Ο Θεός να ευλογεί την γενετική, το DNA, τον Μέντελ και τα μπιζέλια του και φυσικά τον κύριο Dick και την κυρία Donna Pfeiffer, τους γονείς της Michelle. Άλλωστε μπορεί η κοινή λογική λέει πως το να γεννηθείς ξανθός στην Καλιφόρνια είναι σαν να γεννηθείς κοντός στην Κίνα αλλά η πανέμορφη, ακόμα και στα 50 της, Michelle, δεν έχει πάψει να μας προκαλεί δέος. Γεννημένη στις 24 Απριλίου του 1958 στη Santa Ana, η Michelle Marie Pfeiffer δεν είχε την παραμικρή ιδέα του τι θα μπορούσε να κάνει με τα πανέμορφα χαρακτηριστικά της.
Οι δύο μικρότερες αδερφές της είχαν ένα σύντομο φλερτ με τον κόσμο του μόντελινγκ και της υποκριτικής αλλά επέλεξαν άλλες καριέρες τη στιγμή που η Michelle φιλοδοξούσε να γίνει ρεπόρτερ αλλά, μετά την φοίτησή της στο Golden West College, κατέληξε να δουλεύει ταμίας σε σούπερ μάρκετ. Απίστευτη σπατάλη ομορφιάς, με δεδομένη τη νίκη της σε τοπικά καλλιστεία ή απίθανη κίνηση marketing από πλευράς του manager (το super market με τους πιο πιστούς πελάτες ever;);
Με σκοπό να εμπλουτίσει το βιογραφικό της έστω και με τον τίτλο της Μiss California παίρνει μέρος και σε αυτά τα πιο απαιτητικά καλλιστεία αλλά δεν καταφέρνει να κερδίσει το στέμμα. Ίσως να είναι αυτός ο λόγος που η φιλόδοξη Michelle αποφασίζει να μην αφήσει τίποτα στην τύχη και να εμπιστευθεί την μελλοντική καριέρα της σε έναν επαγγελματία μάνατζερ, ξεκινώντας από τα βασικά: Με μια σειρά ανιαρών και με καθόλου έμπνευση τηλεοπτικών διαφημίσεων.
Οι πρώτοι της ρόλοι, σε τηλεοπτικές σειρές ή ταινίες (Delta House, Solitary Man) δεν είναι αξιοσημείωτοι (αν και το C.H.I.P.S. είναι cult σειρά!) ούτε σε διάρκεια ούτε σε ποιότητα αλλά το 1980, με το Hollywood Knights του Floyd Mutrux κάνει ένα δειλό βήμα προς ένα ρόλο που δεν μπορεί να θεωρηθεί cameo. Βέβαια στο φιλμ πρωταγωνιστεί ο Tony Danza, ο τέως Σταμάτης Γαρδέλης της Αμερικάνικης sit com, αλλά όπως και να έχει κάτι σημαίνει.
Σαφώς καλύτερη ήταν η εμφάνισή της στην ρομαντική κομεντί Falling in Love Again (1980) αλλά και στο Charlie Chan and the Curse of the Dragon Queen, κύκνειο άσμα της σειράς ταινιών με ήρωα τον κομφουκ-ίζοντα ντετέκτιβ. Είναι όμως με το Grease 2 (1982) που η Pfeiffer θα δει το όνομά της σε top billing στο καστ μιας ταινίας, ακόμα και μέτριας. Για να μην παρεξηγηθούμε, το Grease 2 δεν είναι κακή ταινία αλλά ήταν φύσει αδύνατον να ανταγωνιστεί την τεράστια επιτυχία του Grease, κυρίως γιατί ο Travolta ήταν πολύ ανώτερος σε χάρισμα από τον Maxwell Caulfield.
H Pfeiffer από την άλλη, με μια ζεστή ερμηνεία αποδεικνύει πως θα μπορούσε να είχε σταθεί επάξια και απέναντι στον Travolta και βλέπει τους κόπους της να επιβραβεύονται αφού προτείνεται για ένα από τα Young Artist Award της επόμενης χρονιάς. Όση δημοσιότητα δεν μπόρεσε να της δώσει ο χλιαρός Caulfield θα της την επιστρέψει με τόκους ο Al Pacino την επόμενη χρονιά, με το Scarface του De Palma. H Pfeiffer υποδύεται την Εlvira Hancock, σύντροφο του Frank Lopez, και παρά το αναπόφευκτο 80’s styling κλέβει την παράσταση από την έτερη θηλυκή παρουσία, Mary Elizabeth Mastrantonio.
Η καριέρα της Michelle έχει πλέον μια ασταμάτητη ανοδική πορεία, κάτι που επιβεβαιώνεται όχι μόνο με το Into The Night αλλά κυρίως με το Ladyhawke, μια από τις πιο ρομαντικά/συγκινητικά φιλμ που οι περισσότεροι (δεν) έχουν δει. Μπορεί να ήταν αποτυχία στο box office αλλά το φιλμ ανακαλύφθηκε και πάλι από το κοινό μετά το τέλος της κυκλοφορίας του και επιβεβαίωσε, για όσους είχαν αμφιβολία, πως η εκθαμβωτική Pfeiffer δεν είναι απλά μια διακοσμητική παρουσία στα σετ αλλά διαθέτει και ταλέντο.
Με το The Witches of Eastwick του 1987 η Pfeiffer έχει τη δυνατότητα να κάνει και μαθήματα υποκριτικής από τους καλύτερους, αφού οι Nicholson και Sarandon (αφήνουμε έξω την Cher) είχαν ήδη γράψει την προσωπική τους κινηματογραφική ιστορία. Μαθήματα που ίσως να μην της φανούν χρήσιμα στο Amazon Women on the Moon (1987) αλλά, με δεδομένο πως οι απαιτήσεις των σκηνοθετών όλο και μεγαλώνουν, θα τα βρει μπροστά της στα Tequila Sunrise, και κυρίως, Dangerous Liaisons και The fabulous Baker Boys.
