Loadout (video game)

Άρθρο του Γιάννη Παπαδημητρίου.

Το Loadout είναι ένα ωμό, κάφρικο και παλαβό multiplayer shooter που μπορείτε να φτιάξετε τα όπλα σας όπως θέλετε – οι συνδυασμοί που μπορείτε να πετύχετε είναι εκατομμύρια. Free to play χωρίς να πρέπει να σκάσετε λεφτά για να γίνετε καλύτεροι, παρά μόνο για να αγοράσετε διακοσμητικά.

Υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή που μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα. Για παράδειγμα, να βρούμε μια καλή δουλειά με μεγάλες απολαβές. Ή να βρούμε το έτερον μας ήμισυ. Ή να σηκώσουμε το μεσαίο δάχτυλο στους αντιπάλους μας μετά από έναν σκληρό αγώνα και να το χώσουμε μέσα στη μύτη – καταλάβατε τι εννοώ.

Η πλειοψηφία των video games δεν επιτρέπει τις άσεμνες χειρονομίες εντός παιχνιδιών (για προφανείς λόγους), αναγκάζοντας τους παίκτες να καταφεύγουν σε κείμενα στο chat που θα έκαναν τον Πάπα να κοκκινίσει σαν παντζάρι και στο γνωστό και μη εξαιρετέο, teabagging (ευχαριστήστε το Halo γι αυτό), είτε είναι να χοροπηδάτε πάνω στους εχθρούς σας στο CS:GO, είτε είναι οι ανοησίες που γίνονται στο COD. Όμως, ένα παιχνίδι τολμά να τα καταρρίψει όλα αυτά με κοροϊδευτικούς χορούς, χειρονομίες και αρκετό gore. Καλωσήρθατε στο Loadout.

Το Loadout είναι ένα παράξενο και ανώριμο (μέχρι δακρύων) free-to-play ομαδικό shooter. Είναι third person, οπότε όσοι ελπίζατε σε κάτι πιο προσωπικό, συνεχίστε να διαβάζετε, θα καταλάβετε γιατί πρέπει να σπάσετε πλάκα με το παιχνίδι. Πριν παραπονεθείτε, υπάρχει λόγος που είναι η κάμερα εκεί που είναι: διακοσμητικά. Δεν είναι άδικο να θαυμάζουν οι αντίπαλοι και οι συμπαίκτες σας τον χαρακτήρα σας και εσείς να μην μπορείτε να τον δείτε καν;

Ειδικά όταν είναι μια υπέρβαρη γυναίκα με κορσέ, καπέλο και μπότες ή ένας μαύρος με στολή που αποτελείται από πολύ, πολύ στενά λουριά. Σας προειδοποίησα, αυτό το παιχνίδι δεν νοιάζεται για ηθικούς φραγμούς και τόσο, αλλά δεν το παρακάνει εντελώς. Οι αγώνες γίνονται σε μικρούς χάρτες με διάφορα modes και αρκετές ξεκαρδιστικές αλλαγές, όπως capture the flag με σφυριά, team deathmatch με φιάλες κτλ. Θα μπορούσα να συνεχίσω σε λεπτομέρειες, αλλά προτιμώ να σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας αν αποφασίσετε να το δοκιμάσετε.

Το να κάνετε τους εχθρούς σας κρέας για ψησταριά είναι ξεκαρδιστικότατο

Εδώ ξεκινούν και τα προβλήματα του Loadout: matchmaking. Σε αυτό το παιχνίδι, το matchmaking υστερεί σε μεγάλο βαθμό, παρά το γεγονός πως τα πολλά patches που έγιναν από τότε που κυκλοφόρησε έσωσαν λίγο την κατάσταση. Κάποιες φορές θα ζητήσετε να παίξετε 4 εναντίων 4, και θα καταλήξετε να τρέχετε τσιρίζοντας σαν κοριτσάκια όταν βρεθείτε σε ένα 1 εναντίον 1 παιχνίδι όπου ο αντίπαλός σας περιμένει πότε θα κάνετε spawn για να σας κυνηγήσει. Και αν αποφασίσατε να παίξετε με support όπλα, συμπάσχω και συμπαρίσταμαι, θα θεραπεύετε τους εχθρούς αντί να τους κάνετε ζημιά.

Επίσης, ετοιμαστείτε να τσιρίξετε ακόμα περισσότερο όταν πέσετε σε 4 εναντίον 1 παιχνίδια, καθώς το Loadout δεν δίνει δεκάρα για το αν οι ομάδες είναι ισορροπημένες. Για δες, οι 4 premade αντίπαλοι κάνουν twerking πάνω από αυτό που κάποτε ήταν ο χαρακτήρας μου. Και ξανά. Και ξανά. Που είναι το log-out;

Όταν το Loadout αποφασίσει να σας βάλει εκεί που ζητήσατε, θα το διασκεδάσετε με την καρδιά σας, σε μεγαλύτερο βαθμό αν παίζετε με φίλους. Αρχικά, θα περάσετε από το Armory, όπου θα κατασκευάσετε το όπλο σας. Όλα είναι στα χέρια σας για να φτιάξετε το πιο παλαβό όπλο που μπορείτε να φανταστείτε: μπορείτε να αλλάξετε την κάννη, την σκανδάλη, τις σφαίρες, το γεμιστήρα, τα πάντα. Δεν είναι όλα κατευθείαν διαθέσιμα βέβαια, θα ξοδέψετε πόρους για να πάρετε εξαρτήματα, αλλά τουλάχιστον δεν υπάρχουν pay-to-win καταστάσεις, οπότε είστε όλοι ίσοι.

