Προφύλαξε τη μέση σου, προστάτευσε τη σπονδυλική στήλη

Προφύλαξε τη μέση σου, προστάτευσε τη σπονδυλική στήλη

Αν κάθεσαι όλη μέρα σε ένα γραφείο, η μέση σου είναι καταδικασμένη, εκτός αν μάθεις να αγαπάς και να προστατεύεις την καμπύλη της σπονδυλικής σου στήλης.

Ένα αντικείμενο συμβολίζει με τον καλύτερο τρόπο τον σύγχρονο τρόπο ζωής σου: η καρέκλα του γραφείου σου. Είτε παίρνει τη μορφή του θρόνου από τον οποίον κοιτάς τους υπόλοιπους θνητούς κάθε μέρα, είτε είναι η θέση σου στη γαλέρα καθώς τραβάς κουπί, δεν παύει να κατοικεί ο πισινός σου για τουλάχιστον οκτώ ώρες την ημέρα πάνω της. Η καρέκλα σου είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα απλό εργαλείο, όπως η μηχανή του γκαζόν του φίλου σου του Αντώνη ή ένα αντικείμενο αγάπης, όπως η βάρκα με την οποία πας για ψάρεμα.

Ακόμα κι αν δεν το παραδέχεσαι, είσαι εθισμένος σε αυτήν. Ξεκίνησες τη χρήση μικρός, στο δημοτικό. Η αρχή έγινε όπως πάντα μαζί με φίλους ακούγοντας έναν μεγαλύτερο. Συνέχισες αδιάκοπτα τη χρήση στην εφηβεία και το πανεπιστήμιο. Στη δουλειά τα πράγματα δεν βελτιώθηκαν. Αντί να σου κόψουν το συνήθειο, ή τουλάχιστον να σου το μειώσουν, αφού στο κάτω κάτω τους συμφέρει να είσαι υγιής, το ενθαρρύνουν. Πολλές φορές το επιβάλλουν.

Υπάρχουν ένα κάρο διαφορετικές καρέκλες: όμορφες, άσχημες, αναπαυτικές και άβολες, πολύχρωμες ή μαύρες, είναι προϊόντα νόμιμης αγοραπωλησίας. Μπορείς να πας σε οποιοδήποτε ειδικευμένο κατάστημα και να πάρεις μία χωρίς κανένα πρόβλημα. Θα έπρεπε, όμως, γιατί η καρέκλα σου σε έχει βάλει στο μάτι και λεπτό το λεπτό σχεδιάζει την καταστροφή σου.

Ενώ πιστεύεις ότι στηρίζει εργονομικά το μηχανισμό της πλάτης σου, αργά αλλά σταθερά την οδηγεί στην κατάρρευση. Νομίζεις ότι όλα τα κουμπάκια, οι μοχλοί και οι υδραυλικοί μηχανισμοί σου δίνουν επιλογές, ενώ στην πραγματικότητα σου αφαιρούν τη σημαντικότερη: να σηκωθείς και να περπατήσεις.

Κάνε πλάτες στη μέση σου

Μπορεί να ζεις σε μία ελεύθερη χώρα, αλλά είναι σχεδόν υποχρεωτικό να κάθεσαι. Στα τέλη της δεκαετίας της ντίσκο και του Γαρδέλη, οι υπάλληλοι γραφείου κάθονταν το 70% του χρόνου δουλειάς τους. Σήμερα κάθονται το 93% του χρόνου. Στις δουλειές γραφείου (π.χ. τηλεφωνητής, γραμματέας, πωλητής) μπορεί να κάθονται και το 100% του χρόνου της δουλειάς τους.

Η ύπουλη συμπεριφορά της καρέκλας δεν σταματά εκεί, γιατί αυτός είναι ο χρόνος που σε πληρώνουν να κάθεσαι. Μετά πας και κάθεσαι στο αυτοκίνητό σου, στο μετρό, στο λεωφορείο, βλέποντας ειδήσεις ή το Prison Break στο σπίτι σου ή ακόμα και στα όργανα του γυμναστηρίου.

