Οι παρουσιάσεις των scooter συνήθως έχουν αρκετά ομαλή εξέλιξη, αλλά το νέο τρίκυκλο της Yamaha μας εμπνέει μια μάλλον περίεργη συμπεριφορά. Πριν από 20 λεπτά οδηγούσα στο κέντρο του Αμστερνταμ, ακολουθώντας το παράδειγμα ενός Ιταλού αναβάτη να καβαλάω τον ένα τροχό πάνω στο κράσπεδο του πεζοδρομίου ή στην κεντρική νησίδα. Τώρα είμαστε σε ένα δρόμο στην εξοχή και λούζομαι στη σκόνη επειδή κάνω πάλι ό,τι κάνει: πατάω με τον ένα τροχό στα χώματα έξω από το δρόμο.
Δεν πηγαίνουμε και πολύ γρήγορα, αλλά αν καβαλούσαμε κανονικά scooter θα είχαμε σωριαστεί και οι δυο μας κάπου ως τώρα. Αυτό που κάνουμε είναι να περνάμε πολύ διασκεδαστικά ενώ ταυτόχρονα προσπαθούμε να «πιάσουμε» την αίσθηση του πιο εντυπωσιακού και ίσως του πιο σημαντικού οχήματος που παρουσιάστηκε φέτος.
Το Yamaha Tricity έχει προφανείς ομοιότητες με το Piaggio MP3 και το Peugeot Metropolis, αλλά αντιπροσωπεύει μια νέα κατεύθυνση για τη Yamaha. Είναι το πρώτο μοντέλο σε μια οικογένεια που η εταιρία ονομάζει New Mobility. Αυτό θα μπορούσε να είναι το ίδιο σημαντικό όπως και οι σειρές Sport Heritage και MT και θα καλύπτει όχι μόνο τα μεγαλύτερου κυβισμού τρίκυκλα, αλλά ίσως και ηλεκτρικά μοντέλα και τετράτροχο, πάνω στις γραμμές του πρωτότυπου Tesseract που παρουσιάστηκε στο Tokyo Motor Show το 2007.
Μια κοντινή ματιά
Ο στόχος της κατηγορίας New Mobility είναι να καλύψει τις ανάγκες των λεγόμενων commuters και των αναβατών όλων τη ηλικιών, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα της σταθερότητας του τρίτου τροχού ως κύριο πλεονέκτημα. Το Yamaha Tricity ακολουθεί το παράδειγμα του Piaggio MP3 στη χρήση του αρθρωτού παραλληλόγραμμου με δύο οριζόντιους βραχίονες ώστε να επιτρέπουν στους εμπρός τροχούς να παραμένουν στην ίδια ευθεία μεταξύ τους, αλλά το σχέδιό του είναι αρκετά διαφορετικό ώστε να αποφύγει τα πατενταρισμένα συστήματα της Piaggio.
Το σύστημα της Yamaha διαφέρει και στο ότι είναι στενότερο – οι τροχοί απέχουν μεταξύ τους μόλις 385mm, σε σύγκριση με τα 465mm των Piaggio MP3 LT- και χρησιμοποιεί τηλεσκοπικά αντί για σύστημα με οδηγούντα βραχίονα. Ο κάθε τροχός εμπρός έχει δύο τηλεσκοπικά καλάμια με διάμετρο 33mm, το ένα πίσω από το άλλο. Το ένα καλάμι σε κάθε πλευρά αποτελεί την κανονική ανάρτηση με ελατήριο και αποσβέσεις. Το άλλο είναι κούφιο, αλλά είναι ουσιαστική η παρουσία του για να αποφεύγονται στρεβλώσεις.
- To μπροστινό σύστημα του Yamaha Tricity έχει την αρχιτεκτονική του αρθρωτού παραλληλογράμμου, αλλά με διπλά τηλεσκοπικά καλάμια σε κάθε τροχό.
Ο Kazuhisa Takano, επιικεφαλής εξέλιξης του Yamaha Tricity, προέρχεται από το αγωνιστικό τμήμα της Yamaha όπου βοήθησε στην εξέλιξη μοτοσικλετών όπως τo εργοστασιακό YZF-M1 του Valentino Rossi. Ο αναβάτης που είχε στο μυαλό του όμως όταν σχεδίαζε το Tricity δεν ήταν ο Rossi αλλά η γυναίκα του: «Έχει λίγη εμπειρία με μοτοσικλέτες και scooter κι έτσι μπορούσε να μου πει τι την δυσκόλευε στην οδήγηση» είπε. Το παρελθόν του Takano στους αγώνες επηρέασε αποφάσεις όπως η κατανομή του βάρους 50:50 εμπρός: πίσω και η τοποθέτηση του ρεζερβουάρ στο κέντρο βάρους του scooter.