Προσοχή όμως, αν κάνετε γκάφες το όπλο σας θα έχει προβλήματα. Για παράδειγμα, σαν παιδί κι εγώ κάποτε έφτιαξα ένα όπλο λέιζερ με φλεγόμενες σφαίρες. Το όπλο υπερθερμαινόταν υπερβολικά γρήγορα, κάνοντάς το άχρηστο, οπότε το έλυσα με την αγορά μιας ψυκτικής μονάδας και μιας πιο αργής σκανδάλης. Αν ανησυχείτε πως τα θαλασσώσατε, μπορείτε να δοκιμάσετε τα όπλα σας στο test range πριν κάνετε το οτιδήποτε.

Δεν θα βρείτε εύκολα τέτοιο βαθμό ελευθερίας στην κατασκευή όπλων

Δυστυχώς, το τείχος κατά του pay-to-win σταματάει στα εξαρτήματα. Αν θέλετε να αλλάξετε τον χαρακτήρα σας, θα χρειαστεί να τα σκάσετε λίγο. Μπορείτε να πάρετε πραγματάκια αν τα κερδίσετε τυχαία μετά από έναν αγώνα, αλλά αυτός είναι ο μοναδικός τσάμπα τρόπος αν θέλετε την άφρο περούκα τόσο όσο κι εγώ. Αλλά οι επιλογές σας είναι πολλές και η μια πιο ελκυστική από την άλλη.

Έχετε τα απλά, πούρα, περούκες, καπέλα, και πάμε στα πιο παράξενα, όπως τρίχες για το στήθος (όχι δεν κάνω πλάκα), σορτσάκια με μπύρες στις τιράντες, καλτσοδέτες και καλύμματα σιλικόνης (μην περιμένετε να σας πω τι είναι αν δεν ξέρετε). Έχετε και την επιλογή να κυκλοφορείτε χωρίς μποξεράκι. Και όχι, δεν σας την συστήνω, εκτός αν είστε τόσο πολύ κάφροι.

Παρά το φιάσκο σε αυτό τον τομέα, οι χάρτες τουλάχιστον είναι αρκετά καλά σχεδιασμένοι. Το Loadout είναι σε κάποιο sci-fi κόσμο, όπου η εξόρυξη μετάλλων είναι βασικός τομέας της καθημερινότητας. Η ατμόσφαιρα των επιπέδων είναι πολύ καλή, με άχρωμα, φουτουριστικά μηχανήματα να έρχονται σε αντίθεση με τα πολύχρωμα εξωγήινα τοπία.

Προς θεού, μην προσπαθήσετε να βρείτε συμβολισμούς σε στυλ «βιομηχανία εναντίον φύσης» ή «οι κακοί άνθρωποι καταστρέφουν πλανήτες» σε αυτό το παιχνίδι, θα υποβιβάσετε τον εαυτό σας. Οι χάρτες έχουν ανοικτές περιοχές, στενά περάσματα και υπερυψωμένα επίπεδα, διαμορφώνοντας το στυλ παιχνιδιού σας και κρατώντας μια ποικιλία στο πως χτίζουν τα όπλα τους οι παίκτες.

Αρκεί να ξέρετε πως θα παίξετε με το όπλο που θα φτιάξετε για να ξέρετε ποια σημεία του χάρτη θα είναι αγαπημένα σας. Για παράδειγμα, τα φλογοβόλα είναι πολύ καλά σε στενά περάσματα ενώ οι ρουκέτες είναι τρομερές σε ανοικτά πεδία με τους εχθρούς να ουρλιάζουν από παντού. Και μην ξεχάσετε πως μπορείτε να παίξετε όποιο mode θέλετε σε όποιο χάρτη θέλετε (εσένα κοιτάω League of Legends).

Που να τη δείτε να χορεύει twerk. Απόλαυση.

Σε τελική ανάλυση, το Loadout μου δίνει την αίσθηση πως θέλει να ανταγωνιστεί το Team Fortress 2 σε κάθε τομέα. Χάρη στα γραφικά, το σύστημα δημιουργίας όπλων, τον καλό σχεδιασμό στους χάρτες και την καλή (σε γενικές γραμμές) πολιτική free-to-play, τα πάει πολύ καλά. Θα σας χαρίσει γέλιο με το βάρβαρο, ωμό και εντελώς ανώριμο χιούμορ που έχει και τις προσβολές προς τους νεκρούς αντιπάλους, αλλά με υπερβολικό grinding, μέτριο προς κακό matchmaking και μικρό αριθμό χαρτών, γίνεται κουραστικό μετά από λίγο καιρό. Επίσης, ακούγεται πως οι δημιουργοί το εγκατέλειψαν, οπότε μην περιμένετε νέο περιεχόμενο σύντομα. Αν θέλετε να τινάξετε σε κομμάτια τους φίλους σας και να κάνετε moonwalk στα θλιβερά απομεινάρια τους, δοκιμάστε το, αξίζει.