Lens Blur: Δημιούργησε ρεαλιστικό βάθος πεδίου σε φωτογραφία

Lens Blur: Δημιούργησε ρεαλιστικό βάθος πεδίου σε φωτογραφία

Ουφ, τελείωσε η hardcore εβδομάδα. Το πάρτι ήταν μια αποτυχία και μισή, και κατηγορούμε τον φίλο μου τον Γιάννη γι’ αυτό. Όχι, σοβαρά τώρα — το πάρτι ήταν θαυμάσιο. Χάρηκα που γνώρισα ορισμένους από κοντά (αν και η αλήθεια είναι πως τα Photoshop geeks δεν είναι και τα μεγαλύτερα party animals). Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φάση όπου, συζητώντας με τον Φραγκίσκο που μόλις είχα γνωρίσει για το HDRi και κατά πόσο είναι θεμιτή η χρήση του παντού, σκάει μύτη η Γεωργία, ρωτάει τι συζητάμε και μόλις ακούει το θέμα δηλώνει: “α, τέλεια, χαίρομαι (!;), πάω για κοκτέιλ, τα λέμε” και απομακρύνεται τρέχοντας…

Περιττό να αναφέρω πως πέρα από τα γλέντια, για εμάς το μενού είχε και πολύ τρεχάλα. Πέρασα τις 2 μέρες μετά το πάρτι με κατακόκκινα μάτια, σκουντουφλώντας πάνω σε οτιδήποτε ήταν σταθερό και τρακάροντας οτιδήποτε κουνιόταν. Ό,τι ήταν φωτεινό δε, η οθόνη του υπολογιστή για παράδειγμα, ήταν και θολό. Αλλά η όλη φάση άξιζε: παίξαμε βόλεϊ και σκάσαμε τεράστια μπαλόνια, ήπιαμε τα ποτά μας που βγάζανε καπνούς, δροσιστήκαμε σκάβοντας στα βαρέλια για μπύρες, φάγαμε τις καυτερές μας πιπεριές με συνοδεία nachos, ακούσαμε τον DJ Alanis να τα δίνει όλα, ρίξαμε και μια μεγάλη αγκαλιά στο τέλος και πάμε γι’ άλλα!

Η όλη θολούρα μου έδωσε και πρωτότυπη ιδέα για το σημερινό άρθρο. Τι θα έλεγες για λίγο τεχνητό βάθος πεδίου; Τι είναι αυτό; θα μου πεις… Το βάθος πεδίου (DOF: depth of field) είναι η απόσταση ανάμεσα στο κοντινότερο και το μακρύτερο αντικείμενο που φαίνονται καθαρά εστιασμένα σε μια φωτογραφία. Ξαναδιάβασε το αυτό. Έχεις μια φωτογραφία. Κάπου μέσα της, υπάρχουν αντικείμενα που είναι “καλά εστιασμένα”, που έχουν γράψει καθαρά. Η απόσταση ανάμεσα στο αντικείμενο που βρίσκεται κοντινότερα στον φακό και το αντικείμενο που βρίσκεται μακρύτερα απ’ αυτόν είναι το βάθος πεδίου.

Τι καθορίζει το βάθος πεδίου;

Η απόσταση αυτή, το βάθος πεδίου δηλαδή, καθορίζεται από τέσσερις σημαντικούς παράγοντες:

από την απόσταση της κάμερας σου από το αντικείμενο/τα αντικείμενα που φωτογραφίζεις
από την εστιακή απόσταση του φακού σου (ένας τηλεφακός των 80mm θα δώσει πολύ μικρότερο βάθος πεδίου από έναν ευρυγώνιο των 35mm)
από το διάφραγμα που χρησιμοποιείς στον φακό σου (ένα “ανοιχτό” διάφραγμα, για παράδειγμα f/2.8 θα δώσει πολύ μικρότερο DOF απ’ ότι ένα κλειστό, π.χ. f/16)
από το μέγεθος του χώρου καταγραφής της εικόνας (στις αναλογικές μηχανές: μια φωτογραφική που χρησιμοποιεί φιλμ 35mm θα έχει μεγαλύτερο Β.Π. από μια που χρησιμοποιεί 6Χ6εκ., και στις ψηφιακές: μια ψηφιακή SLR πλήρους σένσορα [full frame] θα έχει μεγαλύτερο Β.Π. απ’ ότι μια με crop factor, και μια μικρή ψηφιακή χειρός ακόμη μικρότερο. Σκέψου πως όσο μικρότερος είναι ο χώρος πάνω στον οποίο θα αποτυπωθεί η εικόνα, τόσο μεγαλύτερο το βάθος πεδίου. Γι’ αυτό και τα κινητά τραβάνε φωτογραφίες με τα πάντα σχεδόν εστιασμένα)