Ένας από τους βασικούς στόχους της ομάδας ήταν το χαμηλό βάρος: στα μόλις 152kgτο Yamaha Tricity είναι 17 κιλά ελαφρύτερο από το Yamaha X-Max 125 παρά το ότι έχει έναν τροχό παραπάνω. Είναι κόμπακτ, με κοντό μεταξόνιο 1310 χιλιοστά, και χαμηλό ύψος σέλας στα 780mm, αλλά προσφέρει αρκετούς χώρους ώστε να μην αισθάνομαι άβολα. Εχει μια μικρή ζελατίνα, αρκετά μεγάλη προστασία για τα πόδια, αρκετό χώρο για τα γόνατα, αν κα είμαι 1,93μ. Δεν υπάρχει σύστημα που να κλειδώνει το μπροστινό (tilt lock) όπως στο Piaggio, αλλά επειδή το βάρος του Yamaha Tricity είναι μικρό, ήταν εύκολοι οι χειρισμοί σε στάση.
Yamaha Tricity – on board
Το Yamaha Tricity έδινε κανονική αίσθηση και όταν άνοιξα το γκάζι κι έφυγα από το ξενοδοχείο της παρουσίασης στο κέντρο του Αμστερνταμ. Το τιμόνι του έδινε βαρύτερη αίσθηση από ενός κανονικού scooter, αλλά μόνο λίγο. Πάντα μου φαινόταν ότι το Piaggio MP3 ήταν πολύ εύκολο στην οδήγηση, αλλά και το Yamaha Tricity απαιτούσε ακόμη λιγότερη προσπάθεια και είχε ουδέτερη απόκριση όταν έσπρωχνα το τιμόνι για να αλλάξω κατεύθυνση.
Ο κινητήρας του Yamaha Tricity συνέβαλε και αυτός στον φιλικό χαρακτήρα, αν και δεν μπορείς να τον πεις συναρπαστικό. Είναι ένας ολοκαίνουργιος, υγρόψυκτος κινητήρας με μονό επικεφαλής εκκεντροφόρο, λιγότερο ισχυρός αλλά και φτηνότερος από εκείνον του Yamaha YZF-R 125 ή του Yamaha X-Max 125. Εχει δύο αντί για τέσσερις βαλβίδες και η μέγιστη ισχύς του είναι στους 11hp στις 9.000rpm αντί για 15hp.
Είναι ένας αρκετά ομαλής λειτουργίας κινητήρας με ωραίο ψεκασμό και αντίστοιχα αποτελεσματικό σύστημα μετάδοσης CVT. Το Yamaha Tricity είναι σχεδιασμένο κυρίως για αστική χρήση και τα κατάφερνε πολύ καλά στο Άμστερνταμ, καθώς είχε αρκετή ροπή ώστε στα φανάρια να ξεκινά πιο γρήγορα από τα αυτοκίνητα, αλλά και να την παλεύει με τις ορδές των ποδηλάτων με κινούνται πολύ επιθετικά.
Το Yamaha Tricity τα κατάφερε καλά και έξω από την πόλη, διατηρώντας την ομαλή του λειτουργία και φτάνοντας σε μια μακριά ευθεία τελική ταχύτητα 110km/h στο μεγάλο και ευανάγνωστο ψηφιακό ταχύμετρο. Όμως η μέτρια ισχύς του κινητήρα σήμαινε ότι του πήρε αρκετή ώρα μέχρι να δει τα 100km/h και μάλιστα χωρία να φυσά άνεμος. Αν πρέπει να μετακινείται κανείς ως commuter με όλες τις καιρικές συνθήκες δεν θα είναι ωραίο να είναι τέρμα γκάζι στον κόντρα άνεμο και να τον προσπερνούν αυτοκίνητα και φορτηγά.
Στις στροφές
Τουλάχιστον η σταθερότητα του Yamaha Tricity σήμαινε ότι θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στις ριπές πλαγίων ανέμων και η συμπεριφορά του στις στροφές κοντά στην ακτογραμμή στα ανατολικά του Αμστερνταμ ήταν πολύ εντυπωσιακή. Για να αλλάξω κατεύθυνση έπρεπε να πιέσω το τιμόνι λίγο περισσότερο από όσο ένα κανονικό scooter παρόμοιοι βάρους, αλλά η συμπεριφορά του ήταν ουδέτερη και η αλλαγή της γραμμής εύκολη.
