Platoon (2002 video game)

• Είδος: Strategy
• Εκδότης: Monte Cristo, Strategy First
• Προγραμματίστρια εταιρεία: Digital Reality
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 19 Νοεμβρίου 2002
• Υποστηριζόμενες πλατφόρμες: Microsoft Windows

Το Platoon είναι ένας τίτλος που ξεχωρίζει λόγω της θεματολογίας του, καθώς ασχολείται με έναν πόλεμο (αλλά και μια ταινία) που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω. Καταφέρνει άραγε να ξεχωρίσει και για κανένα άλλο λόγο ή σταματά εκεί;

Από τον κινηματογράφο σε βιντεοπαιχνίδι

Όπως πολλοί θα έχετε ήδη καταλάβει από το τίτλο, το Platoon αποτελεί μεταφορά της ομότιτλης ταινίας και μας μεταφέρει στο πόλεμο του Βιετνάμ! Βέβαια η εν λόγω μεταφορά έγινε με μια μικρή καθυστέρηση – περί τα 18 χρόνια- αλλά αυτό είναι ένα θέμα που μάλλον θα ερευνήσει στο άμεσο μέλλον η επιστήμη! Η εκπληκτική ταινία του Oliver Stone προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1986 και παρουσίασε με εντυπωσιακό τρόπο την ατμόσφαιρα του πολέμου του Βιετνάμ, από τη μεριά και των 2 αντιμαχόμενων πλευρών. Από κει και πέρα, η μεγαλύτερη ομοιότητα λοιπόν του παιχνιδιού με τη ταινία είναι δίχως υπερβολή το… εξώφυλλό του (και φυσικά το ότι διαδραματίζεται στο Βιετνάμ)!!! Αν έχετε δει το έργο και παίξετε και το παιχνίδι θα το διαπιστώσετε και σεις!

Επίσης, μια μεγάλη απορία του γράφοντος είναι γιατί βγήκε, εν έτι 2002 (ναι το ξέρω πως είμαστε στο 2003 αλλά το παιχνίδι βγήκε… πέρσι!) τίτλος με τέτοιο θέμα; Η βιομηχανία του Hollywood έκανε ό,τι μπορούσε για να κάνει το μαύρο άσπρο σε ότι αφορά τον πολυσυζητημένο πόλεμο του Βιετνάμ -ίσως το μεγαλύτερο φιάσκο των Αμερικανών- και ασφαλώς μετά από τόσα χρόνια η κοινή γνώμη έχει πλέον “διαμορφωθεί” (για όσους βέβαια βασίζονται στα πεπραγμένα των ταινιών και δεν ψάχνουν λίγο παραπάνω). Από την άλλη, ίσως η Montechristo Games να θέλει να πρωτοτυπήσει, μιας και ο χωροχρόνος που μας μεταφέρει το Platoon μας πιάνει κυριολεκτικά απροετοίμαστους.

Αλτ τις ει;

Το Platoon κατ’ αρχήν είναι ένα team-based Real-Time Strategy παιχνίδι. Υπό τον έλεγχο μας έχουμε μια ή και περισσότερες ομάδα-ες στρατιωτών και πρέπει να εκπληρώσουμε διάφορες επιμέρους αποστολές (objectives) κατά τη διάρκεια των βασικών campaigns. Οι στρατιώτες αυτοί αντιστοιχούν σε διάφορα σώματα (πολεμικές μονάδες) και ποικίλλουν ως προς τον αριθμό σε κάθε βασική αποστολή. Ασφαλώς κάθε μία έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ικανότητες.

Οι βασικές αποστολές (campaigns) είναι 12 – αριθμός μικρός κατά τη γνώμη μου. Κατά τη διάρκεια αυτών θα εμφανίζονται διαδοχικά τα διάφορα objectives που θα πρέπει να επιτύχουμε. Εδώ λοιπόν ερχόμαστε στο πρώτο πρόβλημα του Platoon, το οποίο είναι το υψηλό πνεύμα… ομαδικότητας που διακρίνει τους στρατιώτες σας!

Για να γίνω πιο σαφής: δεν μπορείτε να επιλέξετε όσους θέλετε εσείς από την ίδια μονάδα, αλλά θα πρέπει να πηγαίνουν όλοι μαζί! Ξεχνάμε δηλαδή το παλιό καλό κόλπο όπου στέλναμε 1-2 στρατιώτες για αναγνώριση και… ό,τι πετύχουν! Όταν δηλαδή εντοπίσετε κάποιον ή κάποιους εχθρούς (σπάνια θα… ξεμοναχιάσετε κάποιον) θα έρθει αντιμέτωπη όλη η μονάδα μαζί του. Και εκεί θα διαπιστώσετε πως ακόμα και αν υπερέχετε αριθμητικά, δύσκολα θα τη γλιτώσετε χωρίς απώλειες.