Γιατί να αλλάξουμε το βάθος πεδίου σε μια φωτογραφία;

Η κυριότερη απάντηση είναι: επειδή μπορούμε. Γιατί όχι; Εφόσον μπορούμε και πειράζουμε τα χρώματα, αλλάζοντας το κόκκινο σε μπλε, γιατί να μην μπορούμε να πειράξουμε και το βάθος πεδίου; Μια πιο σοβαρή απάντηση θα ήταν: επειδή θέλουμε να επικεντρώσουμε την προσοχή του θεατή στο κυρίως θέμα και επειδή ήμασταν πολύ αφηρημένοι ή βλάκες και δεν βάλαμε το σωστό διάφραγμα στη μηχανή για το αποτέλεσμα που θέλαμε να πετύχουμε. Θολώνοντας το background, και κρατώντας το κυρίως θέμα εστιασμένο, καταφέρνουμε να μείνει το μάτι περισσότερο (ή ολοκληρωτικά) σε αυτό.

Για το σημερινό άρθρο θα παίξουμε με την φωτογραφία του/της mjio, “Evening in Stockholm“. Ναι, φίλε τζαμπατζή, μπορείς να την κατεβάσεις δωρεάν από το SXC.hu.

Η αρχική εικόνα που θα κάνουμε επεξεργασία

Επιλέγοντας το κυρίως θέμα

Έχουμε πολλούς τρόπους για να επιλέξουμε το κυρίως θέμα: ένας είναι το μασκάρισμα. Το masking δουλεύει σε περιπτώσεις που δεν έχουμε κάτι σαφέστατα ορισμένο (όπως ας πούμε ένα τοπίο). Δεν χρειάζεται πολύς κόπος, απλά δημιουργείς μια μαύρη μάσκα, γραπώνεις ένα μεγάλο πινέλο και βάφεις λευκό το σημείο που θέλεις να μείνει εστιασμένο. Το “μεγάλο” έχει να κάνει με το μέγεθος αρχείου σου: αν δουλεύεις με ένα αρχείο των 3.500 pixels, θα χρειαστεί να επιλέξεις μια πραγματικά γομάρω βούρτσα, ας πούμε στα 500 pixels μέγεθος. Αν δουλεύεις με ένα αρχείο 630 pixels για το web, μια βούρτσα στα 150 pixels θα κάνει μια χαρά δουλειά.

Ένας άλλος τρόπος, που θα σου δώσει πολύ μεγαλύτερο έλεγχο είναι το μασκάρισμα με paths ή με κάποιο Lasso tool. Τον δεύτερο, και συγκεκριμένα με το Magnetic Lasso θα χρησιμοποιήσουμε σήμερα. Είχα περιγράψει το πως μπορείς να κάνεις επιλογές με το Magnetic Lasso tool, οπότε δεν πιστεύω πως χρειάζεσαι επανάληψη. Σε περίπτωση που δεν το διάβασες / δεν το θυμάσαι, ρίξε μια ματιά και συνέχισε. Να πως μοιάζει το άγαλμα, αφότου το επιλέξουμε με το Magnetic Lasso:

Παρατήρησε τις ασπρόμαυρες γραμμούλες γύρω από το άγαλμα…

Μόλις τελειώσεις με την επιλογή σου, δημιούργησε ένα νέο layer με αυτήν: απλά φροντίζεις να έχεις επιλεγμένο το background layer και πατάς CTRL+J. Τώρα έχεις το άγαλμα μόνο του σε ένα νέο layer. Κατόπιν, οι επιλογές που έχεις για να “θολώσεις” το πίσω μέρος της εικόνας είναι πολλές. Οι κύριες δύο είναι το Gaussian Blur και το Lens Blur. Παρ’ όλο που το σημερινό άρθρο επικεντρώνεται στη χρήση του δεύτερου, και δικαίως καθώς το Lens Blur είναι σχεδιασμένο για ακριβώς τέτοιου τύπου effects, δεν υπάρχει λόγος να μην δούμε και το Gaussian στα γρήγορα.

Gaussian Blur

Παιδάκι του Carl Freidrich Gauss, ενός διάσημου Γερμανού μαθηματικού, το Gaussian Blur είναι το πιο πολυχρησιμοποιημένο -και χρήσιμο- effect για το blurring (“θόλωμα”) της εικόνας στο Photoshop. Για να το εφαρμόσεις, επέλεξε το background layer και δημιούργησε ένα αντίγραφο του (CTRL+J). Κατόπιν, δώσε την εντολή Filter > Blur > Gaussian Blur.

Το Gaussian Blur δεν έχει πολλές παραμέτρους προς ρύθμιση, μόνο μία, το Radius. Εδώ δίνεις σε pixels το “πόσο θολό” θέλεις να είναι το αποτέλεσμα. Όσο μεγαλύτερη είναι σε pixels η εικόνα που δουλεύεις, και όσο πιο θολή την θέλεις, τόσο περισσότερο πρέπει να αυξήσεις αυτόν τον αριθμό. Σημείωσε πως αυτού του είδους το “θόλωμα” δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με το θόλωμα που παράγει ο φωτογραφικός φακός. Δεν είναι άσχημο, απλά είναι διαφορετικό. Στη συγκεκριμένη εικόνα έδωσα μια τιμή των 3,7 pixels.

OK, το πετύχαμε… Να πως μοιάζει η εικόνα μετά το Gaussian Blur

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που παρατηρείς; Αυτά τα άσχημα halos γύρω από το άγαλμα, σα να έχει θολώσει κάποιος τις γραμμές του, σωστά; Γι’ αυτό ακριβώς και δημιουργήσαμε ένα αντίγραφο του background layer και εφαρμόσαμε σε αυτό το Gaussian Blur — επειδή το προβλέψαμε. Εγώ δηλαδή, εσύ απλά ακολουθείς. Δες τι παίζει: όσο καλό κι αν είναι το μασκάρισμα σου, σίγουρα έχεις αφήσει κάποια pixels πίσω. Έχεις επιλέξει κάποια pixels του αγάλματος, δηλαδή. Και έχοντας δημιουργήσει ένα layer-αντίγραφο του αρχικού, μπορείς να εξαφανίσεις τη θολούρα εύκολα και γρήγορα μετά. Πως;

Απλά κάνε μια νέα μάσκα στο αντίγραφο του background και βάψε επάνω της με ένα μαύρο soft πινέλο το περίγραμμα του αγάλματος. Δες πως μοιάζει η μάσκα μου:

Όπως βλέπεις, δεν χρειάζεται λεπτοδουλειά: μισό λεπτάκι γρήγορου “βαψίματος” είναι…

Και δες πως έχουν εξαφανιστεί τα halos αφότου εφάρμοσα τη μάσκα:

Άψογο αποτέλεσμα; Τώρα η προσοχή μας επικεντρώνεται στη σιλουέτα -και τα οπίσθια- του αγάλματος!

Lens Blur

Αν αντί να χρησιμοποιήσουμε Gaussian επιλέξουμε να χρησιμοποιήσουμε Lens Blur, το αποτέλεσμα θα είναι πολύ πιο ρεαλιστικό, αλλά και οι επιλογές που θα έχουμε να κάνουμε είναι περισσότερες. Ακολούθησε με τώρα: σβήσε το αντίγραφο του Background Layer. OK, επιστρέψαμε στην αρχική μας εικόνα, με το άγαλμα σε ένα δικό του layer, σωστά; Τέλεια. Ξαναδημιουργούμε ένα αντίγραφο του Background. Αυτή τη φορά δίνουμε την εντολή Filter > Blur > Lens Blur.

Εδώ απ’ ότι βλέπεις έχουμε περισσότερες επιλογές. Για σήμερα θα περιοριστούμε σε δύο, και κρατάμε τις υπόλοιπες για κάποιο επόμενο άρθρο, όπου θα περιγράψω παραπάνω το effect και το πως μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Αυτές είναι οι: Shape και Radius, το σχήμα της ίριδας του φακού και το ποσοστό θολώματος που επιθυμούμε, για να το θέσω χοντρικά. Στο Shape επιλέγουμε Pentagon (πενταγωνικές ακτίνες στον φακό — όσο μικρότερο, π.χ. Square, τόσο πιο σκληρά θα είναι τα σχήματα των αντικειμένων) και στο Radius 17.

Εφαρμόζουμε το φίλτρο και μασκάρουμε το περίγραμμα του αγάλματος. Βουαλά

Το τελικό μας αποτέλεσμα…

Πριν μου πεις πως δεν βλέπεις διαφορά ανάμεσα στα δύο, κοίτα πιο προσεκτικά και πρόσεχε τα λόγια σου!