The Moody Blues: Αφιέρωμα στο αγγλικό ροκ συγκρότημα

The Moody Blues: Αφιέρωμα στο αγγλικό ροκ συγκρότημα

To τρίτο μας κορυφαίο group στη Βρετανική progressive & psychedelic scene στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960 είναι οι The Moody Blues, και με πολύ ιδιαίτερη χαρά θα κάνουμε ένα αφιέρωμα σε αυτό το σπουδαίο αγγλικό ροκ συγκρότημα για να θυμηθούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.

Ξεκίνησαν στο Erdington του Birmingham το Μάη του 1964 σαν μια ακόμα pop και rythm and blues band της British Invasion. Ιδρυτικά μέλη τους ήταν οι Denny Laine ( vocals, guitar), Graeme Edge (drums), Michael Pinder (keyboards), Ray Thomas (ftute) και ο Clint Warwick (bass, +2004). Στην Decca records κυκλοφορούν τo 1965 το 1o L.P. τους “Τhe Magnificent Moodies” ένα συμπαθητικό άλμπουμ με 12 κομμάτια, μια δική τους εκδοχή στα blues. Περιείχε τέσσερεις δικές τους συνθέσεις και τα υπόλοιπα οκτώ ήταν διασκευές, μια εκ των οποίων το “Go Now” της Βessie Banks ανέβηκε στην κορυφή των Βρετανικών charts.

Το 1966 οι Μοοdy Blues είχαν προβλήματα μεταξύ τους, διότι οι Laine & Warwick επέμεναν σε blues rock φόρμες, ενώ οι υπόλοιποι οραματίζονταν ψυχεδελικές και συμφωνικές επιρροές για τη συνέχεια. Ετσι οι Justin Hayward (vocals, guitar και John Lodge (bass) oxι μόνον αντικατέστησαν τους Laine / Warwick, αλλά το κυριώτερο ανέλαβαν την αισθητική κατεύθυνση των Moodies . To αποτέλεσμα ήταν να μας αφήσουν άφωνους με το καταπληκτικό δεύτερο άλμπουμ τους “Days Of Future Passed” (Deram records 1967) . Ενα concept L.P. με την ηχητική περιγραφή της εξέλιξης μιας ημέρας από το ξημέρωμα έως τη δύση του ηλίου και τη νύχτα. Πρώτα γράφτηκαν τα κομμάτια του δίσκου και μετά τα συνδετικά ορχηστρικά τμήματα κλασσικής μουσικής, που εκτελέστηκαν από την London Festival Orchestra με διευθυντή τον Peter Knight. Σ’ αυτό το άλμπουμ χρησιμοποίησαν και το μηχάνημα mellotron που τους βοήθησε στον μοναδικό τους ήχο, το σήμα κατατεθέν τους και στα υπόλοιπα άλμπουμ τους. Πρώτη μας επιλογή από το “Days Of Future Passed” το τραγούδι για το Lunch break το “Peak Hour”.

Ας πούμε τώρα λίγα πράγματα για το mellotron το πολυμηχάνημα – όργανο που πάνω του βασίστηκε ο μοναδικός ήχος των The Moody Blues που ήταν οι πρωτοπόροι της χρησιμοποίησης του το 1967. Το mellotron είναι ένα επαναληπτικό μαγνητόφωνο με τρία κανάλια με 35 tracks το καθένα που παίζει νότες που έχουν ηχογραφηθεί από πριν από τα όργανα που κάθε φορά βρίσκονται στην τρικάναλη μαγνητοταινία του. Πιέζοντας τα κλειδιά του mellotron ακούγεται η συμφωνική μουσική που ακούμε στις ηχογραφήσεις των Moodies, αλλά και των Υes, King Creamson, Pink Floyd και πολλών άλλων ακόμα που επίσης χρησιμοπoίησαν τα επόμενα χρόνια το mellotron. Συνεχίζουμε με ένα ακόμα κλασσικό κομμάτι από το “Days Of Future Passed” το πρώτο για το απόγευμα που ανοίγει και την b’ side του άλμπουμ με τίτλο “Forever Afternοon (Tuesday?) “.

Στο φινάλε του “Days Of Future Passed” ξετυλίγονται μαγευτικά οι Νύχτες σε Λευκό Σατέν, το διαχρονικό κομμάτι στο οποίο οι Moodies οφείλουν το μεγαλύτερο μέρος της δημοτικότητας τους. Θεωρούμε το “Nights In White Satin” το ερωτικό σύμβολο μιάς ολόκληρης γενιάς των σημερινών 50ρηδων, με καταπληκτική ερμηνεία από τον Justin Hayward και αναμφίβολα ένα από τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών.

