Τομέας ευθύνης στο χώρο εργασίας και εξουσία

Τομέας ευθύνης στο χώρο εργασίας και εξουσία

Ποιος έχει την πραγματική εξουσία στο χώρο εργασίας; Οι άνθρωποι που ελέγχουν την πρόσβαση σε αυτήν. Βρες πώς να την κατευθύνεις υπέρ σου. Το Texnologia.Net σου εξηγεί όλες τις λεπτομέρειες.

Ξεκίνησα να δουλεύω σε εταιρείες όταν παρήκμαζε ο Μάικλ Τζάκσον. Δεν θα σε κοροϊδέψω: δεν ήταν εύκολο. Η ιεραρχία ακόμη δεν είχε την κρυστάλλινη δομή που έχει σήμερα. Με το μπλέξιμο που κυριαρχούσε στον τομέα της ευθύνης, μερικές φορές αισθανόμουν σαν Ρώσος στρατιώτης στο Στάλινγκραντ: να τρέχω από τον ένα φράχτη στον άλλο ενώ με πυροβολούν γερμανικά μυδραλιοβόλα. Μπορεί να έφταιγε η θέση μου, η εταιρική κουλτούρα ή η ιδιοσυγκρασία μου. Τώρα, όμως, έχω μία καλή θέση σε πολυεθνική.

Αν και δεν έχω φτάσει στην κορυφή, παίρνω ένα γερό μπόνους στο τέλος κάθε χρόνου. Έχω υφισταμένους στο τμήμα μου, που δεν τους έχω δει ποτέ. Δεν είμαι, όμως, στην κορυφή. Όπως διαπίστωσα, τα πράγματα εδώ πάνω δεν είναι και τόσο απλά. Για να φτάσεις στους από πάνω, σε αυτούς που παίρνουν τις σημαντικές αποφάσεις, πρέπει να περάσεις από ανθρώπους πολύ χαμηλότερα, ανθρώπους που δεν είχες καν γυρίσει να κοιτάξεις όταν ήσουν ένας απλός υπάλληλος. Τώρα οι θέσεις τους είναι νευραλγικές. Οι γνωριμίες τους, ανεκτίμητες.

Η ξινή γραμματέας

Πριν από λίγες ημέρες είχα συνάντηση με τον Στυλίδη στις 11.00 ακριβώς. Ο Στυλίδης είναι brand manager για όλη την Ελλάδα. Δεν του αρέσει καθόλου, μα καθόλου, να αργεί κάποιος. Οπότε έφτασα βιαστικός στις 11.00 ακριβώς. Η πόρτα του ήταν κλειστή και η γραμματέας του, η Εύη, ένα ξινό και αχώνευτο πλάσμα, προσποιούταν ότι έγραφε κάτι στον υπολογιστή της.

  • «Έχω συνάντηση με τον κύριο Στυλίδη».
  • «Είναι με κάποιον».
  • «Θα του πεις τουλάχιστον ότι έχω έρθει;». Δεν ήθελα να νομίζει ότι άργησα.
  • «Είναι με κάποιον» επανέλαβε η Εύη χωρίς να με κοιτάξει. Κάθισα και περίμενα. Μετά από ένα μισάωρο άνοιξε η πόρτα και βγήκε ο οικονομικός διευθυντής. Ο Στυλίδης με κοίταξε. «Εδώ είσαι;».
  • «Ζητήσατε να μη σας διακόψω» είπε η Εύη.
  • «Κρίμα, έχω άλλη συνάντηση τώρα. Τα λέμε αργότερα, Κατσαρέ». Και η πόρτα κλείνει.
  • Η Εύη δεν με χωνεύει. Αυτό φαίνεται κι έχει τις επιπτώσεις του.
  • Να μην ξεχάσω… να σταματήσω να την αγνοώ όποτε τη βλέπω και να της στείλω ένα καλάθι στα γενέθλιά της.

Η σαμποτέρ της καφετέριας

Είναι 11.30 κι επειδή ήρθα αργοπορημένος δεν έχω πάρει ούτε πρωινό ούτε καφέ. Παρήγγειλα καφέ από το κυλικείο, για να μου τον φέρουν πάνω. Ενα περίεργο πράγμα: όποτε παραγγέλνω φραπουτσίνο, μου φέρνουν φραπέ. Παραγγέλνω γλυκό και μου τον φέρνουν σκέτο. Κάνα δυο φορές με έχουν «ξεχάσει» κι έμεινα χωρίς καφέ για μία κρίσιμη ώρα. Επίσης, η κοπέλα που τους φέρνει μου φέρεται αρκετά ψυχρά, αν και δεν είχαμε κάνει τίποτα στο παρελθόν. Μάλλον έχω να της αφήσω φιλοδώρημα πολύ καιρό. Ανατριχιάζω. Ποιος ξέρει τι άλλο μου έχουν βάλει μέσα. Ο καφές είναι καύσιμο. Δεν μπορούν να μου το κάνουν αυτό. Παρόλα αυτά, είναι σε θέση ισχύος.

  • Να μην ξεχάσω… να δίνω φιλοδώρημα κάθε μέρα και να μην παραπονιέμαι για το σέρβις.