Mπορεί το Liaisons ήταν απόλυτη ιδιοκτησία του John Malcovich αλλά με τους Baker BoysPfeiffer που δεν είναι πλέον κορίτσι αλλά μοιραία γυναίκα. Άλλωστε ποιος αμφιβάλλει πως μια τέτοια παρουσία μπορεί να διχάσει ακόμα και δύο αγαπημένα αδέρφια; Η Michelle γίνεται ένα εκρηκτικό μείγμα ταλέντου και Pin-up ναζιού, αφήνοντας την Jessica Rabbit να τρώει τη σκόνη της και επιδεικνύοντας για άλλη μια φορά τις σημαντικές ικανότητές της στο τραγούδι.
Με όλο το σεβασμό προς τη Madonna, για την οποία προοριζόταν ο ρόλος της Susie Diamond, οι «σέξι» ρόλοι της μας φτάνουν και μας περισσεύουν. Θρυμματίζοντας τα ταμπού περί ψυχρών Ρωσσίδων, πρωταγωνιστεί μαζί με τον Sean Connery στο The Russia House (1990) ενώ το 1991, με το Frankie and Johnny αλλάζει για μια ακόμα φορά το προφίλ της και γίνεται κορίτσι για σπίτι, κερδίζοντας και μια nomination για τα Golden Globe. Και το 1992;
Το 1992 μας στέλνει αδιάβαστους. Εντάξει, όμορφες γυναίκες που νιαουρίζουν χτυπώντας με μαστίγια ίσως είναι υλικό για φετιχιστές, αλλά όποιος μπόρεσε να αντισταθεί στην Michelle Pfeiffer ως Catwoman είναι άγιος. Ο ρόλος προοριζόταν για την Annette Bening, κάτι που συμφωνεί με την εκκεντρικότητα του Burton, αλλά όταν αυτή έμεινε έγκυος το, αρκετά σφιχτό cat-κοστούμι, έγινε ιδιοκτησία της Pfeiffer, εκτοξεύοντάς την στο τοπ κάθε λίστας με sexiest – οτιδήποτε.
Κρίμα που δεν θα την ξαναδούμε με την στολή της… Πέσαμε πάλι στην παγίδα της λατρείας της γυναίκας Pfeiffer και όχι της ηθοποιού, κάτι άδικό για την ίδια αφού την ίδια χρονιά δίνει ερμηνεία για Oscar στο Love Field , φτάνοντας δυστυχώς μόνο μέχρι την Nomination. H Michelle δεν ενοχλείται και, σίγουρη για το ταλέντο της, το 1993 συμμετέχει στο καστ του αριστουργηματικού The Age of Innocence, του Scorsese, παίρνοντας το μερίδιο που της αξίζει από τα εξαιρετικά σχόλια για της ερμηνείες των ηθοποιών.
Με την προσωπική της ζωή να αποτελεί προτεραιότητα, η Pfeiffer δεν παραδίνεται σε κρίσεις από αυτές που χαρακτηρίζουν τους αθεράπευτους workaholic του Hollywood. Το 1994 θα την δούμε μόνο στο Wolf, δίπλα στον…λυσσασμένο Jack Nicholson ενώ το 1995 θα πρωταγωνιστήσει στο Dangerous Minds κάνοντάς μας να αναλογιστούμε με μελαγχολία πως καμία από τις δικές μας καθηγήτριες δεν της έμοιαζε.
Αυτή η περίοδος σημαδεύει, για την ίδια, και μια επιστροφή στα ρομαντικά φιλμ, ένα trend που θα παράγει τα Up, Close & Personal, One Fine Day και The Story of Us, φιλμ που ομολογούμε πως δεν σημάδεψαν ανεξίτηλα την μνήμη μας, ενώ σαφώς καλύτερη μοίρα είχαν τα A midsummer Night`s Dream (1999) και, κυρίως, What Lies Beneath, φιλμ που έδωσε την ευκαιρία στην ίδια και τον Harrison Ford να πειραματιστούν με ένα είδος που μέχρι τότε δεν είχε βρει θέση στις καριέρες τους. Το I am Sam, από την άλλη, δεν ήταν κάτι το ξεχωριστό, παρά την ζορισμένη Nomination του Sean Penn και ο κλισεδιάρικος ρόλος της δικηγόρου Rita Williams φυλακίζει την Pfeiffer στην μετριότητα.
Παρά την φαινομενική αδράνειά της η Michelle δεν μοιάζει να έχει στις προθέσεις της την συνταξιοδότηση. Είναι πολύ νωρίς ακόμα για μια γυναίκα που θα μπορούσε να έχει κάνει πολλά στη ζωή της αλλά επέλεξε με πάθος τον κινηματογράφο. Ίσως τώρα να είναι η κατάλληλη στιγμή να το διασκεδάσει όπως κάνει, για παράδειγμα, με το «θηλυκό» I Could Never Be Your Woman της Amy Heckerling αλλά και το Hairspray, όπου έχει το ρόλο της Velma Von Tussle, μητέρα της σνομπ Amber. Και σε περίπτωση που οι χαζές κωμωδίες δεν είναι του γούστου σας μην απογοητεύεστε: Στο Stardust μπορεί να μην την δούμε εκτυφλωτική όπως συνήθως, αλλά το φιλμ του Vaughn και, κυρίως, το υλικό του Neil Gaiman εγγυώνται fantasy επιτυχία. Μην έχετε αμφιβολίες: Aυτή η γάτα γρατζουνάει ακόμα.