Το σώμα σου είναι σχεδιασμένο για να κυνηγάει μαμούθ στην απέραντη τούντρα κι αυτό που κάνεις στην καθημερινότητά σου δεν διαφέρει από ένα μεγάλο παιχνίδι μουσικών καρεκλών. Μόνο που αντί για μουσική ακούς τον ήχο της κάρτας που χτυπάς. Η ζωή σου μοιάζει με την αναμονή στην τράπεζα. Πάρε το νουμεράκι σου, κάτσε και περίμενε να σου καταστραφεί η μέση.

Τουλάχιστον, όμως, οι δουλειές γραφείου δεν είναι επικίνδυνες, έτσι; Δεν κινδυνεύεις να σε φάει κάποιος κακοποιός λάχανο ούτε μπορείς να χάσεις το χέρι σου, που πιάστηκε ανάμεσα σε δύο ισολογισμούς. Το Excel είναι πολύ πιο ευγενικό από μία βιομηχανική πρέσα. Η καρέκλα σου όμως δεν είναι. Αν και μειώνει τις πιθανότητες εργατικού ατυχήματος, αυξάνει τα προβλήματα της μέσης σου.

Το επαγγελματικό καθισιό μπορεί να καταστρέψει τη μέση και τη σπονδυλική στήλη σου με πολλούς κι ευφάνταστους τρόπους. Η πραγματική ζημιά, όμως, γίνεται επειδή βάζεις τα πόδια σου σε γωνία 90 μοιρών με τον κορμό σου. Ερευνες έχουν δείξει ότι, όταν κάθεσαι σε μία καρέκλα, οι γοφοί σου σταματούν να περιστρέφονται στις 60 μοίρες.

Για να κουνήσεις τα πόδια σου στις τελευταίες 30 μοίρες πρέπει «οι μύες στο πίσω μέρος των ποδιών σου να τραβήξουν το κάτω μέρος της λεκάνης σου μπροστά, για να πάρει κλίση προς τα πίσω» σου λέει ο Glen Cranz, καθηγητής αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ και συγγραφέας του The Chair, μίας οξείας πολεμικής στο πιο συχνό έπιπλό μας και τον μεγαλύτερο εχθρό σου. «Αυτό», σου λέει ο Cranz, «εξομαλύνει την καμπύλη της οσφυϊκής μοίρας σου».

Αγάπα τις καμπύλες σου

Για δεκαετίες, οι επιστήμονες λένε ότι η απώλεια της καμπύλης της οσφυϊκής μοίρας -το κοίλο τμήμα της σπονδυλικής στήλης σου, που είναι γνωστό και ως η μέση σου- σε οδηγεί στον αστερισμό του πόνου. Τίποτα, όμως, δεν είχε αποδειχθεί, μέχρι που ο Stuart McGill εφηύρε τις μηχανές, που καταπονούν αληθινές σπονδυλικές στήλες. Το θέαμα όπως φαντάζεσαι δεν είναι καθόλου ωραίο.

Τα τελευταία 25 χρόνια, ο McGill, διευθυντής του εργαστηρίου μηχανικής της σπονδυλικής στήλης και πρόεδρος του τμήματος κινησιολογίας του πανεπιστημίου Waterloo στο Οντάριο, έχει ξαναγράψει τους κανόνες της πρόληψης του πόνου στη μέση. Πολλοί έχουν κάνει προβλέψεις για το πώς δουλεύει η μέση, γιατί ξεχαρβαλώνεται και ποιες εξετάσεις μπορούν να τη σώσουν ή να μειώσουν τον πόνο. Ο McGill είναι ο μόνος που έχει κάνει μετρήσεις και πειράματα.

Συνδυάζοντας ιατρική βασισμένη σε μετρήσεις με παρατήρηση ανθρώπων σε πραγματικές συνθήκες, από το γραφείο μέχρι τα γήπεδα των Ολυμπιακών Αγώνων, έχει καταφέρει να καταρρίψει αρκετούς μύθους για την προστασία της μέσης ξεκινώντας με αυτόν που λέει «σήκωνε με τα πόδια και όχι με τη μέση».

Βρήκε ότι το καλύτερο είναι να σηκώνεις με τους γοφούς, όχι με τα πόδια. Επίσης, έχει θέσει βάσιμες αμφιβολίες για την υπόθεση ότι, αν ρουφάς την κοιλιά σου όταν ασκείσαι, σταθεροποιείς τον κορμό σου. Σύμφωνα με τον McGill, καλύτερα να σφίξεις την κοιλιά σου σαν να πρόκειται να φας μπουνιά.