Η ανεπίδεκτη μαθήσεως

Μετά από λίγες ημέρες πήγα στη δουλειά και η Ντίνα, η γραμματέας μου, έλειπε, ήταν άρρωστη. Με μαθηματική ακρίβεια, η μέρα μου πήγε κατά διαόλου. Έμοιαζα με επιζώντα από καταστροφικό σεισμό, με τα μάτια άδεια και τα μυαλά χαμένα. Κάθε λίγο και λιγάκι φώναζα: «Είναι έτοιμο το district report;». Σιωπή. «Έτοιμο» μου απαντάει η ασκούμενη χαριτωμένη κοπελίτσα, που μου έδωσαν για να βγάλω την ημέρα χωρίς να χρειαστώ φάρμακα. «Ξέρεις τι είναι το district report;». Σιωπή. «Εεεε… περίπου». Καταστροφή.

  • «Πήρες τον Ψαρά για εκείνο το ραντεβού;».
  • «Μου είπατε να πάρω τον Ψαρόπουλο, όχι τον Ψαρά».
  • «Οχι, σου είπα τον Ψαρά». Ξοδεύουμε μισή ώρα για να λύσουμε το θέμα τού ποιος είπε τι και βρίσκομαι να έχω ένα εντελώς ανώφελο ραντεβού με ένα μέλος του Δ.Σ. Ενας θεός ξέρει τι θα του πω. Μου λείπει η Ντίνα. Η Ντίνα τα ξέρει όλα.
  • Να μην ξεχάσω… να κάνω δώρο στην Ντίνα ένα δείπνο για δύο στο Milos.

Ο απρόθυμος τεχνικός

Στις 16.00 είχα παρουσίαση, της οποίας το περιεχόμενο δεν σε ενδιαφέρει καθόλου. Εδώ δεν ενδιέφερε εμένα και για αυτό έστησα μία παρουσίαση στο power point με παλαμάκια και γραφικές εικόνες clipart για να αποσπάσω την προσοχή τους. Το μειονέκτημα ήταν ότι τώρα χρειαζόμουν τη βοήθεια του Τάκη. Ο Τάκης είναι ένας από τους τεχνικούς της εταιρείας και ο μοναδικός που βγαίνει από το λημέρι τους στο υπόγειο. Είναι χοντρός, φοράει γυαλιά και δεν τον έχω δει ποτέ να τρώει κάτι άλλο εκτός από πίτσα.

Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η ζωή του δεν έχει αλλάξει πολύ από τα 12 του και μετά. Πάλι παίζει παιχνίδια όλη την ημέρα, απλώς πρέπει να ανέχεται και μας τους υπόλοιπους και να συνδέει τα λάπτοπ μας με τον προτζέκτορα. Για όνομα του Θεού! Εχει ακόμα και φωτογραφία του υπολογιστή του πάνω στο γραφείο του. Πιστεύω ότι μέσα του περιφρονεί βαθύτατα τους υπολογιστές που του έχει δώσει η εταιρεία για να δουλέψει.

  • «Τάκη, μήπως θα μπορούσες να συνδέσεις το λάπτοπ με τον προτζέκτορα στην αίθουσα συμβουλίων;».
  • Ο Τάκης δεν γυρίζει να με κοιτάξει.
  • «Λίγο αργότερα» λέει τρώγοντας την πίτσα του.
  • Ξαφνικά θυμάμαι ότι δεν τον είχαμε καλέσει την προηγούμενη φορά που είχαμε βγει ως τμήμα. Αν και το λάθος δεν ήταν δικό μου, τώρα βρισκόμουν στο έλεός του. Τα δευτερόλεπτα περνούσαν και καθένα από αυτά μετρούσε.
  • «Θα έρθεις τελικά την Πέμπτη;».
  • «Τι θα γίνει την Πέμπτη;».
  • «Θα δούμε τον αγώνα με κάποιους από το τμήμα. Δεν πήρες το mail;».
  • «Oχι».
  • «Μάλλον θα πήγε στο spam».
  • «Για να δούμε τι θα γίνει με εκείνον τον προτζέκτορα».
  • Να μην ξεχάσω… να κανονίσω έξοδο για αγώνα για την επόμενη Πέμπτη όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Ο πάλιουρας

Πριν από λίγο καιρό έπρεπε να προτείνω μία καινούργια ιδέα στον γενικό διευθυντή και ανησυχούσα για την έκβασή της. Ενας από τους άλλους διευθυντές με πήρε κατά μέρος κι εντελώς εμπιστευτικά μου είπε να πάω να την συζητήσω με έναν τύπο στο Αρχείο, που στην εταιρεία είναι το γεωγραφικό αντίστοιχο της Ταζμανίας. Οταν εξέφρασα την απορία μου, μου είπε ότι ο τύπος στο Αρχείο είναι στην εταιρεία από τα γεννοφάσκια της. Ο γενικός διευθυντής δεν δοκιμάζει σχεδόν τίποτε αν δεν το έχει συζητήσει μαζί του πρώτα.

  • Βρέθηκα λοιπόν στο υπόγειο να συζητάω τα υπέρ και τα κατά με έναν ευγενικό εξηντάρη, ο οποίος αφού με άκουσε με προσοχή άρχισε να μου δείχνει φωτογραφίες του τρίτου εγγονιού του.
  • Δεν ήξερα αν το μήνυμα είχε περάσει, μέχρι που με πήρε ο διευθυντής να μου ανακοινώσει ότι δίνει το πράσινο φως για το καινούριο πρότζεκτ.
  • Να μην ξεχάσω… να αγοράσω ένα μεγάλο σετ lego στο τρίτο εγγόνι.
  • Να μην ξεχάσω επίσης… ποιος κάνει τα πάντα εφικτά σε μια εταιρεία
Προηγούμενο άρθροΠοιες είναι οι διαθέσιμες κατηγορίες ασφάλειας
Επόμενο άρθροΓλείψε το αφεντικό σου σαν επαγγελματίας
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας