Οι κάφροι των γηπέδων και οι «Παρτάκηδες» των Πανεπιστημίων

Ο επαναστατικός παρασιτισμός στην Ελλάδα χαίρει άκρας υγείας. Όσες προσπάθειες και εξαγγελίες κι αν γίνουν από τους εκάστοτε κυβερνώντες οι κάφροι των γηπέδων και οι «παρτάκηδες» των πανεπιστημίων θα είναι πάντοτε στο απυρόβλητο ή «θα πέφτουν στα μαλακά».

Ο κόσμος έχει πειστεί ότι το πρόβλημα του χουλιγκανισμού ξεκινάει από τους ηθικούς αυτουργούς. Από τους προέδρους των ομάδων που παράγουν βία. Η λύση, όμως, είναι η σύλληψη των φυσικών αυτουργών. Μόνο που αυτό δεν γίνεται και ούτε πρόκειται να γίνει στο μέλλον. Τα τελευταία επεισόδια στην Τούμπα, μετά στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, δε μας ξαφνιάζουν. Τα έχουμε συνηθίσει και θυμόμαστε τη φράση του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη: «Τι να κάνουμε, αυτή είναι η Ελλάδα».

Από την εποχή των δασκάλων μας της αθλητικής δημοσιογραφίας, Τάκη Χασήρ, Γιώργου Καστάνη, Φίλιππα Κούκουνου, Γιώργου Σερπεντζή, οι πένες μας (των Γιώργου Τουρώνη, Γιάννη Λογοθέτη, Δημήτρη Μπούζα, Γιώργου Πλατσούκα) έσταζαν αίμα στα ντέρμπι της Τούμπας και του Χαριλάου. Όπως τότε οι αιώνιοι αντίπαλοι της Θεσσαλονίκης ΠΑΟΚ και Αρης μάτωναν στις κερκίδες και στην Αθήνα ΠΑΟ, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Πανιώνιος, οι δηλώσεις έπαιρναν και έδιναν.

«Θα παταχθούν οι υπεύθυνοι… θα αποδοθεί δικαιοσύνη… οι ένοχοι θα τιμωρηθούν…». Πέρασαν σαράντα χρόνια από τη μεταπολίτευση κι άλλα είκοσι πριν απ’ αυτήν, κι ακόμη η Πολιτεία τάχα τους ψάχνει. Σιγά τα αυγά! Η μαφία του ποδοσφαίρου διαφεντεύει ανθρώπους, ακόμη και «υπεράνω υποψίας».

Η ιστορία αυτή έχει πολύ χρήμα, το οποίο πηγαίνει προς κάθε κατεύθυνση. Αυτά τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων των «αιώνιων αντιπάλων» της Αθήνας και του Πειραιά «θα παίζουν στην επικαιρότητα», έως όταν βγει μια άλλη επικαιρότητα.

Αχ, κύριε υπουργέ Αθλητισμού της πρόσφατης λαϊκής εντολής, θέλω να σας πιστέψω, αλλά τα ίδια άκουγα από τους φίλους Γιώργο Λιάνη, Γιώργο Βουλγαράκη, Γιάννη Ιωαννίδη, Γιάννη Αδριανό, Γιώργο Ορφανό. Ασ’ τα να πάνε, κύριε Κοντονή.

Στο άλλο μας θέμα, τους «παρτάκηδες» των πανεπιστημιακών σχολών: Η Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης διεκδικεί Οσκαρ καλύτερης καταστροφής εσωτερικού χώρου. Το Μετσόβιο κι αυτό διεκδικεί Οσκαρ αντιεξουσιαστικού χώρου. Το Δημοκρίτειο της Θράκης τα ίδια. Στην Πάτρα τα ίδια, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης χειρότερα. Εκεί χτίζουν τις πόρτες με τούβλα… και μετά; Ο κύριος πρύτανης κάνει δηλώσεις ότι «θα βρεθούν οι υπεύθυνοι και θα διωχθούν…». Αγαπητέ φίλε αναγνώστη που διαβάζεις τη στήλη, ο επαναστατικός παρασιτισμός είναι ζήτημα πολιτικής παιδείας.

Στην Ελλάδα, η επανάσταση, εκτός του ότι έγινε «Δίκαιο», είναι και δωρεάν. Οπως δωρεάν έκλειναν τους δρόμους, έτσι τώρα νομίζουν πως δωρεάν απέκτησαν την ιδιοκτησία των δρόμων, των γηπέδων και των πανεπιστημίων. Οι ασθένειες αυτές -οι δύο που προανέφερα- είναι βαθιά ριζωμένες στη νοοτροπία μας, μαζί με την απέχθεια που προξενεί η αντίληψη περί «αριστείας» στο μαρξιστικό νευρικό σύστημα του υπουργού Παιδείας, κ. Μπαλτά.

Αλλά μη στεναχωριέστε. Μόλις πάρουμε τη δόση μας από το ΔΝΤ, εκτός από τους τόκους στους δανειστές, θα πληρώσουμε και τα σπασμένα στα γήπεδα και στα πανεπιστήμια.

Ποιος λέει ότι δεν υπάρχουν λεφτά!