Κάποια στιγμή συνάντησα τον McGill, έναν επιβλητικό πρώην παίκτη του αμερικανικού ποδοσφαίρου με χειραψία που σπάει γρανίτη. Είχα ένα διπλό κίνητρο: το πρώτο ήταν να μεταλαμπαδεύσω τη γνώση σε σένα, που απειλείσαι καθημερινά από καρέκλες. Το δεύτερο ήταν ότι είμαι ο περήφανος κάτοχος μίας μέσης, που με πρόδωσε για πρώτη φορά όταν ήμουν 28 ετών – σε ένα παιχνίδι μπάσκετ. Μου υπενθυμίζει την προδοσία της κάθε φορά που κάθομαι στην καρέκλα, για δωδεκάωρα τη φορά, για να γράψω άρθρα σαν αυτό.

Σωτηρία από την τεχνολογία

Το εργαστήριο του McGill συμπεριλαμβάνει χώρους για την έρευνα της βιολογίας της σπονδυλικής στήλης και υπολογιστές που χρησιμοποιούν λογισμικό, που έχει σχεδιαστεί για να υπολογίζει τις δυνάμεις, στις οποίες υπόκειται η σπονδυλική στήλη όταν κάνεις διάφορες ασκήσεις. Υπάρχουν μέχρι και υπέρυθρες κάμερες για να αναλύουν σπονδυλικές στήλες υπό πίεση.

Η βρώμικη δουλειά όμως του εργαστηρίου του McGill -πίεση, περιστροφή και διάταση πραγματικών σπονδυλικών στηλών- γίνεται σε ένα δωμάτιο 4×4 μέτρα, όπου έχει βάλει ένα μηχάνημα ακτινών Χ, έναν πάγκο και τρεις ειδικά σχεδιασμένες συσκευές, που καταστρέφουν φρέσκες σπονδυλικές στήλες γουρουνιών, που τις παίρνουν από ένα χασάπη εκεί κοντά.

Στην ουσία πρόκειται για μηχανήματα που ανακατεύουν τις μπογιές κι έχουν εξελιχθεί, έτσι ώστε μέσα σε λίγες ώρες να υποβάλλουν ιστούς και κόκαλα στις πιέσεις μιας ολόκληρης ζωής. «Οι μηχανές διατείνουν, λυγίζουν, περιστρέφουν, τρίβουν και πιέζουν» λέει ο McGill. «Σου δείχνουν το τίμημα του να κάθεσαι σε μία καρέκλα».

Οταν είχα πάει, μία διδάκτορας, η Janessa Drake, χρησιμοποιούσε αλουμίνιο και καλώδια για να ετοιμάσει τμήμα μίας σπονδυλικής στήλης γουρουνιού σε ένα πείραμα. Ο McGill δεν χρησιμοποίησε στήλες γουρουνιών από αδυναμία. Οι σπονδυλικές στήλες από ανθρώπους-δωρητές συνήθως είναι πολύ διαβρωμένες για να δώσουν οποιαδήποτε πληροφορία για τη λειτουργία τους και τη διαδικασία που τις έκανε έτσι.

Ούτως ή άλλως «ο λαιμός ενός γουρουνιού, είτε το πιστεύεις είτε όχι, είναι σχεδόν ίδιος με την ανθρώπινη οσφυϊκή μοίρα και τραυματίζεται με τον ίδιο τρόπο» σου λέει. Φρέσκο από το χασάπη, ένα κομμάτι χοιρινής σπονδυλικής στήλης ενός μέτρου, τυλιγμένο σε σελοφάν, βρίσκεται στα πόδια μου. «Είναι στο δικό σου μέγεθος» μου λέει ο McGill.