To 1968 οι The Moody Blues κυκλοφορούν στην Deram Records το 3o άλμπουμ τους “Ιn Search Of The Lost Chord”. Eνα ακόμα εξαιρετικό άλμπουμ επηρρεασμένο από ανατολικές φιλοσοφικές και θρησκευτικές αντιλήψεις. Χωρίς συμφωνική ορχήστρα στο άλμπουμ αυτό χρησιμοποίησαν το mellotron του Mike Pinder για τα συμφωνικά μέρη. Ο John Lodge είναι ο συνθέτης ενός από τα καλύτερα rockin’ των Moodies το “Ride My See-Saw” που το ακούμε από τηλεοπτικό πρόγραμμα της εποχής. Στην εισαγωγή ακούμε και το ατμοσφαιρικό instumental “Departure” το opening track στο “Ιn Search Of The Lost Chord”

Οι ψυχεδελικές επηρροές των The Moody Blues εμφανίζονται στην εξαιρετική σύνθεση του φλαουτίστα τους Ray Thomas “Legend Of A Mind” από το 3ο άλμπουμ τους “In Search Of The Lost Chord”. To κομμάτι αναφέρεται στον θρυλικό Timothy Leary (1920 – 1996) Αμερικανό ψυχολόγο και συγγραφέα, που είναι γνωστός ως υπέρμαχος της έρευνας και της χρήσης του διαιθυλαμιδίου του λυσεργικού οξέος (LSD). Στα μέσα των 60es ενώ ήταν καθηγητής στο Harvard, πειραματιζόταν με φοιτητές του στη χρήση παραισθησιογόνων για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας, τη διεύρυνση της ανθρώπινης συνείδησης και τη θεραπεία ψυχοφυσιολογικών διαταραχών. Χαρακτηρίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον, ως ο «πλέον επικίνδυνος άνθρωπος στις Ηνωμένες Πολιτείες». Συνελήφθη και φυλακίστηκε για μια δεκαετία ως το 1976. Συνέχισε τις έρευνες του και το συγγραφικό του έργο ως το θάνατό του το 1996. Μέρος της τέφρας του μεταφέρθηκε με τη βοήθεια πυραύλου στο διάστημα, όπου παρέμεινε σε τροχιά για περίπου έξι χρόνια, πριν αναφλεγεί στην ατμόσφαιρα της Γης. Στο “Legend Of A Mind” οι Μoody Blues μας αιφνιδιάζουν τραγουδώντας ” Τimothy’s Leary Dead”, αλλά αμέσως μετά συμπληρώνουν “Οχι, οχι είναι απλώς έξω κοιτάζοντας προς τα μέσα ! “.

To 1969 oi Μoody Blues έχοντας κερδίσει παγκόσμια φήμη και δημοτικότητα φτιάχνουν τη δική τους εταιρεία δίσκων την “Threshold” κυρίως για να έχουν τον πλήρη καλλιτεχνικό έλεγχο των δίσκων τους. Τη χρονιά αυτή και σε διάστημα 7 μόλις μηνών κυκλοφόρησαν άλλα δυο εξαιρετικά άλμπουμς. Πρώτα τον Απρίλη του 1969 το 4ο “Οn A Threshold Of A Dream” με 13 μελωδικά κυρίως κομμάτια. Ενα από τα αγαπημένα μας κομμάτια από αυτό το L.P. είναι το “Lazy Day” σύνθεση του Ray Thomas. Δείτε το βίντεο The Moody Blues – Lazy Day (1970) The Moody Blues performs Lazy Day in Paris(1970) and I will upload Gypsy right after Lay Day because the end of lazy day you will start to hear Gyspy.

H δεκαετία του 60 έκλεισε με το 5ο άλμπουμ των Moody Blues “To Our Children’s Children’s Children”. Ενα ακόμα εξαιρετικό άλμπουμ που κυκλοφόρησαν στη δική τους εταιρία Τhreshold το Νοέμβρη του 1969. Ας ακούσουμε το opening track “Higher And Higher” όπου ο ντράμμερ των Moodies Graeme Edge μας εκτοξεύει ψηλώτερα στον ουρανό μέσω ενός σπουδαίου rock κομματιού. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’70 οι Moody Blues κυκλοφόρησαν άλλα τρία σημαντικά Lp , διέλυσαν το 1974, επανασυνδέθηκαν το 1977 με την συμμετοχή και του Patrick Moraz ενώ οι Graeme Edge, Justin Hayward και John Lodge εμφανίζονται μέχρι σήμερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας