Αφού γέννησε αυγά σε μια έρημη παραλία της Ταϊλάνδης, μια πράσινη θαλάσσια χελώνα βούτηξε ξανά στα τιρκουάζ νερά της Θάλασσας Ανταμάν – ένα αναπάντεχο θέαμα για τους βιολόγους που λένε ότι η απουσία τουριστών ώθησε την επιστροφή του θαλάσσιου ζώου στις ακτές.
Η φωλιά της χελώνας εντοπίστηκε κατά τον προηγούμενο μήνα από επιστήμονες. Σε περίπου δύο μήνες, τα 100 αυγά θα εκκολαφθούν και όταν γεννηθούν τα μωρά θα κατευθυνθούν προς τη θάλασσα, με οδηγό το φως του φεγγαριού.
Πριν από την πανδημία, εκατομμύρια τουρίστες συνωστίζονταν στις περίφημες παραλίες με τη λευκή άμμο στη νότια Ταϊλάνδη, όπου μεταφέρονταν στα παραδεισένια νησιά με τουριστικά σκάφη, αποτρέποντας έτσι τα θαλάσσια πλάσματα από το να βγουν στην ξηρά.
Όμως, με σχεδόν 20 μήνες ταξιδιωτικών περιορισμών λόγω της οικονομικής κρίσης και του lockdown, πολλά διαφορετικά είδη θαλάσσιων χελωνών έχουν επιστρέψει για να φωλιάσουν γύρω από το Πουκέτ, έναν εξαιρετικά δημοφιλή παραλιακό προορισμό που θεωρείται από τους κορυφαίους παγκοσμίως, λόγω της εξαιρετικής του ομορφιάς.
Από τον Οκτώβριο του 2020 έως τον Φεβρουάριο του 2021, βρέθηκαν στο Πουκέτ 18 φωλιές θαλάσσιων χελωνών — οι οποίες μπορούν να φτάσουν τα 400 κιλά ως ενήλικες και είναι το μεγαλύτερο είδος θαλάσσιας χελώνας.
«Η φωλιά τους έχει βελτιωθεί τα τελευταία δύο χρόνια χάρη στην απουσία τουριστών, τον θόρυβο και τη φωτορύπανση», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Kongkiat Kittiwatanawong, διευθυντής του Θαλάσσιου Βιολογικού Κέντρου του Πουκέτ.
«Δεν είχαμε ξαναδεί τέτοιο αριθμό θαλάσσιων χελωνών εδώ και 20 χρόνια».
Αν και οι πιθανότητες επιβίωσης είναι πολύ χαμηλές -περίπου ένα αυγό που εκκολάπτεται στα 1.000 αναμένεται να βγάλει κάποιο μωρό – ο Κονγκκιάτ είπε ότι το σωστό χτίσιμο της φωλιάς είναι ένα θετικό σημάδι για τις προσπάθειες διατήρησης των απειλούμενων ειδών.
Εντοπίστηκε επίσης μια φωλιά θαλάσσιας χελώνας του είδους olive ridley — για πρώτη φορά μετά από δύο δεκαετίες, ένα πραγματικά σημαντικό γεγονός που ενδεχομένως να σηματοδοτήσει θετικές εξελίξεις για τον πολλαπλασιασμό του.
Άλλα είδη που ζουν στα ζεστά νερά γύρω από την Ταϊλάνδη περιλαμβάνουν την δερματοχελώνα (leatherback), τη γερακίνα (hawksbill), τις πράσινες και τις χελώνες καρέτα καρέτα.
Όμως οι τουρίστες επιστρέφουν ξανά στις ακτές
Όμως, καθώς η Ταϊλάνδη αρχίζει να ανοίγει ξανά τις πόρτες της στους πλήρως εμβολιασμένους διεθνείς τουρίστες, οι επιστήμονες έχουν μετριάσει την αισιοδοξία τους, διότι εκτιμούν πως μπορεί επανέλθει η προηγούμενη απελπιστική κατάσταση εις βάρος αυτών των πλασμάτων.
«Επί της ουσίας το lockdown προσέφερε στις θαλάσσιες χελώνες ένα ευχαριστώ διάλειμμα σε αυτά τα θαλάσσια όντα», είπε ο Thon Thamrongnawasawat από το Πανεπιστήμιο Kasetsart της Μπανγκόκ.
“Ωστόσο πρέπει να επισημανθεί Πως ζουν αρκετά χρόνια και είναι ένα άκρως μεταναστευτικό είδος. Χωρίς αποτελεσματικές πολιτικές για την προστασία τους, δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά μακροπρόθεσμα οφέλη για την ανάκαμψη του πληθυσμού του.”
Στην Ταϊλάνδη – όπως και σε πολλές άλλες χώρες – το μέλλον αυτού του θαλάσσιου ζώου απειλείται από την υπερθέρμανση του πλανήτη, η οποία βλάπτει τους κοραλλιογενείς υφάλους και αυξάνει τη θερμοκρασία των νερών.
Οι θερμότερες συνθήκες θα μπορούσαν με τη σειρά τους να διαταράξουν τους πληθυσμούς των χελωνών: Μελέτες έχουν δείξει ότι η θερμότερη άμμος όπου φωλιάζουν οδηγεί στην επιβίωση περισσότερων θηλυκών νεογνών σε σχέση με τα αρσενικά.
Η ρύπανση είναι επίσης ένα ακόμη πρόβλημα
Προς το παρόν, τα πλαστικά και τα πεταμένα άχρηστα δίχτυα παραμένουν η κύρια αιτία ασθενειών και θανάτου τους.
«Στο 56 τοις εκατό των περιπτώσεων, οι χελώνες που μας φέρνουν διάφοροι ακτιβιστές και πολίτες στα κτηνιατρεία έχουν καταπιεί θαλάσσια απόβλητα ή έχουν παγιδευτεί σε αυτά», είπε ο Δρ Patcharaporn Kaewong από το Θαλάσσιο Βιολογικό Κέντρο του Πουκέτ.
Αυτή τη στιγμή, εκεί νοσηλεύονται 58 χελώνες. Μερικές χρειάζονται επεμβάσεις, ακρωτηριασμό προτού απελευθερωθούν πίσω στη φύση.
Παρακολούθηση των χελωνών
Αυτή τη στιγμή, οι επιστήμονες και οι τοπικές αρχές βρίσκονται σε επιφυλακή για την περίοδο φωλεοποίησης, η οποία διαρκεί μέχρι τον Φεβρουάριο.
Αφού μια θηλυκή χελώνα στρώσει μια φωλιά, οι αρχές θα ενεργήσουν γρήγορα – είτε τη μεταφέρουν σε ασφαλές μέρος εάν είναι πολύ κοντά στο νερό, είτε την περιβάλλουν με φράκτες από μπαμπού και κάμερες ασφαλείας ώστε να παρακολουθούνται στενά 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
«Μετά την εκκόλαψη, φροντίζουμε τις αδύναμες χελώνες μέχρι να γίνουν αρκετά δυνατές για να μεταφερθούν στη θάλασσα», είπε ο Patcharaporn.
Πρόσθεσε ότι η εκπαίδευση των πολιτών σχετικά με τη διατήρηση τους σε ασφαλή πλαίσια είναι επίσης σημαντική, προφανώς γιατί οι άνθρωποι θεωρούνται από τις κυριότερες αιτίες εξαφάνισης τους, ανεξάρτητα εάν δεν το κάνουν σκόπιμα.
Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, η κατανάλωση αυγών χελώνας ήταν ένα κοινό έθιμο στην Ταϊλάνδη, αλλά η συλλογή τους απαγορεύτηκε από την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης το 1982.
Η παράνομη κατοχή ή πώληση αυγών δερμάτινης χελώνας τιμωρείται πλέον με φυλάκιση τριών έως 15 ετών και επισύρει πρόστιμα έως και 50.000 δολάρια, ένα δυσβάσταχτο χρηματικό ποσό, ακόμη και για τους οικονομικά ευκατάστατος πολίτες αυτής της χώρας.
Ορισμένες ΜΚΟ προστασίας της θάλασσας χελώνας ανταμείβουν επίσης οικονομικά τους ντόπιους που εντοπίζουν και αναφέρουν μια φωλιά, ενώ η τεχνολογία – όπως το μικροτσίπ μιας χελώνας – παίζει επίσης ρόλο στη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση τους.
«Χάρη στη δορυφορική παρακολούθηση, έχουμε παρατηρήσει ότι μπορούν να μεταναστεύσουν ακόμη πιο μακριά από ό,τι πιστεύαμε μέχρι πρότινος», είπε ο Kongkiat, προσθέτοντας ότι κάποιες έχουν φτάσει μέχρι την Αυστραλία μία τεράστια απόσταση που απαιτεί αρκετό χρόνο και κόπο για να διανυθεί.
Τυπικά μόνο οι ακτιβιστές ενδιαφέρονται για τις θαλάσσιες χελώνες
Όπως είθισται να συμβαίνει άλλωστε στα περισσότερα μέρη και κράτη της υφηλίου που διαβιούν διάφορα σπάνια είδη ζώων που είναι προς εξαφάνιση, σε πρακτικό επίπεδο οι μόνοι που ενδιαφέρονται και προστατεύουν ενεργά αυτά τα όντα είναι οι ακτιβιστές, προφανώς γιατί οι πολίτες έχουν άλλα σοβαρότερα θέματα για να ασχοληθούν και δεν δίνουν σημασία, όχι μόνο στα ζώα, αλλά και στο περιβάλλον, κάτι που σημαίνει πως εάν δεν ευαισθητοποιηθεί ο απλός λαός και συνεχίσει να μένει αμέτοχος τα πράγματα θα δυσχεραίνουν, με ότι μπορεί να συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
Επιπρόσθετα, από τη μεριά μου οφείλω να πλέξω το εγκώμιο για μία μεγάλη μερίδα ακτιβιστών που δραστηριοποιείται αφιλοκερδώς, για να πράξει αυτό που δεν θεωρείται αυτονόητο για την πλειονότητα του κόσμου. Μάλιστα πολλοί ακτιβιστές τις τελευταίες δεκαετίες έχουν καταλήξει, ακόμη και στην φυλακή στην προσπάθεια τους να προασπιστούν, τόσο τα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο και τα απροστάτευτα ζώα. Συνεπώς τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο και πρέπει ο ακτιβισμός να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλη την κοινωνία.