Σήκω από την καρέκλα σου

Αυτά τα γουρούνια έδωσαν τη ζωή τους για έναν πιο ευγενή σκοπό από το να γίνουν το μπέικον δίπλα στο αυγό σου. Ο McGill έχει βρει ότι για όσους έχουν προδιάθεση, το να κάθονται στην καρέκλα και να τεντώνονται, χωρίς κανένα βάρος – καταστρέφει τους δίσκους τους όσο κι αν έπαιρναν μέρος σε διαγωνισμό άρσης βαρών τύφλα. Χάρη στο μηχάνημα κήλης των δίσκων του McGill, πλέον ξέρουμε ότι 6.000 κάμψεις της σπονδυλικής στήλης, μόνο με το βάρος του επάνω μέρους του σώματός σου είναι αρκετές για να προκαλέσουν την ουσία στους δίσκους σου να σχηματίσει κήλες ή ακόμα και να σπάσει τα εξωτερικά τοιχώματά τους.

Η ζημιά που προκαλείται από συνεχείς διατάσεις ποικίλλει και μπορεί να αποσοβηθεί με άσκηση και ξεκούραση. Ο πόνος συμβαίνει όταν το τζελ που βρίσκεται στο κέντρο του δίσκου σχηματίζει κήλη (όπως η σαμπρέλα από ένα λάστιχο). Και στις δύο περιπτώσεις, υλικό από τους δίσκους έρχεται σε επαφή με νεύρα. Οπως και να ’χει, ο McGill έχει αποδείξει ένα πράγμα: τίποτα δεν καταστρέφει τη μέση όπως η καρέκλα σου. «Προσπαθήσαμε να προκαλέσουμε κήλη στους δίσκους με πολλούς τρόπους» σου λέει. «Ο ευκολότερος ήταν με την επαναλαμβανόμενη διάταση».

Αν το μόνο που έκανε ήταν να καταστρέφει σπονδυλικές στήλες, θα μπορούσες να παρομοιάσεις τον McGill με έναν δρα Φρανκεστάιν της σπονδυλικής στήλης, έναν πανέξυπνο άνθρωπο που θα του έκανε καλό να βγαίνει πού και πού από τη σπηλιά του να μιλάει σε κάνα άνθρωπο. Εχει όμως περισσότερη εμπειρία με την ανθρώπινη μέση από οποιονδήποτε άλλον επιστήμονα στον κόσμο.

Τον συμβουλεύονται για τραυματισμούς μέσης από όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, μπέιζμπολ, καθώς κι από σχεδόν κάθε ολυμπιακό άθλημα.

Αυτοί οι αθλητές γυρίζουν από τα προσκυνήματα που κάνουν στο γραφείο του McGill με την ίδια συμβουλή που δίνει σε υγιείς ανθρώπους, που το μόνο μειονέκτημά τους είναι ότι περνάνε πολύ καιρό σε καρέκλες: η καλύτερη θέση της σπονδυλικής στήλης είναι η ουδέτερη, το σχήμα S που σχηματίζουν οι 33 σπόνδυλοι με τους δίσκους ανάμεσα. Διατηρώντας το S χρησιμοποιείς την καμπύλη της μέσης σου, για να κρατάς το βάρος του κεφαλιού σου πάνω από το κέντρο βάρους σου και να μένει η σπονδυλική στήλη σου έξω από την επικίνδυνη περιοχή.

Αν κάθεσαι πολλές ώρες, γύμνασε τη μέση σου έξυπνα – και μάλιστα να ξεκινήσεις όσο είναι ακόμη υγιής. «Είναι δύσκολο να δώσεις κίνητρα στους υγιείς» λέει ο McGill. «Μόλις τραυματίζονται, όμως, έχω την αμέριστη προσοχή τους».

Το ιππικό

Αυτά που ήξερες μέχρι τώρα δεν έχουν χρησιμεύσει και σε πολλά. Για δεκαετίες ακούς ότι τα προβλήματα της μέσης προκαλούνται από δύο παράγοντες: αδύναμους κοιλιακούς και άκαμπτους μηριαίους. Αυτή η άποψη καταλήγει σε δύο συμβουλές: δυνάμωσε τους κοιλιακούς σου και γύμνασε τους μηριαίους σου με διατάσεις.

Ο McGill επιμένει ότι κάποιες από αυτές τις συμβουλές είναι πολύ γενικές, άλλες είναι τελείως λάθος και κάποιες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο που διατρέχεις για τραυματισμό στη μέση. Ο λόγος που χαλάει η μέση μερικών, σου λέει, δεν είναι λόγω κοιλιακών ή μηριαίων, αλλά λόγω προβλημάτων στο ρυθμό ενεργοποίησης αυτών των μυών. Ετσι ασχολείται περισσότερο με τα φορτία που δέχονται αυτοί οι μύες – διάταση, τριβή, συμπίεση και περιστροφή. Αν τα αντιμετωπίσεις, είναι σαν να κάνεις μία καλή ασφάλεια για ατυχήματα μέσης.

