The Guard (2011): Ιρλανδική ταινία με ανατριχιαστικές ερμηνείες

The Guard (2011): Ιρλανδική ταινία με ανατριχιαστικές ερμηνείες

Σύνοψη ταινίας: The Guard (2011)

  • Σκηνοθέτης: John Michael McDonagh
  • Ηθοποιοί: Brendan Gleeson, Don Cheadle, Katarina Cas, Mark Strong
  • Είδος: Αστυνομική, Κωμωδία
  • Έτος κυκλοφορίας: 2010

Θετικά: Τιτάνια ερμηνεία από τον Brendan Gleeson, η Ιρλανδική ύπαιθρος είναι ένα όμορφο και ασυνήθιστο σκηνικό.

Αρνητικά: Κανένα.

Η αξιολόγηση μου: 5 / 5 – Αριστούργημα

Κάποιες στιγμές λατρεύω τις εκπλήξεις, όχι μόνο τις κινηματογραφικές, αλλά όλες γενικά. Βασικά όχι όλες, εκτός των δυσάρεστων. Και το The Guard ήταν μία απρόσμενη έκπληξη ως ταινία για μένα, γιατί προέρχεται από μία χώρα που δεν φημίζεται για τα καταπληκτικά της έργα, όμως στην προκειμένη περίπτωση με έκανε να αναθεωρήσω πολλά πράγματα και πως δεν πρέπει να είμαι απόλυτος και προκατειλημμένος σε τέτοιου είδους περιπτώσεις και καταστάσεις.

Μερικές φορές αρκεί το ταλέντο ενός ηθοποιού και οι ιδέες ενός σκηνοθέτη για να πάρουν την πιο χιλιοειπωμένη ιστορία και να της δώσουν μια φρεσκάδα που θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των θεατών, που θα τους κάνει να καρφωθούν με προσήλωση στην θέση τους. Χωρίς ειδικά εφέ, χωρίς εκρήξεις που καλύπτουν την έλλειψη ουσίας, χωρίς ηλίθιες γκόμενες με στενά ρούχα που περιφέρονται ασκόπως μετατρέποντας τον θεατή σε ηδονοβλεψία.

Έτσι, στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του (σε μεγάλου μήκους ταινία) ο John Michael McDonagh αρκείται στο να χρησιμοποιήσει μια τυπική αστυνομική ιστορία εμπορίου ναρκωτικών και ενός αντισυμβατικού, πλην τίμιου αστυνομικού. Αυτό που απογειώνει την ταινία είναι ο χαρακτήρας του αρχιφύλακα Τζέρυ Μπόηλ που είναι γεμάτος αρετές και ελαττώματα, δημιουργώντας έναν γοητευτικό τύπο με περίεργη αίσθηση δικαίου και μιας κυνικής ηθικής. Έναν εγκεφαλικό ήρωα που δεν επιδίδεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού αλλά ουσίας.

Βρισκόμαστε σε ένα ασήμαντο παραθαλάσσιο χωριό στα Δυτικά της Ιρλανδίας, όπου η ρουτίνα δεν σπάει ποτέ και η ελαστικότητα της Αστυνομίας προς τους κατοίκους είναι μεγάλη. Στο λιμανάκι του χωριού όμως γίνεται παραλαβή και διακίνηση κοκαΐνης από διεθνές κύκλωμα κακοποιών. Το FBI θέλει να συνεργαστεί με την τοπική αστυνομία για να συλλάβει και να εξαρθρώσει την συμμορία της αγγελόσκονης. Απλές καθαρές δουλειές.

Δείτε το όχι σαν μια χαριτωμένη αστυνομική κωμωδία, αλλά σαν ένα σκιαγράφημα ενός ανθρώπου που δεν έσκυψε το κεφάλι στα χτυπήματα της ζωής, δεν αφέθηκε στην κατάθλιψη που ακολουθεί την μονοτονία. Πανέμορφο 90λεπτο στην Ιρλανδική γη!

Νομίζω πως ο βασικός λόγος που το συγκεκριμένο έργο δεν έτυχε μεγάλης αναγνώρισης από το ευρύ κοινό και κατ’ επέκταση από τους κριτικούς κινηματογράφου έγκειται στο γεγονός πως είναι ιρλανδικής παραγωγής, όπως και το cast των ηθοποιών που συμμετέχουν στην ταινία που σημαίνει πως αυτόματα περιθωριοποιείται ακόμα και από τους κινηματογραφόφιλους που είναι διατεθειμένοι να παρακολουθήσουν σχεδόν τα πάντα πριν βγάλουν μία τελική άποψη.

Προσωπικά πιστεύω πως κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τις σέρβικες (γιουγκοσλαβικες) ταινιες που ενώ έχουν εξαιρετικό να παρουσιάσουν από πολλές απόψεις, ο κόσμος δεν τις αποδέχεται γιατί είναι εθισμένος στις χολιγουντιανές χαζομάρες (εννοείται πως όχι όλες) που απλά έχουν τεράστιο μπάτζετ και τους δίνεται η δυνατότητα να προσθέσουν αρκετά πράγματα μέσα στο φιλμ ούτως ώστε να γίνει φαντασμαγορικό και τελικά να κερδίσει τηλεθεατή.

Ενώ αντιθέτως οι Ευρωπαϊκές ταινίες λόγω έλλειψης χρημάτων παρουσιάζουν αρκετά φτωχό σκηνικό που αδιαμφισβήτητα δεν αρέσει στο ευρύ κοινό με συνέπεια να τις παραμερίζει και να τις απαξιώνει, κάτι που ομολογουμένως είναι πέρα για πέρα άδικο και θα καταλάβουν πληρώσω οι αληθινοί κινηματογραφόφιλοι.