Το πλεονέκτημα του τρίτροχου ήταν ότι παρέμεινε αδιάφορο στις ανωμαλίες του δρόμου και μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα σε κανονικά scooter κυρίως αυτά με τροχούς μικρότερους των 14in που έχει το Yamaha Tricity εμπρός.
Όταν μπήκα σε μια στροφή κι έπεσα σε ένα κομμάτι από γλιστερή σπασμένη άσφαλτο, το τρίτροχο απλά έστριψε χωρίς να κάνει κανένα κούνημα, προσφέροντας περισσότερη πρόσφυση και εμπιστοσύνη από ένα κλασικό scooter σε παρόμοιες συνθήκες.
- Το πλεονέκτημα του τρίτου τροχού είναι αδιαμφισβήτητο. Το Yamaha Tricity δεν γλιστράει πουθενά – ούτε στο καλντερίμι!
Εκεί που γλιστράει
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Yamaha Tricity θα είναι μάλλον σε γλιστερούς λόγω βροχής δρόμους ή σε άλλους κινδύνους όπως τα καπάκια των φρεατίων ή τα πεσμένα φύλλα, εκεί δηλαδή όπου η πρόσφυση του εμπρός μέρους του Piaggio MP3 είναι σε τελείως διαφορετικό επίπεδο σε σχέση με ένα συμβατικό scooter.
Πάντως ο καιρός της Ολλανδίας ήταν ασυνήθιστα ξηρός κι έτσι δεν μπορέσαμε να το επιβεβαιώσουμε, αλλά το Yamaha Tricity έστριβε στα καλντερίμια του Άμστερνταμ αρκετά καλά, ώστε να συνιστά ότι θα είναι εξαιρετικά σταθερό στο βρεγμένο, αν και τα ελαστικά Maxxis εμπρός είναι στενά (90άρια) και πιο κοντά το ένα στο άλλο σε σχέση με το Piaggio.
Τα εντυπωσιακά φρένα
Η δύναμη των φρένων ήταν άριστη, κι αυτό δεν προκαλεί έκπληξη επειδή το βάρος του Yamaha Tricity είναι χαμηλό του κι έχει από ένα δίσκο 220mm σε κάθε τροχό. Πιέζοντας την αριστερή μανέτα ενεργοποιούνται όλοι οι δίσκοι εμπρός πίσω και το φρενάρισμα αυτό αρκεί για να είναι παρόμοιο με πολλών άλλων scooter.
Πατώντας τη δεξιά μανέτα, προστίθεται ακόμη περισσότερη ισχύς στο φρένο εμπρός, χωρίς να φέρνει σε δύσκολη θέση την πρόσφυση των εμπρός τροχών. Καταλαβαίνεις ένα ελαφρύ παλμό στη δεξιά μανέτα όταν χρησιμοποιείς και τις δύο μανέτες, αν και δεν υπάρχει ABS που θα ήταν χρήσιμο στο βρεγμένο, αλλά αυτό δεν αποτελεί έλλειψη.
Αναρτήσεις
Εντυπωσιάστηκα επίσης από την ικανότητα της νέας εμπρός ανάρτησης να αποκρίνεται ομαλά ακόμη και σε αρκετά μεγάλα εμπόδια, καθώς το παραλληλόγραμμο σύστημα επέτρεπε πολύ περισσότερη κίνηση στον ένα εμπρός τροχό από όση συνιστά η διαδρομή των 90mm. Γι’ αυτό οδηγούσα με τον ένα τροχό στο κράσπεδο ή στο χώμα: το Yamaha Tricity έμεινε αξιοσημείωτα συγκροτημένο σε καταστάσεις που θα έβαζαν σε σοβαρή δοκιμασία το μπροστινού του οποιουδήποτε κανονικού scooter.
Αντίθετα η απλών χαρακτηριστικών πίσω ανάρτηση με τα δύο αμορτισέρ είχε τραχιά αίσθηση όταν το scooter περνούσε πάνω από τις μεγαλύτερες ανωμαλίες του δρόμου, αλλά τουλάχιστον η σέλα έχει παχύ αφρώδες υλικό κι έτσι το Yamaha Tricity παραμένει άνετο. Το ίδιο πρέπει να ισχύει και με συνεπιβάτη, που έχει ένα αρκετά μεγάλο χώρο στη σέλα, αναδιπλούμενα μαρσπιέ και σταθερές χειρολαβές για να κρατιέται κάτω από τη σέλα.
- O χώρος κάτω από τη σέλα χωράει full face κράνος.
Προσοχή στις λεπτομέρειες
Η σέλα ανοίγει και αποκαλύπτει από κάτω της ένα χώρο αποθήκευσης για ένα full face κράνος, πράγμα που βοηθά στην πρακτικότητα του scooter. To ρεζερβουάρ χωράει μόλις 6,6 λίτρα αλλά θα πρέπει να προσφέρει μια αυτονομία της τάξης των 250km. Οι καθρέφτες μου φάνηκαν λίγο στενοί αλλά άλλες λεπτομέρειες μου άρεσαν, όπως και η ποιότητα του φινιρίσματος, που προσφέρεται σε τέσσερα χρώματα (κόκκινο, λευκό, γκρι και μαύρο).
Το Yamaha Tricity κατασκευάζεται στην Ταϋλάνδη κι αυτό επέτρεψε στη διαμόρφωση μιας πολύ ανταγωνιστικής τιμής, χαμηλότερης από του Yamaha X-Max 125. Αυτό προσφέρει τη δυνατότητα της απόκτησης τρίκυκλου scooter σε ένα ευρύτερο κοινό και φαίνεται ότι θα αποτελέσει άλλη μια επιτυχία της ανανεωμένης Yamaha.
Ως έμπειρος μοτοσικλετιστής πέρασε μια διασκεδαστική ημέρα σε ένα φτηνό scooter 11 ίππων. Πιο σημαντικό είναι ότι κατέβηκα σκεπτόμενος ότι, αν έπρεπε να συστήσω ένα μηχανάκι στα παιδιά μου για να μάθουν να οδηγούν ή για μετακίνηση στην πόλη σε ένα φίλο χωρίς πείρα από μοτοσικλέτες, η καταπληκτική σταθερότητα της διάταξης με τις τρεις ρόδες, τα φρένα και η ευκολία στη χρήση, σε συνδυασμό με το ότι δεν έχει ελλείψεις, θα είναι ήταν μια προφανής επιλογή.
Kazuhisa Takano, Project Leader του Tricity
«Στη Yamaha έχουμε μια ειδική ομάδα που εργάζεται σε νέες λύσεις. Αυτοί ξεκίνησαν την εξέλιξη ενός οχήματος σαν αυτό, πριν από 10 χρόνια. Πήραμε πολλές πληροφορίες από αυτούς, κι έτσι όταν ξεκίνησα να δουλεύω στο project αποφάσισα το δομή του παραλληλογράμμου αρκετά γρήγορα.
Είχα ανάμειξη στο αγωνιστικό τμήμα κι αυτό που θεωρούμε σημαντικό σε μια αγωνιστική κατασκευή είναι η ευκολία στην οδήγηση. Μπορεί να νομίζετε ότι ο κυρίως στόχος στους αγώνες είναι η ταχύτητα. Το σημαντικό όμως είναι να ρυθμίσεις έτσι τη μοτοσικλέτα ώστε να κινείται έτσι, όπως ο αναβάτης της αισθάνεται ότι θα έπρεπε να κινείται, με φυσική, γραμμική κίνηση και αίσθηση.
Εφαρμόζουμε αυτή τη φιλοσοφία σε όλα τα μοντέλα παραγωγής και ειδικά κατά την εξέλιξη του Yamaha Tricity. Προσωπικά έχω ένα είδος εμμονής με τους αρθρωτούς μηχανισμούς και τις κατασκευές στις αναρτήσεις κι έκανα πολλή έρευνα πάνω σε αυτό. Όχι μόνο με προσομοιώσεις στον υπολογιστή αλλά και με μοντέλα από ξυλάκια ή χάρτινα μοντέλα.
Η τηλεσκοπική ανάρτηση προσφέρει ουδέτερη αίσθηση. Χρησιμοποιήσαμε δύο τηλεσκοπικά καλάμια σε κάθε πλευρά επειδή μόνο με ένα είναι δύσκολο να μεταφερθεί η δύναμη στο τιμόνι, επειδή παραμορφώνεται. Το δεύτερο καλάμι είναι μόνο ένας οδηγός, χωρίς ελατήριο ή αποσβέσεις κι έτσι μπορεί να είναι πολύ ελαφρύ.
Είναι δύσκολο να πω, αν θα φτιάξουμε τρίκυκλο με μεγαλύτερο κινητήρα και μεγαλύτερη απόσταση στους τροχούς εμπρός, αλλά όπως είδατε το σύστημα έχει δυνατότητες για πολλά περισσότερα. Ο πρόεδρος μας [Hiroyuki Yanagi] έχει ανακοινώσει επίσημα ότι έχουμε μέλλον σε αυτή την κατηγορία, αλλά δεν μπορούμε να πούμε περισσότερα αυτή τη στιγμή»!
