Οικογενειακές υποθέσεις και διενέξεις

Οικογενειακές υποθέσεις και διενέξεις

«Σιχαίνομαι τη γιαγιά μου, γιατί μου φέρεται απαίσια και μου έχει κάνει τη ζωή μαρτύριο. Αντιπαθώ τη μητέρα μου, που με τον αδύναμο χαρακτήρα της επιτρέπει αυτή τη συμπεριφορά. Είμαι 23 και θέλω να παντρευτώ και να ξεφύγω από αυτήν την κόλαση που ζω. Ελπίζω να αποκτήσω σύντομα παιδιά, αλλά δεν πρόκειται να τα αφήνω να βλέπουν τη γιαγιά τους».

Μεγάλωσα σαν τα περισσότερα ελληνόπουλα, με τον παππού και τη γιαγιά. Οι Φιλιππινέζες στην εποχή μου δεν είχαν κάνει την εμφάνιση τους. Υπήρχαν μόνο κάτι Σπυριδούλες από χωριά, που σιδέρωναν σε σκοτεινό δωμάτια. Με το μεγάλωμα των παιδιών ασχολούνταν ο παππούς και η γιαγιά.

Πέρασα υπέροχα παιδικό χρόνια. Με λάτρευαν και μου έκαναν όλα τα χατίρια. Ο παππούς μου κάπνιζε μια κομψή πίπα και είχε πάντα μέντες στα συρτάρια της κομόντ του. Μου έδινε πάντα μία πριν από το φαγητό, πράγμα που έκανε την μητέρα μου έξαλλη, γιατί μου έκοβε την όρεξη. Με πήγαινε εκδρομές στο Αχίλλειο και βόλτες στην κάτω πλατεία.

Με κερνούσε σοκολατίνες και κάθε μεσημέρι μου σέρβιρε μαζί με το φαγητό μου ένα ποτήρι νερωμένο κόκκινο κρασί. Η γιαγιά μου έφτιαχνε κουβάρια από μαλλί και εγώ έτρεχα πάνω κάτω σ’ ολόκληρο το σπίτι κάνοντας το γάτο μας να με ακολουθεί σαν παλαβ6ς. Ο παππούς μου μαγείρευε εκπληκτικά και η γιαγιά μου ακόμα καλύτερα. Στα τετράδια της μητέρας μου είναι καταγραμμένες τακτικά όλες οι συνταγές τους, και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι κάποια στιγμή θα τις φτιάξω.

Ακόμα δεν τα έχω καταφέρει. θεωρούσαν ότι στο σχολείο μας έβαζαν πολλά μαθήματα και μου επέτρεπαν να μη γράφω την αντιγραφή μου. Μου φιλούσαν τα πονεμένα μου δάχτυλα και με κακομάθαιναν. Όταν άρχισα να μεγαλώνω, τα πράγματα άλλαξαν. Ανήκαν σε μια άλλη εποχή. Ο παππούς μου έλεγε ότι τα καλό κορίτσια δεν κοιτάζουν τα αγόρια στα μάτια.

Τα βράδια καταχώνιαζα το τηλέφωνο κάτω από τα σκεπάσματα, για να μην το ακούνε όταν χτυπούσε. Βαφόμουν στις σκόλες όταν πήγαινα σε πάρτι, όπου με συνόδευε πάντοτε ο ξάδελφος μου. Ευτυχώς, ήταν αρκετό μεγαλύτερός μου και Γάλλος και του άρεσε να τα κοπανάει. Έτσι εγώ έβρισκα την ευκαιρία, κρυμμένη πίσω από τις κουρτίνες, να φιλιέμαι με το εκάστοτε φλερτ μου. Σίγουρα με ενοχλούσε η ξεπερασμένη αυστηρότητα των παππούδων μου και η παλιομοδίτικη ηθικολογία τους. Έβρισκα όμως πάντα τρόπους για να περνάει το δικό μου.

Ο παππούς μου πέθανε όταν ήμουνα δεκαέξι χρόνων και μου έλειψε το μεσημεριανό νερωμένο κρασί. Η γιαγιά μου έζησε πολλά χρόνια ακόμα και πρόλαβε την άγρια εφηβεία των δύο εξαδέλφων που έρχονταν από το Παρίσι για να περάσουν τις διακοπές τους στην Κέρκυρα, Έφριξε κυριολεκτικά όταν, στα δεκαπέντε τους, της δήλωσαν ότι φορούσαν σπιράλ και μπορούσαν να κάνουν ελεύθερο έρωτα.

