Σε μια απομονωμένη σπηλιά, συνολικά 28 αστροναύτες του κινεζικού σώματος προετοιμάστηκαν για πτήσεις προς τη Σελήνη και άλλες αποστολές.
Μέλη του κινεζικού σώματος αστροναυτών ολοκλήρωσαν μια εκπαίδευση διάρκειας σχεδόν ενός μήνα σε υπόγειες σπηλιές, μεταξύ άλλων ως προετοιμασία για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές προσελήνωσης.
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, η κυβέρνηση στο Πεκίνο θέλει να στείλει δύο Κινέζους στην επιφάνεια της Σελήνης, ενώ θα ακολουθήσουν και άλλες αποστολές—κυρίως μακράς διάρκειας παραμονές στη σχεδιαζόμενη κινεζική βάση στον Νότιο Πόλο της Σελήνης, τον Διεθνή Σεληνιακό Σταθμό Έρευνας ILRS (International Lunar Research Station).
Για αυτά τα σχέδια, οι 28 αστροναύτες εκπαιδεύτηκαν σε ορεινή περιοχή της πόλης Chongqing στα νοτιοδυτικά της χώρας. Χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες, οι οποίες εναλλάξ περνούσαν έξι ημέρες και πέντε νύχτες κάτω από τη γη, σε κρύες και υγρές συνθήκες.
Πως διεξήχθη η εκπαίδευση;
Η εντατική εκπαίδευση διεύρυνε το σύστημα εκπαίδευσης αστροναυτών της Κίνας και προσανατολίστηκε στενά στις πραγματικές απαιτήσεις αποστολών. Παράλληλα, δοκιμάστηκαν οι ικανότητες των αστροναυτών να διαχειρίζονται ακραία περιβάλλοντα.
Το πρόγραμμα οργανώθηκε από το κινεζικό κέντρο έρευνας και εκπαίδευσης αστροναυτών CARTC (China Astronaut Research and Training Center). Η εκπαίδευση περιλάμβανε:
- Παρακολούθηση περιβάλλοντος
- Χαρτογράφηση σπηλαίων
- Προσομοιωμένη επικοινωνία διαστήματος–εδάφους
- Ψυχολογική εκπαίδευση και εκπαίδευση συμπεριφοράς ομάδας
Τα επιστημονικά ερευνητικά έργα επικεντρώθηκαν σε τομείς όπως η αλληλεπίδραση ανθρώπου και ακραίου περιβάλλοντος. Οι εκπαιδευτές προσομοίωσαν επίσης απρόβλεπτες ιατρικές εκκενώσεις, ώστε να δοκιμάσουν την ανταπόκριση σε έκτακτα περιστατικά και τις συνεργατικές δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων των ομάδων.
Η εκπαιδεύτρια του CARTC Jiang Yuan δήλωσε στο κινεζικό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV ότι:
«Τα δεδομένα θα αποτελέσουν σημαντική βάση για τη δημιουργία συστημάτων ψυχολογικής υποστήριξης για αστροναύτες που στο μέλλον θα εκτελούν μακράς διάρκειας αποστολές στον διαστημικό σταθμό και επανδρωμένες προσεληνώσεις.»
Με βάση ευρωπαϊκό πρότυπο
Ήταν η πρώτη εκπαίδευση αυτού του τύπου για Κινέζους αστροναύτες και έμοιαζε με το πρόγραμμα της ευρωπαϊκής διαστημικής υπηρεσίας ESA, το CAVES (Cooperative Adventure for Valuing and Exercising human behavior and performance Skills, ανοίγει σε νέο παράθυρο).
Στο πρόγραμμα CAVES συμμετείχε το 2016 και ο Κινέζος αστροναύτης Ye Guangfu, ο οποίος υπηρέτησε στον κινεζικό διαστημικό σταθμό Tiangong κατά τις αποστολές Shenzhou-13 και Shenzhou-18. Ο Ye ήταν ένας από τους επικεφαλής του κινεζικού προγράμματος εκπαίδευσης σε σπήλαια.
«Σε αντίθεση με την εκπαίδευση σπηλαίων στην Ευρώπη, η δική μας ομάδα υποστήριξης παρενέβη όσο το δυνατόν λιγότερο μέσα στη σπηλιά», ανέφερε ο Ye. «Αυτή η προσέγγιση ανάγκασε τους αστροναύτες να βασιστούν στη δική τους κρίση, απελευθερώνοντας τόσο την πρωτοβουλία τους όσο και το πλήρες δυναμικό τους στην επίλυση προβλημάτων.»
Σύμφωνα με τον Ye, η σπηλιά ήταν σφραγισμένη και βρισκόταν σε σύνθετο έδαφος. Η μέση θερμοκρασία ήταν 8 °C και η υγρασία έφτανε το 99%. Η εκπαιδεύτρια Jiang Yuan χαρακτήρισε τη διανοητική αντοχή ως κρίσιμο χαρακτηριστικό που απαιτείται για τις διαστημικές πτήσεις.
Γιατί έχει σημασία η εκπαίδευση σε σπήλαια
Η εκπαίδευση σε σπήλαια θεωρείται από τους ειδικούς ένα από τα καλύτερα «ανάλογα» περιβάλλοντα για διαστημικές αποστολές, επειδή συνδυάζει σκοτάδι, περιορισμένους χώρους, αβεβαιότητα προσανατολισμού και πλήρη εξάρτηση από εξοπλισμό υποστήριξης ζωής.
Σε μια σεληνιακή βάση, παρόμοιες δυσκολίες εμφανίζονται σε υπόγειες στοές που θα χρησιμοποιηθούν για προστασία από ακτινοβολία και μικρομετεωρίτες.
Τα σπήλαια επιτρέπουν επίσης ρεαλιστική γεωλογική εργασία: οι αστροναύτες μαθαίνουν να τεκμηριώνουν δείγματα, να φωτογραφίζουν στρώματα και να τηρούν πρωτόκολλα «αλυσίδας φύλαξης», ώστε τα δεδομένα να είναι επιστημονικά αξιόπιστα.
Επιπλέον, οι δοκιμές επικοινωνίας με καθυστέρηση, η διαχείριση ενέργειας και η λήψη αποφάσεων υπό πίεση βοηθούν στην ανάπτυξη διαδικασιών για ρομποτικούς συνεργάτες, όπως αυτόνομα ρόβερ που θα προηγούνται της ομάδας.
Τέτοιες ασκήσεις μειώνουν τον κίνδυνο ανθρώπινων λαθών όταν οι αποστολές γίνουν πραγματικά μακράς διάρκειας.
Παράλληλα, η μακρόχρονη συμβίωση σε μικρές ομάδες αποκαλύπτει συγκρούσεις, κόπωση και ζητήματα ηγεσίας, επιτρέποντας στους ψυχολόγους να σχεδιάσουν καλύτερα προγράμματα υποστήριξης σε αποστολές μακριά από τον πλανήτη.