Διάταση

Όσον αφορά τη μέση σου, η πολλή ευλυγισία δεν κάνει καλό. Η διάταση της οσφυϊκής μοίρας σου κάθε φορά που κάθεσαι στην καρέκλα μπορεί να επιταχύνει την καταστροφή των σπονδυλικών δίσκων σου και δημιουργεί ακόμα έναν κίνδυνο: οι σύνδεσμοι της σπονδυλικής στήλης σου χαλαρώνουν υπερβολικά. Οι άνθρωποι με πόνους στη μέση έχουν λιγότερο σταθερές οσφυϊκές περιοχές από αυτούς που είναι υγιείς κι αυτό μάλλον βάζει και τους δίσκους τους σε κίνδυνο.

Η σημασία της σφικτής σπονδυλικής στήλης -δηλαδή αυτής που υποστηρίζεται καλά από μυς και συνδέσμους- έχει κάνει τον McGill επιφυλακτικό απέναντι στις παρατεταμένες διατάσεις και συμβουλεύει τους αθλητές να μην κάθονται για πολλή ώρα και μετά να σηκώνονται και να καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια (π.χ. οι αναπληρωματικοί). «Οι σπονδυλικοί σύνδεσμοί σου μπορούν να παραμείνουν χαλαροί μέχρι και 20 λεπτά μετά που σηκώνεσαι» σημειώνει ο McGill. Σκέψου σε τι πίεση υπόκεινται οι πλάτες όλων αυτών των αναπληρωματικών που κάθονται για 45 λεπτά και μετά τους βάζουν να κυνηγήσουν τον Γκαλέτι.

Τριβή

Οι δυνάμεις τριβής είναι ιδιαιτέρως καταστροφικές για τη μέση σου. Οταν σκύβεις από τη μέση (εξομαλύνοντας το S) και μετά χειροτερεύεις το λάθος σου σηκώνοντας κάτι βαρύ, δυνάμεις τριβής σχηματίζονται από την πίεση που ασκείται από πίσω προς τα εμπρός στους δίσκους σου. Φαίνεται πολύ κουτό για να το κάνει κάποιος, όμως όλοι μας στην καθημερινότητά μας βρίσκουμε τρόπους για να ασκήσουμε δυνάμεις τριβής στη μέση μας κάθε 15 λεπτά. Σκύψε μπροστά για να σηκωθείς από την καρέκλα και η μέση σου υπόκειται σε τέτοιες δυνάμεις.

Αν, όμως, τραβήξεις τους ώμους σου πίσω, φουσκώσεις το στήθος σου και σηκωθείς ευθεία από την καρέκλα σου, η σπονδυλική στήλη σου θα είναι κλειδωμένη στην ουδέτερη θέση. Αν νομίζεις ότι αυτή η συμβουλή είναι μόνο για λόγους καλής στάσης, πρόσεξε την ανατομική λογική της: όταν το κάνεις αυτό, θα προστατεύσεις τη μέση σου από τριβή, χάρη στη διάταξη των ινών δύο οσφυϊκών μυών, του μήκιστου και του λαγονοπλευρικού.

Αν όμως αφήσεις τη μέση σου να χάσει την καμπύλη της, οι ίνες αυτών των δύο μυών γίνονται σχεδόν παράλληλες της σπονδυλικής στήλης σου, κάτι που μηδενίζει την ικανότητά τους να αντισταθμίζουν τις δυνάμεις τριβής.

Συμπίεση

Το σκύψιμο και το σήκωμα βαρών συμπιέζουν τη σπονδυλική στήλη σου με προσθετικό ρυθμό, αλλά μεμονωμένες στραβοτιμονιές, όπως το να κάνεις βαθύ κάθισμα με πολύ βάρος ή να γλιστράς και να πέφτεις στον πισινό σου, μπορούν να επιβαρύνουν πολύ τους δίσκους σου. Ο τραυματισμός από συμπίεση μπορεί να αρχίσει με το ράγισμα μίας σπονδυλικής πλάκας, που ξεκινά τη διαδικασία συμπίεσης των δίσκων, που θα σου κοστίσει πολύ, μα πολύ, πόνο.