Χειρισμός και gameplay

Ως strategy τίτλος, οι παραπάνω τομείς είναι ιδιαίτερα σημαντικοί, μιας και καθορίζουν το πόσο playable είναι ένα τέτοιο παιχνίδι. Ο χειρισμός κατ’ αρχήν γίνεται με το ποντίκι, ενώ υπάρχουν και κάποια hotkeys για βασικές λειτουργίες. Τα τελευταία αναφέρονται στο συνοδευτικό manual του Platoon. Η δε απόκριση των μονάδων κρίνεται ικανοποιητική. Στο κάτω μέρος της οθόνης θα δείτε το interface με τις βασικές εντολές (είδος πορείας, κίνηση, πυρ) τις οποίες ενεργοποιείτε με ένα απλό κλικ. Με το χειρισμό λοιπόν, όλα καλά.

Για να δούμε τι γίνεται και στον τομέα του game play. Εδώ λοιπόν έχουμε πολλά να πούμε. Ο χάρτης στην εκάστοτε αποστολή δεν είναι πλήρως εμφανισμένος, αλλά αποκαλύπτεται καθώς προχωράμε (όπως συμβαίνει με τα περισσότερα παιχνίδια του είδους άλλωστε). Πριν κινηθείτε σε κάποια περιοχή του χάρτη, μπορείτε να δείτε πληροφορίες για τη μορφολογία του εδάφους και την κάλυψη που αυτό σας προσφέρει.

Η κάλυψη είναι πολύ σημαντικός παράγοντας επιβίωσης στο παιχνίδι, καθώς το βασικό όπλο των VC είναι ο αιφνιδιασμός. Άλλωστε μη ξεχνάτε πως παίζετε στην… έδρα τους! Θα δείτε πως πολλές φορές ξεπετάγονται εκεί που δεν τους περιμένεις. Όταν κάποιος στρατιώτης σας, εντοπίσει κάποιον εχθρό, τότε εμφανίζεται από πάνω του ένα σηματάκι (κιάλια) ενώ υπάρχει και φωνητική ειδοποίηση!

Τέλος από τη μορφολογία του εδάφους εξαρτάται και το πεδίο όρασης που εμείς έχουμε. Προσοχής χρήζει και η αντοχή (stamina) των μελών της ομάδας μας. Αν αυτή πέσει σημαντικά τότε οι στρατιώτες δεν υπακούν στις εντολές μας και ζητούν ξεκούραση. Μην λησμονείτε λοιπόν να τους αφήνετε να πάρουν μια ανάσα μετά από μια μεγάλη πορεία ή μια μάχη.

Ως εδώ όλα καλά, έτσι; Για να δούμε και παρακάτω. Ας ξεκινήσουμε με μια λεπτομέρεια που αφορά το πεδίο όρασης. Οι στρατιώτες μας λοιπόν, μπορούν και βλέπουν μόνο από τη πλευρά που ήδη κοιτάζουν. Αυτό απλά σημαίνει πως αν κάτι συμβεί στο πλάι ή πίσω τους, δε θα δώσουν καμία σημασία – ακόμα και αν πέσουν σε εχθρικά πυρά! Σχετικά με το τελευταίο, μην περιμένετε να απαντήσουν αν δεν τους δώσουμε εντολή!

Μπορούν δηλαδή να κάθονται ήσυχοι και αμέριμνοι να δέχονται τα πυρά των VC μέχρι να σκοτωθούν. Και συν τις άλλοις δεν υπάρχει η δυνατότητα να ορίσουμε κάποια “στάση” που θα έχουν τα… παλικάρια μας. Καλό ε; :p Δε ξέρω αν συμφωνείτε αλλά αυτό είναι έλλειψη ρεαλισμού και φυσικά αποτελεί μεγάλο μειονέκτημα του τίτλου. Και σα να μην έφτανε αυτό δε μπορούμε να ορίσουμε τους στρατιώτες μας, να “χτυπάνε” κάποιο συγκεκριμένο στόχο, αλλά αυτό ορίζεται από το παιχνίδι.

Η κίνηση των στρατιωτών σε νορμάλ βήμα είναι αρκετά αργή, ενώ πολλές φορές ενώ θα έχουμε δώσει εντολή για “έρπειν”, ξαφνικά θα σηκωθούν όρθιοι στην επόμενη κίνηση, χωρίς να τους έχουμε δώσει τέτοια εντολή – κάτι που φυσικά μας στερεί τη δυνατότητα αιφνιδιασμού. Τέλος, αξιοσημείωτη είναι η παρουσία ηρώων, οι οποίοι είναι πιο δυνατοί από τους απλούς στρατιώτες. Οι ήρωες λοιπόν εκτός από την πολεμική βοήθεια που προσφέρουν, λειτουργούν ταυτόχρονα και ως αρχηγοί αλλά και εμψυχωτές των στρατιωτών.

Αν ο ήρωας πεθάνει, τότε χάνετε στην αποστολή που βρίσκεστε. Καλό θα είναι πάντως πριν ασχοληθείτε με τις campaigns του Platoon, να ρίξετε και μια ματιά στο tutorial. Πιστεύω πως θα σας βοηθήσει όσον αφορά την εξοικείωση με το χειρισμό του παιχνιδιού.

Γραφικά και ήχος

Τα γραφικά είναι ένας τομέας όπου το Platoon τα καταφέρνει αρκετά καλά. Οι χάρτες και οι περιοχές απεικονίζονται με πολύ καλό τρόπο. Σύμφωνα με τη δημιουργό εταιρεία μάλιστα, χρησιμοποιήθηκαν αληθινοί χάρτες της ευρύτερης περιοχής του Βιετνάμ, προκείμενου να δημιουργηθούν οι χάρτες του παιχνιδιού. Όσοι έχετε παίξει το Empire Earth, θα διαπιστώσετε πως υπάρχουν αρκετές ομοιότητες στο στήσιμο. Η μορφολογία είναι ευδιάκριτη, οι κορυφές των ψηλότερων δέντρων κινούνται από τον αέρα, το γρασίδι φαίνεται πιο ψηλό σε κάποια σημεία κλπ. Υπάρχει επιπλέον η δυνατότητα για zoom, για να βλέπουμε τα πράγματα από πιο κοντά.

Όπως συμβαίνει στα περισσότερα παιχνίδια στρατηγικής που διαθέτουν zoom, έτσι και εδώ όσο πιο κοντά φέρνουμε το πλάνο μας, τόσο… χειροτερεύει το γραφικά αποτέλεσμα, ενώ μειώνεται σημαντικά και το οπτικό πεδίο. Μη ξεχνάμε όμως ότι τα άψογα γραφικά δεν είναι το κύριο μέλημα στο είδος αυτός. Πάντως το επίπεδο των γραφικών κυμαίνεται σε ικανοποιητικά όρια.

Η κίνηση των χαρακτήρων μας τα χαλάει λιγάκι… εκτός του ότι είναι αργή όπως προανέφερα, οι στρατιώτες δίνουν την εντύπωση πως είναι ολίγον…. Συναρμολογούμενοι – σε καμία περίπτωση δε μπορεί να χαρακτηριστεί ρεαλιστική – ειδικά όσο μεγαλώνει το zoom. Αλλά και στην κανονικά οπτική, το ίδιο ισχύει. Το δε σύστημα μαχών είναι απλό αλλά και μη λειτουργικό: μόλις μας εντοπίσουν αρχίζουν να μας ρίχνουν και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ρίξουμε και εμείς και όποιος προλάβει. Καμία περαιτέρω έννοια ή μορφή στρατηγικής δεν υφίσταται!

Άλλο ένα σημαντικό “μείον” δηλαδή, καθώς δε νοείται παιχνίδι στρατηγικής που δεν μας δίνει τη δυνατότητα να σχεδιάσουμε τις κινήσεις μας προκειμένου να είμαστε πιο αποτελεσματικοί. Αλλιώς τι παιχνίδι στρατηγικής είναι; Επιπλέον δεν υπάρχει συλλογή πρώτων υλών, οπότε μην περιμένετε να φτιάξετε νέα όπλα. Θα πρέπει να αρκεστείτε σε αυτά που θα έχετε στο ξεκίνημα της κάθε αποστολής.

Από την άλλη ο ήχος είναι πολύ καλός. Τόσο οι ομιλίες όσο και τα εφέ ακούγονται πολύ καθαρά και προσθέτουν στην όλη ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Η τελευταία είναι γεγονός πως αποδίδει πολύ καλά την ατμόσφαιρα του Βιετνάμ, τουλάχιστον όπως τη γνωρίσαμε από την ομότιτλη ταινία.

