«Είχε πάντα ένα παλιό τετράδιο στα χέρια. Απ’ έξω έγραψε γεωγραφία αλλά από μέσα είχε σκίτσα από τους δίσκους, στιχάκια, ιδέες για εξώφυλλα». Η Nicky Weller όσο θυμάται τον εαυτό της, κυνηγούσε πάντα από πίσω τον αδελφό της, Paul Weller. «Ήμουν 14 χρόνων και κέρδιζα 5 λίρες την εβδομάδα διατηρώντας το φαν κλαμπ των Jam στο δωμάτιο μου. Κάθε μέρα έρχονταν σακούλες με γράμματα για τον Paul». Την πρώτη τους συναυλία μαζί με τους Rick Buckler και Bruce Foxton την κλείνει ο πατέρας του, John, οδηγός ταξί και μάνατζέρ τους μέχρι το τέλος, σε ένα συνοικιακό κλαμπ της περιοχής μόνο για άντρες, παίζοντας τραγούδια των Μπιτλς μέχρι τον Μάιο του 1977, που κυκλοφορoύν το πρώτο single «Ιn The City».
Πολύ πιο διαφορετικοί από τους Clash και Sex Pistols, που ξεκίνησαν την ίδια περίοδο, ταυτίστηκαν με τη γενιά των Μοds –o Weller είχε το παρατσούκλι Τhe Modfather– συνδέοντας τη μουσική με τη μόδα. Όταν ο Weller τους ανακοίνωσε σε ηλικία 24 χρόνων ότι οι Jam διαλύονται έπειτα από 14 εκατ. πωλήσεις δίσκων σε όλο τον κόσμο, κανείς δεν πίστεψε ότι ήταν το τέλος, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ακόμα και σήμερα ορκίζεται ότι δεν πρόκειται να ξαναβρεθούν μαζί στη σκηνή. Αυτός ήταν και ο λόγος που η έκθεση The Jam: Αbout the Young Idea στο Somerset House, που τελείωσε πριν μερικές εβδομάδες, ήταν το γεγονός της χρονιάς στο Λονδίνο.
Για πρώτη φορά όλα τα ανέκδοτα αντικείμενα του συγκροτήματος με την επιμέλεια της Nicky Weller, που ακόμα λειτουργεί το φαν κλαμπ τους, παρουσιασμένα με τη σύμφωνη γνώμη και των τριών. «Ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να πιστέψω ότι εκείνο το τετράδιο μας πήγε τελικά τόσο μακριά», ομολόγησε ο Weller. That’s entertainment, όπως ήταν και ο τίτλος του πιο δημοφιλούς κομματιού τους…
Μεγαλώνοντας με τους Jam
Πριν λίγα χρόνια κυκλοφόρησε το best-seller «Growing with the Jam» με αφηγήσεις των fans τους, παράλληλα με το CD «Τhe Jam: About The Young Idea» με τις μεγάλες επιτυχίες τους.