Ακόμα, όμως, κι αν έχεις αποφύγει να χτυπήσεις τον κόκκυγά σου, μπορεί να βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Οσοι κάθονται για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας πάνε γυρεύοντας, γιατί οι καρέκλες γραφείου προκαλούν ένα μικρό αλλά μακροχρόνιο συμπιεστικό βάρος. «Αν κάθεσαι καμπουριάζοντας» σου λέει ο McGill, «οι σύνδεσμοί σου συμπιέζουν τη σπονδυλική στήλη σου. Αν κάθεσαι όρθιος, οι μύες σου είναι αυτοί που τη συμπιέζουν». Η μόνη λύση είναι να χρησιμοποιείς μία καρέκλα με καλή οσφυϊκή στήριξη και να σιγουρευτείς ότι το μαξιλαράκι είναι καλά τοποθετημένο στην οσφυϊκή μοίρα σου.

Επίσης, σήκωσε (αν γίνεται) την καρέκλα σου, την οθόνη του υπολογιστή σου και την επιφάνεια του γραφείου σου αρκετά ψηλότερα. Αυτό θα βάλει τις κλειδώσεις των γοφών σου στην περιοχή των 120-135 μοιρών και βοηθάει τη σπονδυλική στήλη σου να μείνει στην ουδέτερη θέση. Για να στηρίξεις την προσπάθειά σου να σηκώνεσαι συχνά, σήκω για να απαντήσεις στο τηλέφωνο ενός συναδέλφου που λείπει ή επισκέψου κάποιο άλλο τμήμα αντί να στείλεις mail.

Περιστροφή

Αν στρέψεις το επάνω μέρος του σώματός σου χωρίς να στρέφεις και τη λεκάνη σου, με τον καιρό θα στραγγίξει το τζελ από τους δίσκους σου και θα τραυματίσει το εξωτερικό περίβλημά τους. Αν κάθεσαι ενώ το διαβάζεις αυτό, πρόσεξε: «Οταν είσαι στο γραφείο σου και στρίβεις για να σηκώσεις το τηλέφωνο, κάθε φορά που το κάνεις δημιουργείς ένα συνδυασμένο φορτίο, που διπλασιάζει την καταστροφική επίδραση» σου λέει ο McGill.

Οι περιστροφικές ασκήσεις -οι κινήσεις ξυλοκόπου σε τροχαλία, πέταγμα ιατρικής μπάλας με περιστροφή και ροκανίσματα με περιστροφή- έχουν γίνει πολύ συχνές τα τελευταία χρόνια. Σου χαλάνε, όμως, τη μέση; Ο McGill λέει ότι μπορεί να στρέψεις τη μέση σου χωρίς να αυξάνεις τον κίνδυνο φορτίου στη σπονδυλική στήλη.

Για να διατηρήσεις την ουδέτερη θέση -ενώ κάνεις ασκήσεις περιστροφής- πρέπει να κινείς τον κορμό σου μαζί με τη λεκάνη προς την ίδια κατεύθυνση. «Η ροπή της περιστροφής» σε προειδοποιεί ο McGill «προκαλεί τέσσερις ή πέντε φορές παραπάνω φορτίο στους δίσκους σε σύγκριση με άλλες κινήσεις».

Άρα τι μπορείς να κάνεις για να προφυλαχθείς από αυτές τις τέσσερις δυνάμεις που έχουν βγει παγανιά για να φάνε τη μέση σου; Σεβάσου την καμπύλη S της σπονδυλικής στήλης σου. Μην την εξαφανίζεις ή την παραφορτώνεις και θωράκισέ τη με δυνατούς μυς. Ακολούθησε αυτήν τη συμβουλή και οι πόνοι της μέσης θα είναι άλλη μία πάθηση, για την οποία δεν θα χρειαστεί ποτέ να παραπονεθείς.

Προηγούμενο άρθροWilliams F1: Σύντομη ιστορία στη Formula 1
Επόμενο άρθροΠυρ Γυνή και Άλατα και της Γιαγιάς τα Γάλατα
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