Επίπεδο δυσκολίας – ΑΙ

Το επίπεδο δυσκολίας τώρα, ακόμα και στο μέσο επίπεδο, είναι αρκετά υψηλό. Το ΑΙ των VC είναι ικανοποιητικό, καθώς αν επιτεθούμε σε μια ομάδα τους και ταυτόχρονα πλησίον τους υπάρχουν και άλλοι, τότε οι τελευταίοι θα σπεύσουν αμέσως σε βοήθεια των συναδέλφων τους, ενώ εμείς δε θα προλαβαίνουμε να δούμε από πού μας έρχονται! Και το αποτέλεσμα μπορείτε να το μαντέψετε. Χμ, δεν είμαι σίγουρος ότι μπορείτε να φανταστείτε τι ακριβώς σας περιμένει. Μουάχαχαχα (σατανικό γέλιο). Για διαβάστε λίγο παρακάτω και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Πάντως θα δυσκολευτείτε πολύ προκείμενου να τελειώσετε τις campaigns και θα σας πάρει πολύ -μα πάρα πολύ- χρόνο. Σε αυτό πιθανότατα συνδράμουν επιπλέον τόσο ο περιορισμός των στρατηγικών κινήσεων και επιλογών, όσο και άλλος ένας παράγοντας που δεν έχω αναφερθεί ακόμα και ο οποίος είναι η αίσθηση του…

Deja vu

Ή αλλιώς “κάπου το χω ξαναδεί”. Πριν όμως απ’ αυτό υπάρχει ένα ακόμα σημαντικό μειονέκτημα. Αν ασχοληθείτε με το παιχνίδι, είναι πολύ λογικό (ως είθισται) να θελήσετε και εσείς να αποθηκεύσετε τη θέση σας. Λοιπόν αν το καταφέρετε… πηγαίνετε και παίξτε Λόττο J. Ναι, είναι γεγονός το Platoon δεν διαθέτει save (απαράδεκτο κύριε πρόεδρε)!

Πρακτικά αυτό σημαίνει πως αν κοντεύουμε να ολοκληρώσουμε μια αποστολή και χάσουμε στο… παρά 5′, είμαστε αναγκασμένοι να ξαναπαίξουμε από την αρχή! Δε ξέρω πόσες φορές είστε διατεθειμένοι να το κάνετε αυτό – εγώ πάντως όχι πολλές. Αφού λοιπόν ξεκινήσουμε και πάλι να παίζουμε την αποστολή που δεν καταφέραμε πριν να τελειώσουμε, θα διαπιστώσουμε το φαινόμενο που κοσμεί τον υπότιτλο της παραγράφου που διαβάζετε αυτή τη στιγμή.

Βλέπουμε λοιπόν ότι εκτός από τις τοποθεσίες που παραμένουν ίδιες και απαράλλακτες (λογικό) το ίδιο συμβαίνει και με τους VC και τις θέσεις που αυτοί βρίσκονται. Το γεγονός αυτό βέβαια μπορεί να λειτουργήσει και θετικά, μιας και γνωρίζουμε τι να περιμένουμε. Από την άλλη όμως, αν έχουμε… αναγκαστεί να παίξουμε την ίδια αποστολή 5 και 6 φόρες, αυτή η επανάληψη κάνει το έργο μας ακόμα πιο βαρετό. Όσο να ναι, η αλλαγή κάποιων στοιχείων θα τόνωνε κάπως το ενδιαφέρον, από τη στιγμή που απουσιάζει η δυνατότητα της αποθήκευσης (άλλο μέγα μυστήριο που ερευνά η επιστήμη).

Σύνοψη και συμπέρασμα

Το Platoon είναι ένα παιχνίδι στρατηγικής που δεν διαθέτει πολύ στρατηγική! Όσο παράδοξο και αν ακούγεται, έτσι είναι. Μπορεί τα γραφικά και ο ήχος να είναι αρκετά έως πολύ καλά, αλλά υστερεί σε πολλούς σημαντικούς τομείς. Από τη μία λοιπόν το ότι δεν μπορούμε να αναπτύξουμε ένα στρατηγικό πλάνο – όπως να χωρίσουμε τα μέλη της ομάδας μας, να χτυπήσουμε τον εχθρό από πολλές μεριές κλπ- συν την έλλειψη του save (ναι, ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι, αλλά το θεωρώ απαράδεκτο) και την κουραστική επανάληψη στα επίπεδα, με ωθούν στο εξής συμπέρασμα:

Το Platoon είναι από τα χειρότερα παιχνίδια του είδους που έχω συναντήσει και φυσικά μετά το πέρας της συγγραφής του άρθρου η επόμενη κίνηση μου είναι μία και μοναδική… uninstall! Καλή χρονιά σε όλους και ό,τι καλύτερο.