκαν από εσάς ….εμάς και καταγράφτηκαν από το Google.

Έτσι μοιάζει ο κόσμος στον οποίο ζούμε.