Έκλεινε με μανία τις κουρτίνες όταν και οι τρεις κυκλοφορούσαμε ολόγυμνες στο σπίτι χωρίς το παραμικρό σημάδι από μαγιό, Μουρμούριζε μέσα από τα δόντια της ότι είχαμε γίνει ρεζίλι στους γείτονες, Μας θεωρούσε εξώλης και προώλης, όταν διάφοροι μαντραχαλάδες χτυπούσαν τα κουδούνια, κόρναραν και τηλεφωνούσαν όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας, Μας απειλούσε ότι θα τα έλεγε στους γονείς μας, ότι θα μας έστελνε πίσω στα σπίτια μας, ότι, ότι. Ποτέ δεν πραγματοποίησε τις απειλές της.

Και το χειμώνα, όταν το σπίτι ερήμωνε από κρέμες, κραγιόν, αντηλιακά και τοσοδούλικα”, μπικίνι, μας τηλεφωνούσε απαρηγόρητη, Η γιαγιά μου πρόλαβε να με δει να παντρεύομαι και φαντάζομαι ότι της έφυγε ένα βάρος, γιατί ήταν σίγουρη ότι κανείς δε θα παντρευόταν μια τόσο ελεύθερη, κοπέλα, Εγώ δεν τα κατάφερα να πάω στην κηδεία της, πνιγμένη στη δουλειά, δε βρήκα χρόνο να πεταχτώ μέχρι την Κέρκυρα. Οι τύψεις με κυνηγούν ακόμα.

Όταν γεννήθηκε ο γιος μοu, οι γονείς του άντρα μοu είχαν πεθάνει. Δεν πρόλαβαν τον ερχομό του. Νομίζω ότι στο βάθος της ψuχής τοu άντρα μοu uπόρχει ένα αγκαθάκι. Οι δικοί μοu γονείς ζοuv και χαίρονται κάθε στιγμή του εγγονού τοuς και εκείνος το ίδιο. Τον βρίσκοuv πανέξuπνο και πανέμορφο και κοuβεντιόζοuv ατέλειωτες ώρες μεταξύ τοuς. Εμείς, ως uπεραπασχολημένοι, οικονομικά ανερχόμενοι γονείς, δεν έχοuμε ποτέ χρόνο για κοuβεντολόι. Το πρώτο πράγμα πou με ρωτήσανε παιδοψuχολόγοι του σχολεfοu, όταν ο Νικόλας πήγε πρώτη τάξη, ήταν αν έχει παππού και γιαγιά και πόσο συχνά τους βλέπει. Ο Νικόλας μεγάλωσε με νταντά αλλά ποτέ -μα ποτέ -δεν τον άφηνα μόνο μαζί της,

Όποτε χρειαζόταν να ταξιδέψω νια επαγγελματικούς λόγους η γιαγιά και ο παππούς έρχονταν -και έρχονται ακόμα- για να μείνουν μαζί του. Μόνο έτσι νιώθω ασφάλεια και σιγουριά. Ο παππούς του είναι ο ήρωας του, τον βρίσκει πανέξυπνο και “διαβαστικό”, όπως τον αποκαλεί. Η γιαγιά του είναι η εξομολόγος του, της λέει -δυστυχώς για μένα- τα πάντα. Η ανησυχία του τώρα που μεγαλώνει είναι μήπως και πεθάνουν.

Φίλη μου, και n δική μου μητέρα δεν έχει δυναμική προσωπικότητα. ‘Όταν ήμουν μικρή, αυτό με τσάντιζε και με ενοχλούσε. Τώρα όμως κατάλαβα ότι n τεράστια αγάπn της, n τρυφερότητα, n καμιά φορά χαζούλικη ανοχή της έκαναν εμένα να γίνω ζωηρή, δυναμική, ανεξάρτητη. Οι πολύ δυνατές μητέρες, απ ό,τι λένε οι ψυχολόγοι και ο Mnέργκμαν, λειτουργούν καμιά φορά καταστρεπτικά για τα παιδιά τους. Μην πάρεις βιαστικές αποφάσεις για τη ζωή σου, για τις οποίες ίσως μετανιώσεις αργότερα , επειδή αυτή τη στιγμή είσαι θυμωμένη με το οικογενειακό σου περιβάλλον.

Μπορείς να συγκατοικήσεις με μια φίλη σου για να μοιραστείτε τα έξοδα η ακόμη και με τον καλό σου, για να σιγουρευτείς για τα αληθινά σου αισθήματα και για την ορθότητα της επιλογής σου. Και μην nαίρνεις τόσο δραματικές αποφάσεις. Γιατί, ευτυχώς, μαζί μας μεγαλώνουν, ωριμάζουν, διαφοpanοιούνται, αλλάζουν και οι σχέσεις μας. Αυτή εξάλλου είναι και n ομορφιά τους.

Προηγούμενο άρθροΟι διακοπές με το αγόρι σου είναι δοκιμασία ως ζευγάρι
Επόμενο άρθροKia Venga 1.4 vs Honda Jazz 1.4 Σύγκριση
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας